มุมชวนคุย
...แบบนี้..จะเรียกว่า..ดีใจหรือเสียใจดี...
papaya
23/02/2007 11:39
1,622 เข้าชม
**..เรื่องมีอยู่ว่า..pp..ได้รู้จักผู้ชายคนหนึ่ง..ตอนแรกก็แค่เพียงเพื่อน.แต่ความเป็นเพื่อนก็ได้กลายมาเป็น..แฟน..โดยที่..pp..เองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน..ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกว่านั้น...เพราะว่า..มันมีปัจจัยหลายประการที่ไม่อาจเป็นไปได้ <br>
1. อายุ ( pp 30 เค้า 25 ) <br>
2. การศึกษา <br>
3. ระยะทาง <br>
4. ครอบครัว <br>
แต่ทั้งหมดนี้..ไม่ใช่ปัญหาสำคัญ..ถ้า 2 คนเข้าใจและมีความต้องการตรงกันแล้ว..ก็เลยลองคบกันดู..ระยะแรกก็ดีค่ะ..เป็นกำลังใจให้ทุกอย่าง..แม้ว่า.จะเวลา สุขหรือไม่สบายใจ..เค้าจะรับฟังและให้กำลังใจเสมอ..ก็เลยตัดสินใจลองคบกะเค้า..เพราะช่วงที่คบกันใหม่.pp..กำลังมีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องรักนี่และ..พอมีเค้าเข้ามาแทนที่ก็รู้สึกดี..ทุกวันจะต้อง..มีข้อความส่งส่งกันให้กำลังใจ-ห่วงใย..ตลอด..แม้กระทั่งขณะที่ไม่อยู่..ก้จะมีข้อความฝากไว้..จนถือได้ว่าเป็นธรรมที่ต้องปฎิบัติทุกวัน..กลางคืนก็จะโทรหา..เล่าเรื่องต่างๆประจำวันหรือแม้กระทั่ง..เรื่องผู้หญิงที่เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย..แต่..pp..ก็ไม่ได้ว่าอะไรเค้าเลย.เพราะเป็นสิทธิ์ของเค้า..เรายังไม่ได้เป็นเจ้าของโดยตรง..คบกันก็แบบนี้แล่ะ..มีเรื่องเล่าสนุกๆขำ..ตลอด..เนี่ยก็เกือบจะครบ 1 ปีแล้ว... แต่ทำไมเวลามันเหมือนจะดี..กลับทำให้รู้สึกว่า..มันช่างห่างไกลและ..ไม่เป็นเหมือนเก่าอีกแล้ว..แต่เค้าก็บอกเสมอน่ะค่ะ..ว่าทำอะไรอยู่..ไม่ต้องคิดมาก..เค้าไม่ได้จีบใครเพราะทำงาน..อยากเชื่อ..ค่ะ แต่ก็พยายาม..ทำใจรับกับสถานการณ์แบบนี้..จากที่เคยโทรหา 2-3 วันครั้ง แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว..2 อาทิตย์ก็ยังไม่ยอมติดต่อมาเลย..บางครั้งก็ร้องไห้กับตัวเอง..ว่าทำไม..เป็นเช่นนี้ได้หน๋อ..จะโทรหาเค้าก็เห็นว่า..ยุ่ง..โทรไปก็ทำงาน เลยไม่อยากโทร ..ลองวัดใจเค้าดู.ถ้าคิดถึง..pp..จิงเค้าก็คงโทรมา..แต่ยิ่งรอ..ก็ยิ่งห่าง.. บางครั้งโทรหาเค้า..ก็โทรกลับ..เค้าบอกว่า..ลืม.. แค่นี้แล่ะ..น้ำตาแทบร่วงเลย...เค้าลืมเราได้งัย..บางครั้งน้อยใจไม่อยากจะคุยด้วยซ้ำ..แต่เพราะ..รักเข้าแล้ว..ก็ต้องทนค่ะ..เค้าจะมีวิธีพูดจนใจอ่อนเลย..ทำให้หายโกรธ..และที่สำคัญ..เหตุผลของเค้าก็คือ..เราเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว..อย่ามัวแต่งอน+คิดมาก..ที่เป็นแบบนี้..ก็เพราะ..งาน+อนาคต.. ก็มีบ้างแล่ะค่ะ..ที่อยากได้ยินเสียง..เหงาค่ะ..แค่นิดเดีนยวก็อุ่นใจแล้ว..*** <img src="pic/b2.gif">
1. อายุ ( pp 30 เค้า 25 ) <br>
2. การศึกษา <br>
3. ระยะทาง <br>
4. ครอบครัว <br>
แต่ทั้งหมดนี้..ไม่ใช่ปัญหาสำคัญ..ถ้า 2 คนเข้าใจและมีความต้องการตรงกันแล้ว..ก็เลยลองคบกันดู..ระยะแรกก็ดีค่ะ..เป็นกำลังใจให้ทุกอย่าง..แม้ว่า.จะเวลา สุขหรือไม่สบายใจ..เค้าจะรับฟังและให้กำลังใจเสมอ..ก็เลยตัดสินใจลองคบกะเค้า..เพราะช่วงที่คบกันใหม่.pp..กำลังมีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องรักนี่และ..พอมีเค้าเข้ามาแทนที่ก็รู้สึกดี..ทุกวันจะต้อง..มีข้อความส่งส่งกันให้กำลังใจ-ห่วงใย..ตลอด..แม้กระทั่งขณะที่ไม่อยู่..ก้จะมีข้อความฝากไว้..จนถือได้ว่าเป็นธรรมที่ต้องปฎิบัติทุกวัน..กลางคืนก็จะโทรหา..เล่าเรื่องต่างๆประจำวันหรือแม้กระทั่ง..เรื่องผู้หญิงที่เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย..แต่..pp..ก็ไม่ได้ว่าอะไรเค้าเลย.เพราะเป็นสิทธิ์ของเค้า..เรายังไม่ได้เป็นเจ้าของโดยตรง..คบกันก็แบบนี้แล่ะ..มีเรื่องเล่าสนุกๆขำ..ตลอด..เนี่ยก็เกือบจะครบ 1 ปีแล้ว... แต่ทำไมเวลามันเหมือนจะดี..กลับทำให้รู้สึกว่า..มันช่างห่างไกลและ..ไม่เป็นเหมือนเก่าอีกแล้ว..แต่เค้าก็บอกเสมอน่ะค่ะ..ว่าทำอะไรอยู่..ไม่ต้องคิดมาก..เค้าไม่ได้จีบใครเพราะทำงาน..อยากเชื่อ..ค่ะ แต่ก็พยายาม..ทำใจรับกับสถานการณ์แบบนี้..จากที่เคยโทรหา 2-3 วันครั้ง แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว..2 อาทิตย์ก็ยังไม่ยอมติดต่อมาเลย..บางครั้งก็ร้องไห้กับตัวเอง..ว่าทำไม..เป็นเช่นนี้ได้หน๋อ..จะโทรหาเค้าก็เห็นว่า..ยุ่ง..โทรไปก็ทำงาน เลยไม่อยากโทร ..ลองวัดใจเค้าดู.ถ้าคิดถึง..pp..จิงเค้าก็คงโทรมา..แต่ยิ่งรอ..ก็ยิ่งห่าง.. บางครั้งโทรหาเค้า..ก็โทรกลับ..เค้าบอกว่า..ลืม.. แค่นี้แล่ะ..น้ำตาแทบร่วงเลย...เค้าลืมเราได้งัย..บางครั้งน้อยใจไม่อยากจะคุยด้วยซ้ำ..แต่เพราะ..รักเข้าแล้ว..ก็ต้องทนค่ะ..เค้าจะมีวิธีพูดจนใจอ่อนเลย..ทำให้หายโกรธ..และที่สำคัญ..เหตุผลของเค้าก็คือ..เราเป็นผู้ใหญ่กันแล้ว..อย่ามัวแต่งอน+คิดมาก..ที่เป็นแบบนี้..ก็เพราะ..งาน+อนาคต.. ก็มีบ้างแล่ะค่ะ..ที่อยากได้ยินเสียง..เหงาค่ะ..แค่นิดเดีนยวก็อุ่นใจแล้ว..*** <img src="pic/b2.gif">