มุมชวนคุย

ผู้หญิงคนหนึ่งที่เคยผิดหวังกับความรัก เคยเสียใจกับความรักมามากมายจนไม่กล้าที่จะรักใครอีก จนวันหนึ่งต้องมาเจอกับคนที่ทำให้เธอใจอ่อน คนที่เธอเคยแอบมีใจให้ ทำให้ความคิดที่ไม่กล้ารักใครกลับเปิดใจให้คนนั้นเข้ามาโดยใช้เวลาแค่เพียงสั้นๆและคิดว่าการที่ได้พบกับคนๆนี้อีกครั้งคงเป็นพรหมลิขิตที่ทำให้เธอและเขาได้พบกันและทำให้เธอผู้นี้ได้พบกับความสุขที่แท้จริง ยิ่งได้รู้ว่าเค้าคนนั้นเคยผิดหวังในความรักมามากเช่นกันยิ่งทำเธอคิดว่าเค้าจะไม่มีวันทำให้เธอผิดหวังอย่างแน่นอน ความรักเริ่มก่อตัวขึ้นในใจเธออย่างรวดเร็วทำให้เธอรักเค้าคนนั้นมากและวาดความฝันกับเขาคนนั้นไปไกลแสนไกลทั้งที่รู้จักกับเค้าคนนั้นมาไม่นานแต่เธอกลับเชื่อมั่น และไว้ใจในตัวเค้าเป็นอย่างมาก เพราะเค้าไม่เคยล่วงเกินเธอเลยและเป็นสุภาพบุรุษถึงแม้จะมีเรื่องที่ไม่เข้าใจกันบ้างแต่ก็เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้นจึงทำให้เธอคิดว่าเค้าคงจะเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดในชีวิตเธอและจะดูแลเธอได้เป็นอย่างดี เธอใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในแต่ละวัน เฝ้าคิดถึงและเป็นห่วงเค้าอยู่ตลอดเวลา เค้าเฝ้าบอกกับผู้หญิงคนนี้อยู่ตลอดเวลาว่าอยากจะใช้ชีวิตร่วมกับเธอ และอยากจะแต่งงานกับเธอ เธอคนนี้รู้สึกดีใจอย่างเป็นที่สุดแต่ก็ได้แต่เก็บความรู้สึกดีใจเอาไว้ในใจเท่านั้นไม่กล้าแสดงออกมามากมาย และแล้ววันหนึ่งความหวังและความฝันทุกอย่างที่เธอเคยคิดวาดฝันไว้อย่างสวยงามกลับต้องละลายหายไปพร้อมกับสิ่งที่เธอไม่เคยจะคาดคิด คนที่เธอเคยคิดที่จะใช้ชีวิตร่วมกันไปตลอดกลับทำให้เธอเสียใจ โดยที่เธอไม่เคยคิดและไม่ได้ตั้งตัวมาก่อน และที่เธอเสียใจที่สุดคือการที่เค้าคนนั้นไม่เคยบอกเหตุผลอะไรกับเธอเลยไม่เคยอธิบายอะไรให้เธอเข้าใจ แค่คิดจะไปกับผู้หญิงอีกคนหนึ่งก็ไปโดยไม่มีการให้เวลาเธอได้ทำใจ เธอต้องทนรับกับความเสียใจที่มีอย่างมากมาย เพียงแค่............เค้าบอกและอธิบายให้เธอเข้าใจสักนิดว่าเหตุผลที่ต้องไปจากเธอมันคืออะไรเธอคงไม่ต้องเจ็บมากมายและคงพร้อมที่จะทำใจและตัดใจจากเค้าได้ง่ายขึ้น แต่การตัดใจจากใครสักคนมันไม่ง่าย มันต้องใช้เวลากับการทำใจ ซึ่งตัวเธอเองรู้ดีว่าเธอทำใจไม่ได้ เธอเหมือนคนโง่ที่คอยคิดเข้าข้างตนเองอยู่ตลอดเวลาว่า..........สักวันหนึ่งเค้าจะกลับมา...........เธอได้แต่เฝ้ารอคอยเค้าตลอด แต่ไม่มีแม้เงาที่เค้าจะกลับมา <br>
จนวันหนึ่งเค้ากลับมา มาพร้อมกับความรู้สึกผิดที่ทำให้เธอต้องเสียใจ เค้าบอกกับเธอ ว่าเค้าเสียใจที่ปล่อยสิ่งที่มีค่าให้หลุดมือ ไม่รักษามันไว้ต้องมานั่งเสียใจกับสิ่งที่ตนเองทำลงไปและบอกว่ายังตัดขาดกับผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เพราะมีเหตุผลบางอย่างและถามเธอว่าพร้อมที่จะคบกันไปแบบนี้ได้มั๊ย.........ด้วยความรักบวกกับการรอคอยของเธอ เธอจึงตัดสินใจที่จะตามใจตัวเองโดยที่ไม่ได้สนใจอะไรทั้งนั้นและไม่ได้สนใจเลยว่าเค้ามีผู้หญิงคนนั้นอยู่ เธอรู้สึกดีและมีความสุขมากกับคำว่ารัก คำว่าคิดถึง ที่เค้าพร่ำบอกกับเธอซึ่งเธอไม่รู้เลยว่ามันจะมีอยู่จริงหรือเปล่าในใจเค้า ยิ่งเวลาผ่านไปความสุขที่เธอมีกลับกลายเป็นความรู้สึกไม่แน่ใจว่า เธอมีความสุขที่แท้จริงหรือเปล่า ยิ่งเธอพยายามจะเข้าไปใกล้ตัวเค้ามากเท่าไหร่เธอยิ่งรู้สึกเจ็บปวดกับคำว่า <br>
“มือที่สาม” ทั้งที่เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่ามือที่สามจะมาเป็นตัวของเธอเอง และจะทำให้รู้สึกผิดได้มากขนาดนี้ เธอตัดสินใจที่เดินออกมาจากเค้าโดยที่เค้าไม่ได้ทักท้วงหรือคิดจะดึงเธอไว้ ยิ่งทำให้เธอเข้าใจว่าเค้าคนนั้นไม่ได้รักเธอเหมือนกับที่เธอรักเค้าเลย ที่ผ่านมามันคงเป็นแค่ความสงสารและเห็นใจบวกกับความรู้สึกผิดในใจของเค้าเท่านั้น เธอเหมือนคนโง่ที่คิดว่าความรักที่แท้จริงจะมีอยู่ จริงๆแล้วมันไม่มีเลย แต่ความรักที่มันอยู่ในใจเธอมันยังคงอยู่ตลอดไปและคงลบภาพเค้าคนนั้นออกจากใจไปไม่ได้ง่ายๆ และเธอเองคงต้องยอมรับกับความเป็นจริงที่เกิดขึ้นกับตัวเธอ และให้อภัยในทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อไม่ให้มีอะไรติดค้างในใจ ความรักมันเกิดขึ้นได้กับทุกคนแต่คนเราจะอยู่ร่วมกัน ได้ต้องมีทั้งความรักและความพร้อม พร้อมที่จะอยู่ร่วมกันไปตลอดอย่างจริงใจ ไม่ใช่มีแต่ความรักเพียงอย่างเดียว สิ่งที่ทำให้เธอรูสึกดีได้ในตอนนี้คือการทำใจ และเธอเองคิดว่า “ความรักของเธอควรจะสิ้นสุดลงตรงนี้ที่ความเสียใจ ดีกว่าจะต้องเสียใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุด” <br>
<img src="pic/b2.gif">

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่