มุมชวนคุย

มันเป็นความเจ็บที่สุดจะบรรยายค่ะ ตลอดเวลาที่คบกันเขาดูแลเราดีมาก แต่เราเองที่ยังทำตัวเป็นเด็ก ติดเพื่อนบ้าง ชอบเที่ยวบ้าง (แต่ไม่บ่อยนะ) เขาเองก็ตามใจเราตลอด แต่ถึงวันนึงที่เขาและเราตกลงที่จะเลิกกัน เขาพูดกับเราว่า เขาเชื่อว่าเราเองที่จะมีคนรักใหม่ได้เร็ว และเราเองที่จะไม่ต้องมานั่งเสียใจ กับการจากไปของเขา ตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้ ประมาณ 3 เดือนแล้ว เราเองต่างหากที่ยังนั่งร้องไห้คิดถึงเขาตลอดเวลา เขาเองกลับเป็นฝ่ายที่มีคนรักใหม่ที่มาแทนที่เราได้ง่าย ผู้ชายก็แบบนี้เหรอเนี่ย <br>
<br>
เราสับสนไปหมด คิดถึงเขา อยากกลับไปคืนดีกลับเขา แต่ก็รู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้เพราะเขาก็มีคนของเขาอยู่แล้ว มันทรมานกลับการที่จะต้องเจอกันทุกวัน เขาเองปากก็บอกว่ายังห่วงเราอยู่ ยังรักเราอยู่ แต่การที่เราคบกันไม่ได้นั้น เป็นเพราะเราเข้ากันไม่ได้ในหลาย ๆ เรื่อง เขาบอกกลับเราว่าการที่เราเข้ากันไม่ได้ และเราไม่ได้คบกัน ไม่ได้แปลว่า เราไม่ได้รักกัน <br>
<br>
เรายอม ยอมที่จะมีเขาข้าง ๆ ในขณะที่เขาก็มีคนของเขา แต่การยอมของเรามันทำให้เราเจ็บ เจ็บจนไม่อยากจะเจ็บอีก จากคนที่ก่อนหน้านั้นเราเป็นที่หนึ่งมาโดยตลอด แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นคนที่สอง เวลาเขาอยู่กับเราแล้วผู้หญิงคนนั้นโทรมา เราก็จะเจ็บ เราก็จะร้องไห้ เพราะเรารู้ได้ถึงความผูกพันของเขาและผู้หญิงคนนั้น ที่เราอยู่เพราะเราหวัง หวังว่าสักวันเขาจะกลับมาหาเรา <br>
<br>
แต่เรารู้ว่าวันนั้นคงไม่ผ่านมาแล้ววันที่เขาจะกลับมา <br>
<br>
อยากหยุดความสัมพันธ์กับเขา แต่มันก็ทำไม่ได้ซักที ต้องลาออกจากงานที่ทำตรงนี้ใช่มั้ย ถึงจะหนีเขาได้ ถึงจะตัดเขาได้ ถึงจะลืมเขาได้ เจ็บกลับการที่ต้องได้ยินเขาคุยกัน เจ็บกับการที่ต้องมานั่งคิดว่า ตอนนี้เขากอดเรา แต่พรุ่งนี้เขาก็จะกอดแฟนเขาเหมือนที่เขากอดเรา <br>
<br>
มีใครเป็นเหมือนกันเราบ้างมั้ย ทำไมมันทรมานอย่างนี้ <br>
<br>
<img src="pic/b2.gif">

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่