ความรัก
ใช่ความรักหรือเปล่า...หรือแค่ความไม่จริงใจ
yinglovely
06/08/2009 09:02
2,043 เข้าชม
เพื่อนๆ เราอยากระบายความในใจมากเลยอ่ะ ช่วยเราคิดหน่อยสิ เรื่องมีอยู่ว่า เราพบรักกับชาวต่างชาติคนหนึ่ง เขาก้อดี นะนิสัยดี อายุประมาณ20 กว่าๆๆแต่ยังไม่ถึง 30 ปี เราคบกับเขามาประมาณเกือบ2ปี แล้วล่ะ เขาเคยมาหาเราที่เมืองไทยประมาณ6เดือน เพือ่มาเรียนภาษาไทย จุดเริ่มต้นเราเจอเขาที่อยุธยา และก้อเริ่มแชทกันทางเอ็มเอสเอท จนเกิดความรักขึ้นเขาเลยมาหาเรา เพราะเขาทนความคิดถึงไม่ไหว ปลายปีเขากลับไป และกลับมาช่วงสงกรานต์ อีกครั้ง เรา2คนก้ออยากอยู่ด้วยกันนะ แต่ในความรู้สึกเราเราอยากแต่งงานมากกว่า เราไม่อยากให้คนอืนมองเราว่าเป็นผู้หญิงไม่ดี แบบว่ามีแฟนเป็นฝรั่งอ่ะ แต่เขาไม่ได้แก่นะ อืม เราก้อบอกเขาว่าเราอยากแต่งงานและไปอยู่กับเขาที่ประเทศเขา แต่เขาก้อไม่สามารถทำได้หรือไม่กล้าบอกพ่อแม่เขา เพียงเพราะพ่อแม่เขายังไม่เคยรู้จักเรามาก่อน ตอนแรก แฟนเราบอกให้เราลาออก เราลองไปทำความรู้จักครอบครัวเขา ประมาณ3เดือน แต่ทางบ้านเราเขาไม่ยอม ทางแม่เราบอกว่าจะปล่อยให้ไปอย่างนั้นได้ไง เราไม่ใช่ผู้หญิงไม่ดี เวลาเราคุยกับแฟนเราทีไรเรื่องแต่งงานจะได้รับคำตอบเดิมๆๆมาตลอดว่า ไม่ได้หรอก พ่อแม่เขาไม่เคยเห็นเรามาก่อน แต่งงานกันไม่ได้หรอก เราเศร้าและเราร้องไห้ทุกครั้งที่ได้ยินนะ อยากถามเพื่อนๆๆที่กำลังอ่านอยู่นี่ว่า เขารักเราหรือเปล่า นี่ก้อใกล้เวลาเขาจะมาอีกครั้งแล้ว เขาบอกคิดถึงอยากมาหาแต่ว่าไม่รู้จะลางานได้หรือเปล่า แล้วเราถามเขาเล่นๆๆว่า นี่ถ้ามาแล้วเมื่อไหร่มาอีกอ่ะ เขาบอกว่าปีใหม่ๆๆแล้วถ้าหลังจากปีใหม่เมื่อไหรมาอีกล่ะเขาบอกประมาณสงกรานต์ปีหน้า เราคิดในใจ ทำไมเขาไม่คิดอะไรที่ทำให้สามารถอยู่ด้วยกันได้ เรานึกในใจบางครั้งก้อร้องไห้ออกบ่อยว่าทำเหมือนเราเป็นเมียน้อยเลยอ่ะ นึกอยากจะมาหาก็มา แต่ไม่นึกถึงว่าคนอื่นจะมองเราว่าเป็นผู้หญิงไม่ดี เพียงแค่เหตุผลๆเดียวว่าพ่อแม่เขาไม่เคนเห็นเรามาก่อน และเขาอยากให้เราลองไปทำความรู้จักและรู้จักกับเขา แต่ลองคิดในความเป็นจริงสิ ว่ามันไม่สามารถทำได้อย่างนั้น เราจะไปอยู่อย่างไรและถ้าพ่อแม่เขาไม่ชอบเรา เรามิต้องกลับมาเมืองไทยโดยที่ไม่ได้แต่งงานและก้อต้องหางานใหม่หรอ เศร้านะ เขียนเล่าไปก้อน้ำตาไหลไป ไม่รู้จะทำไงดีอ่ะ อยากให้เพือ่นๆๆช่วยบอกเราหน่อยนะว่าเราควรทำอย่างไร มีใครเคยเป็นเหมือนเรามั้ยอ่ะ ขอบคุณนะที่นั่งอ่านเรื่องของเรา <img src="pic/b9.gif">
คิดได้หลายอย่างครับ ... เช่น เป็นเพราะเค้ายังเด็กในครอบครัวเค้า หน้าที่การงาน การเรียน ฐานะ .. ซึ่งที่บ้านเค้าอาจจะยังไม่แยกกันอยู่กับพ่อแม่ นั่นหมายถึง ยังมีเมียเอง ดูแลตัวเองไม่ได้ ที่ผมกล่าวถึงนี่ หมายถึง วัฒนธรรมฝรั่งนะครับ .. ครอบครัวของเค้า ก็ต้องให้ลูกพามาแนะนำตัวก่อน ดูกันไปสักพัก อยู่ก่อนแต่งนั่นเอง เพราะเค้ามีเซ็กซ์ฉันผัวเมีย อยู่กันได้ ค่อยว่ากัน บางคู่ลองอยู่กันเป็นปีก็เลิกกัน แต่ก็อยู่กินกันมาเป็นผัวเมียตั้งนานแล้ว สุดท้ายก็ไม่ได้แต่ง .. มันต่างกับบ้านเรานะครับ แล้วนี่ จะให้เค้าพาคุณไป พ่อ แม่คุณก็ต้องไม่ยอมอยู่แล้ว .. ถึงคุณสุดท้ายเค้าจะยกขันหมากมาขอจะแต่งงานที่นี่ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคุณจะอยู่ที่บ้านเค้าได้ และชินกับสังคมที่นั่น แต่นั่นก็เป็นเรื่องลำดับต่อไป .. <br>
นึกออกไหมครับ .. จริงๆ มันก็เหมือนกับว่า ถ้ารักชาวต่างชาติ ระยะทางย่อมเป็นอุปสรรคเสมอ แต่มันขึ้นอยู่กับความรับผิดชอบของคน 2 คน .. <br>
ลองแบบนี้ได้ไหม .. ถ้าคุณรักกันจริงๆ คุณก็ให้เค้ามาอยู่บ้านคุณ อยู่ในสายตา พ่อแม่คุณดูสิครับ อย่าให้ น่าเกลียดเกินเลย จนพ่อ แม่ สังคมไทยว่าเอาก็แล้วกัน <br>
ศึกษา ข้อมูล หาความจริง ฐานะเค้า บ้านเค้า อะไรก็ตามแต่ .. แล้วก็ชวนพ่อ แม่ เค้ามาเที่ยวบ้านเรา ถ้าเค้ารักเรา เค้าก็ชวนพ่อ แม่ มาดูตัวลูกสะใภ้ได้อยู่แล้วครับ .. ฝรั่งดีดี เค้าก็ทำกัน .. ไปเที่ยวต่างประเทศ ไปดูตัวว่าที่ลูกสาวหน่อย .. ถือว่าได้ไปเที่ยวด้วย ชอบก็ให้แม่มาขอ .. คุคุ <br>
ทำใจให้เข้มแข็งครับ .. คุณอ่อนไหวมาก เสียใจได้ แต่อย่าใจเสีย อย่ารีบร้อน จงมองโลกในแง่ดี อย่าหลงอะไรง่ายๆ จะทุกข์หนักภายหลัง <br>
ถ้าเป็นเนื้อคู่กัน ไม่แคล้วหรอกครับ .. ผู้ชายที่รักเราจริง เค้าต่างหากที่ต้องดิ้นรนทำทุกอย่างเพื่อเรา เพื่อให้ได้อยู่กับเรา <br>
และคนที่เสียเปรียบเสมอ ก็คือ ผู้หญิง ( เฮ้อ .. เศร้า เพราะผมก็เป็นผู้ชาย ) .. <br>
ค่อยๆคิดนะครับ ใจเย็นๆ ใช้ธรรมนำหน้า อย่า หลงติดอยู่กับ รัก หลง ให้มากเกินไป มันทุกข์ มันมืดบอด .. <br>
ตั้งสติ พ่อ แม่ เรา สำคัญกว่ามาก .. สู้ๆ นะ