มุมชวนคุย

ถ้าในที่ทำงาน มีแต่คนมีท่าทีไม่ยอมรับเรา นั่งทำงานใกล้กัน อายุน้อยกว่าเรา สมมติชื่อ น หน้าทีต่างจากเรา ที่บอกว่ามีท่าทีไม่ยอมรับเพราะกับอีกคนอายุน้อยกว่าเราแต่มากกว่าเด็กคนนั้น สมมติชื่อ ก คนชื่อ น จะคอยเอาใจคนชื่อ ก ซึ่งมีตำแหน่งที่สูงกว่าเรา ลืมเล่าไป เราทำงานในสถานศึกษาระดับป.ตรี <br>
คนชื่อ ก เป็นหัวหน้างานเราอีกที แค่นี้ก็รู้สึกพิกลแล้ว อายุมากกว่าเป็นลูกน้องเค้า แล้วคนชื่อ ก นี้เวลาคุยกับเรา มักทำท่าวางตัว (มีคนเจอท่าทีนี้เช่นกัน) แต่เวลาคุยกับคนชื่อ น เห็นยิ้มหัวดี หมายความว่าไง เด็กชื่อ น เพิ่งทำงานได้ 6 เดือน สนิทกับเขาไปแล้ว กินข้าวด้วยกัน เจอหน้าตอนเช้ายกมือสวัสดี กับเราไม่มี บางวันไม่ทักด้วยซ้ำ หัวหน้าเราอีกคนเป็นชายชื่อ ด อยุน้อยกว่าเช่นกัน (มีหลายคนวงราชการ)ถามว่าได้ยินว่าเราไม่ค่อยพูดจา เราเป็นคนทำงาน ตั้งใจในงานที่ทำ ไม่ค่อยมีเวลาเล่นกับใครมากนัก แต่ใช่ว่าจะไม่คุยอะไรเลยนะ หัวหน้านี้บอกว่าเมื่อเราเปลี่ยนนิสัยเค้าไม่ได้ให้เปลี่ยนตัวเราคือคุยกับเขาก่อน ถามซิตลกมากนะที่อาวุโสกว่าหลายปีต้องทักทายก่อนงั้นเหรอ เรื่องหยุมหยิมยังเอามาถาม เราสงสัยว่าใครพูด ไม่ยอมบอก ล่าสุดค่อนข้างมั่นใจว่าเป็นเด็กชื่อ น หรือไม่ ชื่อ ต เพราะวันที่หัวหน้าชื่อ ด ถาม จะเรียกไปพบทีละคน คนแรกที่พบชื่อ น นี่ล่ะ <br>
เล่ามายืดยาวความจริงเรื่องมากกว่านี้ เราเป็นคนทำงาน ไม่ชอบมีปัญหากับใครแต่สิ่งที่ทำกับที่ได้รับ ตรงข้ามตลอด ปิดทองหลังพระ น้อยใจมากค่ะ เมื่อเป็นเช่นนี้อนาคตไม่รุ่ง เคยได้ตำแหน่งที่มั่นคงแต่ถูกกลั่นแกล้งให้ออก เจ็บมากๆไม่เคยลืมเลย คนเป็นหัวหน้าสมัยนั้นเป็นสาวแก่กับน้องสาวอีกคน บอกเรื่องที่เกิดกับเรา เขาไม่รู้เรื่องเลย สุนัขที่ไหนจะเชื่อ มีเหรอจะไม่รู้ ตอแหลหน้าด้านๆ เมื่อก่อนนะหลายปีแล้ว เรื่องส่วนตัวที่ขอร้องให้เราช่วย เช่น รับส่งไปอู่ซ่อมรถ ให้ไปช่วยรดน้ำต้นไม่ที่บ้านเมื่อไม่อยู่บ้านหลายวัน เรายินดีช่วย ไม่เคยเห็นคุณค่าเลย ถ้าเราเสียเรื่องงานว่าไปอย่าง งานไม่บกพร่อง ทำทันเวลา เหตุผลที่อ้างว่าให้ออกคือไม่มีมนุษยสัมพันธ์ ตำแหน่งนี้(พนักงานมหาลัยกินเงินเดือนงบประมาณ ศักดิ์ศรีดีกว่า คล้ายข้าราชการซึ่งต่างพนักงานลูกจ้างชั่วคราว) ดูซิเหตุผลที่มันบอก มันบอกว่าถ้าจะทำต่อต้องเป็นลูกจ้างชั่วคราวเท่านั้น ใครเจอแบบนี้ต้องเสียใจทุกคนเชื่อสิ สุดท้ายเราไม่มีทางเลือก หางานอื่นไม่ได้ ต้องยอมมัน ต้องทนสภาพคนอื่นนินทามาตลอด 2 ปีแล้วค่ะ ไม่รู้จะไประบายที่ไหน อ่านในเวปนี้มานาน ขอใช้เป็นระบายหน่อยนะคะ จะให้คำแนะนะก็ดีค่ะ ว่าต้องทำอย่างไร ต้องทนเพื่อลูก บางครั้งท้อแท้จนอยากไปให้พ้น อึดอัดแต่พูดไม่ได้ น้ำท่วมปาก ถูกกระทำตลอด น้องใหม่เข้ามาทำงานทุกคนก็พยายามช่วยเหลือเค้า แต่ไม่มีท่าทียอมรับเลย หรือเพราะเราไม่มีอำนาจหน้าที่ที่สูงเหมือนคนชื่อ ก และ ด คะ อย่าเพิ่งเบื่อที่จะอ่านนะคะ บอกตามตรงไม่ไหวจริงๆ ทำงานมา 11 ปีแล้ว ทำมา10ปีลูกจ้าง ได้เป็นพนักงานเพียงไม่นานถูกประเมินให้ออก จนเป็นเทวดาตกสวรรค์ มีคนไปพูดว่าเราไปเรียกอาจารย์คนนึงว่าไอ้..ทั้งที่ไม่จริง สาบานได้ค่ะ เราจะทำไงดีคะ

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่