มุมชวนคุย

<br>
<font color=FF00FF> เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ ความรู้สึก ของคนๆหนึ่ง ที่ได้อยู่ห่างไกลกับคนที่เขารัก ตัวละครไม่ใช่มนุษย์ เพียงแต่ เป็นแค่อารมณ์ส่วนลึกของมนุษย์ ที่สื่อออกมา นั่นคือ//ความรู้สึก//การรอคอย//ความเชื่อใจและมั่นคง//เหตุผล// </font> <br>
<br>
.....ไม่เป็นไรนะความรู้สึก อีกไม่นานเราคงได้พบกัน ตอนนี้ต้องอยู่กับการรอคอยไปก่อน และมีปลอบใจเป็นเพื่อนไง ไม่เป็นไรนะ <br>
<br>
ความรู้สึกจ๋า อย่าเศร้าไปเลย การรอคอยจะมาอยู่เป็นเพื่อนเธอนะ นี่ไงมีเพื่อนอีกคน เขาชื่อปลอบใจไง ทำความรู้จักซะสิ!! เอาน่าเดี๋ยวความรู้สึกก็ได้เจอกับเขาแล้วนะ คนที่เธออยากเจอไง.. แต่ตอนนี้เธอยังห่างไกลกับเขาคนนั้นอยู่ ฉันรู้..เธอต้องมีฉันนะ การรอคอยได้พูดกับความรู้สึกไปในตอนนั้น และปลอบใจก็ยังคงอยู่ข้างๆเมื่อความรู้สึกได้เปิดใจรับเพื่อนใหม่ที่ชื่อ ปลอบใจมาเป็นเพื่อนอีกคน แต่ความรู้สึกก็ยังไม่แน่ใจว่าจะทำให้ตัวเองให้ไม่เศร้าได้อีกนานแค่ไหน เพราะระยะทางและความห่างไกล ก็มาเป็นตัวขั้นกลางไม่ให้ความรู้สึกเข้าใจถึงการกระทำของเขาคนนั้นอยู่ดี ระยะทางและความห่างไกลมาทำให้ความรู้สึกเริ่ม คิดว่าไม่มีอะไรแน่นอนเลย และได้แต่นั่งหน้าเศร้าน้ำตาซึมในบางเวลา!! จนทำให้การรอคอยเริ่มหมดหวังที่จะช่วยกันกับปลอบใจ ในการทำให้ความรู้สึกหายเศร้าสักที จะทำยังไงดีล่ะ!! การรอคอยได้พูดกับปลอบใจ เฮ่อ...การรอคอยจ๋า ปลอบใจน่ะพยายามจะมาเป็นส่วนหนึ่งของความรู้สึกแล้วนะ แต่เหมือนเขายังไม่เชื่อมั่นในตัวเราสองคนเลย เหมือนเขายังโหยหาและคิดถึงคนๆนั้นจัง น่าสงสารความรู้สึกเนอะ ว่ามั้ยการรอคอย อื่มฉันก็ว่าอย่างนั้นแหละ และการรอคอย กับ ปลอบใจ ก็เขาไปหาความรู้สึกใกล้ๆ อีกครั้ง ได้พูดออกไปพร้อมกันว่า ความรู้สึกจ๋า ระหว่างนี้ ความรู้สึกต้องเข้มแข็งมากๆนะ ฉันสองคนน่ะ....จะไม่ทิ้งเธอไปไหนแน่ๆจริงๆนะถ้าเธอยังเห็นฉันเป็นเพื่อนและไม่ลืมฉันสองคน... ความรู้สึกทำหน้านิ่ง...แต่เขาก็ได้รับรู้ความหวังดีของเพื่อนทั้งสองมาก และคิดว่าก็ยังดีนะที่เรายังมีเพื่อนทั้งสอง ที่ชื่อ การรอคอย และ ปลอบใจ เนอะ!! มันคงไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้หรอก ฉันก็จะมีเธอทั้ง2จ่ะ ความรู้สึกพูด เอ๊!!! จริงอยู่นะฉันอยู่ได้เพราะมีพวกเธอ แต่ทำไมฉันถึงไม่สบายใจยังไงไม่รู้ฉันนึกถึงแต่เขา เขาจะทำอะไรอยู่นะ มีใครนอกจากฉันรึเปล่า ความรู้สึกเริ่ม หดหู่...การรอคอย และ ปลอบ ใจก็ได้ช่วยกันคิดๆว่าจะทำยังไงน๊าให้ความรู้สึก มีจิตใจที่ดีขึ้น เพราะพวกเขาก็รัก ความรู้สึกมากๆเพราะความรู้สึกไม่เคยลืมทั้งสองเลย...คิดอยู่สักพัก อื่มมม!!! เอาแบบนี้สิ ปลอบใจพูดขึ้นกับการรอคอย และความรู้สึก นี่ๆ ฉันจะพา ความรู้สึก ไปสถานที่ ที่หนึ่งนะ รับรองจะทำให้ ความรู้สึก สบายใจมากขึ้นทีเดียวแหละ !! พร้อมพาความรู้สึกร่องลอยไปในสถานที่หนึ่ง...โห!!ความรู้สึกพูด ที่ไหนน่ะ ทำไมบรรยากาศดีจัง สวยมาก พื้นที่ช่างขาวสะอาดเหลือเกินนะปลอบใจ.. ชอบมั้ยล่ะ เธอต้องมาบ่อยๆนะ จะได้สบายใจขึ้น **และความรู้สึกก็พูดขึ้นมาว่า** แต่ๆเธอยังไม่บอกฉันเลยว่าที่นี่ที่ไหนกัน ความรู้สึกทำตาโต **ปลอบใจ ยิ้มและตอบข้อสงสัยอย่างอารมณ์ดี ฉันบอกให้ก็ได้ ที่นี่มีชื่อว่า ..**.ความเชื่อใจและ มั่นคง** ไง ชื่อแปลกมั้ย ล่ะ แต่ก็คงทำให้ความรู้สึกสบายใจไม่น้อยเชี่ยวน๊า เมื่อได้มาถึงสถานที่นี้.... พอความรู้สึกเริ่มเหนื่อย กับการมาเที่ยวที่ เชื่อใจและมั่งคง ก็ได้ไปนั่งพักอยู่บน เหตุผล ซึ่งเป็นเก้าอี้ที่แข็งแรงที่สุด นั่งแล้วก็ทำให้ความรู้สึกเข้าใจอะไรมากขึ้น อื่มเนอะ คนเราถ้าเหนื่อยมันก็ต้องพัก แต่ก็ต้องพักในที่ๆสบายใจและนั่งอยู่บนสิ่งที่เราสามารถนั่งได้นานๆและคิด อะไรได้หลายๆอย่าง ซึ่ง เป็นบรรทัดฐานในอนาคตในการทำสิ่งอื่นต่อๆไปได้ และตอนนี้ฉันพอจะเข้าใจได้ในสิ่งที่พวกเธอสองคน สื่อออกมา ฉันรับรู้มันแล้วล่ะ ฉันก็พอใจนะ กับตอนนี้ ที่ต้องอยู่ห่างไกลกับคนที่ฉันรักมากที่สุด ฉันก็ได้มี การรอคอย ปลอบใจ เป็นเพื่อนในตอนแรกทำให้ฉันอยู่ได้... และพาฉันไปในที่ซึ่งชื่อ ความเชื่อใจและมั่นคง มันทำให้ฉันสบายใจขึ้น ไม่คิดมาก พอฉันร็สึกเหนื่อยก็พัก นั่งพักอยู่บนเหตุผล เป็นเก้าอี้ที่แข็งแรงที่สุด ยอดเยี่ยมไปเลย ระหว่างนี้ ฉันจะทำจิตใจให้สมบูรณ์ที่สุดและพร้อมเจอเขาในวันหน้านะ ชอบคุณมาก...พวกเธอคือเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับฉันเลย ความรู้สึกพูดและเข้าใจกับสิ่งที่ความรู้สึกอื่นๆเคยเผชิญมาเหมือนๆกัน......จบแล้วจ้า <br>
<br>
<br>
ปล. เราแต่งเองอ่ะค่ะ เพราะคิดถึงแฟน อิอิ อาจจะไม่สมบูรณ์เท่าไหร่ เพียงแค่เราอยากจะสื่อความรู้สึกส่วนตัวออกมาเป็นตัวละครในเรื่อง เพิ่งแต่งเรื่องแรก แต่งเล่นๆน่ะ เลยเอามาให้เพื่อนๆอ่านกัน <br>
<img src="pic/b11.gif">

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่