มุมชวนคุย

เรื่องมีอยู่ว่าเราคบกับผู้ชายคนนึงมาได้ 5 ปีแล้ว เราติดต่อกันมาตลอดและไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ตอนนี้เค้าแต่งงานแล้ว เพราะความจำเป็นทางหน้าที่การงาน <br>
เรารับรู้เรื่องของเค้ามาตลอด เค้ากับคนของเค้ามีเรื่องระหองระแหงกันเรื่อยมา แต่ผู้หญิงไม่เคยรู้ว่าเค้ามีเราอีกคน เราเองก็ไม่เคยไปวุ่นวายกับชีวิตเค้า ต่างคนต่างอยู่ ครอบครัวและเพื่อนฝูงของผู้ชายก็รับรู้เรื่องของเราสองคนมาตลอด แต่ละคนรอบตัวเค้ารู้ดีว่าเค้ามีปัญหากับครอบครัวเค้ายังไง <br>
เราเองก็ไม่เคยทำอะไรให้ผู้ชายต้องลำบากใจหรือกดดันเลยซักครั้ง เราไม่แน่ใจว่าเค้ารักเราจริง ๆรึป่าว แต่เวลาที่เค้ามีปัญหากับคนของเค้า เค้าก็มาเล่าให้เราฟังทุกครั้ง เค้าทะเลาะกันบ่อยขึ้นถึงขั้นจะหย่ากัน แต่ที่สุดผู้หยิงของเค้าขอเวลาอีกสักพัก <br>
<br>
เราอยากรู้ว่าเราควรทำอย่างไรดี จะปล่อยให้เป็นอย่างนี้ต่อดีหรือป่าว เพราะเราก็รักเค้าน่ะ พูดง่าย ๆก็คือตอนนี้เราตกอยู่ในสภาพเมียน้อยเค้า เป็นเพราะเราที่ยอมรับและเข้าใจทุกอย่างรึป่าว ถึงทำให้เค้ายังไม่ตัดสินใจทำอะไรในตอนนี้ เรามีพร้อมทุกอย่าง ทั้งรูปร่าง หน้าตา หน้าที่การงาน และฐานะ <br>
<br>
เราเริ่มที่จะถอยห่างเค้าเรื่อยๆ และเค้าก็เริ่มรู้ตัว เราเริ่มไม่รับโทรศัพท์ เค้าก็เริ่มโทรมาที่ทำงาน ยิ่งกว่านั้นก็จะมาปรากฏตัวที่บ้าน ซึ่งที่บ้านรู้ว่าเราคบกัน แต่คิดว่าไกลกันคงไม่น่าจะคืบหน้ากว่านี้ และไม่รู้ว่าเรากับเค้ามีอะไรกันแล้วซึ่งเรารู้เลยว่า เราคงหนีเค้าไม่พ้น แต่เราไม่อยากทนสภาพที่เป็นแบบนี้ บางครั้งมันสมเพศตัวเอง <br>
<br>
เราเหมือนเป็นคนรักของเค้าและต้องเป็นที่ปรึกษาในเรื่องครอบครัวเค้า ส่วนนึงที่เค้ายังแคร์เราอยู่เป็นเพราะว่าเราไม่เคยทำหรือพูดให้เค้าต้องเลิกกัน เราเป็นกลางที่สุด แต่เมื่อวันนี้ที่เราแน่ใจตัวเองว่าเราก็รักเค้าเหมือนกันกับที่เค้ารักเรา ใจนึงก็มีมโนธรรมที่อยากจะถอนตัวออกมา ใจนึงก้อยากจะมีความสุขทางใจต่อไป <br>
<br>
เราเคยพูดถึงขั้นว่าถ้าไม่มีเราสักคน วันนึงเค้าคงมีความสุขกับคนของเค้าได้ แต่คำพูดและเหตุผลที่เค้าบอกกลับมา ทำให้ความคิดของเราเป็นเด็กภายในพริบตาไปเลย เค้าเป็นคนที่มีเหตุผลเสมอ เราไม่เคยชนะเค้าในเรื่องนี้ได้เลย <br>
ช่วยเราคิดหน่อยได้มั้ย ตอนนี้เรามืดแปดด้าน ไปหมดแล้ว เหมือนที่เค้าบอกเลยน่ะ ผงที่เข้าตาตัวเอง มักจะเอาออกยาก

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่