ความรัก

ผมคบกับแฟนมา 7 ปี รักเดียวใจเดียว และ รักเค้ามากยอมให้ทุกอย่างเค้าจบมาได้ 2 ปี ยังไม่มีงานทำ เค้ามาอยู่กับผมตอนนั้นยังไม่ได้งาน ผมบอกว่าไม่เปนไร ผมดูแลได้ เงินเดือนทุกบาทผมให้แฟนดูแลหมด เค้าดูแลผมตั้งแต่ศรีษะ จรด เท้า เป็นเพื่อนเที่ยว กิน ดูหนัง ด้วยกัน เรารักกัน มาก มีความสุขมาก เค้ามาเติมในสิ่งที่ผมขาดไป ผ่านมา 2 ปี เค้าได้งานใหม่ ที่เดียวกับผมนั่นแหล่ะช่วงแรก เป็น พาสทาม ก็ ยังรักกันดี จน ได้ บรรจุ เค้าก้อเปลี่ยนไป จากคนที่ เคยเปนห่วง โทรถามว่า วันนี้จะทานอะไร อยู่ใหน ถึงบ้านแระยัง ตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว เค้าติดเพื่อนมาก เค้าคุยโทรศัพท์ ผมทำอะไรเสียงดัง เค้าจะว่าเงียบๆ แม้กระทั้ง ฉี่ กด ชักโครก็ว่า แระยังบอกว่า ไม่ต้องกดก็ได้ ซึ่งมันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เป็นอย่างนี้ เกือบ 2 เดือนผม ก้อ ทนไม่ไหวเลย ถามเค้าไปว่า ทามมายเป็น อย่างนี้ เค้า ตอบว่า ไม่รู้ว่าอาการอย่างนี้มันเกิด ขึ้นได้อย่างไร เค้าหาคำตอบไม่ได้ ตอนนี้เค้าอยากอยู่คนเดียว เราน้อยใจมากๆ ทุกวันนี้ เราแยกกันอยู่เผื่ออะไรจะดีขึ้นแต่ก้อยังติดต่อกันอยู่อาทิตสัก 1-2ครั้งไม่เกิน 2 นาที จน ผมได้เจอกับ ญ คนนึงเปนห่วงผม ดูแลผม ถามผมว่าทานไรยัง มันเปนความรู้สึกของชีวิตคู่ที่แท้จริง ตอนนี้ผมรู้สึก อ่อนไหว สับสน ทั้งๆ ที่ ความรู้สึกยังผูกพันกับคนเดิมผมบอกเค้าว่าผมกำลังจะไปจากเค้าแล้วนะ ตอนนี้ ก้าวขาไปก้าวนึงแล้ว เหลืออีกก้าว ยังอยู่กับเทอ เทอบอกว่า เทอเป็นอย่างนี้แหล่ะ ตอนนี้ก้อยังไม่มีใคร เทอบอกว่าตัดผมไม่ได้หรอกมันเปนอะำไรครั้งแรกสำหรับเทอ เทอบอกว่าผมหน่ะดีเกินไปด้วยซ้ำ จะเลิกเด็ดขาดก้อไม่ได้ ยังเปนห่่วงเค้าอยู่ คนใหม่้ก้อดี เหลือเกินแต่ความน่ารักสู้คนเก่าไม่ได้นะ ผมจะทำยังงัยดี ความผูกพันกับ การเริ่มต้นใหม่ สับสนไปหมด

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่