มุมชวนคุย
ยากเหลือเกินสำหรับการผ่านพ้น (overlove)
overlove
04/12/2007 16:03
1,564 เข้าชม
ผ่านมา 6 วันแล้ว ที่ได้ขอกำลังใจจากเพื่อน ๆ ที่นี่ ขอบคุณทุก ๆ กำลังใจนะคะ แต่การที่เราจะผ่านพ้นวันไปแต่ละวันนั้น มันยากมากเหลือเกินค่ะ พยายามที่จะตัดใจแล้ว ทีมันก็ยังจะคอยวิ่งตามเขาอยู่นั่นแหละ ไม่รุ้ตัวเองเหมือนกันค่ะ แต่ก็ได้กำลังใจดี ๆ จากเพื่อน ๆ ที่ทำงาน และก็เพื่อน ๆ ที่นี่ค่ะ <br>
3 วันหลังจากที่เราได้เข้ามาตั้งกระทู้ในนี้ วันเสาร์ที่ 1 ธ.ค ค่ะ เราไม่ได้ไปทำงาน เราโทรหาเขาเพื่อที่จะขอคุยทุกเรื่องให้มันจบ เราคิดแค่ว่าอยากจบเรื่องทุกอย่าง ไม่อยากที่จะนั่งรอเขาเคลียร์ตัวเอง เพราะเราไม่รุ้เลยว่าถ้าเขาเคลียร์ตัวเขาแล้วเขาจะกลับมาหาเรา เราเลยคิดที่จะตัดทุกอย่างค่ะ เราขอนัดคุยกับเขาวันอาทิตย์แต่เขาไม่ยอมมาค่ะ แต่พอเย็นเขาโทรมาบอกเราค่ะ ว่าแฟนเก่าเขาจะมาหาที่ที่เขาทำงาน เขาบอกว่าเขาโทรมาบอกเพราะว่าเวลาที่เขาอยุ่กับแฟนเก่าเขาวันอาทิตย์ถ้าเราโทรไปหาเขา เขาคงต้องพูดกับเราอีกแบบหนึ่ง เจ็บมากค่ะเขาเห็นเราเป็นอะไร เหมือนเราไม่มีตัวตนเลย คืนวันเสาร์ร้องไห้ทั้งคืนเลยค่ะ ยังดีที่มีเพื่อนอยุ่ข้าง ๆ ร้องแบบไม่ได้นอนเลย พอวันอาทิตย์เราโทรไปหาเขา เขาก็พูดอย่างที่เขาบอกค่ะ คือจะพูดประมาณว่าพูดกับเพื่อนร่วมงานนะคะ พอผ่านไปเขาก็โทรมาแล้วก็บอกกับเราว่า ถ้าเขาส่งแฟนเขาแล้ว แล้วเขาจะโทรมาเอง ไม่ให้เราโทรไป <br>
แล้วเขาก็โทรมาหาเราตอน 3 ทุ่ม เราเจ็บจนไม่รู้ว่ามันจะเจ็บยังไงอีก เจ็บจากวันเสาร์ร้องไห้ทั้งคืน แล้วยังเจ็บกับคำพูดวันอาทิตย์อีก เราเลยสัญญากับตัวเองว่าเราจะไม่มีวันเสียน้ำตาให้ผู้ชายคนนี้อีก วันจันทร์เลยเกงานไปหนึ่งวัน เพื่อให้เวลาตัวเองคิดทบทวนทุกอย่างค่ะ วันนี้มาทำงานได้ตามปกติ พร้อมกับใจที่ยังไม่หายสนิทแต่ก็พยายามที่จะให้มันหายเร็วที่สุดค่ะ <br>
คิดแค่ว่า ไม่มีใครเป็นของใคร เขาไม่ใช่ของเรา และเราก็ไม่ใช่ของเรา แม้แต่ร่างกายของเรายังไม่ใช่ของเรา แล้วคนอื่นจะเป็นของเราได้ยังไง ตอนนี้พยายามมีความสุขกับวันนี้ให้มากที่สุดค่ะ ทำยังไงก็ได้ให้ตัวเองมีความสุขโดยที่ไม่เดือนร้อนใคร อยู่กับเพือน กับพ่อกับแม่กับพี่กับน้องให้มากที่สุด เพราะชีวิตของเราทุกคนมันไม่มีพรุ่งนี้ มันมีแต่วันนี้ ขอบคุณกำลังใจจากเพื่อน ๆ แล้วก็จาก พี่นกด้วยนะคะ จะพยายามสู้กับใจตัวเองต่อไปค่ะ สู้ ๆ เป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะ
3 วันหลังจากที่เราได้เข้ามาตั้งกระทู้ในนี้ วันเสาร์ที่ 1 ธ.ค ค่ะ เราไม่ได้ไปทำงาน เราโทรหาเขาเพื่อที่จะขอคุยทุกเรื่องให้มันจบ เราคิดแค่ว่าอยากจบเรื่องทุกอย่าง ไม่อยากที่จะนั่งรอเขาเคลียร์ตัวเอง เพราะเราไม่รุ้เลยว่าถ้าเขาเคลียร์ตัวเขาแล้วเขาจะกลับมาหาเรา เราเลยคิดที่จะตัดทุกอย่างค่ะ เราขอนัดคุยกับเขาวันอาทิตย์แต่เขาไม่ยอมมาค่ะ แต่พอเย็นเขาโทรมาบอกเราค่ะ ว่าแฟนเก่าเขาจะมาหาที่ที่เขาทำงาน เขาบอกว่าเขาโทรมาบอกเพราะว่าเวลาที่เขาอยุ่กับแฟนเก่าเขาวันอาทิตย์ถ้าเราโทรไปหาเขา เขาคงต้องพูดกับเราอีกแบบหนึ่ง เจ็บมากค่ะเขาเห็นเราเป็นอะไร เหมือนเราไม่มีตัวตนเลย คืนวันเสาร์ร้องไห้ทั้งคืนเลยค่ะ ยังดีที่มีเพื่อนอยุ่ข้าง ๆ ร้องแบบไม่ได้นอนเลย พอวันอาทิตย์เราโทรไปหาเขา เขาก็พูดอย่างที่เขาบอกค่ะ คือจะพูดประมาณว่าพูดกับเพื่อนร่วมงานนะคะ พอผ่านไปเขาก็โทรมาแล้วก็บอกกับเราว่า ถ้าเขาส่งแฟนเขาแล้ว แล้วเขาจะโทรมาเอง ไม่ให้เราโทรไป <br>
แล้วเขาก็โทรมาหาเราตอน 3 ทุ่ม เราเจ็บจนไม่รู้ว่ามันจะเจ็บยังไงอีก เจ็บจากวันเสาร์ร้องไห้ทั้งคืน แล้วยังเจ็บกับคำพูดวันอาทิตย์อีก เราเลยสัญญากับตัวเองว่าเราจะไม่มีวันเสียน้ำตาให้ผู้ชายคนนี้อีก วันจันทร์เลยเกงานไปหนึ่งวัน เพื่อให้เวลาตัวเองคิดทบทวนทุกอย่างค่ะ วันนี้มาทำงานได้ตามปกติ พร้อมกับใจที่ยังไม่หายสนิทแต่ก็พยายามที่จะให้มันหายเร็วที่สุดค่ะ <br>
คิดแค่ว่า ไม่มีใครเป็นของใคร เขาไม่ใช่ของเรา และเราก็ไม่ใช่ของเรา แม้แต่ร่างกายของเรายังไม่ใช่ของเรา แล้วคนอื่นจะเป็นของเราได้ยังไง ตอนนี้พยายามมีความสุขกับวันนี้ให้มากที่สุดค่ะ ทำยังไงก็ได้ให้ตัวเองมีความสุขโดยที่ไม่เดือนร้อนใคร อยู่กับเพือน กับพ่อกับแม่กับพี่กับน้องให้มากที่สุด เพราะชีวิตของเราทุกคนมันไม่มีพรุ่งนี้ มันมีแต่วันนี้ ขอบคุณกำลังใจจากเพื่อน ๆ แล้วก็จาก พี่นกด้วยนะคะ จะพยายามสู้กับใจตัวเองต่อไปค่ะ สู้ ๆ เป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ