เราต้องโทรคุยกันทุกวัน วันไหนไม่ได้ยินเสียงมันเหมือนมีอะไรขาดหายไป ที่เราต้องมาเจอหน้ากันทุกวัน มันเหมือนกับจะอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีนาย ไปไหนก็มีที่ๆเราอยู่ด้วยกัน อะไรที่เคยกินด้วยกัน ทำด้วยกัน ถ้าวันไหนไม่ได้มีนายอยู่ข้างๆแล้ว รู้สึกเศร้า เหงา ........
...........ทั้งหมดนี้ มันเกิดขึ้นเพราะ ...ความรัก..หรือ..ความ~เคยชิน..กันนะ......
อาจเป็นเพราะ เรารักกันมาก เรารักเค้ามาก จนกลายเป็นความเคยชินที่เราต้องเจอกันทุกวัน ทำอะไรอย่างที่เคยทำ ก้อไม่รู้เหมือนกันว่า ถ้าวันนึง ขาดความเคยชินนี้ไป ชีวิตจะเป็นยังไง บางทีอาจจะได้รู้ว่า ที่จริงแล้ว มันคือ ความรัก แต่ตอนนี้ยังสับสน.....เฮ้อออออออออออออออ
บางครั้ง เราทะเลาะกัน พูดอะไรออกมามากมายโดยที่ไม่แคร์ความรู้สึกของอีกฝ่าย ทำให้ต่างคนต่างคิดมาก อาจจะเพราะอารมณ์ชั่ววูบ หรือ อาจจะเป็นความจริง....นายเคยพูดอะไร ให้เราคิดมากหลายอย่าง ตอนที่ทะเลาะกัน แต่สุดท้ายก้อปรับความเข้าใจ ......
อิสระ..งั้นเหรอ มันเป็นสิ่งที่มีค่ามาก ใครๆก้ออยากมี แต่ทำไมเรายังเผลอทำมันหล่นหาย วันนั้นถึงได้รู้ว่า มันมีค่าที่สุด
....เราแค่อยากจะบอกนายนะว่า บางครั้งชีวิตคนเราก้ออยู่กับความเคยชินมากจนเกินไป ชินกับการมีใคร และอะไรหลายๆอย่าง ก้อเพราะความเคยชิน อาจจะทำให้อิสระ ที่นายอยากได้บ้าง มันอาจหายไป ขอโทษนะ ที่ลืมไปว่ามันสำคัญ แต่ก้อ ต้องมีขอบเขต เอาใจใส่เราบ้าง รักเราให้มากๆอย่างที่เคยบอก อย่าให้คำว่าอิสระของนายมากีดกั้นความรักของเรา เพราะเราก้อเคยชินที่มีนาย.....
.......ไม่ได้โรแมนติก อ่อนหวาน........
แต่คือความอบอุ่นกว่าครั้งไหน
ไม่ได้มีเธอไว้เพื่อตามใจ
แต่ภายในรู้สึกดีที่มีเธอ
เธอไม่ได้อยู่เพียงในความฝัน
เพราะทุกคืนวันฉันมีเธอเสมอ
ขอขอบคุณพรหมลิขิตที่ให้เจอ
ให้ได้รักเธอ อย่างจริงใจ |