มุมชวนคุย
เกิดขึ้นในภูเก็ตภัยของผู้หญิงที่คุณอาจคาดไม่ถึง
toonton
21/07/2007 17:21
1,455 เข้าชม
พอดีเพื่อนส่งเมลล์ฉบับนี้มาให้แต่ไม่รู้ว่าเพื่อนๆได้รับกันบ้างยัง <br>
อยากให้ลองอ่านดูน่ะ <br>
<br>
เรื่องของคนใกล้ตัวที่คุณอาจรู้จัก > > ... นายธนกร รักษิดานภัส ( <br>
อ๋อง) e-mail aong_<a href=mailto:2500@hotmail.com>2500@hotmail.com</a>,korn_<a href=mailto:pk@hotmail.com>pk@hotmail.com</a>0891954635/0840545799 <br>
พนักงานสายงานประเมิน บริษัท <br>
สยามพิธิวัฒน์ จำกัด( 076-355583) บริษัทในเครือ > > ธนาคารไทยพาณิชย์ ( ภูเก็ต) <br>
ฉันคือผู้หญิง 1 คน > > ที่ตกเป็นเหยื่อของผู้ชายคนนี้ และไม่อยากให้ใครต้องมา <br>
เสียใจ > > และต้องตกอยู่ในสภาพเดียวกับฉัน > > ฉันเองก็ไม่รู้ว่าคนที่ไม่รับผิดชอบ <br>
และเห็นแก่ตัวยังทำงานอยู่ในองค์กรใหญ่ ๆ > > ได้อย่างไร เขาเอาเรื่องของฉันไป <br>
เล่าให้ใครต่อใครฟัง มันทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ > > ลองคิดตามดูแล้วคุณผู้ชายทั้ง <br>
หลายอย่าทำ > > เรื่องมีอยู่ว่า และเขาเราต่างคบกัน > > และฉันก็คิดว่าเวลาที่ <br>
ผ่านมามันก็พอสมควรที่จะทำให้ฉันปักใจเลือกที่จะอยู่กับเขา > > แต่ที่จริง <br>
แล้วกลับตรงกันข้าม ระยะเวลาที่เราคบกันมาหลายปี ฉันมีความสุขมาก > > เขาเป็น <br>
คนดีในสายตาฉันเสมอ > > ฉันคิดเสมอว่าฉันเป็นคนที่โชคดีที่สุดและมีความสุขที่สุด <br>
แต่แล้ววันนึง > > ความจริงก็ปรากฏ เวลาผ่านไป 4 ปี ฉันเองเริ่มยิ่งถลำลึก <br>
ลงไปเรื่อย ๆ > > จนในที่สุดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ในขณะที่เขาพยายาม <br>
ตีตัวออกห่าง > > ฉันท้อง ฉันเองสับสนมาก แต่ฉันก็ได้แต่พยายามทำใจ > > ถึงอย่าง <br>
ไรเขาก็คงไม่ใช่คู่ของฉัน > > ต่อให้ฉันมีลูกก็ไม่สามารถจะเหนี่ยวรั้งเขาให้อยู่ <br>
กับฉันได้ > > ตอนแรกฉันตัดสินใจจะไม่บอกเขา แต่ฉันเป็นผู้หญิงค่อนข้างมีคนนับ <br>
หน้าถือตามาก > > เป็นที่รู้จักของสังคม ฉันท้องโดยไม่ได้แต่ง ฉันจะบอกกับคน <br>
อื่นว่าอะไร > > ฉันต้องเป็นแบบอย่างให้คนทั่วไปฉันจะทำยังไง สุดท้ายฉันก็ตัดสิน <br>
ใจบอกเขา > > เมื่อเขารู้เรื่อง เขาพยายามทำดีกับฉันทุกอย่าง คอยดูแล แนะนำ <br>
ให้กำลังใจ > > ให้ฉันสู้ และอย่าเครียด ให้คำแนะนำที่ดีกับฉันตลอด > > แต่แล้ว <br>
สิ่งที่เขาทำก็เป็นการเสแสร้ง > > คุณว่ามั้ยคะว่าดูเขาช่างเป็นคนดีซะเหลือเกิน <br>
แต่แล้วกลับไม่ใช่ > ! ! > เข าพ ยายามทำดี เพื่อให้ฉันเอาเด็กออก ฉันก็เชื่อ <br>
เขานะ > > ฉันทำได้ทุกอย่างแหละคะ ในเมื่อเขาดีกับฉันขนาดนี้ > > แต่ฉันก็มีข้อแม้ <br>
กับเขานิดเดียวเท่านั้น > > คือเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยฉันรู้ตัวว่าฉันจะไม่แข็ง <br>
แรง ทั้งกายและใจ > > ขอร้องเขาว่าให้เขาช่วยดูแลฉัน จนร่างกายของฉันหายดี > > <br>
และฉันก็ไม่คิดต้องการเรียกร้องอะไรทั้งนั้นถ้าเรายังมีความรู้สึกที่ดีต่อกัน > <br>
> ถึงเลิกกันก็จะเหลือความทรงจำที่ดี ๆ คุณคิดว่าเขาจะทำตามที่ฉันขอร้องมั้ย <br>
คะ > > เดี๋ยวค่อยอ่านคำตอบแล้วกันนะคะ > > วันที่ฉันต้องไปฉันยอมเดินทางคนเดียวใช้ <br>
เงินเก็บที่ฉันมี > > หวังเอาไว้ว่าจะใช้สำหรับการเรียนต่อโทในอนาคตอันใกล้ > > ฉัน <br>
คิดว่าถ้าให้เขาไปด้วย อาจจะกระทบกระเทือนต่อหน้าที่การงานที่เขาอยู่ก็ได้ > <br>
> และระหว่างเดินทางสภาพจิตใจของฉันก็แย่มาก จนบางทีแทบไม่อยากจะหายใจด้วย <br>
ซ้ำ > > เวลาดูผ่านไปช้าเหลือเกิน ทรมานเหลือเกิน และฉันก็ไม่อยากจะนึกถึงตอน <br>
นั้นอีก > > ว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับฉันบ้างและทุกอย่างก็เรียบร้อย > > ฉันต้องพาร่าง <br>
ที่แสนจะบอบช้ำกลับมา เมื่อฉันกลับมาฉันก็ได้คำตอบ > > เขาไม่เคยมาดูแลฉันเลย <br>
ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น > > เขาคิดเสมอว่าเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยก็เท่ากับเขาหมดภาระ <br>
และได้เป็นอิสระ > > เมื่อฉันกลับมาฉันก็ไม่สบายมาตลอด ปวดท้องเป็นประจำ > > ฉัน <br>
เข้าใจดีว่ามันอาจจะเป็นกรรมของฉัน มาวันนึง ฉันไม่สบายมาก > > ฉันตัดสินใจไปหา <br>
หมอ ฉันโทรหาเขาเพื่อขอความช่วยเหลือจากเขา > > แต่แล้วก้ได้รับคำตอบว่า ไม่ <br>
อาย ให้ไปเอง ฉันก็กระเสือกกระสนพยุงตัวเอง > > ไปหาหมอ เมื่อไปหาหมอก็ไม่ <br>
สามารถบอกกับหมดได้ว่าฉันไปทำอะไรมา ถึงได้ปวดท้อง > > ฉันได้แต่ยาบรรเทาตาม <br>
อาการ > > จนในที่สุดฉันก็ต้องทนอยู่กับอาการปวดท้องอย่างเรื้อรังมาตลอด เขาก็ <br>
ยังเฉย > > จนฉันเองเข้าใจว่า ถ้าฉันตายไป คงจะไม่ต้องทุกข์ทรมานอยู่แบบนี้ > > <br>
และถ้าไม่มีฉันซักคน เขาจะได้อิสระซักที > > และในที่สุดฉันป่วยทั้งกายและใจใน <br>
เวลาเดียวกัน >! &g! t; ฉันเคย คิดที่จะฆ่าตัวตายให้พ้นเหมือนกัน และพยายามอยู่ <br>
หลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ > >> > พระผู้เป็นเจ้าคงเห็นว่าฉันยังต้องรับกรรมที่ฉัน <br>
ทำลายชีวิตคนอยู่บนโลกใบนี้เป็นแน่ในขณะที่ฉันทุกข์แสนสาหัส > > ซึ่งเขากลับตรง <br>
กันข้ามวัน ๆ เขากิน ดื่ม เที่ยว และคบคนโน้นทีคนนี้ที > > หาความสุขใส่ตัวไป <br>
วัน ๆ มีเงินเพื่อสนองความต้องการทางร่างกายของตัวเอง > > ฉันถามก็เฉย ฉันให้ <br>
ช่วย ก็เฉย ถึงฉันตายเขาก็คงเฉย > > และความอดทนของฉันก็ถึงขีดสุด ฉันตัดสินใจ <br>
บอกพ่อกับแม่เขา เพราะที่ผ่านมา > > เขาไม่เคยกระตือรือร้นที่จะให้ความช่วยเหลือ <br>
ฉันเลย > > ฉันรู้ว่าการบอกหรือเล่าเรื่องนี้ให้คนอื่นรับรู้ ก็เท่ากับการประจาน <br>
ตัวเอง > > แต่ฉันสับสน และคิดว่าไม่มีทางเลือก เมื่อพ่อกับแม่ของเขารู้เรื่อง > <br>
> พ่อกับแม่เขาดีกับฉันมาก ถามไถ่ ดูแล เหมือนกับเขาอยากจะทำดีแทนลูกชายเขา > <br>
> ฉันรู้สึกอบอุ่น และเสียใจในเวลาเดียวกัน > > ฉันไม่สมควรให้คนแก่ต้องมารับรุ้ <br>
เรื่องราวเลวทรามแบบนี้ให้ท่านไม่สบายใจเลย > > คนที่ควรจะรักษาฉันให้หาย ควรจะ <br>
เป็นเขาไม่ใช่พ่อแม่เขา > > กรรมใดใครก่อคนนั้นก็ต้องรับกรรม ไม่ใช่พ่อแม่ต้อง <br>
รับกรรมแทน > > เขาคงคิดมั้งคะว่าที่เขาทำตัวแบบนี้ก็เพราะถูกสอนมาแบบนี้ > > ก็ <br>
เป็นหน้าที่ของพ่อและแม่ ที่ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่สอนมา > > และเหมือนกับเวร <br>
กรรมมันตามทันฉัน > > ฉันต้องจ่ายค่าหมอค่ายาเป็นจำนวนที่สูงพอสมควร และต้องไป <br>
ตามนัดอยู่ตลอด > > ฉันต้องเป็นหนี้เป็นสินคนอื่นไปทั่ว และไม่นานฉันก็ต้องใช้ <br>
เงินด่วน > > แต่ฉันขอไม่บอกว่าฉันเอาไปทำอะไร ฉันยืมใครก็ไม่ได้ ฉันต้องบาก <br>
หน้าโทรไปหาเขา > > ขอความช่วยเหลือจากเขา ประโยคแรกได้รับคำตอบว่า ไม่ได้ <br>
ไม่มี > > ฉันก็ไม่เข้าใจคะ ว่าตอนนี้ไม่มี เกิดฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่จริง ๆ > > <br>
คงไม่มีแม้แต่ค่าทำศพเป็นแน่ ไม่นานฉันก็ได้รับรู้อีกว่า > > เขาเอาเรื่องของฉัน <br>
ไปเล่าให้คนอื่น ๆ ฟังเหมือนกับเป็นเรื่องตลก > > คงนึกสมน้ำหน้าที่ฉันคนนี้มัน <br>
โง่ตามเขาไม่! ทันเอง ทุกอย่างเปลี่ยนไป > > ฉันไม่รู้ว่าเขาไปเล่า <br>
ให้คนอื่นฟังว่าอะไร แต่ตอนนี้ มีแต่คนดูถูกฉัน > > หาว่าฉันทำตัวไม่ดี จ้อง <br>
แต่จะจับผู้ชายมีเงิน หวังรวยทางลัดอยู่ไม่สมจน > > คุณรู้มั้ยคะ มันยิ่งทำให้ <br>
ฉันเกลียด แค้น คนคนนี้ไปใหญ่ > > ทำไมต้องทำร้ายผู้หญิงตัวคนเดียว ที่ไม่มี <br>
ทางจะสู้ใครเขาได้เลย > > แค่เจ็บป่วยทางกายก็ทำให้ฉันท้อแท้มากเหลือเกิน > > เขา <br>
ยังมาซ้ำให้ฉันยิ่งเจ็บทางใจเข้าไปอีก > > ตัวฉันและน้องฉันต่างต้องเป็นเป้าสายตา <br>
ของคนรอบข้าง หาว่าไม่ดีสารพัด > > ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันไปทำอะไรให้เขา ถึงต้องมา <br>
ดูถูก ถึงฉันจน ฉันก็เป็นคน > > ยิ่งฉันเงียบเขาก็ยิ่งได้ใจ และพยายามเหยียบ <br>
ฉัน > > พยายามทำให้กลายเป็นคนไม่มีค่าในสายตาคนอื่น > > นี่แหละคะคือสาเหตุที่ฉัน <br>
ต้องออกมาพูดบ้าง ถ้าใครรู้จักคนคนนี้ > > กรุณาบอกเขาด้วย หยุดซะทีเถอะ <br>
ฉันเหนื่อย > > แค่นี้ฉันก็ไม่มีหน้าจะไปพบใครแล้ว อย่าให้ใครต้องมาสมเพทฉันอีก <br>
เลย > > ใครจะว่าฉันไม่เป็นไร อย่าว่าแม่ ว่าน้องฉัน เขาไม่เกี่ยว > > อย่ามาด่า <br>
ให้ร้ายกันอีกเลย > > ใครไม่ตกอยู่ในสภาพเดียวกับฉันไม่เข้าใจหรอกว่ามันหนักหนา <br>
ขนาดไหน อย่าได้มีใคร > > ต้องโชคร้ายเพราะคนคนนี้อีกเลย ชาติที่แล้วฉันคง <br>
เป็นหนี้ > > และสร้างเวรสร้างกรรมกับเขามาเยอะ ฉันเลยต้องมาชดใช้ในชาตินี้ > > <br>
แต่ขอเจ็บแค่ชาติเดียวก็พอ คุณผู้หญิงกรุณาอ่านและเก็บเป็นข้อคิด > > คุณผู้ชาย <br>
อ่านแล้ว ก็อย่าได้สร้างเวรกรรมกับใครให้เป็นเหมือนฉัน > > เพราะกรรมเรามองไม่ <br>
เห็น แต่มันตามทันเราได้เสมอ.... <br>
<br>
<br>
อ่านแล้วช่วยแสดงความเห็นกานหน่อย หรือถ้าใครทนพฤติกรรมอย่างงี้ไม่ได้จะเอาไปลงที่บอร์ดอื่นด้วยก็ดี (อย่าลืมเอารูปมันผู้นี้ไปด้วย)แต่ตามความเห็นน่ะถ้าจริงผู้ชายคนนี้มันชั่ง ขอบอกครับว่า เฮี้ยจริงๆ ไม่นึกว่าคนแบบนี้ยังลอยหน้าลอยตาอยู่ในสังคมได้ยัง <br>
อยากให้ลองอ่านดูน่ะ <br>
<br>
เรื่องของคนใกล้ตัวที่คุณอาจรู้จัก > > ... นายธนกร รักษิดานภัส ( <br>
อ๋อง) e-mail aong_<a href=mailto:2500@hotmail.com>2500@hotmail.com</a>,korn_<a href=mailto:pk@hotmail.com>pk@hotmail.com</a>0891954635/0840545799 <br>
พนักงานสายงานประเมิน บริษัท <br>
สยามพิธิวัฒน์ จำกัด( 076-355583) บริษัทในเครือ > > ธนาคารไทยพาณิชย์ ( ภูเก็ต) <br>
ฉันคือผู้หญิง 1 คน > > ที่ตกเป็นเหยื่อของผู้ชายคนนี้ และไม่อยากให้ใครต้องมา <br>
เสียใจ > > และต้องตกอยู่ในสภาพเดียวกับฉัน > > ฉันเองก็ไม่รู้ว่าคนที่ไม่รับผิดชอบ <br>
และเห็นแก่ตัวยังทำงานอยู่ในองค์กรใหญ่ ๆ > > ได้อย่างไร เขาเอาเรื่องของฉันไป <br>
เล่าให้ใครต่อใครฟัง มันทนไม่ไหวแล้วจริง ๆ > > ลองคิดตามดูแล้วคุณผู้ชายทั้ง <br>
หลายอย่าทำ > > เรื่องมีอยู่ว่า และเขาเราต่างคบกัน > > และฉันก็คิดว่าเวลาที่ <br>
ผ่านมามันก็พอสมควรที่จะทำให้ฉันปักใจเลือกที่จะอยู่กับเขา > > แต่ที่จริง <br>
แล้วกลับตรงกันข้าม ระยะเวลาที่เราคบกันมาหลายปี ฉันมีความสุขมาก > > เขาเป็น <br>
คนดีในสายตาฉันเสมอ > > ฉันคิดเสมอว่าฉันเป็นคนที่โชคดีที่สุดและมีความสุขที่สุด <br>
แต่แล้ววันนึง > > ความจริงก็ปรากฏ เวลาผ่านไป 4 ปี ฉันเองเริ่มยิ่งถลำลึก <br>
ลงไปเรื่อย ๆ > > จนในที่สุดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ในขณะที่เขาพยายาม <br>
ตีตัวออกห่าง > > ฉันท้อง ฉันเองสับสนมาก แต่ฉันก็ได้แต่พยายามทำใจ > > ถึงอย่าง <br>
ไรเขาก็คงไม่ใช่คู่ของฉัน > > ต่อให้ฉันมีลูกก็ไม่สามารถจะเหนี่ยวรั้งเขาให้อยู่ <br>
กับฉันได้ > > ตอนแรกฉันตัดสินใจจะไม่บอกเขา แต่ฉันเป็นผู้หญิงค่อนข้างมีคนนับ <br>
หน้าถือตามาก > > เป็นที่รู้จักของสังคม ฉันท้องโดยไม่ได้แต่ง ฉันจะบอกกับคน <br>
อื่นว่าอะไร > > ฉันต้องเป็นแบบอย่างให้คนทั่วไปฉันจะทำยังไง สุดท้ายฉันก็ตัดสิน <br>
ใจบอกเขา > > เมื่อเขารู้เรื่อง เขาพยายามทำดีกับฉันทุกอย่าง คอยดูแล แนะนำ <br>
ให้กำลังใจ > > ให้ฉันสู้ และอย่าเครียด ให้คำแนะนำที่ดีกับฉันตลอด > > แต่แล้ว <br>
สิ่งที่เขาทำก็เป็นการเสแสร้ง > > คุณว่ามั้ยคะว่าดูเขาช่างเป็นคนดีซะเหลือเกิน <br>
แต่แล้วกลับไม่ใช่ > ! ! > เข าพ ยายามทำดี เพื่อให้ฉันเอาเด็กออก ฉันก็เชื่อ <br>
เขานะ > > ฉันทำได้ทุกอย่างแหละคะ ในเมื่อเขาดีกับฉันขนาดนี้ > > แต่ฉันก็มีข้อแม้ <br>
กับเขานิดเดียวเท่านั้น > > คือเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยฉันรู้ตัวว่าฉันจะไม่แข็ง <br>
แรง ทั้งกายและใจ > > ขอร้องเขาว่าให้เขาช่วยดูแลฉัน จนร่างกายของฉันหายดี > > <br>
และฉันก็ไม่คิดต้องการเรียกร้องอะไรทั้งนั้นถ้าเรายังมีความรู้สึกที่ดีต่อกัน > <br>
> ถึงเลิกกันก็จะเหลือความทรงจำที่ดี ๆ คุณคิดว่าเขาจะทำตามที่ฉันขอร้องมั้ย <br>
คะ > > เดี๋ยวค่อยอ่านคำตอบแล้วกันนะคะ > > วันที่ฉันต้องไปฉันยอมเดินทางคนเดียวใช้ <br>
เงินเก็บที่ฉันมี > > หวังเอาไว้ว่าจะใช้สำหรับการเรียนต่อโทในอนาคตอันใกล้ > > ฉัน <br>
คิดว่าถ้าให้เขาไปด้วย อาจจะกระทบกระเทือนต่อหน้าที่การงานที่เขาอยู่ก็ได้ > <br>
> และระหว่างเดินทางสภาพจิตใจของฉันก็แย่มาก จนบางทีแทบไม่อยากจะหายใจด้วย <br>
ซ้ำ > > เวลาดูผ่านไปช้าเหลือเกิน ทรมานเหลือเกิน และฉันก็ไม่อยากจะนึกถึงตอน <br>
นั้นอีก > > ว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับฉันบ้างและทุกอย่างก็เรียบร้อย > > ฉันต้องพาร่าง <br>
ที่แสนจะบอบช้ำกลับมา เมื่อฉันกลับมาฉันก็ได้คำตอบ > > เขาไม่เคยมาดูแลฉันเลย <br>
ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น > > เขาคิดเสมอว่าเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยก็เท่ากับเขาหมดภาระ <br>
และได้เป็นอิสระ > > เมื่อฉันกลับมาฉันก็ไม่สบายมาตลอด ปวดท้องเป็นประจำ > > ฉัน <br>
เข้าใจดีว่ามันอาจจะเป็นกรรมของฉัน มาวันนึง ฉันไม่สบายมาก > > ฉันตัดสินใจไปหา <br>
หมอ ฉันโทรหาเขาเพื่อขอความช่วยเหลือจากเขา > > แต่แล้วก้ได้รับคำตอบว่า ไม่ <br>
อาย ให้ไปเอง ฉันก็กระเสือกกระสนพยุงตัวเอง > > ไปหาหมอ เมื่อไปหาหมอก็ไม่ <br>
สามารถบอกกับหมดได้ว่าฉันไปทำอะไรมา ถึงได้ปวดท้อง > > ฉันได้แต่ยาบรรเทาตาม <br>
อาการ > > จนในที่สุดฉันก็ต้องทนอยู่กับอาการปวดท้องอย่างเรื้อรังมาตลอด เขาก็ <br>
ยังเฉย > > จนฉันเองเข้าใจว่า ถ้าฉันตายไป คงจะไม่ต้องทุกข์ทรมานอยู่แบบนี้ > > <br>
และถ้าไม่มีฉันซักคน เขาจะได้อิสระซักที > > และในที่สุดฉันป่วยทั้งกายและใจใน <br>
เวลาเดียวกัน >! &g! t; ฉันเคย คิดที่จะฆ่าตัวตายให้พ้นเหมือนกัน และพยายามอยู่ <br>
หลายครั้ง แต่ไม่สำเร็จ > >> > พระผู้เป็นเจ้าคงเห็นว่าฉันยังต้องรับกรรมที่ฉัน <br>
ทำลายชีวิตคนอยู่บนโลกใบนี้เป็นแน่ในขณะที่ฉันทุกข์แสนสาหัส > > ซึ่งเขากลับตรง <br>
กันข้ามวัน ๆ เขากิน ดื่ม เที่ยว และคบคนโน้นทีคนนี้ที > > หาความสุขใส่ตัวไป <br>
วัน ๆ มีเงินเพื่อสนองความต้องการทางร่างกายของตัวเอง > > ฉันถามก็เฉย ฉันให้ <br>
ช่วย ก็เฉย ถึงฉันตายเขาก็คงเฉย > > และความอดทนของฉันก็ถึงขีดสุด ฉันตัดสินใจ <br>
บอกพ่อกับแม่เขา เพราะที่ผ่านมา > > เขาไม่เคยกระตือรือร้นที่จะให้ความช่วยเหลือ <br>
ฉันเลย > > ฉันรู้ว่าการบอกหรือเล่าเรื่องนี้ให้คนอื่นรับรู้ ก็เท่ากับการประจาน <br>
ตัวเอง > > แต่ฉันสับสน และคิดว่าไม่มีทางเลือก เมื่อพ่อกับแม่ของเขารู้เรื่อง > <br>
> พ่อกับแม่เขาดีกับฉันมาก ถามไถ่ ดูแล เหมือนกับเขาอยากจะทำดีแทนลูกชายเขา > <br>
> ฉันรู้สึกอบอุ่น และเสียใจในเวลาเดียวกัน > > ฉันไม่สมควรให้คนแก่ต้องมารับรุ้ <br>
เรื่องราวเลวทรามแบบนี้ให้ท่านไม่สบายใจเลย > > คนที่ควรจะรักษาฉันให้หาย ควรจะ <br>
เป็นเขาไม่ใช่พ่อแม่เขา > > กรรมใดใครก่อคนนั้นก็ต้องรับกรรม ไม่ใช่พ่อแม่ต้อง <br>
รับกรรมแทน > > เขาคงคิดมั้งคะว่าที่เขาทำตัวแบบนี้ก็เพราะถูกสอนมาแบบนี้ > > ก็ <br>
เป็นหน้าที่ของพ่อและแม่ ที่ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่สอนมา > > และเหมือนกับเวร <br>
กรรมมันตามทันฉัน > > ฉันต้องจ่ายค่าหมอค่ายาเป็นจำนวนที่สูงพอสมควร และต้องไป <br>
ตามนัดอยู่ตลอด > > ฉันต้องเป็นหนี้เป็นสินคนอื่นไปทั่ว และไม่นานฉันก็ต้องใช้ <br>
เงินด่วน > > แต่ฉันขอไม่บอกว่าฉันเอาไปทำอะไร ฉันยืมใครก็ไม่ได้ ฉันต้องบาก <br>
หน้าโทรไปหาเขา > > ขอความช่วยเหลือจากเขา ประโยคแรกได้รับคำตอบว่า ไม่ได้ <br>
ไม่มี > > ฉันก็ไม่เข้าใจคะ ว่าตอนนี้ไม่มี เกิดฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่จริง ๆ > > <br>
คงไม่มีแม้แต่ค่าทำศพเป็นแน่ ไม่นานฉันก็ได้รับรู้อีกว่า > > เขาเอาเรื่องของฉัน <br>
ไปเล่าให้คนอื่น ๆ ฟังเหมือนกับเป็นเรื่องตลก > > คงนึกสมน้ำหน้าที่ฉันคนนี้มัน <br>
โง่ตามเขาไม่! ทันเอง ทุกอย่างเปลี่ยนไป > > ฉันไม่รู้ว่าเขาไปเล่า <br>
ให้คนอื่นฟังว่าอะไร แต่ตอนนี้ มีแต่คนดูถูกฉัน > > หาว่าฉันทำตัวไม่ดี จ้อง <br>
แต่จะจับผู้ชายมีเงิน หวังรวยทางลัดอยู่ไม่สมจน > > คุณรู้มั้ยคะ มันยิ่งทำให้ <br>
ฉันเกลียด แค้น คนคนนี้ไปใหญ่ > > ทำไมต้องทำร้ายผู้หญิงตัวคนเดียว ที่ไม่มี <br>
ทางจะสู้ใครเขาได้เลย > > แค่เจ็บป่วยทางกายก็ทำให้ฉันท้อแท้มากเหลือเกิน > > เขา <br>
ยังมาซ้ำให้ฉันยิ่งเจ็บทางใจเข้าไปอีก > > ตัวฉันและน้องฉันต่างต้องเป็นเป้าสายตา <br>
ของคนรอบข้าง หาว่าไม่ดีสารพัด > > ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันไปทำอะไรให้เขา ถึงต้องมา <br>
ดูถูก ถึงฉันจน ฉันก็เป็นคน > > ยิ่งฉันเงียบเขาก็ยิ่งได้ใจ และพยายามเหยียบ <br>
ฉัน > > พยายามทำให้กลายเป็นคนไม่มีค่าในสายตาคนอื่น > > นี่แหละคะคือสาเหตุที่ฉัน <br>
ต้องออกมาพูดบ้าง ถ้าใครรู้จักคนคนนี้ > > กรุณาบอกเขาด้วย หยุดซะทีเถอะ <br>
ฉันเหนื่อย > > แค่นี้ฉันก็ไม่มีหน้าจะไปพบใครแล้ว อย่าให้ใครต้องมาสมเพทฉันอีก <br>
เลย > > ใครจะว่าฉันไม่เป็นไร อย่าว่าแม่ ว่าน้องฉัน เขาไม่เกี่ยว > > อย่ามาด่า <br>
ให้ร้ายกันอีกเลย > > ใครไม่ตกอยู่ในสภาพเดียวกับฉันไม่เข้าใจหรอกว่ามันหนักหนา <br>
ขนาดไหน อย่าได้มีใคร > > ต้องโชคร้ายเพราะคนคนนี้อีกเลย ชาติที่แล้วฉันคง <br>
เป็นหนี้ > > และสร้างเวรสร้างกรรมกับเขามาเยอะ ฉันเลยต้องมาชดใช้ในชาตินี้ > > <br>
แต่ขอเจ็บแค่ชาติเดียวก็พอ คุณผู้หญิงกรุณาอ่านและเก็บเป็นข้อคิด > > คุณผู้ชาย <br>
อ่านแล้ว ก็อย่าได้สร้างเวรกรรมกับใครให้เป็นเหมือนฉัน > > เพราะกรรมเรามองไม่ <br>
เห็น แต่มันตามทันเราได้เสมอ.... <br>
<br>
<br>
อ่านแล้วช่วยแสดงความเห็นกานหน่อย หรือถ้าใครทนพฤติกรรมอย่างงี้ไม่ได้จะเอาไปลงที่บอร์ดอื่นด้วยก็ดี (อย่าลืมเอารูปมันผู้นี้ไปด้วย)แต่ตามความเห็นน่ะถ้าจริงผู้ชายคนนี้มันชั่ง ขอบอกครับว่า เฮี้ยจริงๆ ไม่นึกว่าคนแบบนี้ยังลอยหน้าลอยตาอยู่ในสังคมได้ยัง <br>
