มุมชวนคุย

เรื่องนี้เป็นเรื่องของนกเองนะคะ ที่เข้ามาเขียนเพราะหลายๆคนอาจจะไม่เข้าใจโรคซึมเศร้า หลายๆคนเป็นโรคนี้แต่สังคมกลับมองไปอีกด้านหนึ่ง <br>
<br>
นกเริ่มเป็นโรคซึมเศร้าได้หนึ่งปีแล้ว ในช่วงแรกนกไม่ยอมทานอาหาร วิตกกังวล กลัวผู้คน นอนไม่หลับ จนถึงขั้นพยายามผูกคอตาย และในตอนนั้นเองที่ความรู้สึกชาเกิดขึ้นทั้งร่างกาย นกเริ่มกลัว กรรไกรอยู่ใกล้มือแต่กลับเอื้อมหยิบไม่ถึง จนต้องตั้งสติเอากรรไกรมาตัดจนได้ <br>
<br>
นกต้องไปพบจิตแพทย์เพื่อทำการรักษา เสียเงินไปก็มากโข แต่สิ่งที่ได้กลับมาก็คือเข้าใจในตัวเอง คนรอบข้างเข้าใจเราและเราเข้าใจคนรอบข้าง เริ่มสดใสและมองโลกในแง่ที่ดีขึ้น <br>
<br>
ทุกวันนี้แม้นกจะยังไม่หายขาด แต่กำลังใจจากหลายๆคนทั้งคนในครอบครัวนกทั้งหมดและคนในเวปก็ทำให้นกมีกำลังใจมากขึ้น <br>
<br>
จิตใจที่ยังไม่แข็งแรงทำให้มีบางครั้งอยากฆ่าตัวตาย...อย่าเพิ่งคิดว่า ทำไมต้องฆ่าตัวตายในเมื่อมีคนรักเราอีกมากมาย นี่คืออาการหนึ่งของโรคซึมเศร้าค่ะ <br>
<br>
ฉะนั้นหากได้ยินใครบ่นอยากฆ่าตัวตาย อย่าเพิ่งไปต่อว่าซ้ำเติม ให้รับฟังเค้าให้มากๆ เค้าจะได้ระบายความในใจออกมา และถ้าเป็นบ่อยๆแนะนำว่าให้พบจิตแพทย์ <br>
<br>
บางครั้งสังคมที่โหดร้ายของเราอาจจะดีขึ้นได้หากทุกๆคนมีความเอื้อเฟื้อและลดความเห็นแก่ตัวลง <br>
<br>
การพบจิตแพทย์ ก็คือการได้ระบาย ได้พูดและจิตแพทย์จะสามารถแนะนำเราให้เดินไปใหนทางที่ถูกที่ควร และอาจจะต้องรับประทานยาควบคู่เพื่อปรับสมดุลสมองด้วย <br>
<br>
นกเหนื่อยล้ามากค่ะ ยิ่งเจอสภาวะแบบนี้ในบอร์ด มันกดดันค่ะ แต่นกพยายามทำใจให้สบายที่สุดและให้แอดมินเป็นผู้จัดการซะ เพราะนกยังรับปัญหาเยอะๆไม่ได้ <br>
<br>
นกก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง แต่เข้าใจในความคิดเห็นของทุกคนนะคะ

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่