มุมชวนคุย

ชายคนหนึ่งพบรังไหมของตัวอ่อนผีเสื้อ <br>
เขาเฝ้าจับตาความคืบหน้ามาตลอด <br>
กระทั่งได้เห็นรอยปริขนาดเล็กปรากฏอยู่ที่ผิวภายนอก <br>
<br>
ชายคนนั้นจึงนั่งลงและเฝ้าจับตามองความคลื่อนไหว <br>
ของตัวอ่อนผีเสื้ออยู่นานหลายชั่วโมง <br>
<br>
เขาเห็นมันพยายามดิ้นรนจะพ้นจากช่องเล็กๆของรังไหมให้ได้ <br>
แต่เมื่อไม่สำเร็จ เจ้าตัวน้อยก็หยุดการเคลื่อนไหว <br>
เหมือนจะยอมรับว่า ไม่อาจขืนทำอะไรไปมากกว่านั้น <br>
<br>
เมื่อตัดสินใจได้ว่าจะช่วยตัวอ่อนแล้ว <br>
ชายคนนั้นจึงหยิบกรรไกรขึ้นมาตัดเปิดช่องรังไหม <br>
จนกว้างพอที่ตัวอ่อนจะสามารถออกมาได้อย่างง่ายดาย <br>
<br>
<br>
<br>
ตัวอ่อนผีเสื้อน้อยจึงออกมาเผชิญโลกทั้งสภาพร่างกายบวมกลม <br>
ตรงข้ามกับปีกที่มีขนาดเล็กนิดเดียว ! <br>
<br>
แต่เขาก็เฝ้าจับตามองตัวอ่อนนั้นต่อไป <br>
ด้วยความหวังว่า <br>
<br>
อีกไม่ช้า <br>
ปีกของมันจะขยายใหญ่ขึ้น <br>
และแข็งแรงพอจะพยุงร่างกายมันได้เมื่อถึงเวลาอันควร <br>
<br>
แต่เมื่อเวลาผ่านไป <br>
กลับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ! <br>
ผีเสื้อน้อยต้องเดิน และคลานไปมาทั้งชีวิต <br>
ด้วยสภาพร่างกายบวมกลม และ <br>
ปีกแห้งเล็กที่ไม่มีโอกาสจะบินได้ <br>
ภายใต้การดูแลอย่างอ่อนโยนของชายผู้หวังดี <br>
<br>
สิ่งที่ชายคนนี้ไม่เคยเข้าใจก็คือ <br>
ธรรมชาติได้กำหนดมาแล้วว่า <br>
ตัวอ่อนจะออกไปเผชิญโลกได้ <br>
ก็ต่อเมื่อของเหลวในร่างกายลดน้อยลง <br>
จนลำตัวมีขนาดสมดุลกับปีกเท่านั้น <br>
<br>
จึงจะสามารถลอดออกจากช่องว่างขนาดเล็กของรังไหมได้สำเร็จ <br>
และถ้าตัวอ่อนได้ผ่านการดิ้นรนจนถึงเวลานั้น <br>
<br>
มันจึงจะเติบโตเป็นผีเสื้อที่พร้อมโบกบินจากรังได้อย่างอิสระโดยแท้ <br>
<br>
การมีชีวิตอยู่โดยไม่ต้องผ่านอุปสรรคใด ๆ เลย <br>
จึงมีแต่จะทำให้เราพิการและไม่แข็งแรง <br>
การดิ้นรนฝ่าฟันอุปสรรคต่างหาก <br>
ที่เป็นหัวใจสำคัญของการดำเนินชีวิต <br>
ซึ่งจะช่วยให้เรายืนหยัดอยู่ได้อย่างแข็งแกร่ง <br>
เพราะอย่างนั้นภูมิใจกับการดิ้นรนในวันนี้เถอะ <br>

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่