ความรัก
ตัดสินใจไม่ได้
punyisa
06/05/2009 12:06
1,354 เข้าชม
เรื่องมีอยู่ว่า <br>
<br>
เราเคยคบกับผู้ชายคนหนึ่งตอนสมัยเรียน ปวช. ปี 1 เป็นความรักแบบปั๊บปี้เลิฟมากกว่า แต่ด้วยเหตุผลของการเรียน เราต้องย้ายมาเรียนรอบบ่าย ส่วนเขายังเรียนรอบเช้า แล้วเราก็ห่างกันไปเอง ช่วงนั้นไม่มีโทรศัพท์เหมือนสมัยนี้ เราไม่ได้คุยไรกันอีก แต่เรายังเรียนที่เดียวกัน เขาก็มีแฟนใหม่ แต่เรายังเรียนปกติ เห็นหน้ากันก็ไม่พูดกันเฉย ๆ <br>
เราไม่ได้เจอ ไม่ได้พูดคุยกันมา 16 ปี จนตอนนี้เรากลับมาเจอกันอีกครั้งเมื่อตอนสงกรานต์ที่ผ่านมา ตั้งแต่เราเรียนจบจาก ตจว เราก็มาทำงานที่กรุงเทพ ส่วนเขายังทำงานใกล้บ้าน เราเจอกันเราทักทายกัน ถามสารทุกข์สุขดิบกัน เขายังไม่มีครอบครัว ยังโสด ยังไม่ได้แต่งงาน ส่วนเราเคยผ่านการแต่งงานมาแล้ว แต่ไม่ประสบความสำเร็จในชีวิตคู่ เราไม่รู้จะบอกเขาดีไหม แต่เขาเคยไปถามหาเราจากเพื่อน ๆ เพื่อนบอกเขามาว่า เราแต่งงานมีลูกไปแล้ว แต่เราก็บอกเขาไปว่า เราเคยผ่านมาบ้างแต่ไม่ประสบความสำเร็จ ก็ไม่รู้ว่า เขาจะเข้าใจว่ายังไง แต่เราไม่ได้มีลูกนะคะ เราไม่รู้ว่า เขาจะรับเราได้ไหม <br>
แต่ผู้ชายคนนี้ เขามีคนที่เขาดูอยู่แล้วนะคะ เขาบอกว่า ผู้หญิงคนนี้เป็นเพื่อนเขามาสมัยประถม มันเหมือนกับต่างคนต่างไม่มีใคร ก็เลยลองคบกัน ผู้หญิงเขาอยู่ต่างจังหวัดที่เดียวกับเขา ส่วนฉันอยู่กรุงเทพ ระยะทางมันก็แพ้อยู่แล้ว เราก็บอกไปว่า เราจะอยู่ในที่ที่เราควรจะอยู่ ไม่ไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเขา ถึงแม้จะไม่ได้เป็นแฟน ก็ขอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเขา เขาก็บอกว่า เขาไม่แต่งงานง่าย ๆ หรอก เขายังมีภาระหนี้สินต้องรับผิดชอบ เราก็เลยบอกเขาไปว่า ดีแล้ว ถ้าเขาแต่งงานเมื่อไหร่ เราก็คงคุยกับเขาไม่ได้อีก <br>
<br>
แล้วก็มีผู้ชายอีกคน เคยทำงานด้วยกัน แต่เราลาออกจากที่ทำงานเก่ามา 5 ปีแล้ว เรามาเจอกับเขาอีกครั้ง เขาขอคบกับเรา เขาบอกว่า ให้เวลา 6 เดือน ถ้าเราไปด้วยกันได้ เขาจะขอแต่งงาน กับพี่ผู้ชายคนนี้ เขามีความพร้อมให้เรา เขารับอดีตของเราได้ เราเจออะไร ๆ มาคล้าย ๆ กัน เขาไม่แคร์อดีต เขาบอกว่า เขาจะอยู่กับปัจจุบันและอนาคต แต่ที่สำคัญคือ เราไม่ได้รักพี่คนนี้ <br>
<br>
ตอนนี้ก็เลยสับสนนิดหน่อย ว่าควรจะทำยังไงดี
<br>
เราเคยคบกับผู้ชายคนหนึ่งตอนสมัยเรียน ปวช. ปี 1 เป็นความรักแบบปั๊บปี้เลิฟมากกว่า แต่ด้วยเหตุผลของการเรียน เราต้องย้ายมาเรียนรอบบ่าย ส่วนเขายังเรียนรอบเช้า แล้วเราก็ห่างกันไปเอง ช่วงนั้นไม่มีโทรศัพท์เหมือนสมัยนี้ เราไม่ได้คุยไรกันอีก แต่เรายังเรียนที่เดียวกัน เขาก็มีแฟนใหม่ แต่เรายังเรียนปกติ เห็นหน้ากันก็ไม่พูดกันเฉย ๆ <br>
เราไม่ได้เจอ ไม่ได้พูดคุยกันมา 16 ปี จนตอนนี้เรากลับมาเจอกันอีกครั้งเมื่อตอนสงกรานต์ที่ผ่านมา ตั้งแต่เราเรียนจบจาก ตจว เราก็มาทำงานที่กรุงเทพ ส่วนเขายังทำงานใกล้บ้าน เราเจอกันเราทักทายกัน ถามสารทุกข์สุขดิบกัน เขายังไม่มีครอบครัว ยังโสด ยังไม่ได้แต่งงาน ส่วนเราเคยผ่านการแต่งงานมาแล้ว แต่ไม่ประสบความสำเร็จในชีวิตคู่ เราไม่รู้จะบอกเขาดีไหม แต่เขาเคยไปถามหาเราจากเพื่อน ๆ เพื่อนบอกเขามาว่า เราแต่งงานมีลูกไปแล้ว แต่เราก็บอกเขาไปว่า เราเคยผ่านมาบ้างแต่ไม่ประสบความสำเร็จ ก็ไม่รู้ว่า เขาจะเข้าใจว่ายังไง แต่เราไม่ได้มีลูกนะคะ เราไม่รู้ว่า เขาจะรับเราได้ไหม <br>
แต่ผู้ชายคนนี้ เขามีคนที่เขาดูอยู่แล้วนะคะ เขาบอกว่า ผู้หญิงคนนี้เป็นเพื่อนเขามาสมัยประถม มันเหมือนกับต่างคนต่างไม่มีใคร ก็เลยลองคบกัน ผู้หญิงเขาอยู่ต่างจังหวัดที่เดียวกับเขา ส่วนฉันอยู่กรุงเทพ ระยะทางมันก็แพ้อยู่แล้ว เราก็บอกไปว่า เราจะอยู่ในที่ที่เราควรจะอยู่ ไม่ไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเขา ถึงแม้จะไม่ได้เป็นแฟน ก็ขอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเขา เขาก็บอกว่า เขาไม่แต่งงานง่าย ๆ หรอก เขายังมีภาระหนี้สินต้องรับผิดชอบ เราก็เลยบอกเขาไปว่า ดีแล้ว ถ้าเขาแต่งงานเมื่อไหร่ เราก็คงคุยกับเขาไม่ได้อีก <br>
<br>
แล้วก็มีผู้ชายอีกคน เคยทำงานด้วยกัน แต่เราลาออกจากที่ทำงานเก่ามา 5 ปีแล้ว เรามาเจอกับเขาอีกครั้ง เขาขอคบกับเรา เขาบอกว่า ให้เวลา 6 เดือน ถ้าเราไปด้วยกันได้ เขาจะขอแต่งงาน กับพี่ผู้ชายคนนี้ เขามีความพร้อมให้เรา เขารับอดีตของเราได้ เราเจออะไร ๆ มาคล้าย ๆ กัน เขาไม่แคร์อดีต เขาบอกว่า เขาจะอยู่กับปัจจุบันและอนาคต แต่ที่สำคัญคือ เราไม่ได้รักพี่คนนี้ <br>
<br>
ตอนนี้ก็เลยสับสนนิดหน่อย ว่าควรจะทำยังไงดี
เขาว่ากันว่า ผู้หญิง ไม่มีวันลืมความรักครั้งแรกของตัวเองได้ง่าย ๆ <br>
ฉันไม่รู้หรอกว่า ฉันเป็นรักครั้งแรกของเขาเหมือนกันหรือเปล่า เพราะตอนนั้น มันก็เหมือนความรักแบบปั๊บปี้เลิฟเด็ก ๆ เท่านั้น <br>
แต่สำหรับฉัน ฉันไม่เคยลืมเขา เขายังอยู่ในจิตใต้สำนึก อยู่ในห้วงคำนึงตลอดเวลา <br>
ถึงแม้ว่าฉันจะผ่านความรักมากี่ครั้ง แล้วเขาจะผ่านความรักมากี่ครั้ง แต่สุดท้ายเราก็กลับมาเจอกัน <br>
มันอาจเป็นโชคชะตา ที่ทำให้เรากลับมาเจอกันอีกครั้ง <br>
<br>
แต่ไม่ว่าอนาคตจะเป็นไง เราก็จะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของกันและกัน <br>
<br>
วันนี้เป็นวันเกิดของเขา อวยพรให้เขาแล้ว ดีใจที่ได้อวยพรให้เขา หลังจากที่เราไม่เคยอวยพรให้เขาเลยในระยะเวลาเกือบ 20 ปีที่ผ่านมา เพราะไม่มีโอกาส <br>
<br>
<br>