ทั่วไป

นายวิชัยได้เชิญคุณแม่ของเขามาทานอาหารเย็นที่ อาพาร์ตเมนที่เขาอยู่ <br>
คุณแม่ก็อดที่จะเหลียวมองสาวสวยซึ่งเป็นรูมเมต (roommate = เพื่อนร่วมอาพาร์ตเมน) <br>
ของลูกชายไม่ได้ <br>
<br>
คุณแม่อดสงสัยความสัมพันธ์ระหว่างลูกชายกับสาวสวยซึ่งเป็นรูมแมนคนนี้ไม่ได้ <br>
สิ่งนี้ยิ่งทำให้เธออยากรู้อยากเห็นมากขึ้น ในช่วงที่กำลังรับประทานอาหารเย็นนั้น <br>
คุณแม่สังเกตุเห็นสายตาที่มองกันของคนทั้งคู่ ทันใดนั้นเจ้าลูกชายก็บอกว่า <br>
&quot;ผมรู้นะว่าคุณแม่กำลังคิดอะไรอยู่&quot; ..วิชัยหยุดพักครู่นึงยิ้มพร้อมกับกล่าวว่า <br>
&quot;ผมยืนยันได้อย่างแน่นอนว่า ผมกับลินดานั้นเป็นแค่รูมเมต&quot; <br>
สัปดาห์ต่อมา ลินดา บอกกับวิชัยว่า <br>
&quot;ตั้งแต่คุณแม่คุณมาทานอาหารเย็นเมื่อวันก่อน ฉันก็หาตะกวักทับพีที่แสนสวยของฉันไม่เจอ&quot; <br>
ลินดาพูดต่อว่า “ฉันไม่คิดว่าคุณแม่ของคุณเอามันไปหรอกนะคะ หรือว่าคุณว่าไงคะ” <br>
วิชัยตอบ “ผมสงสัยนะ แต่ยังไงผมจะเขียนจดหมายไปถามคุณแม่ดูนะครับ” <br>
วิชัยหาเวลาว่าง นั่งลงแล้วเริ่มเขียนจดหมาย <br>
<br>
เรียน คุณแม่สุดที่รัก <br>
<br>
ผมไม่ได้ว่าว่าคุณแม่ เอา ตะกวักทับพีไปจากบ้านผม <br>
แต่ผมก็ไม่ได้ว่าว่าคุณแม่”ไม่ได้เอา”มันไป <br>
แต่ความจริงมีอยู่ว่าตะกวักอันหนึ่งหายไป <br>
ตั้งแต่วันที่คุณแม่มาทานข้าวเย็นที่บ้านของผม <br>
<br>
ขอแสดงความนับถือ <br>
วิชัย” <br>
<br>
หลายวันต่อมา วิชัยก็ได้รับจดหมายตอบจากคุณแม่ของเขา ซึ่งเขียนว่า <br>
<br>
<br>
“ถึงลูกชายสุดที่รักของแม่ <br>
<br>
แม่ไม่ได้พูดว่าลูกมีอะไรกับลินดา แต่แม่ก็ไม่ได้พูดว่าลูกไม่ได้มีอะไรกับลินดา <br>
แต่ความจริงมีอยู่ว่า ถ้าลินดานอนที่ห้องของเธอเอง <br>
เธอคงจะเจอเจ้าตะกวักทับพีไปตั้งนานแล้ว <br>
<br>
รักมาก <br>
แม่”

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่