ทั่วไป
หนึ่งใจที่ห่วงหา กับสองตาที่ยังขี้แย
Something
08/11/2004 21:50
1,631 เข้าชม
<br>
<br>
...ในวันที่แดดอ่อนรอนล้า... <br>
...เมฆกลุ่มหนาลอยผ่านมาอย่างน่าเกรงขาม... <br>
...บนฟ้าไกลได้ยินเพียงเสียงคำราม... <br>
...ทุกโมงยามฉันเหงาปวดร้าวใจ... <br>
...ฝนเริ่มลงเม็ดเบา~เบา... <br>
...ความเงียบเหงารบเร้าให้ฉันร้องไห้... <br>
...บนฟ้ายามนี้ไม่มีอะไร... <br>
...เหมือนหัวใจของฉันที่มันมือมน... <br>
...สายฝนกระหน่ำลงมาอย่างไม่ขาดสาย... <br>
...ฉันเดียวดายอยู่กับเจ้าวายร้ายความสับสน... <br>
...คิดเอย คิดถึงใครบางคน... <br>
...ทุกข์ล้นพ้นจนหัวใจอ่อนแอ... <br>
...ฉันเพลียจนหลับไปในที่สุด... <br>
...นี่คือจุดหยุดความปวดปร่าที่ว่าแน่... <br>
...แต่พอตื่นขึ้นมาสองตาก็ยังคงขี้แย่... <br>
...เพราะบาดแผลฝังลึกเกินไป --รู้ไหมคนดี-- ... <br>
<br>
...ในวันที่แดดอ่อนรอนล้า... <br>
...เมฆกลุ่มหนาลอยผ่านมาอย่างน่าเกรงขาม... <br>
...บนฟ้าไกลได้ยินเพียงเสียงคำราม... <br>
...ทุกโมงยามฉันเหงาปวดร้าวใจ... <br>
...ฝนเริ่มลงเม็ดเบา~เบา... <br>
...ความเงียบเหงารบเร้าให้ฉันร้องไห้... <br>
...บนฟ้ายามนี้ไม่มีอะไร... <br>
...เหมือนหัวใจของฉันที่มันมือมน... <br>
...สายฝนกระหน่ำลงมาอย่างไม่ขาดสาย... <br>
...ฉันเดียวดายอยู่กับเจ้าวายร้ายความสับสน... <br>
...คิดเอย คิดถึงใครบางคน... <br>
...ทุกข์ล้นพ้นจนหัวใจอ่อนแอ... <br>
...ฉันเพลียจนหลับไปในที่สุด... <br>
...นี่คือจุดหยุดความปวดปร่าที่ว่าแน่... <br>
...แต่พอตื่นขึ้นมาสองตาก็ยังคงขี้แย่... <br>
...เพราะบาดแผลฝังลึกเกินไป --รู้ไหมคนดี-- ... <br>