มุมชวนคุย
จงฟังเสียงของความรัก
Kani
08/11/2004 11:59
1,356 เข้าชม
หลายครั้งที่เราเขินอายไม่กล้าแสดงออกซึ่งรักที่เรามี <br>
เพราะกลัวจะทำให้ตัวเองหรือผู้อื่นกระดากกระเดื่อง เราลังเลที่ <br>
จะพูดไปตรงๆ ว่า "ฉันรักเธอ" เราจึงพยายามสื่อความรู้สึกนี้ออก <br>
ไปด้วยคำอื่น เช่น "รักษาตัวดีๆนะ" หรือ "อย่าขับรถเร็วนัก" หรือ <br>
"โชคดีนะ" แต่จริงๆแล้วมันก็เป็นแค่วิธีต่างๆ ในการพูดว่า "ฉันรักเธอ" <br>
"เธอสำคัญต่อฉัน" "ฉันสนใจสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ" <br>
"ฉันไม่อยากให้เธอบาดเจ็บ" คนเรานี้บางครั้งก็ประหลาด <br>
สิ่งเดียวที่เราอยากจะพูด และเป็นสิ่งที่ควรพูด เรากลับไม่พูดออกไป <br>
กระนั้น การที่เรารู้สึกเช่นนั้นจริงๆและอยากจะพูดออกไปมาก <br>
เป็นผลให้เราใช้คำหรือสัญญาณอื่นที่บอกว่าจริงๆแล้วเราหมายถึงอะไร <br>
แต่หลายครั้งที่ความหมายเหล่านั้นสื่อไปไม่ถึง <br>
ทำให้คนอื่นรู้สึกว่าตนเองไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ต้องการเพราะฉะนั้น <br>
เราจึงต้องฟังเสียงของความรัก ในคำที่ผู้อื่นพูดกับเรา <br>
<br>
บางครั้งคำพูดที่ชัดแจ้งก็จำเป็น <br>
แต่บ่อยครั้งที่อากัปกิริยาในการพูดนั้นสำคัญยิ่งกว่าคำพูดเหน็บแนม <br>
ใส่ความรักและชื่นชอบไว้ในความรู้สึกซึ่งแสดงออกมาอย่างไม่จริงใจ <br>
การกอดเร็วๆ เป็นการบอกว่าฉันรักเธอ <br>
แม้ว่าคำที่พูดออกมาอาจเป็นอย่างอื่น <br>
การแสดงออกถึงความห่วงกังวลที่คนหนึ่งมีต่ออีกคนหนึ่งเป็นการบอกว่า <br>
ฉันรักเธอ แต่บางครั้งก็แสดงออกมาอย่างเงอะงะ หรือแม้แต่ดุร้าย <br>
บางครั้งเราก็ต้องตั้งใจมองและฟังมากๆ <br>
เพื่อรับรู้ความรักที่อยู่ภายใน <br>
มันมักจะอยู่ใต้ผิวที่คลุมอยู่ <br>
<br>
แม่อาจจะบ่นว่าลูกชายบ่อยๆเรื่องผลการเรียนหรือการทำความสะอาดห้อง <br>
ลูกชายอาจได้ยินแค่เสียงบ่น แต่ถ้าตั้งใจฟังดีๆ <br>
เขาจะได้ยินความรักซึ่งอยู่ใต้เสียงจุกจิกจู้จี้นั้น <br>
แม่ต้องการให้ลูกทำดี และประสบความสำเร็จ <br>
<br>
แต่น่าเสียดายที่ความห่วงใยและความรักลูกชายออกมาในรูปของการบ่นว่า... <br>
แต่อย่างไรมันก็คือความรัก <br>
ลูกสาวกลับบ้านช้ากว่าที่อนุญาต และพ่อมาดุแรงๆด้วยความโกรธ <br>
ลูกสาวอาจได้ยินแค่ความโกรธ <br>
แต่ถ้าตั้งใจฟังดีๆจะได้ยินความรักที่อยู่ใต้ความโกรธนั้น <br>
พ่อกำลังพูดว่า "พ่อเป็นห่วงลูก เพราะพ่อใส่ใจลูก รักลูก <br>
ลูกสำคัญต่อพ่อ" เราบอกรักด้วยวิธีต่างๆ <br>
ไม่ว่าจะเป็นของขวัญวันเกิด กระดาษโน้ตใบเล็กๆ รอยยิ้ม <br>
และบางครั้งก็น้ำตา <br>
<br>
บางครั้งเราแสดงออกซึ่งความรักด้วยการนิ่งเงียบและไม่พูดอะไรเลย <br>
แต่บางครั้งก็พูดออกมา ถึงขนาดห้วนๆ ก็มี <br>
บางครั้งเราแสดงความรักโดยไม่ได้ยั้งคิด.. <br>
หลายครั้งเราต้องแสดงความรัก.. <br>
ด้วยการยกโทษให้คนที่ไม่ได้ยินความรักที่เราพยายามส่งไป <br>
<br>
ปัญหาในการฟังเสียงของความรักคือ <br>
เราไม่ค่อยเข้าใจภาษาแห่งรักที่ผู้อื่นใช้ <br>
เด็กสาวอาจใช้น้ำตาหรือแสดงอารมณ์เพื่อบอกว่าเธออยากจะพูดอะไร <br>
แต่แฟนของเธออาจไม่เข้าใจ เพราะเขาคาดหวังให้เธอพูดภาษาเดียวกับเขา <br>
ดังนั้นเราจึงต้องบังคับตัวเองให้ตั้งใจฟังเสียงแห่งรัก <br>
<br>
ปัญหาใหญ่คือคนเราไม่ค่อยฟังกัน เราได้ยินคำพูด <br>
แต่เราไม่ฟังความหมายจริงๆของคำนั้น หรือไม่ดูการแสดงออกทางสีหน้า <br>
หรือบางครั้งเราก็ฟังเพื่อจะปฏิเสธและเข้าใจผิด <br>
เราไม่เห็นความรักที่อยู่ลึกลงไป <br>
แม้ว่าคำพูดที่ออกมาจะแสดงความโกรธก็เถอะ.. <br>
เราต้องฟังเสียงของความรักจากผู้คนรอบข้างบ้าง ถ้าฟังดีๆจะพบว่า.. <br>
เรามีคนรักมากกว่าที่คิด <br>
<br>
ฟังเสียงของความรักเถิด.. แล้วเราจะพบว่า.. โลกนี้น่าอยู่ยิ่งนัก <br>
ความรักคือสิ่งที่ให้ความสุข.. <br>
ทำให้เราหัวเราะ.. <br>
ทำให้เราร้องเพลง.. <br>
ทำให้เราเสียใจ.. <br>
ทำให้เราร้องไห้.. <br>
ทำให้เราหาเหตุผล.. <br>
ทำให้เราเป็นผู้รับ.. <br>
ทำให้เราเป็นผู้ให้.. <br>
นอกเหนือจากอะไรทั้งหมด .....ความรักทำให้เรามีชีวิตอยู่ได้ <br>
<br>
คนอื่นจะอยู่หรือไม่อยู่กับเราไม่ได้แตกต่างอะไรนัก <br>
เพราะเราไม่เห็นต้องรู้สึกว้าเหว่แม้จะอยู่คนเดียว <br>
บางครั้งมันก็ดีที่ได้อยู่คนเดียว <br>
แต่นั่นไม่ได้ทำให้เราโดดเดี่ยว.. <br>
การอยู่กับใครสักคนไม่ใช่เรื่องสำคัญ <br>
การให้คนอื่นรู้ว่ามีเราอยู่ต่างหากที่สำคัญ ดังนั้น จำไว้ว่า <br>
ถ้าคุณรักใคร.. ก็บอกเขาไปเถิด พูดอย่างที่คุณต้องการ <br>
อย่ากลัวที่จะแสดงตัว ใช้โอกาสนี้บอกเขา.. <br>
ว่าเขามีความหมายต่อคุณเพียงใด <br>
อย่าปล่อยให้เวลาล่วงผ่านไป จะได้ไม่ต้องมาเสียใจ -- <br>
สิ่งสำคัญที่สุดคือ อยู่ใกล้ๆ เพื่อนและครอบครัวของคุณ <br>
เพราะพวกเขาช่วยให้คุณเป็นอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน <br>
ความแตกต่างระหว่างการแสดงความรักและการมานั่งเสียใจคือ... <br>
ความเสียใจอาจจะคงอยู่ไปตลอด <br>
<br>
ถ้าคุณอยากให้คนอื่นมีความสุข จงแสดงความรัก <br>
และถ้าคุณอยากมีความสุข ก็จงแสดงความรัก
เพราะกลัวจะทำให้ตัวเองหรือผู้อื่นกระดากกระเดื่อง เราลังเลที่ <br>
จะพูดไปตรงๆ ว่า "ฉันรักเธอ" เราจึงพยายามสื่อความรู้สึกนี้ออก <br>
ไปด้วยคำอื่น เช่น "รักษาตัวดีๆนะ" หรือ "อย่าขับรถเร็วนัก" หรือ <br>
"โชคดีนะ" แต่จริงๆแล้วมันก็เป็นแค่วิธีต่างๆ ในการพูดว่า "ฉันรักเธอ" <br>
"เธอสำคัญต่อฉัน" "ฉันสนใจสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ" <br>
"ฉันไม่อยากให้เธอบาดเจ็บ" คนเรานี้บางครั้งก็ประหลาด <br>
สิ่งเดียวที่เราอยากจะพูด และเป็นสิ่งที่ควรพูด เรากลับไม่พูดออกไป <br>
กระนั้น การที่เรารู้สึกเช่นนั้นจริงๆและอยากจะพูดออกไปมาก <br>
เป็นผลให้เราใช้คำหรือสัญญาณอื่นที่บอกว่าจริงๆแล้วเราหมายถึงอะไร <br>
แต่หลายครั้งที่ความหมายเหล่านั้นสื่อไปไม่ถึง <br>
ทำให้คนอื่นรู้สึกว่าตนเองไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ต้องการเพราะฉะนั้น <br>
เราจึงต้องฟังเสียงของความรัก ในคำที่ผู้อื่นพูดกับเรา <br>
<br>
บางครั้งคำพูดที่ชัดแจ้งก็จำเป็น <br>
แต่บ่อยครั้งที่อากัปกิริยาในการพูดนั้นสำคัญยิ่งกว่าคำพูดเหน็บแนม <br>
ใส่ความรักและชื่นชอบไว้ในความรู้สึกซึ่งแสดงออกมาอย่างไม่จริงใจ <br>
การกอดเร็วๆ เป็นการบอกว่าฉันรักเธอ <br>
แม้ว่าคำที่พูดออกมาอาจเป็นอย่างอื่น <br>
การแสดงออกถึงความห่วงกังวลที่คนหนึ่งมีต่ออีกคนหนึ่งเป็นการบอกว่า <br>
ฉันรักเธอ แต่บางครั้งก็แสดงออกมาอย่างเงอะงะ หรือแม้แต่ดุร้าย <br>
บางครั้งเราก็ต้องตั้งใจมองและฟังมากๆ <br>
เพื่อรับรู้ความรักที่อยู่ภายใน <br>
มันมักจะอยู่ใต้ผิวที่คลุมอยู่ <br>
<br>
แม่อาจจะบ่นว่าลูกชายบ่อยๆเรื่องผลการเรียนหรือการทำความสะอาดห้อง <br>
ลูกชายอาจได้ยินแค่เสียงบ่น แต่ถ้าตั้งใจฟังดีๆ <br>
เขาจะได้ยินความรักซึ่งอยู่ใต้เสียงจุกจิกจู้จี้นั้น <br>
แม่ต้องการให้ลูกทำดี และประสบความสำเร็จ <br>
<br>
แต่น่าเสียดายที่ความห่วงใยและความรักลูกชายออกมาในรูปของการบ่นว่า... <br>
แต่อย่างไรมันก็คือความรัก <br>
ลูกสาวกลับบ้านช้ากว่าที่อนุญาต และพ่อมาดุแรงๆด้วยความโกรธ <br>
ลูกสาวอาจได้ยินแค่ความโกรธ <br>
แต่ถ้าตั้งใจฟังดีๆจะได้ยินความรักที่อยู่ใต้ความโกรธนั้น <br>
พ่อกำลังพูดว่า "พ่อเป็นห่วงลูก เพราะพ่อใส่ใจลูก รักลูก <br>
ลูกสำคัญต่อพ่อ" เราบอกรักด้วยวิธีต่างๆ <br>
ไม่ว่าจะเป็นของขวัญวันเกิด กระดาษโน้ตใบเล็กๆ รอยยิ้ม <br>
และบางครั้งก็น้ำตา <br>
<br>
บางครั้งเราแสดงออกซึ่งความรักด้วยการนิ่งเงียบและไม่พูดอะไรเลย <br>
แต่บางครั้งก็พูดออกมา ถึงขนาดห้วนๆ ก็มี <br>
บางครั้งเราแสดงความรักโดยไม่ได้ยั้งคิด.. <br>
หลายครั้งเราต้องแสดงความรัก.. <br>
ด้วยการยกโทษให้คนที่ไม่ได้ยินความรักที่เราพยายามส่งไป <br>
<br>
ปัญหาในการฟังเสียงของความรักคือ <br>
เราไม่ค่อยเข้าใจภาษาแห่งรักที่ผู้อื่นใช้ <br>
เด็กสาวอาจใช้น้ำตาหรือแสดงอารมณ์เพื่อบอกว่าเธออยากจะพูดอะไร <br>
แต่แฟนของเธออาจไม่เข้าใจ เพราะเขาคาดหวังให้เธอพูดภาษาเดียวกับเขา <br>
ดังนั้นเราจึงต้องบังคับตัวเองให้ตั้งใจฟังเสียงแห่งรัก <br>
<br>
ปัญหาใหญ่คือคนเราไม่ค่อยฟังกัน เราได้ยินคำพูด <br>
แต่เราไม่ฟังความหมายจริงๆของคำนั้น หรือไม่ดูการแสดงออกทางสีหน้า <br>
หรือบางครั้งเราก็ฟังเพื่อจะปฏิเสธและเข้าใจผิด <br>
เราไม่เห็นความรักที่อยู่ลึกลงไป <br>
แม้ว่าคำพูดที่ออกมาจะแสดงความโกรธก็เถอะ.. <br>
เราต้องฟังเสียงของความรักจากผู้คนรอบข้างบ้าง ถ้าฟังดีๆจะพบว่า.. <br>
เรามีคนรักมากกว่าที่คิด <br>
<br>
ฟังเสียงของความรักเถิด.. แล้วเราจะพบว่า.. โลกนี้น่าอยู่ยิ่งนัก <br>
ความรักคือสิ่งที่ให้ความสุข.. <br>
ทำให้เราหัวเราะ.. <br>
ทำให้เราร้องเพลง.. <br>
ทำให้เราเสียใจ.. <br>
ทำให้เราร้องไห้.. <br>
ทำให้เราหาเหตุผล.. <br>
ทำให้เราเป็นผู้รับ.. <br>
ทำให้เราเป็นผู้ให้.. <br>
นอกเหนือจากอะไรทั้งหมด .....ความรักทำให้เรามีชีวิตอยู่ได้ <br>
<br>
คนอื่นจะอยู่หรือไม่อยู่กับเราไม่ได้แตกต่างอะไรนัก <br>
เพราะเราไม่เห็นต้องรู้สึกว้าเหว่แม้จะอยู่คนเดียว <br>
บางครั้งมันก็ดีที่ได้อยู่คนเดียว <br>
แต่นั่นไม่ได้ทำให้เราโดดเดี่ยว.. <br>
การอยู่กับใครสักคนไม่ใช่เรื่องสำคัญ <br>
การให้คนอื่นรู้ว่ามีเราอยู่ต่างหากที่สำคัญ ดังนั้น จำไว้ว่า <br>
ถ้าคุณรักใคร.. ก็บอกเขาไปเถิด พูดอย่างที่คุณต้องการ <br>
อย่ากลัวที่จะแสดงตัว ใช้โอกาสนี้บอกเขา.. <br>
ว่าเขามีความหมายต่อคุณเพียงใด <br>
อย่าปล่อยให้เวลาล่วงผ่านไป จะได้ไม่ต้องมาเสียใจ -- <br>
สิ่งสำคัญที่สุดคือ อยู่ใกล้ๆ เพื่อนและครอบครัวของคุณ <br>
เพราะพวกเขาช่วยให้คุณเป็นอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน <br>
ความแตกต่างระหว่างการแสดงความรักและการมานั่งเสียใจคือ... <br>
ความเสียใจอาจจะคงอยู่ไปตลอด <br>
<br>
ถ้าคุณอยากให้คนอื่นมีความสุข จงแสดงความรัก <br>
และถ้าคุณอยากมีความสุข ก็จงแสดงความรัก