มุมชวนคุย
อยากรู้ความรู้สึก
nongdao
29/03/2007 19:57
1,619 เข้าชม
**อยากรู้จังว่า คำว่ารัก กับ คำว่าหลง ต่างกันอย่างไร เราพึงโดนแฟนบอกเลิกคำทั้ง ๆ ที่เรากับเค้าคบกันมา 2 ปี ไม่เคยมีเรื่องทะเลาะกันเลย แต่เค้าคบกันแค่ 2 เดือน (เค้าทำงานอยู่ที่เดียวกันและผู้หญิงคนนั้นก็เพิ่งเลิกกับแฝนเค้าเหมือนกันตอนที่แฟนเค้ารู้เรื่อง ผู้หญิงคนนั้นอายุ 36 แต่หน้ายังเด็กอยู่เลยมีรถขับมีเงิน แฟนเราอายุ 29 ) ถามว่าเราผิดอะไร แต่กลับไม่มีคำตอบให้ นอกจากเค้าต้องรับผิดชอบในสิ่งที่เค้าทำเค้าคงรักผู้หญิงคนนั้นมากกว่าเรา เรายังกลับมาคิดเลยนะว่าแล้วเราละ ไม่คิดจะรับผิดชอบอะไรเลยหรือ เราคงอยู่ด้วยกันเหมือนเพื่อนเกินไปหรือเปล่าเค้าจะไปใหนมาใหนเราไม่เคยว่าตอนที่เค้าโทรคุยกันเราก็รู้ เพราะคิดว่าผู้ชายมันก็ต้องมีบ้าง เค้าก็บอกว่าไม่คิดอะไร ตอนที่เราจับได้เราให้เค้าเลือกว่าระหว่างเรากับผู้หญิงคนนั้นครั้งแลกเค้าบอกว่าเลือกเรา เค้าจะยอมเลิกกับผู้หญิงคนนั้น แต่วันที่เค้านัดกับเราเค้าไม่มาเราถามว่าเพราะอะไรเอายังใงทำไม่ต้องทำแบบนี้ แล้วเราก็ถามเค้าอีกครั้งว่าจะเอายังไง เค้าก็รังแลเราถามเค้าว่าเค้ารักเราใหม เค้าบอกว่ารัก แต่ถ้าเลือกเค้าเลือกผู้หญิงคนนั้น เราเสียใจมากร้องให้ทุกวันเพราะรักเค้ามาก เค้าเองก็เคยบอกรักเรามากเหมื่อนกัน เราควรจะทำอะไรกับเค้าดี ตอนนี้เราคิดอะไรไม่ออก อยากจะไปโวยวายกับผู้หญิงคนนั้นแต่ก็ไม่กล้า ไม่มีใครคิดเลยว่าเค้าจะทิ้งเราได้ มีหลายคนที่พูดว่าเค้าอยู่ด้วยกันได้ไม่นานหรอก เราอยากให้ถึงวันนั้นเร็วๆ จัง รู้สึกท้อแท้กับชีวิตจัง <br>
<br>
************************************* <br>
บินไปเดียวดาย...กลางสายลม แปรปรวน <br>
เพียงทะเลครวญ...ฟังคล้ายเป็นเพลงเศร้า <br>
ค่ำคืนนี้ ฉันเพลีย...ฉันเหนื่อย...ฉันหนาว <br>
และเหงาเหลือเกิน <br>
ไม่เคยมีใคร...มีรักแท้จริงใจ <br>
มองไปทางใด...ดูเคว้งคว้าง...ว่างเปล่า <br>
ฝ่าลมฝนลำพัง...มากี่ร้อนหนาว...จนล้า...สิ้นแรง <br>
ไม่อยากเห็นภาพใด...แม้แต่ท้องฟ้า <br>
อยากจะพักดวงตา...ลงชั่วกาลป์ <br>
จะไปซุกตัวนอน...ซ่อนกายในเงาจันทร์ <br>
จะหลับฝัน...ไม่ขอ...ตื่นขึ้นมา <br>
คงจะมีเพียง...ลมหายใจ...โรยริน <br>
เอนกายบนดิน...ยอมรับ...ความแพ้พ่าย <br>
ปีกของฉันมันหนัก...บินต่อไม่ไหว <br>
จะขอพักกาย......ชั่วกาล <br>
************************************
<br>
************************************* <br>
บินไปเดียวดาย...กลางสายลม แปรปรวน <br>
เพียงทะเลครวญ...ฟังคล้ายเป็นเพลงเศร้า <br>
ค่ำคืนนี้ ฉันเพลีย...ฉันเหนื่อย...ฉันหนาว <br>
และเหงาเหลือเกิน <br>
ไม่เคยมีใคร...มีรักแท้จริงใจ <br>
มองไปทางใด...ดูเคว้งคว้าง...ว่างเปล่า <br>
ฝ่าลมฝนลำพัง...มากี่ร้อนหนาว...จนล้า...สิ้นแรง <br>
ไม่อยากเห็นภาพใด...แม้แต่ท้องฟ้า <br>
อยากจะพักดวงตา...ลงชั่วกาลป์ <br>
จะไปซุกตัวนอน...ซ่อนกายในเงาจันทร์ <br>
จะหลับฝัน...ไม่ขอ...ตื่นขึ้นมา <br>
คงจะมีเพียง...ลมหายใจ...โรยริน <br>
เอนกายบนดิน...ยอมรับ...ความแพ้พ่าย <br>
ปีกของฉันมันหนัก...บินต่อไม่ไหว <br>
จะขอพักกาย......ชั่วกาล <br>
************************************
<br>
<br>
<br>
สิ่งที่มนุษย์มีมากมายเหมือนไม่มีวันหมดนั่นคือ"ความรัก" <br>
แต่สิ่งที่มนุษย์มีจำกัดจนดูเหมือนว่าเห็นแก่ตัวนั่นคือ "ความอดทน" <br>
ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้อง"อดทน"กับปัญหาต่างๆรอบข้างไว้เพื่อให้รักนั้นยั่งยืน <br>
แต่ในทางตรงกันข้ามเมื่อใดที่สิ้นรักเมื่อนั้นความอดทนก็หามีไม่ <br>
สิ่งใดที่เคยทนได้ก็กลับแปรเปลี่ยนไปสิ่งใดที่เคยเห็นดีเห็นชอบกลับกลายเป็นขวางหูขวางตาทั้งๆที่อีกฝ่ายกระทำกับตนอย่างเสมอต้นเสมอปลายท้ายที่สุด....... " เรา "เป็นฝ่ายทอดทิ้ง"รัก"นั้นให้ต้องจบลง <br>
แต่ยังมีความจริงอีกสิ่งหนึ่งที่คนเรามักมองข้ามไป <br>
บางครั้งความรักของเราอาจจบลง ทั้งๆที่ความรู้สึกรักยังมีอยู่เต็มหัวใจเพียงแต่ถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกระทั้ง "ความอดทน" บอกให้เราต้องไปทั้งที่ยัง"รัก" <br>
เพราะหากรักแล้วต้องเจ็บ ต้องช้ำ ทางเลือกที่ดีที่สุดก็น่าจะหมายถึงการจากไปในวันนี้เพื่อที่จะเข็มแข็งและลุกขึ้นได้ใหม่ในวันข้างหน้าอย่างนั้นมิใช่หรือ <br>
<br>
<br>
<br>
สู้ สู้ สู้ สู้ นะ เราก็ตกอยู่ในสถาณการณ์เดียวกับเธอแหละเหมือนกันเลย