ความรัก
อยากระบายมากค่ะ
kimoki
14/05/2011 16:25
1,874 เข้าชม
เราปัจจุบันอายุ35 ปีแล้วค่ะ <br>
มีแฟนที่อายุมากกว่า 3 ปี ตอนนี้พี่เค้าอายุ 38 ปี แฟนเราเป็นคนหูหนวกค่ะ <br>
เราเจอกับแฟนเรา เพราะแฟนเราเป็นลูกค้าเรา เรามีอาชีพเป็นเซล <br>
พี่เค้าเป็นลูกค้า เวลาคุยกัน คุยทาง msn ฐานะทางบ้านเราปานกลางค่ะ <br>
มีหนี้สินเยอะ เนื่องมาจากการซื้อบ้าน และอย่างอื่น <br>
ส่วนฐานะทางบ้านพี่เค้าค่อนข้างดี เรากับพี่คบเป็นแฟนกัน <br>
รู้สึกดีมาประมาณสองปี พอเข้าปีที่สาม ความรู้สึกเราไม่เหมือนเดิม <br>
เหมือนไม่รักพี่เค้าแล้ว รู้สึกเลยว่าไม่รักแล้ว ไม่คิดถึง ไม่อยากเจอ <br>
<br>
พี่เค้าเป็นคนจีนมากค่ะ ทุกอย่าง วัฒนธรรมหลายๆอย่าง จีนมาก พ่อ <br>
แม่เค้าก็กลัวว่าเราจะไปเอาเงินลูกเค้า แม่เค้าไปดูฤกษ์ปีหน้าได้แต่งงาน <br>
ปี 2555 พอแม่เค้าจะมาสู่ขอเรา แทนที่เราจะดีใจ เรากลับร้องไห้ <br>
เหมือนจะต้องจากไปไหนไกล พ่อเค้าก็ดีซื้อบ้านให้อยู้แล้ว <br>
ตั้งใจทำเป็นเรือนหอให้เรากับแฟน <br>
ซึ่งตอนที่ซื้อบ้านเรายังรู้สึกดีๆกับพี่เค้าอยู่ อยากอยู่ด้วย แต่ความรู้วึกยังไงมันก็ไม่ใช่ค่ะ <br>
<br>
<br>
<br>
ในที่สุด เราก็ขอบอกเลิกพี่เค้าไปแล้วค่ะ โดยทางเมล์ เรากลัวว่าคบกันไป ความที่เราไม่รัก แต่งงานกํนไปจะยิ่งแย่ต่อกันทั้งสองฝ่าย เราเมล์ไปหาเค้า ว่า " เราพยายามแล้ว ยังไงจิตใจเราก็ไม่ดีขึ้น ไม่อยากให้เจ็บกันทั้งสองฝ่าย กลัวว่าแต่งงานกันไปสักพักก็ต้องเลิกกัน เราก็จะกลายเป้นแม่หม้าย พี่ก็เป็นพ่อหม้าย จะไม่ดีกันทั้งคู่ " เค้าตอบมาแค่ว่า " ขออกจากชีวิตเรา ไม่ต้องเจอกันอีก ขอเก็บความทรงจำดีไว้" <br>
เราก็ตอบกลับไป " ทำไมต้องออกจากชีวิตเราไป เป็นพี่เป็นน้องกันไม่ได้เหรอ ขอเวลาให้เรามีจิตใจที่ดีขึ้น " <br>
ตั้งแต่เราเมล์กลับไปครั้งที่ 2 พี่เค้าไม่ไดคยเมล์ หรือส่ง sms มาหาเราอีกเลย <br>
ผ่านมา 1 อาทิตย์แล้ว เรารูเตัวเองว่า สงสารและคิดถึง เป็นห่วงพี่เค้ามาก ร้องไห้ ทุกครั้งเวลาดูรูปเค้า <br>
แต่อาการแบบนี้ มันไม่ใช่มาจากความรักเลย มีแต่สงสารกับคิดถึงเป็นห่วงเค้าอย่างเดียว ไม่รุ้เค้าจะเป้นยังไง <br>
เราควรทำยังไงดีค่ะ ติดต่อเค้าไปก็ไปทำลายจิตใจเค้าปล่าวๆ <br>
<br>
ช่วยแสดงความคิดเห็นให้ด้วยค่ะ <br>
<br>
<img src="pic/b29.gif"> <img src="pic/b29.gif"> <img src="pic/b30.gif"> <img src="pic/b18.gif"> <table style="filter:shadow(color=pink, direction=left)"> ช่วย </table>
มีแฟนที่อายุมากกว่า 3 ปี ตอนนี้พี่เค้าอายุ 38 ปี แฟนเราเป็นคนหูหนวกค่ะ <br>
เราเจอกับแฟนเรา เพราะแฟนเราเป็นลูกค้าเรา เรามีอาชีพเป็นเซล <br>
พี่เค้าเป็นลูกค้า เวลาคุยกัน คุยทาง msn ฐานะทางบ้านเราปานกลางค่ะ <br>
มีหนี้สินเยอะ เนื่องมาจากการซื้อบ้าน และอย่างอื่น <br>
ส่วนฐานะทางบ้านพี่เค้าค่อนข้างดี เรากับพี่คบเป็นแฟนกัน <br>
รู้สึกดีมาประมาณสองปี พอเข้าปีที่สาม ความรู้สึกเราไม่เหมือนเดิม <br>
เหมือนไม่รักพี่เค้าแล้ว รู้สึกเลยว่าไม่รักแล้ว ไม่คิดถึง ไม่อยากเจอ <br>
<br>
พี่เค้าเป็นคนจีนมากค่ะ ทุกอย่าง วัฒนธรรมหลายๆอย่าง จีนมาก พ่อ <br>
แม่เค้าก็กลัวว่าเราจะไปเอาเงินลูกเค้า แม่เค้าไปดูฤกษ์ปีหน้าได้แต่งงาน <br>
ปี 2555 พอแม่เค้าจะมาสู่ขอเรา แทนที่เราจะดีใจ เรากลับร้องไห้ <br>
เหมือนจะต้องจากไปไหนไกล พ่อเค้าก็ดีซื้อบ้านให้อยู้แล้ว <br>
ตั้งใจทำเป็นเรือนหอให้เรากับแฟน <br>
ซึ่งตอนที่ซื้อบ้านเรายังรู้สึกดีๆกับพี่เค้าอยู่ อยากอยู่ด้วย แต่ความรู้วึกยังไงมันก็ไม่ใช่ค่ะ <br>
<br>
<br>
<br>
ในที่สุด เราก็ขอบอกเลิกพี่เค้าไปแล้วค่ะ โดยทางเมล์ เรากลัวว่าคบกันไป ความที่เราไม่รัก แต่งงานกํนไปจะยิ่งแย่ต่อกันทั้งสองฝ่าย เราเมล์ไปหาเค้า ว่า " เราพยายามแล้ว ยังไงจิตใจเราก็ไม่ดีขึ้น ไม่อยากให้เจ็บกันทั้งสองฝ่าย กลัวว่าแต่งงานกันไปสักพักก็ต้องเลิกกัน เราก็จะกลายเป้นแม่หม้าย พี่ก็เป็นพ่อหม้าย จะไม่ดีกันทั้งคู่ " เค้าตอบมาแค่ว่า " ขออกจากชีวิตเรา ไม่ต้องเจอกันอีก ขอเก็บความทรงจำดีไว้" <br>
เราก็ตอบกลับไป " ทำไมต้องออกจากชีวิตเราไป เป็นพี่เป็นน้องกันไม่ได้เหรอ ขอเวลาให้เรามีจิตใจที่ดีขึ้น " <br>
ตั้งแต่เราเมล์กลับไปครั้งที่ 2 พี่เค้าไม่ไดคยเมล์ หรือส่ง sms มาหาเราอีกเลย <br>
ผ่านมา 1 อาทิตย์แล้ว เรารูเตัวเองว่า สงสารและคิดถึง เป็นห่วงพี่เค้ามาก ร้องไห้ ทุกครั้งเวลาดูรูปเค้า <br>
แต่อาการแบบนี้ มันไม่ใช่มาจากความรักเลย มีแต่สงสารกับคิดถึงเป็นห่วงเค้าอย่างเดียว ไม่รุ้เค้าจะเป้นยังไง <br>
เราควรทำยังไงดีค่ะ ติดต่อเค้าไปก็ไปทำลายจิตใจเค้าปล่าวๆ <br>
<br>
ช่วยแสดงความคิดเห็นให้ด้วยค่ะ <br>
<br>
<img src="pic/b29.gif"> <img src="pic/b29.gif"> <img src="pic/b30.gif"> <img src="pic/b18.gif"> <table style="filter:shadow(color=pink, direction=left)"> ช่วย </table>
แล้วทำไมจู่ๆกลับมีความรู้สึกที่ "ไม่ใช่" เกิดขึ้นอ่ะครับ <br>
จากที่พี่เล่ามา ก็ดูเหมือนว่าจะดีนี่ครับ พี่ผู้ชายเองก็ดี <br>
ครอบครัว..พ่อแม่ทางฝ่ายชายก็ดี แล้วทำไมเกิดความรู้สึกนั้นขึ้นมาได้อ่ะ - -" <br>
แต่ผมว่าก็ดีแล้วแหละครับ ยอมเจ็บตอนนี้ ดีกว่าเจ็บตอนแต่งกันไปแล้ว