มุมชวนคุย
เงิน 10 บาท กับ หญิงชรา
7-11
28/01/2005 17:39
1,592 เข้าชม
คำว่า ทาน แปลว่า การให้ หลายคนคงเคยทำบุญมาแล้ว ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับศรัทธาและเมตตาจากใจจริง ถึงแม้ว่าความตระหนี่จะสกัดกั้นการให้ทานได้ แต่ถ้ามีจิตเมตตาแท้จริงสิ่งใดก็มิอาจต้านทานได้ <br>
<br>
ดังเรื่องของ นภดล ที่จะกล่าวต่อไปนี้ <br>
<br>
วันนีง นภดลเห็นหญิงชราหลังค่อม สติมิสู้ดี ปกติแกจะเดินวนเวียนอยู่แถวนั้นและมาหยุดที่บ้านของนภดล และหยิบไม้กวาดมากวาดเศษขยะให้พ้นจากหน้าบ้าน แม้จะกวาดได้ไม่ดีนัก แต่ก็ทำให้นภดลเกิดความสงสารจึงให้เงินแก 10 บาท <br>
<br>
หญิงชราก็มากวาดขยะทุกวัน นภดลก็ให้ทานแกวันละ 10 บาททุกวัน <br>
<br>
1 สัปดาห์ต่อมา นภดลเริ่มอึดอัดและคิดว่า เราทำทานวันละ 10 บาท เดือนนึงก็ 300 บาท รายได้ของเราก็ไม่มากนัก เราควรเก็บไว้ใช้เองดีกว่า <br>
<br>
นภดลตัดสินใจไม่ให้เงินหญิงชราอีกต่อไป ดังนั้นเมื่อถึงเวลาที่แกมารอรับก็ต้องพบกับความผิดหวัง เพราะนภดลหลบอยู่ในบ้าน แต่แกก็ยังเดินวนเวียนไปมา และมองหานภดลผู้ซึ่งคอยให้ทานแกวันละ 10 บาท <br>
<br>
น่าคิดว่าหญิงชราหลังค่อมสติไม่ดี และมักพูดเลอะเลือนอยู่คนเดียว แต่กลับจำผู้ให้ทานได้อย่างแม่นยำ อาจเป็นเพราะ การให้ทานสามารถสร้างความประทับใจให้กับทุกคนได้แม้กระทั่งคนเสียสติ เพราะแม้แต่สัตว์เช่น สุนัข ยังสามารถจดจำผู้ที่เคยให้อาหารแก่มันเพียงครั้งเดียวได้ <br>
<br>
หญิงชรานั้นย่อมไม่เข้าใจว่า เหตุใดนภดลจึงไม่ยอมออกมาให้ทานแกเช่นเคย ดังนั้นแกจึงคอยต่อไปอย่างไม่ย่อท้อ ทางด้านนภดลเองคิดว่าถ้าทำเฉยแกก็คงจะไปเอง แต่ผ่านไปชั่วโมงเศษ แกก็ยังคอย <br>
<br>
น่าคิดว่า ความอดทนของคนเสียสตินั้นมีมากกว่าคนปรกติ ฝ่ายหนึ่งรอคอยการให้ทาน 10 บาท อีกฝ่ายไม่ยอมให้ ก็ให้เกิดสภาพการณ์ประหลาดขึ้น ซึ่งเนื่องมาจากเงิน 10 บาท <br>
<br>
เหตุเพราะนภดลตระหนี่ขึ้นในใจ จึงให้ทาน 10 บาท หรือ 1 บาทไม่ได้ <br>
<br>
เวลาผ่านไป นภดลเป็นฝ่ายกระสับกระส่ายเอง เมื่อเห็นแววตาแห่งความมุ่งหวังของหญิงชรา ทำให้เกิดความรู้สึกผิดในใจ และทบทวนการกระทำของตนใหม่ <br>
<br>
เรามีสิทธิ์ที่จะไม่ให้เงินแก แต่ทำให้คนสติไม่ดีผิดหวัง ถ้าคนสติดี คงไม่มารอรับเงินแค่ 10 บาทจากเราเป็นชั่วโมง เงิน 10 บาทที่ไม่เคยได้รับจากคนอื่นอาจมีค่ามากสำหรับแก บางทีแกอาจรอเงินไปซื้ออาหาร ป่านนี้แกคงหิวแย่ การไม่ให้แก่ผู้ที่สมควรให้ถือว่าเป็นบาปอย่างนึง มิน่าเราถึงร้อนใจเหลือเกิน <br>
<br>
เมื่อมีจิตเมตตา เงิน 10 บาทหรือ 300 บาท ก็สามารถให้ทานได้โดยง่าย <br>
<br>
นภดลเดินออกมาอย่างปลอดโปร่ง หญิงชรารี่เข้าหาอย่างดีใจ นภดลยื่นเงิน 10 บาทให้ แกจ้องเหรียญ 10 อย่างดีใจ แม้มันจะเล็กน้อยและไม่มีชีวิต แต่ก็เป็นที่ต้องการของคนเสียสติและปรกติ ฉุดกระชากความตระหนี่และเมตตาให้เกิดขึ้นในใจมนุษย์ได้ ความรู้สึกของนภดลที่มีต่อเงิน 10 บาทในขณะนี้ผิดไปจากเมื่อ 1 ชั่วโมงที่แล้ว <br>
<br>
เงิน 10 บาท ให้ออกไปแล้ว ความตระหนี่ถูกแทงสลาย พริบตานั้นนภดลอาศัยเงิน 10 บาท ก็สามารถทะยานเข้าสู่หัวใจของการให้ทานได้โดยทันที เพราะการให้ประกอบด้วยความเมตตาในขณะนั้น <br>
<br>
เมื่อความตระหนี่เกิดขึ้นย่อมเป็นทุกข์เพราะความหวงแหน แต่เมื่อเมตตาอุบัติ ก็ทำลายตระหนี่ลงได้ การให้กลับเป็นสุข
<br>
ดังเรื่องของ นภดล ที่จะกล่าวต่อไปนี้ <br>
<br>
วันนีง นภดลเห็นหญิงชราหลังค่อม สติมิสู้ดี ปกติแกจะเดินวนเวียนอยู่แถวนั้นและมาหยุดที่บ้านของนภดล และหยิบไม้กวาดมากวาดเศษขยะให้พ้นจากหน้าบ้าน แม้จะกวาดได้ไม่ดีนัก แต่ก็ทำให้นภดลเกิดความสงสารจึงให้เงินแก 10 บาท <br>
<br>
หญิงชราก็มากวาดขยะทุกวัน นภดลก็ให้ทานแกวันละ 10 บาททุกวัน <br>
<br>
1 สัปดาห์ต่อมา นภดลเริ่มอึดอัดและคิดว่า เราทำทานวันละ 10 บาท เดือนนึงก็ 300 บาท รายได้ของเราก็ไม่มากนัก เราควรเก็บไว้ใช้เองดีกว่า <br>
<br>
นภดลตัดสินใจไม่ให้เงินหญิงชราอีกต่อไป ดังนั้นเมื่อถึงเวลาที่แกมารอรับก็ต้องพบกับความผิดหวัง เพราะนภดลหลบอยู่ในบ้าน แต่แกก็ยังเดินวนเวียนไปมา และมองหานภดลผู้ซึ่งคอยให้ทานแกวันละ 10 บาท <br>
<br>
น่าคิดว่าหญิงชราหลังค่อมสติไม่ดี และมักพูดเลอะเลือนอยู่คนเดียว แต่กลับจำผู้ให้ทานได้อย่างแม่นยำ อาจเป็นเพราะ การให้ทานสามารถสร้างความประทับใจให้กับทุกคนได้แม้กระทั่งคนเสียสติ เพราะแม้แต่สัตว์เช่น สุนัข ยังสามารถจดจำผู้ที่เคยให้อาหารแก่มันเพียงครั้งเดียวได้ <br>
<br>
หญิงชรานั้นย่อมไม่เข้าใจว่า เหตุใดนภดลจึงไม่ยอมออกมาให้ทานแกเช่นเคย ดังนั้นแกจึงคอยต่อไปอย่างไม่ย่อท้อ ทางด้านนภดลเองคิดว่าถ้าทำเฉยแกก็คงจะไปเอง แต่ผ่านไปชั่วโมงเศษ แกก็ยังคอย <br>
<br>
น่าคิดว่า ความอดทนของคนเสียสตินั้นมีมากกว่าคนปรกติ ฝ่ายหนึ่งรอคอยการให้ทาน 10 บาท อีกฝ่ายไม่ยอมให้ ก็ให้เกิดสภาพการณ์ประหลาดขึ้น ซึ่งเนื่องมาจากเงิน 10 บาท <br>
<br>
เหตุเพราะนภดลตระหนี่ขึ้นในใจ จึงให้ทาน 10 บาท หรือ 1 บาทไม่ได้ <br>
<br>
เวลาผ่านไป นภดลเป็นฝ่ายกระสับกระส่ายเอง เมื่อเห็นแววตาแห่งความมุ่งหวังของหญิงชรา ทำให้เกิดความรู้สึกผิดในใจ และทบทวนการกระทำของตนใหม่ <br>
<br>
เรามีสิทธิ์ที่จะไม่ให้เงินแก แต่ทำให้คนสติไม่ดีผิดหวัง ถ้าคนสติดี คงไม่มารอรับเงินแค่ 10 บาทจากเราเป็นชั่วโมง เงิน 10 บาทที่ไม่เคยได้รับจากคนอื่นอาจมีค่ามากสำหรับแก บางทีแกอาจรอเงินไปซื้ออาหาร ป่านนี้แกคงหิวแย่ การไม่ให้แก่ผู้ที่สมควรให้ถือว่าเป็นบาปอย่างนึง มิน่าเราถึงร้อนใจเหลือเกิน <br>
<br>
เมื่อมีจิตเมตตา เงิน 10 บาทหรือ 300 บาท ก็สามารถให้ทานได้โดยง่าย <br>
<br>
นภดลเดินออกมาอย่างปลอดโปร่ง หญิงชรารี่เข้าหาอย่างดีใจ นภดลยื่นเงิน 10 บาทให้ แกจ้องเหรียญ 10 อย่างดีใจ แม้มันจะเล็กน้อยและไม่มีชีวิต แต่ก็เป็นที่ต้องการของคนเสียสติและปรกติ ฉุดกระชากความตระหนี่และเมตตาให้เกิดขึ้นในใจมนุษย์ได้ ความรู้สึกของนภดลที่มีต่อเงิน 10 บาทในขณะนี้ผิดไปจากเมื่อ 1 ชั่วโมงที่แล้ว <br>
<br>
เงิน 10 บาท ให้ออกไปแล้ว ความตระหนี่ถูกแทงสลาย พริบตานั้นนภดลอาศัยเงิน 10 บาท ก็สามารถทะยานเข้าสู่หัวใจของการให้ทานได้โดยทันที เพราะการให้ประกอบด้วยความเมตตาในขณะนั้น <br>
<br>
เมื่อความตระหนี่เกิดขึ้นย่อมเป็นทุกข์เพราะความหวงแหน แต่เมื่อเมตตาอุบัติ ก็ทำลายตระหนี่ลงได้ การให้กลับเป็นสุข