มุมชวนคุย

สำนวนดีๆจากสามก๊กค่ะ

SweetNokk 19/12/2007 13:00

1,379 เข้าชม

แผ่นดินเป็นจราจลครั้งนี้ หาผู้ใดคิดทำนุบำรุงไม่ 
ถ้าชีวิตข้าพเจ้าตายก็ตายเสียเถอด 
ขอให้ท่านอยู่รอดจะได้คิดการทำนุบำรุงสืบไป 
(ตอนที่5:โจหองช่วยโจโฉตอนตามตีตั๋งโต๊ะ พาโจโฉหนีข้ามแม่น้ำสำเร็จ) 
 
 
 
 
ภรรยาเหมือนเสื้อผ้า 
ขาดหรือหายไปก็หาไหม่ได้ 
พี่น้องเหมือนแขนซ้ายขวา 
ขาดแล้วยากที่จะต่อได้ 
(ตอนที่12:เตียวหุยหนีลิโป้ไปหาเล่าปี่แล้วคิดฆ่าตัวตาย) 
 
 
 
 
อันคำโบราณกล่าวไว้ว่า 
ผู้จะตั้งตัวเป็นใหญ่ 
ถึงจะมีบ้านเมืองได้ก็เอาแต่ชัยชนะเท่านั้น 
ผู้ใดเป็นเสี้ยหนามก็ทำอันตรายผู้นั้น 
มิได้ทำอันตรายแก่บุตรภรรยาและราษฎรทั้งปวง 
(ตอนที่17:บิต๊กกล่าวแก่ลิโป้ ตอนที่ลิโป้ตีเมืองเสียวพ่ายของเล่าปี่แตก) 
 
 
 
 
อันธรรมดาการศึกนั้น 
ถ้าจะว่าสิ่งใดกับแม่ทัพนายกอง 
จงประมาณการให้แน่นอนก่อนจึงว่า 
(ตอนที่23:เตียวเลี้ยวทัดทานกวนอูดูฝีมืองันเหลียงก่อนออกรบ) 
 
 
 
 
อันธรรมดาพี่น้องกันนั้น 
อุปมาเหมือนหนึ่งแขนซ้ายแขนขวา 
เหตุใดท่านจะมาคิดใจเบาตัดแขนซ้ายขวาเสียนั้นไม่ควร 
(ตอนที่ 29:อองสิ้วเข้าห้ามปรามอ้วนถำมิให้รบด้วยอ้วนซง) 
 
 
 
 
อันคำโบราณกล่าวไว้ว่า 
ธรรมดาเป็นข้าท้าวบ่าวพระยา 
ให้ตั้งใจจงรักภักดีต่อนาย 
ถ้าเจ้านายนั้นมีความสุขก็พลอยสบายด้วย 
แม้มีทุกข์ร้อนก็พงให้ทรมาณกายลำบากด้วยจึงจะควร 
(ตอนที่ 30: โจโฉชวนซินเบ้งมาอยู่ราชการด้วย) 
 
 
 
 
อันฮกหลงกับฮองซูสองคนนี้ 
ถ้าได้เป็นที่ปรึกษาด้วยแต่ผู้ใดผู้หนึ่ง 
ก็อาจสามารถจะคิดปราบปรามศัตรูแผ่นดินให้สงบได้ 
(ตอนที่32: เล่าปี่สนทนากับสุมาเต็กโช) 
 
 
 
 
ซึ่งจะเอาความคิดแลปัญญาข้าพเจ้าไปเปรียบนั้นไกลนัก 
ตัวข้าพเจ้าอุปมาเหมือนหนึ่งกาจะมาเปรียบพญาหงส์นั้นไม่ควร 
อนึ่งม้าอาชามีกำลังน้อย หรือจะมาเปรียบพญาราชสีห์ได้ 
อันคนนี้มีปัญญาลึกซึ้งกว้างขวางนัก 
อาจสามารถที่จะหยั่งรู้การในแผ่นดินแลอากาศเป็นเอกอยู่แต่ผู้เดียว 
ซึ่งจะหาผู้ใดเปรียบเสมอสองนั้นมิได้ 
(ตอนที่ 33:ชีซีกล่าวแนะนำขงเบ้งแก่เล่าปี่) 
 
 
 
 
อันธรรมดาว่าสงคราม 
จะหมายเอาชนะฝ่ายเดียวไม่ได้ 
ย่อมแพ้บ้างชนะบ้าง 
(ตอนที่33:โจโฉว่าแก่โจหยินตอนถูกชีซีตีแตก) 
 
 
 
 
ตัวเรานี้อุปมาเหมือปลาเกลือกอยู่บนดอน 
ซึ่งได้ขงเบ้งมาไว้นี้เหมือนเราเกลือกลงมาถึงน้ำได้ 
(ตอนที่35:เล่าปี่ว่าแก่เตียวหุยให้เชื่อใจขงเบ้ง) 
 
 
 
 
แต่ธรรมดานกทั้งปวงซึ่งตกฟองในรัง 
แม้ว่ารังทำลายแล้วฟองนั้นก็ตกแตก 
มิอาจสามารถจะตั้งอยู่ได้ 
(ตอนที่36:บุตรขงหยงว่าแก่คนใช้ เมื่อรู้ว่าบิดาขงหยงถูกโจโฉสั่งฆ่า) 
 
 
 
 
แลเล่าปี่ปลงธุระไว้ให้แก่เราให้รักษาบุตร๓รรยา 
มาให้เสียหายในท่ามกลางกองทัพฉะนี้ดูมิควรนัก 
จำจะอุตสาห์ตีฝ่าเข้าไปหาครอบครัวเล่าปี่ให้จงได้ 
ถึงมาตรว่าจะตายในท่ามกลางสงครามก็ตามเถิด 
แม้มืได้ครอบครัวเล่าปี่ จะเอาหน้าไปไว้แห่งใด 
(ตอนที่37:จูล่งควานหาอาเต๊ากับภรรยาเล่าปี่ตอนทัพโจโฉไล่ตีทัพเล่าปี่) 
 
 
 
 
แลบุญอาเต๊าที่จะได้เป็นกษัตริย์นั้น 
จึงเผอิญให้จูล่งฆ่านายกองใหญ่เสียได้ถึงสองนาย ทหารเอกห้าสิบคน 
โลหิตติดเกราะแลข้างม้าดุจหนึ่งรดด้วยน้ำครั่ง 
(ตอนที่37:จูล่งฝ่าทัพรับอาเต๊า) 
 
 
 
 
อันตัวข้าพเจ้านี้ถึงตายก็จะเอาโลหิตทาแผ่นดินไว้ให้ปรากฎ จะขอสนองคุณท่าน 
(ตอนที่37:จูล่งพาอาเต๊าไปให้เล่าปี่) 
 
 
 
 
เล่าปี่ครั้งนี้อุปมาเหมือนปลาขังอยู่ในถัง เสือตกอยู่ในหลุม 
ถ้าแลจะละเสียให้เล็ดลอดหนีไปได้บัดนี้ 
ก็เหมือนปล่อยเสือเข้าป่า ปล่อยปลาลงในมหาสมุทร 
(ตอนที่37:โจโฉว่าแก่ทหารทั้งปวงให้ยกทหารเข้าตีเล่าปี่) 
 
 
 
 
อันคำโบราณกล่าวไว้ว่า 
ธรรมดาเกิดมาเป็นชาย 
แม้จะแสวงหาเจ้านายซึ่งจะเป็นที่พึ่งนั้น 
ก็ให้พิเคราะห์ดูน้ำใจเจ้านายซึ่งโอบอ้อมอารีเป็นสัตย์เป็นธรรม 
จึงให้เข้าอยู่ด้วย 
แล้วให้ตั้งใจทำราชการโดยสัตย์ซื่อสุจริต 
ให้เห็นฝีมือเป็นบำเหน็จไว้จึงจะได้ความสุขสืบไป 
ประการหนึ่งให้มีน้ำใจทำไมตรีแก่ญาติพี่น้องเพื่อนฝูงเก่าแก่ไว้อย่าให้ขาด 
แม้มาตรว่าจะมีภัยสิ่งใดมาถึงตัว 
ก็จะเผอิญให้มีผู้ช่วยแก้ไขพ้นจากอันตรายได้ 
ถ้าจะคิดการใดเล่าก็จะสำเร็จ 
(ตอนที่40:จิวยี่ว่าแก่เจียวก้าน) 
 
 
 
 
การที่คิดไว้ก็เตรียมไว้พร้อมสรรพ 
ยังขาดอยู่ก็แต่ลมตะวันออก 
(ตอนที่41:ขงเบ้งว่าแก่จิวยี่) 
 
 
 
 
อันธรรมดาผู้เป็นน่ยทัพนายกองจะทำการสงคราม 
ถ้าแพ้ก็อย่าเพ่อเสียใจ แม้ได้ชัยชนะก็อย่าเพิ่งทะนง 
(ตอนที่45:เตียวเลี้ยวเตือนสติแก่นายทหารทั้งปวง) 
 
 
 
 
เกิดมาเป็นชายถึงจะตายในท่ามกลางศึกก็อย่าเสียดายชีวิต 
ชอบจะคิดการให้ถึงขนาด 
(ตอนที่45:ไทสูจู้กล่าวแก่เตียวเจียวก่อนตาย) 
 
 
 
 
เล่าปี่อุปมาเหมือนมังกรอยู่ในหนอง 
แต่กำเนิดมายังไม่พบน้ำลึก 
บัดนี้ได้เมืองเกงจิ๋วมีกำลังมากขึ้น 
เหมือนมังกรออกได้ถึงทะเลใหญ่ 
(ตอนที่46:โจโฉรู้ข่าวว่าเล่าปี่ได้เมืองเกงจิ๋วแล้ว) 
 
 
 
 
อันธรรมดาเกิดเป็นชาย 
เมื่อปราถนาจะเป็นใหญ่ 
แม้ได้ทีที่ไหนก็จะทำการที่นั่น 
อันจะคิดรั้งรออยู่กลัวแต่ความนินทาฉะนี้ 
นานไปเมื่อหน้าเป็นของคนอื่นแล้ว 
จะคิดทำการต่อภายหลังก็จะมิได้ความเดือดร้อนเสียใจอยู่หรือ 
(ตอนที่ 49: เตียวสงให้เล่าปี่ไปเอาเมืองเสฉวน) 
 
 
 
 
อันธรรมดานกจะทำรัง 
ก็ย่อมแสวงหาซึ่งพุ่มไม้ชัฎ 
จะได้ทำรังอยู่เป็นสุข 
ถึงลมพายุใหญ่จะพัดหนักมา 
ก็มิได้เป็นอันตราย 
ผู้เป็นลูกน้องจะหานาย 
ให้พิเคราะห์ดูผู้มีน้ำใจโอบอ้อมอารี 
มีสติปัญญานำพาไปได้รอดไม่วอดวาย 
(ตอนที่52: ลิอิ๋นขอเข้าทำการอยู่ด้วยเล่าปี่)) 
 
 
 
 
ด้วยคำโบราณกล่าวไว้ว่า 
ฝ่ายทหารผู้จะเป็นแม่ทัพแม่กอง 
แม้จะยกไปทำสงครามแห่งใด ตำบลใด 
ให้บำรุงทแกล้วทหารแลเครื่องศัตราวุธให้พร้อมเป็นสง่าแล้ว 
จึงจะยกไปเป็นธรรมดา 
ฝ่ายพลเรือนเล่าก็ให้ให้มีน้ำใจโอบอ้อมอารีแก่อาณาประชาราษฎร์ให้อยู่เย็นเป็นสุข 
แล้วทำนุบำรุงบ้านเมืองไว้ให้เป็นสง่า 
แลเนื้อความสองประการนี้ผู้ใดทำได้ 
จึงจะคิดอ่านตั้งตัเป็นใหญ่ได้ 
(ตอนที่53:โปหั้นกล่าวทัดทานโจโฉมิให้ตีกังตั๋ง)

กลับหน้ารวม

สำนวนดีๆจากสามก๊กค่ะ

ความคิดเห็น 1

แสดงความคิดเห็น

สำนวนดีๆจากสามก๊กค่ะ

ความคิดเห็น 1

แสดงความคิดเห็น

ตั้งกระทู้ใหม่