มุมชวนคุย

การลืมอดีตที่เจ็บปวดไม่ได้ <br>
ก้อเหมือนการลืมลูกกุญแจทิ้งไว้ข้างนอก <br>
ขณะที่เธอกลับกดแม่กุญแจขังตัวเองไว้ในห้อง <br>
ปิดโอกาสตัวเองแม้แต่จะออกไปค้นหาลูกกุญแจ <br>
และหากเธอยิ่งอยู่ในความมืดนานเท่าใด <br>
ดวงตาเธอก้อจะยิ่งพร่าเลือนต่อแสงสว่างมากขึ้นเท่านั้น <br>
แม้แค่ทรงตัวให้เดินตรงได้เหมือนเดิม <br>
ยังกลายเป็นเรื่องยากลำบากกว่าที่เธอคิด <br>
เวลาที่ยาวนานที่สูญเสียไปในอดีต <br>
จึงไม่สำคัญเท่าเวลาแห่งความจริงแค่นาทีนี้ <br>
ที่เธอจะต้องตะโกนขอความช่วยเหลือจากความเข้มแข็ง....เด็ดเดี่ยว <br>
ให้มันช่วยหยิบลูกกุญแจให้เธอ <br>
ไม่ยอมให้ความอ่อนแอปิดปากเธออีกต่อไป

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่