ผู้ชายที่เงียบขรึมกับผู้หญิง

#1

เค้าอาจจะแอบชอบเราอยู่ก็ได้ ก็เลยรู้สึกไม่กล้าที่จะคุยด้วย (กลัวเผลอใจ) เราก็ทำตัวเป็นปกติซิ เวลามีงานก็คุย ไม่มีก็ไม่คุย รักษาระยะห่าง แต่ถ้าเราชอบเค้าด้วยซิ ก็น่าคิดต่อนะว่าจะเป็นอย่างไร อยู่ที่เราวางตัวนะครับ

#2

ไม่ต้องคิดมากค่ะ <br>
ผู้ชายมีหลากหลายอารมณ์ <br>
ลองดูสักระยะหนึ่งก่อน <img src="pic/b5.gif">

#3

ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวอยู่ๆไปกลัวจะออกลายอ่ะดิ

#4

ชอบชัว ผมก็เปน

#5

เราก็เป็นครับตอนเด็กๆ ป.5มั้ง ตอนนั้นมีผู้หญิงคนนึงน่ารักมากและเรียนเก่งด้วย ตอนป.1-ป.4 เขายังไม่น่ารักตอนนั้นผมไม่ได้มองเขาเลยแต่พอ ป.5มั้งเรานั่งข้างๆเขาแล้วได้สังเกตเห็นว่าเขาน่ารักมาก แบบว่ามองทีเดียวชอบเลยอะแล้วยิ่งนั่งใกล้ๆยิ่งทำอะไรไม่ถูกเลยความรู้สึกแบบว่าชอบเขาแต่ไม่กล้าบอกแล้วตอนนั้นก็มีผู้หญิงอีกคนมาชอบเราเขาชอบเรามากอะแต่เราชอบคนข้างๆเรามากกว่าเราไม่รู้จะชอบใครดีๆงงกับชีวิต <br>
อีกคนชอบเราทั้งที่เราไม่ชอบเขา <br>
อีกคนเราชอบแต่ไม่รู้ว่าเขาชอบเรารึป่าว <br>
ผมก็คิดได้ว่าอยู่นิ่งๆดีกว่าแล้วมีครั้งนึงเพื่อนผมถามว่าแกชอบใครหรอ <br>
เราบอก ทำไมต้องบอกด้วยละ <br>
แต่ผมบอกคนที่ผมชอบกับคนที่ผมสนิทมากเท่านั้น <br>
และก็มีไอ...คนนึงมันไปบอกว่าเราชอบ....แล้วเราก็เกลียดมัน <br>
แล้วพอคนที่เราแอบชอบได้ยินเราก็รู้สึกอายอย่างมาก555 <br>
จรึงไปหาเพื่อนอีกคนทำเป็นทำงานอยู่แล้วพอครูมาก็ไปนั่งที่แล้วก็ไม่ค่อยกล้าพูดกับเขาอีกเหมือนที่เจ้าของกระทู้บอกอะ <br>
เพราะว่ารู้สึกอายไม่ค่อยกล้าแต่ที่จริงชอบเขามากเราก็ว่าเขาคงรู้นะเพราะไอ้...มันปากมากไปบอกทุกคน <br>
<br>
แล้วพอใกล้สอบไอ...มันก็ขอเมลคนที่เราชอบมาแล้วมันก็มาบอกเราแล้วเราก็คุยกับคนที่เราชอบทางเมลจนปิดเทอมก็คุยกันไปนานแสนนานแล้วไอ...อิจฉามันก็บอกคนที่เราชอบว่า <br>
เหอๆไม่ยอมคุยกับเราเลยคุยแต่กับเรามันบอกงี้ <br>
แล้วพอเปิดเทอมรู้สึกว่าเขาเริ่มคุยกับเรามากขึ้นแล้วแต่เราก็ยังนั่งเงียบงงกับชีวิตก็ได้แต่ส่งยิ้มให้แต่ไม่รู้อะไรเพราะมันไม่กล้า <br>
<br>
ส่วนผมตอนนี้ก็กำลังจีบเขาต่อไปเรื่อยจน ม.1ก็ได้แยกย้ายไปเรียนคนละที่แต่ก็มีเมลจึงขอเบอร์มาแล้วก็คุยกันไปเรื่อย <br>
ปิดเทอมแล้วไม่รู้ว่ามันบังเอิญหรืออะไรกันแน่ได้ไปเจอโทรศัพท์แล้วโทรศัพท์อันนั้นเป็นของคนที่ผมชอบผมเลยเมลไปหาเขาว่าทำไรอยู่หรอเขาบอกดุหนังแล้วผมก็รู้ว่าโทรศัพท์เขาหายเลยบอกไปว่าจิงหรอแล้วทำไมโทรไปไม่ติดอะ <br>
เขาก็บอกว่าโทรศัพท์หายอะแล้วผมบอกหายที่ไหนหรอ <br>
เขาบอกตอนนี้เขาไปตลาดแล้วก็ทำหาย <br>
แล้วเราก็บอกว่างั้นหรอไม่ต้องเศร้าเพราะเราเก็บได้แล้ว <br>
เขาก็บอกทันทีเลยว่า <br>
จริงดิ ผมก็บอกว่าจริงไม่ได้โกหก <br>
แล้วผมก็บอกอีกว่า ให้ไปให้ที่บ้านไหม ผมรู้จักบ้านเขาเพราะเพื่อนอีกคนบอก <br>
เขาบอกอยู่ไหนเด่วไปหาก็ได้ <br>
เราบอกไม่เป็นไรเด่วไปหา <br>
10นาทีผ่านไปผมได้ไปถึง <br>
ผมกดกริ่งแล้วแม่เขาก็ลงมาบอกมีไรหรอ <br>
ผมบอกว่าเจอโทรศัพท์ของ....ครับ <br>
หรอขอบใจนะแล้วจะเรียก...มาให้ <br>
สักพักเขาได้ลงมาผมตกใจมากจนไม่รู้จะพุดอะไรแล้วเพราะว่าเขาน่ารักมากมายเลยแล้วเขาก็บอกว่าไง...ไม่เจอนานนะ <br>
เราบอก อืม เช่นกัน <br>
<br>
แล้วบอกเขาว่านี่โทรศัพท์อะแล้วผมก็เดินออกไปจะกลับบ้านผม <br>
เขาเลยบอกว่าไปไหนหรอ <br>
ผมบอกจะกลับบ้านแล้ว <br>
อืมงั้นหรอขอบคุณมากนะถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ <br>
ผมเลยบอกว่า จริงหรอถ้าช่วยได้จะช่วยอะ เขาบอกอืม <br>
เราบอกว่า งั้นช่วยไปส่องกระจก <br>
แล้วบอกคนในกระจกว่าเราคิดถึงนะ <br>
เขาก็ อายแล้วบอกว่าตาบ้า <br>
แล้วผมก็กลับบ้าน <br>
แล้วคุยโทรศัพท์ว่าส่องกระจกรึยัง <br>
<br>
นี่เป็นประสบการชีวิตของผมตอน ป.5-ปัจจุบัน <br>
ตอนนี้รักกันดีแต่งง่านแล้วมีลูกแล้วลูกผู้หญิง <br>
ตอนนี้อายุ 3ปี แล้วครับแล้วผมก็ได้เล่าเรื่องตอน ป.5ถึงตอนนี้ให้เขาฟังแล้วบอกเขาว่าแอบชอบตั้งแต่ตอนป.5แล้ว <br>
<br>
ขี้เกียจพิมพ์แล้วครับพอละ <br>
<br>
ปล.แฟนผมชื่อ เฟิร์น ส่วนไอ้ปากมากชื่อใหม่ ส่วนผม เก่ง ครับท่าน <br>