มุมชวนคุย

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;เรื่องราวของฉัน เกิดขึ้นเมื่อต้นเดือนกุมภาพันธ์ วันนั้นฉันมีเหตุจำเป็นต้องไปต่างจังหวัดและหารถกลับไม่ได้จึงต้องขอพักอยู่ที่บ้านแฟนเก่าซึ่งตอนนั้นเราสองคนเลิกกันแล้ว แต่ก็เหมือนยังลืมกันไม่ได้ ยังคงคุยโทรศัพท์กันเหมือนเดิม และยังรอเวลาที่อะไรๆพร้อมก่อนแล้วสัญญาว่าจะกลับมาคบกันเหมือนเดิม คืนวันนั้นเราไปพักกับเค้าซึ่งเวลานั้นดึกมากแล้วเค้าก็อาสาไปรับที่บขส. เราก็เลยได้ไปนอนกับเค้าที่บ้าน เรามีอะไรกัน ฉันไม่รู้ว่าเค้าหลั่งข้างในรึเปล่าแต่ฉันก็ได้ถามเค้าว่าได้หลั่งมั้ยเค้าตอบว่าไม่ ฉันเลยไม่ได้สนใจ เช้าวันรุ่งขึ้นเค้าก็ขับรถมาส่งที่บขส.แล้วฉันก็กลับบ้าน <br>
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ฉันอายุ 22 ปี ซึ่งใกล้จะเรียนจบแล้ว ฉันเรียนปี4 ที่มหาลัยแห่งหนึ่ง ซึ่ง ช่วงเดือนเมษา ปิดเทอมซัมเม่อร์ ฉันจะต้องไปฝึกงานที่ต่างจังหวัด ฉันเริ่มมีอาการตอนที่ฉันไปฝึกงานต่างจังหวัด อาการมึนศรีษะ อาเจียน กินข้าวไม่ได้ เพื่อนที่ไปด้วยกันก็เป็นห่วงฉันเลยไปซื้อที่ตรวจครรภ์มาตจรวจ สรุปว่าท้อง ฉันตกใจมากไม่รู้จะต้องทำยังไง ไม่รู้จะปรึกษาใคร ซึงตอนนั้นก็มีแต่เพื่อนคนเดียวเท่านั้นที่คุยกันได้ พ่อกับแม่ก็อยู่ไกลมาก ไม่อยากให้ท่านเป็นห่วง ฉันตัดสินใจโทรหาแฟนแล้วรีบให้เค้ามารับเพื่อไปคุยกับพ่อและแม่ของฉัน เค้าตกลงยอมรัับในสิ่งที่เค้าทำ แต่เค้ากลับไม่มารับฉันซึ่งฉันก็ไม่รู้สาเหตุเหมือนกันว่าเพราะอะไร ฉันรอเค้าโทรหาก็ไม่โทร ฉันโทรไปเค้าก็บ่ายเบี่ยงอ้างว่าไม่มีเงินมารับ ฉันท้อแท้ใจมาก ในช่วงฉันฉันกินข้าวไม่ได้ เดือนนึงเต็ม ๆ ผอมมาก ฉันจึงตัดสินใจโทรไปหาเค้าครั้งสุดท้ายและบอกว่าจะเอาเด็กออกถ้าไม่รับผิดวชอบ เค้าห้ามฉันไม่ให้ทำ แต่เค้าก็ไม่ได้โทรกลับมาอีกเลย ฉันทรมานมากขึ้นทุกวัน จนในที่สุด ก็ได้ลาที่ทำงานกลับบ้านในช่วงสงกรานต์ ฉันตัดสินใจซื้อยามาสอดเอง 4 เม็ด หมดเงินไป 2000 บาท ฉันทำทุกอย่างด้วยตนเองเพราะรู้เท่าไม่ถึงการ โดยเลือกเอาอนาคตตัวเองไว้ก่อน ฉันสอดยา มีเลือดออกเหมือนประจำเดือน 3 วัน จากนั้นก็หายไป แล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ฉันคิดว่าเด็กหลุดแล้ว ฉันกลับมาฝึกงานต่อให้เสร็จแต่อาการก็ยังเหมือนเดิม อาเจียรตลอด และประจำเดืือนก็ยังไม่มา แตก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรเพราะคิดว่าอาจจะคลาดเคลื่อนได้ จนสุดท้ายกลับมาบ้านและไปเรียนตามปกติ <br>
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ตอนนั้นอายุครรภ์ 8 เดือนแล้ว ฉันทนไม่ไหวเพราะท้องเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จนใส่ชุดนักศึกษาไมได้ ฉันจึงตัดสินใจบอกแม่กับพอ ท่านรับได้ทุกอย่าง ฉันไปฝากครรภ์ และก็ได้รับความรักกับพ่อและแม่ ตอนนี้ฉันใกล้คตลอดแล้ว แต่โรงเรียนเปิดไปแล้วหนึ่งอาทิตย์ฉันยังไม่ได้ไปเรียนเลย กังวลกลัวไปเรียนไม่ทันเพื่อน เพราะยังไม่คลอด แต่ก็จำเป็นต้องอยู่จนกว่าจะคลอดตอนนี้ผู้ชายคนนั้นก็ไม่ติดต่อกลับมาหาฉันอีกเลย แม่ฉันโทรไปหาเค้าแต่ว่าเค้าก็บอกกับแม่ว่าเค้ามีแฟนแล้วและอยู่ด้วยกัน ฉันก็รับฟังจากแม่อีกที ตอนนี้ก็ไม่สนใจอะไรแล้ว อยากเลี้ยงลูกให้ดีที่สุดเป็นพอ

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่