ล้มแล้วลุกให้ได้นะ By SweetNokk

#1

หมูเป็นคนแบบสุด ๆ นะคะ พี่นกลองเอาไปใช้ดูก็ได้นะคะ <br>
คือ ถ้าเศร้า ก็สุดๆ ไปเลย <font color=red> แต่ ที่สำคัญเราต้องกำหนดมันได้ ว่า นานเท่าไร ที่เราจะเศร้า เช่น เราจะเศร้าแค่วันนี้ ก็ วันนี้ เต็มที่ไปเลยคะ เศร้าให้มันสุด พอ เช้า ต้องเป็นคนใหม่ ที่สดใจ และลืม มันไปให้หมด เพราะ เราได้เต็มที่กับ ความเศร้ามามากพอแล้ว ตัวเรา ใจเรา และ เราต้องทำได้ คนที่เค้าไม่รักเรา เค้าไม่รู้สึกอะไร กับเราหรอกคะ แต่ คนที่เค้ารักเรา เห็นเราเศร้า เค้าก็เศร้าด้วยนะคะ </font> <br>
<br>
เราต้องคิดว่า เราทำได้ เพื่อตัวเราเอง และ คนที่รักเราคะ <br>
<br>

#2

ไม่อยู่อีกแล้ว เหรอค่ะ พี่นก <br>
<br>
ล้มแล้ว มันลุกยากจังเลยค่ะ แทบจะไม่มีแรงค่ะ <br>
ท้อๆ ไง ไม่รู้ค่ะ ช่วงนี้เป็นช่วงที่ มีปัญหาเข้ามาแทบจะทุกทางเลย <br>
เหนื่อยจังค่ะ..........พี่นกพักผ่อน และ เที่ยวให้สนุกน่ะค่ะ <br>

#3

ยังงัยก้อต้องสู้น่ะค่ะ <br>
พยามยามอยู่เหมืทอนกัน <br>
แต่ก้อรู้ดีว่า ยังทำมันไม่ได้เลยแม้นิดเดียว <br>
มองข้างนอกเหมือนจะดี แต่ข้างใน......... <br>
พี่นกต้องดีขึ้นแน่ เชื่อค่ะว่าทำได้

#4

อืม

#5

อิจฉาจังคะ อยากไปเที่ยวที่ไหนไกลๆ ซักพักเหมือนกัน แต่ไม่มีเวลาเลย ช่วงนี้ถ้าพูดภาษาชาวบ้านก็ ซวยค่ะ เหมือนอยู่ในช่วงที่ต้องชดใช้กรรมอะไรซักอย่าง (ไม่รู้ไปทำกรรมกับใคร ตอนไหน) มันทุกข์ซะจนไม่รู้จะอธิบายยังงัย ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะตัวเราเองที่ไม่ยอมปล่อยวาง มันยาก ยากจริง ๆ ไม่รู้จะอีกนานแค่ไหน แต่ขอบคุณที่ยังมีกำลังใจจากทุก ๆ คน ซึ่งไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้า แต่สื่อได้ด้วยหัวใจ ขอบคุณที่มีพื้นที่ดี ๆ ให้กับคนที่ไม่ที่จะไป