มุมชวนคุย
ยางลบ ข้อคิดดีมากเลยนะเรื่องนี้
StrawberryPinky
23/10/2004 19:57
1,529 เข้าชม
สมัยเด็กๆ ครูสอนศิลปะท่านหนึ่งสอนฉันเสมอว่า <br>
เวลาเราใช้ดินสอวาดภาพ.......เราห้ามใช้ยางลบ <br>
ตอนนั้น ฉันไม่เข้าใจจุดประสงค์ของครูสักเท่าไหร่ <br>
รู้เพียงแต่ว่าเวลาฉันวาดภาพแล้วเส้นมันบิดเบี้ยว <br>
ฉันก็อยากแก้ให้มันตรงสวย <br>
แต่ทุกครั้งที่ฉันหยิบยางลบขึ้นมาเพื่อจะลบภาพนั้น <br>
ครูของฉันก็จะเตือนถึงกติกานั้นเสมอ <br>
สุดท้ายฉันจึงเลือกใช้วิธีต่อเติมภาพๆ นั้นไปตามจินตนาการ <br>
เช่นถ้าฉันตั้งใจวาดรูปหน้าคน แต่ฉันเผลอวาดดวงตากลมโตเกินไป <br>
ฉันก็จะใช้วิธีเปลี่ยนตากลมๆ นั้นเป็นแว่นตาแทน <br>
แม้ตอนนั้นฉันจะไม่เข้าใจว่า <br>
ทำไมฉันจึงไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ยางลบ <br>
และแม้ฉันจะไม่เคยคิดวาดรูปหน้าคนใส่แว่นตามาก่อน <br>
แต่ฉันก็ได้รูปหน้าคนตามที่ต้องการ แถมยังภูมิใจว่า <br>
ฉันสามารถวาดภาพๆนั้นด้วยความมั่นใจ และไม่ต้องใช้ยางลบลบภาพเลยสักครั้ง <br>
เวลาผ่านไป ฉันโตขึ้น ฉันเรียนรู้ว่า สิ่งที่ครูสอนวันนั้น <br>
แท้จริงแล้วมันปลูกฝังนิสัยหนึ่งให้กับฉัน นั่นคือ <br>
การเข้าใจธรรมชาติของความผิดพลาด <br>
ความผิดพลาดเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของคนทุกคน <br>
และในชีวิตหนึ่งนี้ก็มีหลายครั้งที่ฉันได้พบมันโดยไม่ตั้งใจ <br>
สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันยอมรับความผิดพลาดเหล่านั้น <br>
และรวบรวมสติเพื่อแก้ไขปัญหาต่างๆ ได้ ก็คือ การที่ฉันเข้าใจว่า <br>
ธรรมชาติของความผิดพลาด คือการที่มันเกิดขึ้นแล้ว จะคงอยู่อย่างถาวร <br>
ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ยางลบ ลบความผิดพลาด <br>
แต่ฉันจำเป็นต้องใช้สมองต่อเติมแก้ไขภาพวาดของฉันให้สมบูรณ์ด้วยตัวเอง <br>
ดังนั้น ถ้าความผิดพลาดมันเกิดขึ้นกับเราแล้ว <br>
การที่เราจะมานั่งร้องห่มร้องไห้ <br>
อ้อนวอนขอแหกกฎเพื่อใช้ยางลบกลับไปลบแก้ไขมันนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้ <br>
สิ่งเดียวที่จะทำได้ ก็คือ รู้จักพลิกแพลงแก้ไขสิ่งเหล่านั้นด้วยสติ <br>
และวาดภาพของตัวเองต่อไปด้วยความระแวดระวังมากขึ้น <br>
ทุกคนมีดินสอหนึ่งแท่งเพื่อจะวาดภาพชีวิตของเราให้สวยงาม <br>
แต่เราไม่มียางลบสักก้อนที่จะเอาไปลบสิ่งที่เราทำผิดพลาดมาแล้วได้ <br>
ดังนั้นเราต้องตั้งใจ และมีสติทุกครั้งที่ลากเส้น <br>
และถึงแม้ภาพที่เราวาดจะออกมาไม่เหมือนกับภาพที่เราฝันไว้สักเท่าไหร่ <br>
แต่มันก็มาจากมือของเรา เราควรจะภูมิใจกับมันได้เสมอ <br>
ไม่ต้องกลัวหรอก แม้จะรู้ดีว่าสักวันหนึ่ง เราอาจลากเส้นบิดเบี้ยวไปบ้าง <br>
เพราะถึงอย่างไร ฉันเชื่อว่า ถ้าสมองและหัวใจของเราทำงานอย่างเต็มที่ <br>
ภาพชีวิตของเราก็งดงามได้ โดยไม่ต้องใช้ยางลบ <br>
<br>
เวลาเราใช้ดินสอวาดภาพ.......เราห้ามใช้ยางลบ <br>
ตอนนั้น ฉันไม่เข้าใจจุดประสงค์ของครูสักเท่าไหร่ <br>
รู้เพียงแต่ว่าเวลาฉันวาดภาพแล้วเส้นมันบิดเบี้ยว <br>
ฉันก็อยากแก้ให้มันตรงสวย <br>
แต่ทุกครั้งที่ฉันหยิบยางลบขึ้นมาเพื่อจะลบภาพนั้น <br>
ครูของฉันก็จะเตือนถึงกติกานั้นเสมอ <br>
สุดท้ายฉันจึงเลือกใช้วิธีต่อเติมภาพๆ นั้นไปตามจินตนาการ <br>
เช่นถ้าฉันตั้งใจวาดรูปหน้าคน แต่ฉันเผลอวาดดวงตากลมโตเกินไป <br>
ฉันก็จะใช้วิธีเปลี่ยนตากลมๆ นั้นเป็นแว่นตาแทน <br>
แม้ตอนนั้นฉันจะไม่เข้าใจว่า <br>
ทำไมฉันจึงไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ยางลบ <br>
และแม้ฉันจะไม่เคยคิดวาดรูปหน้าคนใส่แว่นตามาก่อน <br>
แต่ฉันก็ได้รูปหน้าคนตามที่ต้องการ แถมยังภูมิใจว่า <br>
ฉันสามารถวาดภาพๆนั้นด้วยความมั่นใจ และไม่ต้องใช้ยางลบลบภาพเลยสักครั้ง <br>
เวลาผ่านไป ฉันโตขึ้น ฉันเรียนรู้ว่า สิ่งที่ครูสอนวันนั้น <br>
แท้จริงแล้วมันปลูกฝังนิสัยหนึ่งให้กับฉัน นั่นคือ <br>
การเข้าใจธรรมชาติของความผิดพลาด <br>
ความผิดพลาดเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของคนทุกคน <br>
และในชีวิตหนึ่งนี้ก็มีหลายครั้งที่ฉันได้พบมันโดยไม่ตั้งใจ <br>
สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันยอมรับความผิดพลาดเหล่านั้น <br>
และรวบรวมสติเพื่อแก้ไขปัญหาต่างๆ ได้ ก็คือ การที่ฉันเข้าใจว่า <br>
ธรรมชาติของความผิดพลาด คือการที่มันเกิดขึ้นแล้ว จะคงอยู่อย่างถาวร <br>
ฉันไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ยางลบ ลบความผิดพลาด <br>
แต่ฉันจำเป็นต้องใช้สมองต่อเติมแก้ไขภาพวาดของฉันให้สมบูรณ์ด้วยตัวเอง <br>
ดังนั้น ถ้าความผิดพลาดมันเกิดขึ้นกับเราแล้ว <br>
การที่เราจะมานั่งร้องห่มร้องไห้ <br>
อ้อนวอนขอแหกกฎเพื่อใช้ยางลบกลับไปลบแก้ไขมันนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้ <br>
สิ่งเดียวที่จะทำได้ ก็คือ รู้จักพลิกแพลงแก้ไขสิ่งเหล่านั้นด้วยสติ <br>
และวาดภาพของตัวเองต่อไปด้วยความระแวดระวังมากขึ้น <br>
ทุกคนมีดินสอหนึ่งแท่งเพื่อจะวาดภาพชีวิตของเราให้สวยงาม <br>
แต่เราไม่มียางลบสักก้อนที่จะเอาไปลบสิ่งที่เราทำผิดพลาดมาแล้วได้ <br>
ดังนั้นเราต้องตั้งใจ และมีสติทุกครั้งที่ลากเส้น <br>
และถึงแม้ภาพที่เราวาดจะออกมาไม่เหมือนกับภาพที่เราฝันไว้สักเท่าไหร่ <br>
แต่มันก็มาจากมือของเรา เราควรจะภูมิใจกับมันได้เสมอ <br>
ไม่ต้องกลัวหรอก แม้จะรู้ดีว่าสักวันหนึ่ง เราอาจลากเส้นบิดเบี้ยวไปบ้าง <br>
เพราะถึงอย่างไร ฉันเชื่อว่า ถ้าสมองและหัวใจของเราทำงานอย่างเต็มที่ <br>
ภาพชีวิตของเราก็งดงามได้ โดยไม่ต้องใช้ยางลบ <br>
<br>
**จะอยู่กับมันให้ได้อยู่กับความผิดหวังที่ทรมาน <br>
**จะอยู่กับมันให้ได้กับความสมหวังที่เปี่ยมสุข <br>
****จะอยู่กับมันให้ได้***