ความรัก

เป็นที่ 1 หรือ เป็นที่ 2 คงไม่มีใครอยากจะเป็นหรอกใช่ไหม...เพราะว่าเราทุกคนก้อยากจะเป็นคนเดียวเท่านั้น แต่ที่ฉันเป็นอยู่นั้น...จะเรียกว่าบ้านเล็กก็ได้ เริ่มเลย ฉันรู้จักกับเค้าที่บ้านเพื่อน ซึ่งเค้าเป็นเพื่อนของแม่..เพื่อนฉัน(เค้าแก่แล้ว) ฉันอายุ แค่ 20 ปีเท่านั้น ฉันรู้ว่าเค้ามีเมียอยู่แล้ว แต่ว่าเค้ามีปัญหากันคือ เค้าอยู่บ้านเดียวกัน แต่ว่าไม่ได้นอนด้วยกัน ไม่ค่อยได้คุยกัน ฉันเคยถามเค้าว่า อยู่กันยังไง เค้าบอกว่าอยู่เพื่อสังคม เพราะว่าเค้าก้มีหน้าที่การงานที่มีคนรู้จักเยอะ และที่ฉันรู้และอาจได้เห็นบ้าง คือมันเป็นอย่างที่เค้าบอกจิงๆ ฉันก้โอเค ด้วยความที่เค้านิสัยดี...เป็นผู้ชายที่ดูอบอุ่น อยู่ด้วยแล้วสบายใจ แต่เราต้องคบกับแบบแอบๆ...ให้ใครรู้ไม่ได้ นอกจากเพื่อนของฉันและเพื่อนของเค้าเท่านั้น เราแอบเจอกันบ่อยๆและใกล้ชิดกันจนมีความสัมพันธ์เกิดขึ้น...เรื่อยมาจนถึงตอนนี้....ฐานะของเค้าก็เลี้ยงฉันได้ แต่ฐานะของฉันนั้นก้ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ เค้าก็มาช่วยเรื่องตรงนี้ให้ฉันด้วย...ไม่ว่าจะเรื่องเรียน หรือการกินต่างๆ(ฉันเรียนมหาลัยที่ กทม.) ยิ่งคบกันนานเท่าไหร่ ยิ่งทำให้ฉันตัดใจยากเท่านั้น..เพราะว่าเค้าไม่มีวันที่จะหย่ากันภรรยา แต่อยู่กับฉันได้ตลอด แต่ตลอดเวลาที่คบกับฉันนั้น..เค้ามีข่าวเรื่องผู้หญิงคนอื่นที่มาวุ่นวายกับเค้าตลอด..เพราะว่าฉันเรียนที่ กทม. เค้าอยู่ ตจว. เค้าบอกว่าไม่มีอะไรเค้าไม่ได้คิดอะไรกับคนอื่น....เค้าโทหาฉันทุกวัน บอกรักกันตลอด ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี....จะคบกันต่อไปโดยที่ไม่มีอนาคต หรือจะเลิกแล้วไปเริ่มต้นใหม่กันคนที่โสด (น่าตาฉันก็โอเค) ฉันยอมรับว่า ฉันรักเค้ามากๆ แต่ก็เจ็บปวดมากที่เป็นแบบนี้

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่