ความรัก

ก่อนที่คุณจะตกลงแต่งงานกับใครสักคน คุณต้องคิดและคบหากันมานานพอสมควรจนคิดว่าใช่ เขาดีพอแล้ว เรารับนิสัยที่เขาเป็นได้ จึงตกลงแต่งงานเมื่อเขามาขอใช่มั้ยคะ และถ้าคุณเป็นฉันจะทำยังไงคะ เมื่อตอนที่เราคบกันนั้น เขาเป็นคนที่ดีมากๆเลยคะ เอาใจใส่เราทุกอย่างเป็นสุภาพบุรุษ อย่างที่ผู้หญิงส่วนใหญ่ขาดฝัน หรือจะบอกว่าเหมือนในหนังไทยปัจจุบันก็ว่าได้คะ เราคบกันมา 5 ปีคะ เข้าใจและคิดว่าคนนี้คือคนที่ใช่แล้ว จนวันที่เขาบอกกับพ่อแม่เราว่าจะให้แม่มาคุยเรื่องแต่งงาน ถ้าเป็นคุณทุกคนก็ต้องดีใจใช่มั้ยคะ ใช่คะฉันดีใจ จนวันที่เราแต่งงานกัน เราต่างก็ใจทั้งคู่นะคะ พองานเลี้ยงเลิกลา ฉันไม่รู้ว่าทุกบ้านเป็นยังไง เมื่องานเลี้ยงเลิกนั้นแขกกับหมด ทุกคนจะมานั้งนับซองกันที่บ้านใช่มั้ยคะ ฉันก็เช่นกันเรากับมาบ้าน มีฉัน มีสามีและแม่สามี เราสามคนมาช่วยกันแกะซอง และนับเงินที่ใส่ซอง ฉันไม่รู้ว่าส่วนใหญ่แล้วเงินในซองนั้นเป็นของเราทั้งคู่หรือว่าเป็นของแม่สามีคนเดียวคะ แต่ของฉันนั้นเงินซองที่เก็บได้มา ฉันไม่มีส่วนเลย เขาเก็บไปหมดโดยบอกว่าจะเก็บเอาไว้ให้เอง ฉันพูดไม่ออกผ่่านไป ต่อมาฉันตั้งท้อง ในเวลาเก้าเดือนที่ฉันตั้งท้องนั้น ฉันก็ยังคงทำงานบ้านเหมือนปกติ ล้างรถ ตัดหญ้าข้างบ้าน โดยที่แฟนดฉันยืนดูเฉยๆ ในใจฉันคิดว่าทำไมเขาไม่มาช่วยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรแค่คิดว่าก่อนหน้านี้คนที่เราแต่งงานด้วยไม่ใช่แบบนี้ จนพอฉันคลอดลูกออกมาเป็นผู้หญิง กลับจากโรงพยาบาลฉันมาอยู่ไฟที่บ้านแม่ของตัวเอง คุณเชื่อมั้ยคะฉันอยู่ไฟ 1 เดือน โดยที่แม่สามีไม่มาช่วยเลย และสามีเองก็ไม่เคยมานอนด้วยเลย จนกระทั้งเราทะเลอะกัน ฉันถามเขาว่า พี่เคยคิดบ้างไหม คิดจะมานอนอยู่กับเมียและลูกบ้างหรือเปล่า สักคืน เขาอ้างว่าบ้านเราไม่คนดูเดียวขโมยเข้ามาจะทำยังไง งั้นฉันถามคุณๆเหมือนที่ถามเขาว่า แล้วถ้าเราไปต่างจังหวัดใครจะมาดูบ้านให้เราคะ เวลาเราไปต่างจังหวัด 2-3คืน ก็ไม่ใครมาเฝ้าจริงมั้ย ไปเที่ยวได้ แต่ลูกเมียดูไม่ได้ เขาก็ย้อนฉันมาว่า เขาจะเลี้ยงลูกแค่เดือนเดียวหรือไง จนกระทั้งกลับไปบ้านตัวเอง เขาก็ช่วยเลี้ยงอาทิตย์หนึ่ง 2-3วันโดยที่ช่วยลุกขึ้นมาชงนมป้อนกลางคืน เป็นมาอยู่ 1 เดือน จนลูกได้ 2 เดือนกว่า เขาก็ไม่สนใจอีก หน้าที่ทุกอย่างทั้งงานบ้านและเลี้ยงลูกเป็นของฉันคนเดียว ถ้าถามว่าหน้าที่แม่บ้านคุณต้องทำได้ ใช่คะฉันทำได้ แต่ถ้าคุณเจอคนที่ไม่มีน้ำใจเลย ไม่เคยห่วงคุณเลยว่าคุณจะทานข้าวหรือยัง คุณเหนื่อยไหมต้องตื่นให้นมลูกทั้งคืน เลี้ยงลูกด้วย ถูบ้านด้วย ล้างรถและทุกอย่างๆจะเหนื่อยหรือ วันหนึ่งฉันทนไม่ไหว ฉันก็บอกกับเขาว่า ตอนที่ฉันพาลูกเข้าไปอาบน้ำช่วยไปจับหน่อยได้มั้ย เพราะลูกโตขึ้นทุกวัน เขาทั้งดิ้นทั้งซนเดียวลุก เดียวคลาน แล้วเวลาตัวคนเราโดนสบู่มันจะลืน แล้วฉันเป็นแม่ มีแค่สองมือ มือหนึ่งจับขันไว้ราดน้ำ มือหนึ่งจับแขนของลูก คุณลองคิดดูว่าถ้าเขาล้มปากกระแทกพื้นทานข้าวไม่ได้จะเป็นยังไง หรือแขนเขาหักขึ้นมาเพราะว่าฉันจับไม่ดี จะทำยังไงในฐานะคนเป็นแม่ให้เราเป็นแทนเองดีกว่า แค่ลูกตัวร้อนเราเองยังอยากเป็นแทนเลยใช่มั้ย แล้วเด็กเขาพูดไม่ได้ ตอนที่ฉันพูดแม่สามีอยู่ด้วย แม่สามีตอบฉันว่า มันหน้าที่ของเธอ เธอก็ต้องทำสิไม่ใช่หน้าที่ลูกเขา ลูกเขาทำงานหาเงินมาเลี้ยงเธอก็มากพอแล้ว เป็นคุณรูสึกยังไงคะ ฉันก็เลยบอกแม่สามีอย่างอารมณ์โมโหว่าถ้ามองในทางกับกันฉันทำงานนอกบ้านบ้างละ งานบ้านฉันไม่ต้องทำ และลูกก็ไม่ต้องเลี้ยงใช่มั้ย เขาบอกว่าไม่ได้ ฉันเลยถามเขาว่า ลูแเนี่ยฉันทำขึ้นมาคนเดียวได้หรือเปล่า ถ้าได้หนูจะได้รู้ไว้และจะไม่มีปัญหาอีกเลย เขาเงียบ พอเสร็จสามีก็ไปอาบน้ำ เขาก็มาบอกว่า เอาน่าทนหน่อย เขาไม่ทำเธฮก็ทำไปสิ ฉันไม่เห็นว่างานมันจะเยอะตรงไหนเลย ไม่ว่ามีอะไรที่เธอต้องให้เขาช่วย ฉันตอบแม่สามีอย่างน้ำเสียงที่แข็งว่า ทำไม แม่ไม่บอกลูกแม่บ้างว่า อยู่บ้านเฉยๆก็ช่วยเขาบ้าง จานกินเสร็จล้างไปเลย ทำไมไม่บอกบ้าง เขาย้อนฉันมาว่ารู้ไว้ด้วยนะว่านี้มันบ้านเขา ฉันเสียใจโทรหาแม่ตัวเองแม่บอกว่าเอาน่าลูก เรามีลูกกับเขาแล้วเราต้องอดทนเพื่อลูก พอตกเย็น สามีกลับมาจากส่งแม่เขาที่บ้าน เขาทานข้าวก็ไม่เรียกฉัน ฉันก็เฉยไม่ถามและไม่พูดอะไร จนตกดึกเขาพิมพ์ดีดโน๊ตบุ๊ค ตั้งแต่เวลา 1 ทุ่ม จนถึง 3 ทุ่ม ฉันนอนฟังเสียงนิ้วจิ้มคีร์บอร์ดดัง เจอะแจะ มานานพอสมควรจนกระลูกดูดนิ้ว ก็ยังคงไม่สนใจ ฉันก็ลุกขึ้นมาให้นมลูก ฉันถามเขาว่าจะปิดได้หรือยังนอนฟังมานานมากแล้วมันนอนไม่หลับ และฉันต้องตื่นให้นมลูกทั้งคืนบอกว่าเรื่องมาก ฉันเลยบอกว่าไม่เป็นไร ฉันก็หอบผ้าห่มจะไปนอนกับลูกอีกห้องเขาก็เดินไปปิดประตูและพูกว่า นี่มันบ้านของเขาฉันไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้น ฉันเลยบอกว่าไม่เป็นไร งั้นฉันจะให้พ่อมารับ เขาบอกว่า แล้วเมื่อเย็นพ่อมาไม่กลับไปกับพ่อเลยละอยู่ทำไม ขอถามว่าถ้าเจอแบบนี้คุณจะยังกลับบ้านหลังนั้นอีกมั้ย ถ้าเขามาอ้อนวอนคุณช่วยตอบทีคะ

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่