มุมชวนคุย

เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องที่เรารู้สึกว่ามันเลวร้ายที่สุดใชวิตและไม่คิดว่าตัวเองจะทำแบบนี้ไปได้เมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา เราทำร้ายร่างกายคนที่เรารักมากที่สุด มันคงเกิดจากอารมณ์หึงหวงและการไม่ยอมรับของเราเอง...เรารักผู้หญิง(หญิงรักหญิง)คนหนึ่งคบกันมา <br>
3 ปี ตลอดเวลาที่คบกันเรา ช่วยเหลือเกื้อกูลรักเข้าใจกันมาตลอดเอื้ออาทร มอบสิ่งที่ดีให้กัน เราเป็นคนเอาแต่ใจชอบคิดว่าตัวเอง คิดถูกเสมอและมันก็ถูกเสมอจริง ๆ อายุเราห่างกัน 12 ปี แต่เมื่อไม่นานมานี้น้องเค้ารู้จักกับผู้หญิงคนใหม่ และบอกเราว่าอยากให้เราเป็นแค่พี่น้องกัน เราไม่ยอมมันเปลี่ยนความรู้สึกไม่ได้ เรื่องไม่จบเสียที เราคิดว่า เราจะเลิกไม่เกี่ยวข้อง แต่น้องเค้าก็ยังโทรมาเพราะเค้าห่วงเรา(เค้าบอก) ทุกครั้งที่เค้าโทรมาเราก็จะพยายามพูด พยายามทำทุกอย่างให้เค้ากลับมา แต่ดูเหมือนเค้าจะรักแฟนใหม่เค้ามา เรื่องเป็นแบบนี้มาเกือบ 3 เดือนแล้ว วันที่เกิดเรื่องน้องเค้าโทรมาให้เราไปหาห้องได้ ตอนแรกก็ปกติ น้องเค้านั่งทำงานเราเลยหยิบโทรศัพท์เค้ามาดู <br>
เหมือนทุกครั้งที่ทำแต่น้องเค้าขอคืน วันนั้นเราก็ไม่รู้คิดอะไรไม่ยอมให้เกิดการแย้งโทรศัพท์กัน แล้วเรื่องก็เกิด เราตบหน้าน้องเค้า ดึงผมแล้วตบ บอกให้เค้ากราบเท้า เค้าก็กราบ แต่เราก็ยังจิกหัวเค้าอีก น้องกลัววิ่งเค้าห้องน้ำและโทรไปบอกแฟนเก่าและแฟนใหม่เค้า ทั้งสองคนบอกให้แจ้งความแต่เค้าไม่ได้ทำ ตอนนี้เราเหมือนเป็นคนบาปเราคิดว่าเราเป็นคนดีคนหนึ่ง..ตอนนี้น้องเค้าลำบากเราก็ยังให้เงิน ยังช่วยเหลือเค้า แต่เค้าก็อยู่กะแฟนใหม่เค้าตลอด..คนควรทำอย่างไรดี เรารู้สึกถึงความผิดที่ทำไม่สบายใจเลยมันบาปมาก พ่อแม่เค้าไม่เคยตี <br>
เราควรตัดสินใจอย่างไรดี มันว้าวุ่นไปหมด ไม่มั่นใจเลย แต่ก็รู้ว่าเค้าคงไม่กลับมาแล้ว เราควรหยุดพบพูดคุยกับเค้าอีกหรือป่าว...

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่