รูปสวยๆ
แสงไฟจากฟืนเก่าๆ
อ้อม
15/12/2006 21:58
3,198 เข้าชม
ชีวิตหญิงชราวัย 81 ปี ที่ต่อสู้ชีวิต ด้วยการ "ขายเศษฟืน" ยายทอง <br>
คือยายที่เราเคยไปถ่ายทำสารคดีเรื่อง แสงไฟในเศษฟืนแล้วได้รับรู้ว่าชิวิตของยายนั้นต้องอยู่อย่างลำบากในเพิ่งสังกะสีเก่าๆ ไม่ต่างจากกองขยะ ที่ทั้งอุดอู้ สกปรก และไม่สามารถกันแดดฝนอะไรได้เลย ยายต้องเดินเท้าหลายกิโลพร้อมกับกระสอบฟืน ขวดน้ำเก่าๆ และร่มคันหนึ่งใช้พยุงตัวเองมาเรื่อยๆ <br>
ให้ถึงหน้าโรงเรียนบุญวัฒนาเพื่อขอขึ้นรถโดยสาร(ที่บางคันจอดรับ <br>
และบางคันก็ไม่ให้ยายขึ้น) ไปยังหน้าร้านทองสามแยกตลาดแม่กิมเฮง <br>
"1 บาท เศษไม้ขอแลกเศษเงิน ขอบคุณลูกหลาน..ที่ช่วยต่อชีวิตให้ยาย" <br>
ประโยคหนึ่งในเศษกระดาษเก่ายับที่วางอยู่หน้ากองฟืน <br>
ได้คนขับสามล้อแถวนั้นเขียนทิ้งไว้ให้เผื่อว่าคนที่ผ่านไปมาจะได้เห็นว่าที่มุมเ <br>
สาไฟฟ้านั้นมีอีกชีวิตที่รอคนเมตตา <br>
ซึ่งความจริงนั้นบางวันยาย...อาจได้แค่คนที่หยุดมองอย่างสงสัยแต่ก็ไม่มีใครสนใจจะซื้อเศษไม้ไร้ค่านั้นเลย สั ก ค น เ ดี ย ว <br>
<br>
เผื่อว่าคนที่อยู่โคราช <br>
และมีโอกาสผ่านไปถนนเส้นย่าโม สามแยกทางเข้าตลาดแม่กิมเฮง ตรงเสาไฟฟ้า <br>
หน้าร้านทอง เพื่อนๆ จะเห็นคนแก่คนหนึ่งที่ไม่มีอะไรเลย <br>
นั่งอาศัยเงาจากเสาไฟฟ้าเพื่อขายของบางอย่างที่คนสมัยนี้เค้าไม่ได้ต้องการแล้ว <br>
<br>
แต่ "ฟืน" มันก็เป็นเหมือนความหวังเดียวที่ยายมี <br>
ทางออกเดียวที่ยายเห็นจากดวงตาที่พร่ามัวเกือบบอดด้วยโรคชรา <br>
และหูที่ตึงจนเกือบไม่ได้ยินแล้ว ถ้าเพื่อนไม่ได้ผ่านไปก็ช่วย Forward mail <br>
นี้ต่อๆ กันไปที ถือว่าเป็นการทำบุญเท่าที่เราทำได้ <br>
เผื่อว่าวันหนึ่งจะมีใครสักคนที่จะเข้ามาช่วยเหลือยายทอง <br>
ให้เป็นอยู่ในสภาพที่ดีกว่านี้.... <br>
อาจมาให้เพื่อนอ่านนะคะ เพื่อนส่งมานะคะเลยส่งมาให้เพื่อนๆอ่าน
คือยายที่เราเคยไปถ่ายทำสารคดีเรื่อง แสงไฟในเศษฟืนแล้วได้รับรู้ว่าชิวิตของยายนั้นต้องอยู่อย่างลำบากในเพิ่งสังกะสีเก่าๆ ไม่ต่างจากกองขยะ ที่ทั้งอุดอู้ สกปรก และไม่สามารถกันแดดฝนอะไรได้เลย ยายต้องเดินเท้าหลายกิโลพร้อมกับกระสอบฟืน ขวดน้ำเก่าๆ และร่มคันหนึ่งใช้พยุงตัวเองมาเรื่อยๆ <br>
ให้ถึงหน้าโรงเรียนบุญวัฒนาเพื่อขอขึ้นรถโดยสาร(ที่บางคันจอดรับ <br>
และบางคันก็ไม่ให้ยายขึ้น) ไปยังหน้าร้านทองสามแยกตลาดแม่กิมเฮง <br>
"1 บาท เศษไม้ขอแลกเศษเงิน ขอบคุณลูกหลาน..ที่ช่วยต่อชีวิตให้ยาย" <br>
ประโยคหนึ่งในเศษกระดาษเก่ายับที่วางอยู่หน้ากองฟืน <br>
ได้คนขับสามล้อแถวนั้นเขียนทิ้งไว้ให้เผื่อว่าคนที่ผ่านไปมาจะได้เห็นว่าที่มุมเ <br>
สาไฟฟ้านั้นมีอีกชีวิตที่รอคนเมตตา <br>
ซึ่งความจริงนั้นบางวันยาย...อาจได้แค่คนที่หยุดมองอย่างสงสัยแต่ก็ไม่มีใครสนใจจะซื้อเศษไม้ไร้ค่านั้นเลย สั ก ค น เ ดี ย ว <br>
<br>
เผื่อว่าคนที่อยู่โคราช <br>
และมีโอกาสผ่านไปถนนเส้นย่าโม สามแยกทางเข้าตลาดแม่กิมเฮง ตรงเสาไฟฟ้า <br>
หน้าร้านทอง เพื่อนๆ จะเห็นคนแก่คนหนึ่งที่ไม่มีอะไรเลย <br>
นั่งอาศัยเงาจากเสาไฟฟ้าเพื่อขายของบางอย่างที่คนสมัยนี้เค้าไม่ได้ต้องการแล้ว <br>
<br>
แต่ "ฟืน" มันก็เป็นเหมือนความหวังเดียวที่ยายมี <br>
ทางออกเดียวที่ยายเห็นจากดวงตาที่พร่ามัวเกือบบอดด้วยโรคชรา <br>
และหูที่ตึงจนเกือบไม่ได้ยินแล้ว ถ้าเพื่อนไม่ได้ผ่านไปก็ช่วย Forward mail <br>
นี้ต่อๆ กันไปที ถือว่าเป็นการทำบุญเท่าที่เราทำได้ <br>
เผื่อว่าวันหนึ่งจะมีใครสักคนที่จะเข้ามาช่วยเหลือยายทอง <br>
ให้เป็นอยู่ในสภาพที่ดีกว่านี้.... <br>
อาจมาให้เพื่อนอ่านนะคะ เพื่อนส่งมานะคะเลยส่งมาให้เพื่อนๆอ่าน
ไม่มีทางอื่นช่วยคุณยายเหรอคะ