ความรัก

<br>
ฉันก็เป็นผญคนหนึ่งที่ไม่ได้อยากไปแย่งของรักของใคร หรือไปเป็นเมีนน้อยใคร ฉันอยากจะเล่าเรื่องของฉันให้ทุกคนฟัง แต่มันอาจเป็นสิ่งที่พวกคุณไม่ยอมรับกับสิ่งที่ฉันได้ทำลงไป เรื่องมีอยู่ว่า เราเจอกันโดยบังเอิญ ( ฉันกะสามีชาวบ้าน ) ในงานงานหนึ่งที่ฉันไปทำที่สนามฟุตบอลและเค้าก้ไปทำงานนั้นเหมือนกัน แต่จะเรียกว่าบังเอิญหรือเปล่าไม่รู้ เพราะเค้าเป็นเพื่อนของพี่ที่ทำงานเดียวกับฉันด้วย และวันนั้นฉันก็ไม่ได้ตั้งใจ หรือสนใจที่จะทำความรู้จักสักเท่าไหร่ เพราะฉันไปทำงาน แล้วก็มีเดินไปคุยกะพี่ทำงานด้วยกัน แต่เค้าก็ยืนอยู่ตรงนั้น ก็เลยได้เห็นหน้ากันและมีคุยกันเล็กน้อย แต่พอพี่ที่ทำงานด้วยกันกลับหมดก็เหลือฉันยังอยู่ที่สนาม เพราะฉันยังกลับไม่ได้ เหตุผลนะเหรอ จะกลับได้อย่างไร นายฉันยังไม่กลับเลย ฉันยืนดูฟุตบอลอยู่ข้างสนาม เค้าก็เข้ามาคุยด้วย ถามเรื่องส่วนลดต่าง ๆ ฉันเลยบอกเค้าไปว่า เอาเบอร์มาสิถ้ามีส่วนลดไหนน่าสนใจแล้วจะโทรไปบอก เค้าก็บอกมา และฉันบอกว่าจะยิงเบอร์ไป เค้าบอกว่าไม่ต้องมีแล้ว ฉันก็งง มีตอนไหนว่ะ แต่ก็ไม่ได้สนใจ ที่บอกว่าไม่ได้สนใจ จะมีใครเชื่อไหม เพราะที่ฉันเมมเบอร์ฉันเมมชื่อผิดแบบเออให้มาก็เมมๆไป มารู้อีกทีก็หลังจากงานจบไปแล้ว 1 อาทิด เค้าแมสเซสมาหาฉันว่า เหนื่อยไหมวันนั้น และขอเมลล์หน่อยจะส่งรูปไปให้ ซึ่งตอนแรกที่ได้แมสแซสเห็นแล้วแต่ยังไม่ได้เปิดอ่าน เพราะอย่างที่บอกไม่ได้สนใจ มาเปิดดูอีกทีก็เลยไปสักชั่วโมงแล้ว ก็งงว่าใคร เพราะแมมชื่อผิด แล้วที่ลงชื่อในแมสแซสมันคนละชื่อนี่หว่า แต่ก็แมสกลับบอกเมลล์เค้านะ แล้วเค้าก็ส่งรูปมาให้ เป็นรูปคู่ที่เด็ก ๆ แอบถ่าย เห็นแล้วก็งง ว่าถ่ายตอนไหน แล้วเค้าบอกให้เก็บไว้ดี ๆ นะ ระวังหวานใจเห็น ให้เราก็ดันทะบึ่ง ส่งกลับไปว่า ของเราไม่ว่าไรหรอกแต่ให้ระวังของตังเองเหอะจะหัวแตกเอา แล้วหลังจากนั้น เค้าก็ส่งแมสแซสว่าเราทุกวัน บางวันไม่ส่งมาเราก็ส่งไป เป็นแบบนี้ประมาณสองอาทิด แล้วเค้าหายไปเราก็ใจไม่ดีว่าเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า เรากลัวว่าเค้าจะมีปํญหากับคนที่บ้านเค้า เราลืมบอกไปเราคิดว่าเค้าน่าจะแต่งงานแล้ว และก็เป็นจริงอย่างที่เราคิด หลังจากที่เมลล์ไปบอกว่า การที่แมสแซสไปหาแล้วทำให้เกิดปัญหาเราขอโทดด้วย เราตอบกลับมาว่า เค้าไม่ได้มีปัญหาอะไร เค้ารู้สึกดีที่คุยกะเรา ให้เป็นเรื่องของเราสองคนที่จะคุยกัน แล้วเค้าก็บอกว่าเค้ามีแฟนแล้ว แต่งงานแล้ว เค้าไม่กล้าโทรหาเรากลัวเรารับไม่ได้ ตอนแรกเราก็อึ้งไปนิดนึง ว่าที่เราคิดมันเป็นจริง แต่เค้าเพิ่งแต่งไปได้ปีกะอีกเดือนเดียวเองนะ แล้วเราก็ตอบกลับไปว่าเรารู้แล้วจะผิดไหม เค้าก็โทรมาหาเรา หลังจากนั้นก็คุยกันเรื่อยๆ มา แล้วเราก็ต้องอึ้งอีกเพราะว่าอะไรนะเหรอ จำที่เราเล่าได้ไหมว่าเค้าให้เบอร์เราแล้วเราจะยิงไปเค้าบอกว่ามีแล้วนะ เค้ามีแล้วจริงๆ เนื่องจาก เรามีดิวงานงานหนึ่งแต่เราติดต่อพี่ที่เราดิวไม่ได้ เราเลยมาดูในเอกสาร มีชื่อเค้าอยู่ เราเลยโทรไป ( แบบวีนๆ นะ ) ว่าติดต่อใครไม่ได้เลย มีเรื่องที่ต้องขอข้อมูลด่วนเพื่อที่งานจะได้เดินต่อ เค้าบอกวาขอสิบนาที เด๋วจะติดต่อคนที่รับผิดชอบให้ แล้วก็สิบนาทีจริงๆ ที่เค้าโทรมาบอกข้อมูลเรา และตอนไปงานเค้าก็พยายามหาตัวว่าใครโทรวีนเค้าวันนั้น เค้าถามเพื่อนที่เค้ารู้จักว่ารู้จัก คนนี้ไหม ( หมายถึงเรานะ ) เพื่อนเค้าบอกว่าไม่ เค้าก็มองหา จนเค้าเจอเรา เค้าก็คิดว่าน่าจะใช่ และพอไปที่สนามเค้าก็มองหาเราทุกวัน แต่เราไม่ได้ไปทุกวัน เราไปเฉพาะวันแรก และวันสุดท้าย มีรูปที่น้องเราได้ไว้ด้วยว่าเค้าแอบมองเรา เราก็บอกไม่ถูกนะว่ารู้สึกอย่างไงกับเค้า แต่ตอนนี้คงเริ่มยากที่จะตัดใจแล้ว สี่เดือนแล้วที่เรากะเค้าคบกันโดยที่ภรรยาเค้าไม่รู้ เค้าพาเราไปเที่ยวปราณบุรี แล้วเรากะเค้าก็มีอะไรกันโดยที่เราไม่ได้อย่างให้มันเป็นแบบนั้น เราเข้าใจหัวอกผญด้วยกันว่าถ้าแฟนคุณนอกใจจะเป็นอย่างไร เราไม่ชอบพวกมือที่สามแต่เรากลับเป็นเสียเอง แต่ที่เสียใจที่สุดเพราะอะไรเหรอ เค้าพาเราเข้ไปบ้านเค้า ไปอยู่เป็นเพื่อนเค้าเวลาภรรยาเค้าไม่อยู่ นอนเตียงเดียวกับภรรยาเค้า (ภรรยาเค้ากลับบ้านตจว ทุกเสาร์อาทิด) แล้วเค้าก็มาส่งเราแล้วก็ไปรับภรรยาเค้า เราเคยถามนะว่าถ้าภรรยาเค้ารู้จะทำไง เค้าบอกว่ามันป็นของเค้ากับภรรยา แล้วมันก็เป็นเรื่องของเรากะเค้า เราบอกเค้าว่าพี่ไม่ต้องตัดสินใจหรอกเด๋วเราตัดสินใจเอง เราจะเดินออกไปจากชีวิตเค้าเอง เพราะคิดว่ายังไงเค้าก็เลือกภรรยาเค้า ไม่ได้เลือกเราหรอก เค้าบอกอย่าคิดมากมันเป็นเรื่องของอนาคต เค้าไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้างอย่าไปคิด ทำวันนี้ให้เราสองคนมีความสุขก็พอ แต่เราก็มีความสุขนะ เพราะเราคุยกันทุกวัน ไม่ว่าจะโทร เมลล์ หรือ เอ็มคุยกันตลอด คือเราอยู่ของเรา เค้าอยู่ของเค้า อยากเจอกันก็มาหากัน เรารู้ว่าเราผิดที่ไปแทรกแซงความรักเค้า แต่ทำไงได้เราก็เริ่มรักเค้าแล้วเหมือนกัน เค้าบอกว่าภรรยาเค้าไม่รู้หรอกเพราะเค้าไม่เคยทำตัวแบบนี้จนมาเจอกับเรา เค้าก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเราทำให้เค้ารู้สึกได้ขนาดนี้ เค้าบอกว่าอยากอยู่ด้วย อยู่แล้วสบายใจ เราบอกว่าของใหม่ก็เงี้ยแหละ เป็นธรรมดาที่ต้องหลงบ้าง เค้าบอกว่าไม่ใช่ แต่มานั่งคิดว่ามันคงจริง เพราะเค้าเพิ่งจะแต่งงานไปปลายปี 51 เอง ทำไมแอบมีเราแล้วซะงั้น เราก็ไม่รู้ว่ามันจะลงเอยอย่างไร ที่เอามาเล่าให้ฟังก็อยากจะบอกว่าเราไม่ได้ตั้งใจจะแย่งของใคร อยากให้เข้าใจความรู้สึกของผญคนนึงในอีกมุมหนึ่งที่ปล่อยใจตัวเองให้สามีชาวบ้าน....มันเจ็บเหมือนกันนะ

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่