มุมชวนคุย
วงเวียนชีวิต เคยดูกันมั้ยคะ ทำไมลูกทิ้งพ่อแม่ ทั้งๆที่กว่าจะเป็นเราได้ในวันนี้
SweetNokk
04/12/2008 09:31
2,397 เข้าชม
อย่างที่รู้กันอยู่ว่านกท้องอยู่ อาทิตย์หน้าก็เจ็ดเดือนแล้วค่ะ <br>
<br>
สมัยที่นกยังเด็กอยู่ ก็จะมีบ้างที่ทำอะไรขัดใจพ่อแม่ แต่พอเข้าม.ปลาย เริ่มโตขึ้น ก็เริ่มที่จะเข้าหาพ่อแม่ เริ่มคุยเปิดใจกันบ้าง เพราะพ่อแม่ทำงานเยอะ และเป็นคนที่ค่อนข้างมีระเบียบวินัย ทุกอย่างต้องทำด้วยความถูกต้อง ทำให้ลูกๆไม่กล้าเข้าไปพูดคุยเวลามีปัญหา <br>
<br>
หลังจากที่พ่อแม่ เกษียรแล้ว ท่านก็ผ่อนคลายมากขึ้น ก็เริ่มเข้าหาลูกๆบ้าง เพราะท่านก็รู้ว่าท่านไม่ค่อยได้คุยกับลูกเท่าไร ความสัมพันธ์ภายในบ้านก็ดีขึ้นเรื่อยๆ <br>
<br>
ตอนนี้ที่นกกำลังจะเป็นแม่คน นกรู้เลยว่า การที่จะเป็นแม่คนไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ตั้งครรภ์แรกๆแพ้ท้องทานอะไรไม่ได้ เหนื่อย นอนไม่ค่อยหลับ เหม็นกลิ่นต่างๆนานา ส่วนสามีก็ต้องตระเตรียมอะไรหลายๆเพื่อลูกน้อยที่จะเกิดมา <br>
<br>
พอท้องเริ่มโต ตอนนี้ไม่แพ้ท้องแล้ว แต่ทำอะไรก็ต้องระมัดระวังมากขึ้น อาหารการกินก็ต้องให้ถูกโภชนาการ และทานเพื่อลูกของเราด้วย ยิ่งท้องโตเท่าไร ยิ่งเดินเหินลำบาก หายใจก็ลำบาก จะอึดอัด แทบไม่ได้ออกไปเดินเที่ยวไหน <br>
<br>
นี่ยังไม่นับเรื่องหลังจากคลอดและดูแลลูกจนเติบใหญ่ <br>
<br>
ตอนนี้แม่ก็ยังต้องมาดูแลนกอีก เป็นความโชคดีของนกที่มีแม่มาคอยดูแล แม้แม่ค้าในตลาดจะบอกแม่ว่า "เลี้ยงลูกมา พอท้องยังต้องมาดูแลอีกเหรอ" แต่เพราะแม่รักลูก และเราก็เป็นครอบครัวที่รักกัน แม้จะไม่ค่อยได้แสดงออกเท่าไร <br>
<br>
ดูวงเวียนชีวิตทีไร รู้สึกเศร้าใจ ที่เห็นลูกๆทิ้งพ่อแม่ ปล่อยให้ลำบาก นกเชื่อว่าพ่อแม่ไม่ได้ต้องการให้เราเลี้ยงดูชนิดอย่างดีที่สุด ท่านต้องการให้เราไปเยี่ยมบ้าง ไม่ใช่ปล่อยปละละเลยทิ้งให้ท่านต้องอยู่อย่างอดอยาก <br>
<br>
ถ้าลำบากก็ควรจะลำบากด้วยกัน ถ้าเรามีงานทำ มีเงินเดือน ก็ควรจะช่วยเหลือท่านบ้าง ไม่มากก็น้อย ไม่ว่าจะคิดอย่างไรว่า ท่านทำให้เราเกิดมาแล้วเราก็ต้องมาลำบากเพราะท่าน แต่ยังไงเราเติบใหญ่มาได้ก็เพราะพ่อแม่นี่ล่ะ ท่านต้องทำงานตรากตรำเพื่อให้เราเติบใหญ่ แต่ไม่ใช่เติบใหญ่แล้วทอดทิ้งให้ท่านเดียวดาย <br>
<br>
ยิ่งบางทีเห็นท่านที่ป่วยด้วยแล้ว ยิ่งรู้สึกว่า ลูกๆเขาจะดูอยู่มั้ยนะ เขาจะกลับไปหาพ่อแม่หรือเปล่า ไปดูแลท่านบ้าง <br>
<br>
พ่อแม่น่ะ ขอแค่ให้ลูกมีความสุข ก็ไม่ขออะไรแล้ว แต่ลูกๆอย่างเราล่ะ ทำอะไรให้ท่านมีความสุขบ้างหรือยังคะ <br>
<br>
<br>
สมัยที่นกยังเด็กอยู่ ก็จะมีบ้างที่ทำอะไรขัดใจพ่อแม่ แต่พอเข้าม.ปลาย เริ่มโตขึ้น ก็เริ่มที่จะเข้าหาพ่อแม่ เริ่มคุยเปิดใจกันบ้าง เพราะพ่อแม่ทำงานเยอะ และเป็นคนที่ค่อนข้างมีระเบียบวินัย ทุกอย่างต้องทำด้วยความถูกต้อง ทำให้ลูกๆไม่กล้าเข้าไปพูดคุยเวลามีปัญหา <br>
<br>
หลังจากที่พ่อแม่ เกษียรแล้ว ท่านก็ผ่อนคลายมากขึ้น ก็เริ่มเข้าหาลูกๆบ้าง เพราะท่านก็รู้ว่าท่านไม่ค่อยได้คุยกับลูกเท่าไร ความสัมพันธ์ภายในบ้านก็ดีขึ้นเรื่อยๆ <br>
<br>
ตอนนี้ที่นกกำลังจะเป็นแม่คน นกรู้เลยว่า การที่จะเป็นแม่คนไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ตั้งครรภ์แรกๆแพ้ท้องทานอะไรไม่ได้ เหนื่อย นอนไม่ค่อยหลับ เหม็นกลิ่นต่างๆนานา ส่วนสามีก็ต้องตระเตรียมอะไรหลายๆเพื่อลูกน้อยที่จะเกิดมา <br>
<br>
พอท้องเริ่มโต ตอนนี้ไม่แพ้ท้องแล้ว แต่ทำอะไรก็ต้องระมัดระวังมากขึ้น อาหารการกินก็ต้องให้ถูกโภชนาการ และทานเพื่อลูกของเราด้วย ยิ่งท้องโตเท่าไร ยิ่งเดินเหินลำบาก หายใจก็ลำบาก จะอึดอัด แทบไม่ได้ออกไปเดินเที่ยวไหน <br>
<br>
นี่ยังไม่นับเรื่องหลังจากคลอดและดูแลลูกจนเติบใหญ่ <br>
<br>
ตอนนี้แม่ก็ยังต้องมาดูแลนกอีก เป็นความโชคดีของนกที่มีแม่มาคอยดูแล แม้แม่ค้าในตลาดจะบอกแม่ว่า "เลี้ยงลูกมา พอท้องยังต้องมาดูแลอีกเหรอ" แต่เพราะแม่รักลูก และเราก็เป็นครอบครัวที่รักกัน แม้จะไม่ค่อยได้แสดงออกเท่าไร <br>
<br>
ดูวงเวียนชีวิตทีไร รู้สึกเศร้าใจ ที่เห็นลูกๆทิ้งพ่อแม่ ปล่อยให้ลำบาก นกเชื่อว่าพ่อแม่ไม่ได้ต้องการให้เราเลี้ยงดูชนิดอย่างดีที่สุด ท่านต้องการให้เราไปเยี่ยมบ้าง ไม่ใช่ปล่อยปละละเลยทิ้งให้ท่านต้องอยู่อย่างอดอยาก <br>
<br>
ถ้าลำบากก็ควรจะลำบากด้วยกัน ถ้าเรามีงานทำ มีเงินเดือน ก็ควรจะช่วยเหลือท่านบ้าง ไม่มากก็น้อย ไม่ว่าจะคิดอย่างไรว่า ท่านทำให้เราเกิดมาแล้วเราก็ต้องมาลำบากเพราะท่าน แต่ยังไงเราเติบใหญ่มาได้ก็เพราะพ่อแม่นี่ล่ะ ท่านต้องทำงานตรากตรำเพื่อให้เราเติบใหญ่ แต่ไม่ใช่เติบใหญ่แล้วทอดทิ้งให้ท่านเดียวดาย <br>
<br>
ยิ่งบางทีเห็นท่านที่ป่วยด้วยแล้ว ยิ่งรู้สึกว่า ลูกๆเขาจะดูอยู่มั้ยนะ เขาจะกลับไปหาพ่อแม่หรือเปล่า ไปดูแลท่านบ้าง <br>
<br>
พ่อแม่น่ะ ขอแค่ให้ลูกมีความสุข ก็ไม่ขออะไรแล้ว แต่ลูกๆอย่างเราล่ะ ทำอะไรให้ท่านมีความสุขบ้างหรือยังคะ <br>
<br>
ตั้งแต่โตมาก็ไม่เคยทำอะไรให้พ่อแม่ภูมิใจเลย <br>
ทุกวันนี้เลยพยายามทำดีกับท่านให้มากๆ <br>
อีกอย่างรู้ซึ้งถึงการเป็นแม่คนเหมือนกัน <br>
แล้วที่สำคัญไปกว่านั้นคือแม่เลี้ยงเรามาเหนื่อยแสนเหนื่อยแค่ไหนแล้วพอเรามีลูกแม่ก็ยังมาเลี้ยงลูกเราอีกแถมยังรักและทะนุถนอมลูกเราอย่างดีทุกวันนี้รู้ซึ้งของคำว่าแม่มากๆ <br>
รักพ่อและแม่ให้มากๆนะค๊ะทุกคน