ทั่วไป
ตากะยาย
moosejaw
10/02/2009 16:08
4,599 เข้าชม
มีชาย-หญิงคู่นึงแต่งงานอยู่ด้วยกัน <br>
กระทั่งถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรกันเลยเชียวหล่ะ <br>
ฝ่ายหญิงมีกล่องเก็บของอยู่ใบหนึ่งวางในตู้เสื้อผ้า <br>
และกำชับแกมขอร้องสามีว่า อย่าได้เปิดดูหรือถามใดใดทั้งสิ้น <br>
ฝ่ายสามีก้อช่างน่ารักเสียเหลือเกิน <br>
ไม่เคยปริปากถามเรื่องกล่องใบนั้นอีกเลย <br>
<br>
<br>
<br>
วันเวลาผ่านไปหลายสิบปี อยู่มาวันหนึ่งฝ่ายหญิงป่วยมาก <br>
หมอลงความเห็นว่าเธอคงจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกไม่นานเธอจึงวานให้สามีช่วยไปหยิบกล่องใบนั้นจากตู้เสื้อผ้า <br>
หลังจากที่ฝ่ายชายกลับมาพร้อมกับยื่นกล่องให้เธอ <br>
เธอเปิดฝากล่องขึ้นมาพบว่ามี <br>
ตุ๊กตาถักไหมพรมกับเงินอีกจำนวนหนึ่ง (ประมาณว่า 1,000,000 บาท) <br>
บรรจุอยู่ข้างใน <br>
<br>
<br>
<br>
ฝ่ายหญิงเริ่มเอ่ย "ในวันแต่งงานของเรา <br>
คุณย่าของฉันได้ให้บทเรียนสอนใจ <br>
ท่านว่าครอบครัวสมรสเป็นเรื่องละเอียดอ่อน <br>
หนักนิดเบาหน่อยต้องให้อภัยและอดทนให้เกียรติซึ่งกันและกัน <br>
ไว้เนื้อเชื่อใจ <br>
มีความรักให้แก่กัน <br>
และที่สำคัญคือมีความเข้าใจกัน "เธอหยุดพูด <br>
พร้อมกับยื่นมืออันแทบจะไร้เรี่ยวแรงลูบตุ๊กตาไหมพรมไปมา <br>
"คุณย่าได้แนะเคล็ดลับให้ว่า <br>
เมื่อใดที่ความรู้สึกไม่พอใจเกิดขึ้น <br>
หรือรู้สึกโกรธมากๆ <br>
ขึ้นมา ให้ถักตุ๊กตาไหมพรมเก็บไว้ 1 ตัวเสมอ" <br>
<br>
<br>
<br>
ฝ่ายชายเหลือบมองเข้าไปในกล่อง <br>
มีตุ๊กตาไหมพรม 2 ตัววางอยู่ <br>
เขาเบือนหน้าไปอีกทาง <br>
เพื่อหลบหยดน้ำตาแห่งความปลื้มปิติ <br>
เขารู้สึกซาบซึ้งน้ำใจของภรรยามีต่อเขาเป็นยิ่งนัก <br>
ชีวิตสมรสที่ยาวนานกว่า 50 ปี <br>
มีตุ๊กตาไหมพรมเพียง 2 ตัว <br>
เท่านั้นแทนจำนวนครั้งที่ภรรยาได้โกรธเคืองเขา <br>
<br>
<br>
<br>
หลังจากปาดคราบน้ำตาแล้ว เขาหันกลับมา <br>
ฝ่ายภรรยาพูดต่อ <br>
" เธอคงแปลกใจกับเงินก้อนนี้สินะ" <br>
ฝ่ายหญิงหยิบมันขึ้นมา <br>
แล้วพูดต่อว่า <br>
<br>
<br>
"มันเป็นเงินที่ได้มาจากการทยอยขายตุ๊กตาไปทีละตัวๆ ค่ะ " <br>
<br>
<br>
กระทั่งถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรกันเลยเชียวหล่ะ <br>
ฝ่ายหญิงมีกล่องเก็บของอยู่ใบหนึ่งวางในตู้เสื้อผ้า <br>
และกำชับแกมขอร้องสามีว่า อย่าได้เปิดดูหรือถามใดใดทั้งสิ้น <br>
ฝ่ายสามีก้อช่างน่ารักเสียเหลือเกิน <br>
ไม่เคยปริปากถามเรื่องกล่องใบนั้นอีกเลย <br>
<br>
<br>
<br>
วันเวลาผ่านไปหลายสิบปี อยู่มาวันหนึ่งฝ่ายหญิงป่วยมาก <br>
หมอลงความเห็นว่าเธอคงจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกไม่นานเธอจึงวานให้สามีช่วยไปหยิบกล่องใบนั้นจากตู้เสื้อผ้า <br>
หลังจากที่ฝ่ายชายกลับมาพร้อมกับยื่นกล่องให้เธอ <br>
เธอเปิดฝากล่องขึ้นมาพบว่ามี <br>
ตุ๊กตาถักไหมพรมกับเงินอีกจำนวนหนึ่ง (ประมาณว่า 1,000,000 บาท) <br>
บรรจุอยู่ข้างใน <br>
<br>
<br>
<br>
ฝ่ายหญิงเริ่มเอ่ย "ในวันแต่งงานของเรา <br>
คุณย่าของฉันได้ให้บทเรียนสอนใจ <br>
ท่านว่าครอบครัวสมรสเป็นเรื่องละเอียดอ่อน <br>
หนักนิดเบาหน่อยต้องให้อภัยและอดทนให้เกียรติซึ่งกันและกัน <br>
ไว้เนื้อเชื่อใจ <br>
มีความรักให้แก่กัน <br>
และที่สำคัญคือมีความเข้าใจกัน "เธอหยุดพูด <br>
พร้อมกับยื่นมืออันแทบจะไร้เรี่ยวแรงลูบตุ๊กตาไหมพรมไปมา <br>
"คุณย่าได้แนะเคล็ดลับให้ว่า <br>
เมื่อใดที่ความรู้สึกไม่พอใจเกิดขึ้น <br>
หรือรู้สึกโกรธมากๆ <br>
ขึ้นมา ให้ถักตุ๊กตาไหมพรมเก็บไว้ 1 ตัวเสมอ" <br>
<br>
<br>
<br>
ฝ่ายชายเหลือบมองเข้าไปในกล่อง <br>
มีตุ๊กตาไหมพรม 2 ตัววางอยู่ <br>
เขาเบือนหน้าไปอีกทาง <br>
เพื่อหลบหยดน้ำตาแห่งความปลื้มปิติ <br>
เขารู้สึกซาบซึ้งน้ำใจของภรรยามีต่อเขาเป็นยิ่งนัก <br>
ชีวิตสมรสที่ยาวนานกว่า 50 ปี <br>
มีตุ๊กตาไหมพรมเพียง 2 ตัว <br>
เท่านั้นแทนจำนวนครั้งที่ภรรยาได้โกรธเคืองเขา <br>
<br>
<br>
<br>
หลังจากปาดคราบน้ำตาแล้ว เขาหันกลับมา <br>
ฝ่ายภรรยาพูดต่อ <br>
" เธอคงแปลกใจกับเงินก้อนนี้สินะ" <br>
ฝ่ายหญิงหยิบมันขึ้นมา <br>
แล้วพูดต่อว่า <br>
<br>
<br>
"มันเป็นเงินที่ได้มาจากการทยอยขายตุ๊กตาไปทีละตัวๆ ค่ะ " <br>
<br>
<br>