มุมชวนคุย

ตอนประถม นกเรียนอยู่ที่โพนพิสัย หนองคาย เป็นโรงเรียนประจำอำเภอ แม้จะไม่ใช่อำเภอใหญ่ แต่ก็มีความอบอุ่น พ่อแม่นกรับราชการ นกเลยรู้จักคนเยอะ เพราะต้องไปไหนกับพ่อแม่บ่อยๆ <br>
<br>
คุณครูก็จะรู้จักนก นกอยู่บ้านพักครู วิ่งเล่นในโรงเรียน เล่นกับลูกภารโรงในโรงเรียน สนุกสนาน ไม่เคยคิดเรื่องฐานะอะไร ทุกๆคนรักใคร่กันดี ไม่ว่าจะลูกครู หรือลูกภารโรง ตอนเช้า ใครตื่นก่อนก็จะไปปลุกเพื่อนๆตามบ้าน แล้วไปวิ่งเล่นกัน <br>
<br>
จำได้ว่า เพื่อนๆในห้องหลายคนเลยที่บ้านทำนา ฐานะค่อนข้างยากจน บางคนไม่สามารถเรียนต่อได้ด้วยซ้ำไป มีครั้งหนึ่งมีประกวดร้องเพลง เพื่อนนกร้องได้ดีมากๆ ตอนสุดท้ายเขาบอกว่า เขาคงได้ร้องเพลงเป็นครั้งสุดท้าย เพราะยากจน ไม่ได้เรียนต่อ แล้วก็ร้องไห้ ตอนนั้นรู้สึกสงสารเพื่อนมาก <br>
<br>
จริงๆชีวิตวัยเด็กค่อนข้างสนุกสนาน เฮฮากับเพื่อนๆ ทำกิจกรรมกับเพื่อน โดดหนังยาง เล่นตี่จับ เล่นบาลูน และอีกหลายๆอย่าง สะสมตุ๊กตากระดาษไว้จนสมุดพอง มันเป็นความทรงจำที่ดีนะ คิดถึงเมื่อไรก็มีความสุข <br>
<br>
เพื่อนๆเคยเรียนซักผ้ากันมั้ย สมัยนี้ไม่รู้มีโรงเรียนไหนสอนบ้างหรือเปล่า นกต้องหอบกาละมังใบเล็ก ผงซักฟอกแล้วก็แปรงซักผ้าไปโรงเรียนด้วย ครูจะสอนเสร็จแล้วก็เอาไปตาก มันดูไม่สำคัญนะสำหรับยุคนี้ที่มีเครื่องซักผ้า แต่มันเป็นสิ่งที่จะทำให้เราอยู่ได้แม้ในที่ๆไม่มีเครื่องซักผ้า และคุณครูแป๊กเป็นคนสอนวิธีล้างจาน นกจำได้เลยว่า ตอนนั้นนกกลับบ้านไปแล้วช่วยย่าล้างจาน ครูสอนให้ล้างแก้วก่อน จะได้ไม่มีกลิ่นคาวของอาหารติด <br>
<br>
ตอนบ่ายๆ บางครั้งมีแปรงฟัน แล้วต้องอมเกลือ หรืออะไรนะ ฟลูออไรด์หรือเปล่า บางทีฉีดยา นกเกลียดเข็มมากๆ ไปเกาะลูกกรงกับเพื่อนอีกสองคน พยาบาลต้องมาดึงออก <br>
<br>
เรื่องเล่าเยอะค่ะ เล่าคงไม่หมดง่ายๆ เอาแค่นี้ก่อนนะ อ่านกันเพลินๆละกันนะคะ

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่