มุมชวนคุย
หัวอกลูกผู้หญิง (ตอนอวสาน)
yingyai
06/08/2007 15:23
2,597 เข้าชม
และแล้ววันนั้นก้อมาถึง...... <br>
ให้ทายค่ะว่าเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมาเราสองคนเป็นอย่างไร???? <br>
อ้ะ....จะเล่าให้ฟังนะ..... <br>
วันหยุดที่ผ่านมามันเป็นอะไรที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตเลยค่ะ <br>
เราเกือบจะเลิกกันแล้วค่ะ คือเรื่องมันต่อเนื่องมาจากโทรศัพท์ครั้งที่แล้วอ่ะค่ะ <br>
เราสองคนยังเข้าหน้ากันไม่ติด <br>
มาจนกระทั่งวันอาทิตย์เราอยากดี เขามากแต่เขาห่างๆเราก้อเลยไม่มีโอกาส <br>
เราน้อยใจจนต้องมานอนร้องไห้ แล้วเขาก้อตามเข้ามาดูเห็นว่าเราร้องไห้อยู่ <br>
เขาก้อถามว่าเป็นอะไร แต่เขาถามแบบว่าเขารำคาญอ่ะ ไม่ได้ถามด้วยความเป็นห่วงกับเขา <br>
ถามเสร็จเขาก้อออกไปอยู่ข้างนอก(ปกติจะอยู่ด้วยกันใกล้ๆกัน) <br>
แล้วเราก้อไม่สบายอยู่ด้วยเราเป็นโรคหอบ พอร้องไห้มากๆก้อจะหอบขึ้น <br>
เราดูลูกไม่ไหวเราก้อขอให้เขาดู เขาก้อดูได้ครึ่งวัน <br>
พอเที่ยงเขาก้อพาลูกมาให้ไปป้อนข้าว เราก้อถามว่าทำไมดูให้ไม่ได้เหรอ <br>
เขาก้อไม่ตอบนอนเฉยๆ แล้วปล่อยให้ลูกร้องงอแงไม่สนใจ <br>
เรานอนไม่ได้เลย(อยากพักเพราะไม่ไหวจริงๆ)จนเราโมโหมักๆ <br>
เราผุนผันลุกขึ้นมาด้วยอารมณ์ที่โกรธมาก แล้วเราก้อพูดใส่เขาไปว่า <br>
"วันนี้เราไม่สบายจะขอพักสักวันไม่ได้เหรอไม่ไหวแล้วนะ เหนื่อยทั้งกายเหนื่อยทั้งใจ ไม่คิดจะสนใจความรู้สึกกันบ้างเหรอ ทำไมเป็นคนเห็นแก่ตัวแบบนี้" <br>
(โกรธและน้อยใจมากจริงๆ) <br>
แต่เขาก้อนอนเฉยฟังแบบไม่สนใจว่าเราจะเป็นไงไหวรึเปล่า <br>
เราก้อเลยออกมาป้อนข้าวลูก พอป้อนเสร็จกะจะเอาไปคืนพ่อมัน <br>
แต่รู้มั้ยเราเข้าไปเห็นอะไร....มันหลับไปแล้วอ้า... <br>
เราเลยต้องออกมาดูแลลูกจนลูกหลับก้อเกือบ 3 โมงครึ่ง <br>
เรางี้ไม่ไหวแล้วข้าวก้อกินไม่ได้ อยากนอนพักมาก <br>
แล้วเขาก้อตื่นออกมาจากห้องเราก้อเข้าไปเสียบเลยคือง่วงนอนเลยเข้าไปนอน <br>
เผลอหลับแป๊บเดียว มันหนีกลับไปบ้านพ่อแม่มันอ่ะ(ไกลมาก) <br>
เราก้อคิดว่าเออ ถ้ามันตื่นมาคงจะดูลูกให้แต่ไม่เลยดันหนีออกไปอีก <br>
จากที่โมโหอยู่แล้วทีนี้โครตโมโหยิ่งกว่าเดิมอีก เพราะเย็นต้องไปซื้อของให้ลูกด้วย <br>
เราเลยโทรตามตอนนั้นก้อประมาณ5โมง <br>
เราตัดสินใจเล่าให้พ่อเขาฟังถึงความเปลี่ยนแปลงของลูกชายเขา <br>
เขาก้อบอกว่าจะคุยให้ พอเขากลับมาถึงบ้านก้อมาทะเลาะกัน <br>
<br>
เราแค่อยากให้เขานั่งฟังเราบ้างว่าเราอยากดีกับเขาแค่ไหน <br>
เราพูดดีกะเขาแต่เขาเฉยตลอดเงียบตลอดจนเราต้องถามว่าจะเอายังไงก้อบอกมา <br>
เขากลับโมโหเราที่เราถามมาก แต่ขอถามเพื่อนๆหน่อยว่า <br>
การที่เราปล่อยให้เรื่องมันเลวร้ายลง กับการที่เราอยากดีด้วยแล้วเข้าไปปรับความเข้าใจเนี่ย เราผิดเหรอ??? <br>
จนสุดท้ายต่างคนต่างโมโห ทะเลาะกันตั้งแต่6โมง-3ทุ่ม <br>
เขาบอกเราว่าเลิกไปเลยก้อได้ ทั้งๆที่เราไม่ได้ท้านะ เราให้โอกาสเขาพูดว่าอยากดีกันมั้ย <br>
เราถามเขาว่ารักเราอยู่มั้ย เขาไม่ตอบ ถามอีกว่าอยากอยู่ด้วยกันมั้ย เขาก้อไม่ตอบ <br>
จนเราบอกว่าเลิกกัยเลยมั้ย เขาบอกว่า เออ เราโมโหก้อเลยให้เขาเก็บผ้าออกไป <br>
เขาไปเก็บผ้าแต่ไม่ยอมไป เราถามว่าไม่ไปลซะทีล่ะ เขาบอกว่าคนหน้าบ้านยังเยอะอยู่(ร้านอาหาร) <br>
เราบอกเขาว่าอยากไปจริงๆเหรอเขาบอกว่าเออ เบื่อ เราก้อบอกให้เขาพูดสิว่าเขาเกลียดเราแล้ว และเขาก้อพูดจริงๆด้วยอ้ะ <br>
เราร้องๆๆๆๆๆๆๆ ร้องจนอยากตาย พอเสียงทะเลาะกันสงบ เราก้อยังนั่งร้องไห้อยู้ในห้อง <br>
เขาก้ออยู่ สักพักเขาก้อเข้ามาบอกว่าไปเอาลูกเข้ามานอนป่ะ <br>
เราก้อถามทั้งน้ะตาว่าแล้วไม่ไปล่ะ เขาก้อเข้ามาประคองเราจากพื้นไปบนที่นอน <br>
แล้วบอกว่าไม่ไปแล้ว เงียบได้แล้วไปเอาลูกมานอน <br>
แค่นี้จริงๆที่ได้ยิน <b> เพื่อนๆคิดว่าเขาอยากคืนดีกะเรามั้ย??? </b> <br>
เราก้อลองเงียบๆดู แล้วก้อพาลูกเข้ามานอน <br>
ตอนนี้ก้อเหมือนจะปกติแล้ว แต่พอเราเข้านอนด้วยกันนี่สิ <br>
ทุกทีที่ทะเลาะกันแล้วดีกันตอนจบเขาจะกอดเรานอนแน่นเลย แต่คราวนี้เขาหันหลังให้เรา <br>
เราเหมือนโดนหลอกซ้ำแล้วซ้ำอีกอ้ะ แล้วก้อต้องจำใจทนอีกแล้ว <br>
จะทำไงดีให้เขาเข้าใจเราซะทีเขาไม่เคยสนใจถามความรู้สึกเราเลย <br>
ครั้งนี้เราจะตัดใจแล้วนะ เราจะเลิกรักเขา แต่เราก้อยังทำหน้าที่ของตัวเองอยู่ <br>
เราจะไม่สนใจอีกถ้าเขาไม่เข้ามากอด/หอม เราจะไม่สนใจโทรศัพท์ว่าจะโทรหาใครมั้ย แล้วก้อจะมองคนใหม่ที่เข้าใจเรามากกว่า ก้อในเมื่อเขาไม่รักเรา เราจะรักเขาทำไม มีแต่เราที่เจ็บ ครั้งนี้จะเป็นตอนอวสานของเรื่องหัวอกลูกผู้หญิงซะทีนะ <br>
แต่เราจะเข้ามาคุญเรื่อยๆแต่คงไม่ใช่เรื่องผู้ชายคนนั้นอีกแล้วล่ะ <br>
เราอยากเลิกรักเขาให้ได้ เพื่อนๆเข้ามาคุยกะเราเยอะๆนะ ชีวิตเราเปลี่ยนไปแล้วล่ะ <br>
เปลี่ยนจริงๆ ต่อไปเราคงอยู่ด้วยกันแค่เป็นพ่อแม่ให้กะลูก <br>
แต่คงไม่ใช่คู่รักที่หวานชื่นเหมือนก่อนแล้วล่ะ <br>
ขอให้ชีวิตเราดีขึ้นกว่านี้นะ
ให้ทายค่ะว่าเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมาเราสองคนเป็นอย่างไร???? <br>
อ้ะ....จะเล่าให้ฟังนะ..... <br>
วันหยุดที่ผ่านมามันเป็นอะไรที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตเลยค่ะ <br>
เราเกือบจะเลิกกันแล้วค่ะ คือเรื่องมันต่อเนื่องมาจากโทรศัพท์ครั้งที่แล้วอ่ะค่ะ <br>
เราสองคนยังเข้าหน้ากันไม่ติด <br>
มาจนกระทั่งวันอาทิตย์เราอยากดี เขามากแต่เขาห่างๆเราก้อเลยไม่มีโอกาส <br>
เราน้อยใจจนต้องมานอนร้องไห้ แล้วเขาก้อตามเข้ามาดูเห็นว่าเราร้องไห้อยู่ <br>
เขาก้อถามว่าเป็นอะไร แต่เขาถามแบบว่าเขารำคาญอ่ะ ไม่ได้ถามด้วยความเป็นห่วงกับเขา <br>
ถามเสร็จเขาก้อออกไปอยู่ข้างนอก(ปกติจะอยู่ด้วยกันใกล้ๆกัน) <br>
แล้วเราก้อไม่สบายอยู่ด้วยเราเป็นโรคหอบ พอร้องไห้มากๆก้อจะหอบขึ้น <br>
เราดูลูกไม่ไหวเราก้อขอให้เขาดู เขาก้อดูได้ครึ่งวัน <br>
พอเที่ยงเขาก้อพาลูกมาให้ไปป้อนข้าว เราก้อถามว่าทำไมดูให้ไม่ได้เหรอ <br>
เขาก้อไม่ตอบนอนเฉยๆ แล้วปล่อยให้ลูกร้องงอแงไม่สนใจ <br>
เรานอนไม่ได้เลย(อยากพักเพราะไม่ไหวจริงๆ)จนเราโมโหมักๆ <br>
เราผุนผันลุกขึ้นมาด้วยอารมณ์ที่โกรธมาก แล้วเราก้อพูดใส่เขาไปว่า <br>
"วันนี้เราไม่สบายจะขอพักสักวันไม่ได้เหรอไม่ไหวแล้วนะ เหนื่อยทั้งกายเหนื่อยทั้งใจ ไม่คิดจะสนใจความรู้สึกกันบ้างเหรอ ทำไมเป็นคนเห็นแก่ตัวแบบนี้" <br>
(โกรธและน้อยใจมากจริงๆ) <br>
แต่เขาก้อนอนเฉยฟังแบบไม่สนใจว่าเราจะเป็นไงไหวรึเปล่า <br>
เราก้อเลยออกมาป้อนข้าวลูก พอป้อนเสร็จกะจะเอาไปคืนพ่อมัน <br>
แต่รู้มั้ยเราเข้าไปเห็นอะไร....มันหลับไปแล้วอ้า... <br>
เราเลยต้องออกมาดูแลลูกจนลูกหลับก้อเกือบ 3 โมงครึ่ง <br>
เรางี้ไม่ไหวแล้วข้าวก้อกินไม่ได้ อยากนอนพักมาก <br>
แล้วเขาก้อตื่นออกมาจากห้องเราก้อเข้าไปเสียบเลยคือง่วงนอนเลยเข้าไปนอน <br>
เผลอหลับแป๊บเดียว มันหนีกลับไปบ้านพ่อแม่มันอ่ะ(ไกลมาก) <br>
เราก้อคิดว่าเออ ถ้ามันตื่นมาคงจะดูลูกให้แต่ไม่เลยดันหนีออกไปอีก <br>
จากที่โมโหอยู่แล้วทีนี้โครตโมโหยิ่งกว่าเดิมอีก เพราะเย็นต้องไปซื้อของให้ลูกด้วย <br>
เราเลยโทรตามตอนนั้นก้อประมาณ5โมง <br>
เราตัดสินใจเล่าให้พ่อเขาฟังถึงความเปลี่ยนแปลงของลูกชายเขา <br>
เขาก้อบอกว่าจะคุยให้ พอเขากลับมาถึงบ้านก้อมาทะเลาะกัน <br>
<br>
เราแค่อยากให้เขานั่งฟังเราบ้างว่าเราอยากดีกับเขาแค่ไหน <br>
เราพูดดีกะเขาแต่เขาเฉยตลอดเงียบตลอดจนเราต้องถามว่าจะเอายังไงก้อบอกมา <br>
เขากลับโมโหเราที่เราถามมาก แต่ขอถามเพื่อนๆหน่อยว่า <br>
การที่เราปล่อยให้เรื่องมันเลวร้ายลง กับการที่เราอยากดีด้วยแล้วเข้าไปปรับความเข้าใจเนี่ย เราผิดเหรอ??? <br>
จนสุดท้ายต่างคนต่างโมโห ทะเลาะกันตั้งแต่6โมง-3ทุ่ม <br>
เขาบอกเราว่าเลิกไปเลยก้อได้ ทั้งๆที่เราไม่ได้ท้านะ เราให้โอกาสเขาพูดว่าอยากดีกันมั้ย <br>
เราถามเขาว่ารักเราอยู่มั้ย เขาไม่ตอบ ถามอีกว่าอยากอยู่ด้วยกันมั้ย เขาก้อไม่ตอบ <br>
จนเราบอกว่าเลิกกัยเลยมั้ย เขาบอกว่า เออ เราโมโหก้อเลยให้เขาเก็บผ้าออกไป <br>
เขาไปเก็บผ้าแต่ไม่ยอมไป เราถามว่าไม่ไปลซะทีล่ะ เขาบอกว่าคนหน้าบ้านยังเยอะอยู่(ร้านอาหาร) <br>
เราบอกเขาว่าอยากไปจริงๆเหรอเขาบอกว่าเออ เบื่อ เราก้อบอกให้เขาพูดสิว่าเขาเกลียดเราแล้ว และเขาก้อพูดจริงๆด้วยอ้ะ <br>
เราร้องๆๆๆๆๆๆๆ ร้องจนอยากตาย พอเสียงทะเลาะกันสงบ เราก้อยังนั่งร้องไห้อยู้ในห้อง <br>
เขาก้ออยู่ สักพักเขาก้อเข้ามาบอกว่าไปเอาลูกเข้ามานอนป่ะ <br>
เราก้อถามทั้งน้ะตาว่าแล้วไม่ไปล่ะ เขาก้อเข้ามาประคองเราจากพื้นไปบนที่นอน <br>
แล้วบอกว่าไม่ไปแล้ว เงียบได้แล้วไปเอาลูกมานอน <br>
แค่นี้จริงๆที่ได้ยิน <b> เพื่อนๆคิดว่าเขาอยากคืนดีกะเรามั้ย??? </b> <br>
เราก้อลองเงียบๆดู แล้วก้อพาลูกเข้ามานอน <br>
ตอนนี้ก้อเหมือนจะปกติแล้ว แต่พอเราเข้านอนด้วยกันนี่สิ <br>
ทุกทีที่ทะเลาะกันแล้วดีกันตอนจบเขาจะกอดเรานอนแน่นเลย แต่คราวนี้เขาหันหลังให้เรา <br>
เราเหมือนโดนหลอกซ้ำแล้วซ้ำอีกอ้ะ แล้วก้อต้องจำใจทนอีกแล้ว <br>
จะทำไงดีให้เขาเข้าใจเราซะทีเขาไม่เคยสนใจถามความรู้สึกเราเลย <br>
ครั้งนี้เราจะตัดใจแล้วนะ เราจะเลิกรักเขา แต่เราก้อยังทำหน้าที่ของตัวเองอยู่ <br>
เราจะไม่สนใจอีกถ้าเขาไม่เข้ามากอด/หอม เราจะไม่สนใจโทรศัพท์ว่าจะโทรหาใครมั้ย แล้วก้อจะมองคนใหม่ที่เข้าใจเรามากกว่า ก้อในเมื่อเขาไม่รักเรา เราจะรักเขาทำไม มีแต่เราที่เจ็บ ครั้งนี้จะเป็นตอนอวสานของเรื่องหัวอกลูกผู้หญิงซะทีนะ <br>
แต่เราจะเข้ามาคุญเรื่อยๆแต่คงไม่ใช่เรื่องผู้ชายคนนั้นอีกแล้วล่ะ <br>
เราอยากเลิกรักเขาให้ได้ เพื่อนๆเข้ามาคุยกะเราเยอะๆนะ ชีวิตเราเปลี่ยนไปแล้วล่ะ <br>
เปลี่ยนจริงๆ ต่อไปเราคงอยู่ด้วยกันแค่เป็นพ่อแม่ให้กะลูก <br>
แต่คงไม่ใช่คู่รักที่หวานชื่นเหมือนก่อนแล้วล่ะ <br>
ขอให้ชีวิตเราดีขึ้นกว่านี้นะ
เพราะเข็ดจริงๆ กับผู้ชายคนนี้ <br>
เจ็บมากๆ เขาหลอกเรามาตลอด เขาไม่ได้รักเราจริงๆ <br>
ไม่งั้นเขาคงไม่เฉยชากับเราขนาดนี้ <br>
เราจะทนอยู่ต่อไปเพื่อลูกให้เขาส่งเราเรียนให้จบก่อน <br>
ให้เรามีงานทำก่อนแล้วเราจะขอแยกทางกะเขาทันที <br>
ก้อไม่แน่ถ้าการที่เราทำเป็นไม่รัก แล้วเขาสำนึกได้ <br>
ก้ออาจจะให้โอกาสเขาอีกก้อได้ แล้วเพื่อนๆล่ะว่าไง????