มุมชวนคุย
เรื่องของ "เชือกและปีก"
t-o-o-n
10/02/2008 17:29
1,301 เข้าชม
เมื่อความรักเดินทางมาถึง มันได้มอบของล้ำค่าสองสิ่งทิ้งไว้ให้เรา นั่นคือ "ปีก และเชือก" คนทั่วไปไม่รุ้จักประโยชน์ของ "ปีก" ได้ แต่นึกกลัวว่าความรักจะติดปีกจนบินหายไป จึงตัดสินใจ หยิบเชือกขึ้นมา ...มัดรอบความรักเอาไว้จนแน่นหนา แล้วความรักก็หายใจไม่ออก ....คนรักวางใจที่เห็นความรักถูกพันธนาการไว้เช่นนั้น อย่างไร ...ความรักก็จะอยู่กับเขาวันยังค่ำ <br>
แต่แล้วเขาลืมคิดไปว่า ยิ่งถูกผูกมัด ความรักจะยิ่งคิดถึงอิสระ และการโบยบิน ความรักจะพยายามแกะเชือกด้วยตัวเองทุกครั้งที่คนรักเผลอและทันทีที่สบโอกาส ความรักจะติดปีกให้ตัวเอง และบินหายลับไปในความเวิ้งว้าง ........กว้างใหญ่ของท้องฟ้า เหลือเพียงเชือกพันธนาการไว้ให้ดูต่างหน้า ให้คนรักรู้ว่า ---- นี่ไม่ใช่ หนทางที่จะทำให้ความรักอยู่รอด <br>
บทเรียนของสองสิ่งนี้ ไม่มีใครกำหนดวิถีทางที่ควรจะเป็น จะเลือกหยิบ "เชือก" หรือ "ปีก" นั้น ....ขึ้นอยู่กับ "หัวใจ" บางคู่ติดปีกให้กันและกันด้วยรอยยิ้ม และพาตัวเองขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยความรู้สึกตื่นตาตื่นใจ ประสบการณ์แปลกใหม่ทำให้คนสอบคนหลงลืมกัน ความกว้างของท้องฟ้าทำให้มองหากันไม่เห็น สุดท้ายต่างบินไปอย่างที่ใจอยากและไม่เคยกลับมาหากันอีกเลย เพราะทั้งคู่ลืม "เชือก" ทิ้งไว้ข้างล่าง ยิ่งบิน - ยิ่งห่าง - ฟ้ากว้าง - ใจยิ่งไกล นั่นคือเหตุผล ที่ว่าทำไมความรักต้องมอง "ปีกเสรี" ไว้ให้ พร้อมกับ "เชือกพันธนาการ" "ปีกเสรี" มอบอิสระและช่องว่างอันเวิ้งว้างให้กับความรัก ในขณะที่ "เชือกพันธนาการ" มองความชิดใกล้ ซึ่งถ้าไม่รู้จักใช้...... ก็จะไม่เหลือช่องว่าง แม้แต่จะให้ลมหายใจเดินทางผ่าน <br>
เมื่อความรักห่างเกินพอดี หรือแนบสนิทจนอึดอัดไปทั้งใจ คู่รักหลายคู่จึงไปไม่รอด เพราะไม่เว้นช่องว่างระหว่างกัน...... จะมีเพียง "คนของความรัก" เท่านั้นที่รู้จักใช้ทั้งสองสิ่งนี้อย่าง ชาญฉลาด เขาและเธอติดปีกแห่งรักให้กันและกัน พาตัวเองบินขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยหัวใจเสรี ต่อให้ฟ้ากว้าง ทางไกลแค่ไหนเขาและเธอจะไม่มีวันหลงลืมกันเลย.....เพราะคนทั้งคู่ได้คล้องเชือกพันธนาการที่ข้อมือของกันและกันไว้แล้ว
แต่แล้วเขาลืมคิดไปว่า ยิ่งถูกผูกมัด ความรักจะยิ่งคิดถึงอิสระ และการโบยบิน ความรักจะพยายามแกะเชือกด้วยตัวเองทุกครั้งที่คนรักเผลอและทันทีที่สบโอกาส ความรักจะติดปีกให้ตัวเอง และบินหายลับไปในความเวิ้งว้าง ........กว้างใหญ่ของท้องฟ้า เหลือเพียงเชือกพันธนาการไว้ให้ดูต่างหน้า ให้คนรักรู้ว่า ---- นี่ไม่ใช่ หนทางที่จะทำให้ความรักอยู่รอด <br>
บทเรียนของสองสิ่งนี้ ไม่มีใครกำหนดวิถีทางที่ควรจะเป็น จะเลือกหยิบ "เชือก" หรือ "ปีก" นั้น ....ขึ้นอยู่กับ "หัวใจ" บางคู่ติดปีกให้กันและกันด้วยรอยยิ้ม และพาตัวเองขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยความรู้สึกตื่นตาตื่นใจ ประสบการณ์แปลกใหม่ทำให้คนสอบคนหลงลืมกัน ความกว้างของท้องฟ้าทำให้มองหากันไม่เห็น สุดท้ายต่างบินไปอย่างที่ใจอยากและไม่เคยกลับมาหากันอีกเลย เพราะทั้งคู่ลืม "เชือก" ทิ้งไว้ข้างล่าง ยิ่งบิน - ยิ่งห่าง - ฟ้ากว้าง - ใจยิ่งไกล นั่นคือเหตุผล ที่ว่าทำไมความรักต้องมอง "ปีกเสรี" ไว้ให้ พร้อมกับ "เชือกพันธนาการ" "ปีกเสรี" มอบอิสระและช่องว่างอันเวิ้งว้างให้กับความรัก ในขณะที่ "เชือกพันธนาการ" มองความชิดใกล้ ซึ่งถ้าไม่รู้จักใช้...... ก็จะไม่เหลือช่องว่าง แม้แต่จะให้ลมหายใจเดินทางผ่าน <br>
เมื่อความรักห่างเกินพอดี หรือแนบสนิทจนอึดอัดไปทั้งใจ คู่รักหลายคู่จึงไปไม่รอด เพราะไม่เว้นช่องว่างระหว่างกัน...... จะมีเพียง "คนของความรัก" เท่านั้นที่รู้จักใช้ทั้งสองสิ่งนี้อย่าง ชาญฉลาด เขาและเธอติดปีกแห่งรักให้กันและกัน พาตัวเองบินขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยหัวใจเสรี ต่อให้ฟ้ากว้าง ทางไกลแค่ไหนเขาและเธอจะไม่มีวันหลงลืมกันเลย.....เพราะคนทั้งคู่ได้คล้องเชือกพันธนาการที่ข้อมือของกันและกันไว้แล้ว