มุมชวนคุย
อย่าให้มีแบบนี้เลยนะ
7-11
17/02/2005 09:57
1,389 เข้าชม
จะบีบแตรไล่ทำไมนักหนาวะ <br>
กับอีแค่ผมจอดทับเส้นกากบาท <br>
เหลือง จริงๆ แล้วผมไม่ได้ตั้งใจหรอก <br>
แต่ไม่นึกว่ารถข้างหน้า <br>
จะขยับไปได้แค่นั้น คุณก็รีบ ผมก็รีบ ใครๆ <br>
ก็รีบกันทั้งนั้น เอ้าเอาเข้าไป บีบเข้าไป - - - <br>
มันยังบีบแตรอีกนับสิบครั้ง ผมหัน <br>
ไปมอง ช่างเถอะ! มันก็แค่ไอ้แท็กซี่คันหนึ่ง <br>
ท่าทางคนขับคง <br>
จะเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน <br>
ผู้โดยสารที่นั่งอยู่ตอนหลังก็ดูจะโวย <br>
วายโหวกเหวกไม่แพ้กัน จะรีบไปไหนนักหนาวะ <br>
<br>
แต่โดนเข้าไปหลายครั้งก็อายเหมือนกันแฮะ <br>
เสียงแตรที่ดังสนั่นทำให้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาหันมามองที่ผมเป็นตาเดียว <br>
<br>
แล้วจะให้ทำไงล่ะ ผมมองซ้ายมองขวา <br>
รถติดออกอย่างนี้จะถอยหลังก็ไม่ได้ รถคันหลังก็จ่อมาซะติด <br>
จะขยับไปข้างหน้าก็อย่าหวัง ช่างมันเถอะ ทนอายเอาหน่อย <br>
<br>
พอเถอะวะ จะบีบไปทำไม ออกจากซอยได้ก็ต้องมาติดไฟแดงด้วยกันอยู่ดี <br>
ทั้งคนขับและผู้โดยสารชี้โบ๊ชี้เบ๊มาที่ผม จะ <br>
ว่าอะไรผมก็ไม่เข้าใจหรอก <br>
ตาของผมกับตาของคนขับแท็กซี่ประสานกันเข้าอย่างจัง ทำไงดีล่ะ <br>
เห็นทีงานนี้ต้องกวนตีนกันแล้ว <br>
ผมยกนิ้วกลางให้พร้อมกับเหยียบคันเร่งกระชากรถออก <br>
จากสี่แยก ขยับไปได้นิดเดียว <br>
แท็กซี่คันนั้นก็ปราดแทรกรถ <br>
คันที่ตามหลังผมทันที เอาวะ งานนี้เป็นไงเป็นกัน <br>
ผมคิด แท็กซี่ <br>
คันนั้นยังบีบแตรและเปิดไฟสูงต่ำไล่ผมมาตลอด <br>
มันแน่ - - -งานนี้ <br>
ถนนช่วงนี้ถึงแม้การจราจรจะค่อนข้างคับคั่ง แต่จริงๆ ก็ <br>
ไม่เหลือวิสัยหากผมจะหลีกทางให้มันแซงขึ้นไปข้างหน้า <br>
แต่ถ้าลองเล่นกันถึงขั้นนี้แล้ว <br>
ก็เห็นที่จะต้องตามกวนตีนกันไปให้ถึงที่สุด <br>
<br>
ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงดีว่าผมขับรถเร็วขนาดไหน <br>
รู้แต่ว่าผมทำ <br>
ทุกวิถีทางที่ไม่ให้มันแซงหน้าไปได้ <br>
ถ้าเผลอปล่อยให้แซงหน้าได้เมื่อไหร่ <br>
ผมจะเร่งแซงกลับไปดักหน้าไว้ทุกครั้ง ต้องให้บทเรียน <br>
ไอ้คนพวกนี้บ้าง <br>
ผมเบื่อเต็มทนกับพวกแท็กซี่ที่จอดรับส่งผู้โดยสาร <br>
ไม่เลือกที่ คิดอยากจะจอดตรงไหนก็จอด <br>
ที่รถรามันติดกันยาว <br>
เหยียดอยู่ทุกวันนี้ <br>
ก็ไอ้พวกนี้แหละเป็นส่วนหนึ่ง ต้องเล่น<font color=red>กรุณาใช้คำสุภาพด้วยค่ะ</font>ซะบ้างจะได้เข็ด <br>
<br>
แท็กซี่คันนั้นยังใช้ความเร็วอยู่เหมือนเดิม <br>
แซงซ้ายแซงขวาปาด <br>
หน้าปาดหลังเค้าไปทั่ว <br>
ผมหลับตานึกถึงผู้โดยสารที่นั่งอยู่ในนั้น <br>
ป่านนี้คงหายใจไม่ทั่วท้องแน่ๆ <br>
ทำไมถึงได้รีบขนาดนี้วะ ผมเหยียบ <br>
<br>
คันเร่งจนมิดแซงรถคันโน้นคันนี้แล้วก็ไปปาดหน้ามันอีกครั้ง <br>
แล้วก็ <br>
ชลอความเร็วกันท่าไม่ให้มันแซงผม ก็ได้ผลมันทั้งบีบแตรทั้งเปิด <br>
ไฟไล่ใส่ผม ช่าง - - - - - - บีบแตรไล่<font color=red>กรุณาใช้คำสุภาพด้วยค่ะ</font>นัก <br>
<font color=red>กรุณาใช้คำสุภาพด้วยค่ะ</font>จะกันท่า - - - ไปตลอดอย่างนี้แหละ <br>
<br>
อีกแค่สองแยกก็จะถึงที่หมายของผมแล้ว <br>
วันนี้ผมลางานครึ่งวันเพื่อมาตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลแห่งนี้ จริงๆ <br>
แล้วผมก็ไม่ได้รีบร้อนอะไรหรอก เวลาของผมยังมีเหลือเฟือ <br>
กวนตีนกันอีกซักพักเวลาก็ยังเหลือแหล่ <br>
ไอ้การตรวจร่างกายสมัยนี้ก็ไม่ได้เสียเวลาอะไรนักหนา <br>
เถลไถลไปโน่นไปนี่ก็ยังกลับไปทำงานช่วงบ่ายได้ทัน <br>
<br>
รถติดไฟแดงอีกแล้ว ท่าทางจะติดยาวเสียด้วย <br>
แท็กซี่ที่ตามหลังผมมาติดๆ ปราดเข้าเลนซ้าย ก่อนจะแซงหน้าผมไป <br>
คนขับหันมามองผมแล้วก็ส่ายหน้าเหมือนกับรำคาญผมเต็มประดา <br>
ผมหักพวงมาลัยตาม จากนั้นรถก็ค่อยๆ <br>
เขยิบทีละนิดไปตามจังหวะสัญญาน <br>
ไฟ มันพยายามแทรกรถคันอื่นๆ <br>
เพื่อที่จะไปอยู่แถวหน้าสุด ผม <br>
ปราดรถเข้าช่องว่างตามไป จังหวะนั้นเลนขวาว่าง <br>
ผมเหยียบคันเร่ง <br>
<br>
ปาดเข้าขวาแล้วปาดเข้าซ้ายตัดหน้ารถแท็กซี่ไปนิดเดียว <br>
เสียงเบรกของมันดังสนั่น แต่นาทีนี้ผมไม่สนใจอะไรอีกแล้ว <br>
งานนี้มันต้องทำให้รู้สึกกันบ้าง <br>
เหลืออีกนิดเดียวผมก็จะถึงที่หมายแล้ว หลังจากนั้น <br>
เอ็งจะไปไหนก็ไปเหอะ <br>
<br>
หลุดจากไฟแดง <br>
รถของเราทั้งสองคันก็ปราดออกจากสี่แยกพร้อมๆกัน <br>
ยังไงซะผมก็ไม่ยอมให้มันขึ้นหน้าหรอก <br>
เสียงแตรของแท็กซี่ดังไล่หลังมาไม่ขาดระยะ ถึงซะที คราวนี้ - - - <br>
<br>
จะไปไหนก็ไปเถอะ ผมเลี้ยวซ้ายเข้าโรงพยาบาล <br>
รับบัตรจอดรถจากยามแล้วแล่นเข้าสู่ลานจอด มันยังตามมาติดๆ <br>
ยังไม่เลิกเหรอวะ ผมคิดเอาก็เอา ที่ล็อคเกียร์ก็วางอยู่บนเบาะหลัง <br>
ผิดนักก็คงได้ฟาดกันมั่งหรอก ผมขับรถเข้าที่จอด <br>
เปิดและปิดประตูรถอย่างแรงเหมือนไม่กลัวว่ามันจะพัง <br>
แท็กซี่ที่ตามมาก็จอดพร้อมๆ กันกับผม <br>
ประตูแท็กซี่ทั้งสี่ด้านเปิดผลัวะออกมาทั้งๆ ที่รถยังจอดไม่สนิทด้วยซ้ำ <br>
<br>
ในทันใดนั้น ผมได้แต่ยืนตะลึง <br>
แขนซึ่งถือที่ล็อกเกียร์เตรียมจะประจันบานตกลงมาข้างตัวเหมือนจะหมดแรง ไม่น่าเชื่อ <br>
ทุกสิ่งทุกอย่างในรถคันนั้นเต็มไปด้วยเลือด ทั้งบนเบาะ <br>
ที่บานประตูด้านใน ไม่เว้นกระทั่งบนเสื้อของคนขับแท็กซี่ <br>
ผู้ชายสูงอายุแต่งตัวมอมแมมคนนึงถูกอุ้มอย่างทุลักทุเลลงมาจากรถเลือดเปรอะอยู่ทั้งบนลำตัวและใบ <br>
<br>
หน้าของเขาและบนเนื้อตัวของหญิงสาวทั้งสองคนที่คอยประคองอยู่ <br>
<br>
เธอทั้งคู่ร้องไห้เสียงดัง <br>
โชเฟอร์แท็กซี่ที่ผมคาดว่าคงจะเปิดประตูเข้ามาลุยกับผมรีบวิ่งเข้าไปช่วยประคองชายสูงอายุ <br>
ผมยืนมองจนบุรุษ <br>
<br>
พยาบาลวิ่งเข้ามาและนำชายคนนั้นขึ้นรถเข็นพร้อมทั้งปั๊มหัวใจกันพัลวัน ตลอดเวลานั้น <br>
ผู้หญิงทั้งสองคนเกาะราวรถเข็นไม่ยอมห่าง <br>
<br>
ผมได้แต่ยืนงงทำอะไรไม่ถูก <br>
คนแก่คนนั้นเขาจะโดนอะไรมาก็เถอะ <br>
ถูกยิง ตกตึก หรือรถชน แกคงจะมีโอกาสรอดแน่ <br>
ถ้ามาถึงโรงพยาบาลได้เร็วกว่านี้ นี่ถ้าผมไม่แกล้งเขา <br>
ลุงแกอาจจะรอด เขาอาจจะมาถึงที่นี่ <br>
ซักสิบนาทีก่อนหน้านี้ นั่นก็ยังดี ลุงอาจจะรอด <br>
ผมคิด ลุงคงจะรอดทำไม - - - ไม่เปิดกระจกมาบอก<font color=red>กรุณาใช้คำสุภาพด้วยค่ะ</font>ซักคำวะ <br>
ผมแช่งชักหักกระดูกคนขับแท็กซี่ <br>
<br>
ในขณะนั้นผมไม่ได้คิดถึงความเลวของตัวเองซักนิด นาทีนั้น <br>
ผมสับสนอยากอ้วก ไม่มีแรงจะพยุงตัวเองไว้ได้ผมเปิดประตูกลับเข้า <br>
ไปในรถ แว่บนั้นผมเห็นคนขับแท็กซี่เดินเข้ามาหา <br>
<br>
ช่าง - - - - - -อยากจะทำอะไร<font color=red>กรุณาใช้คำสุภาพด้วยค่ะ</font>ก็ทำ <font color=red>กรุณาใช้คำสุภาพด้วยค่ะ</font>ไม่มีกะจิตกะใจจะสู้ - - - <br>
อีกแล้ว ท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวาย <br>
ผมได้ยินเสียงคนขับแท็กซี่ดังแว่วเข้ามา <br>
มันทำให้ผมรู้สึกเย็นเยือกไปถึงขั้วหัวใจว่า <br>
<br>
พี่รู้ไม๊ ลุงแกตายแล้ว เพราะพี่นั่นแหละ" !!!! <br>
<br>
นั่นเป็นเสียงสุดท้ายก่อนที่ผมจะซบหน้าลงกับพวงมาลัยและร้องไห้
กับอีแค่ผมจอดทับเส้นกากบาท <br>
เหลือง จริงๆ แล้วผมไม่ได้ตั้งใจหรอก <br>
แต่ไม่นึกว่ารถข้างหน้า <br>
จะขยับไปได้แค่นั้น คุณก็รีบ ผมก็รีบ ใครๆ <br>
ก็รีบกันทั้งนั้น เอ้าเอาเข้าไป บีบเข้าไป - - - <br>
มันยังบีบแตรอีกนับสิบครั้ง ผมหัน <br>
ไปมอง ช่างเถอะ! มันก็แค่ไอ้แท็กซี่คันหนึ่ง <br>
ท่าทางคนขับคง <br>
จะเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน <br>
ผู้โดยสารที่นั่งอยู่ตอนหลังก็ดูจะโวย <br>
วายโหวกเหวกไม่แพ้กัน จะรีบไปไหนนักหนาวะ <br>
<br>
แต่โดนเข้าไปหลายครั้งก็อายเหมือนกันแฮะ <br>
เสียงแตรที่ดังสนั่นทำให้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาหันมามองที่ผมเป็นตาเดียว <br>
<br>
แล้วจะให้ทำไงล่ะ ผมมองซ้ายมองขวา <br>
รถติดออกอย่างนี้จะถอยหลังก็ไม่ได้ รถคันหลังก็จ่อมาซะติด <br>
จะขยับไปข้างหน้าก็อย่าหวัง ช่างมันเถอะ ทนอายเอาหน่อย <br>
<br>
พอเถอะวะ จะบีบไปทำไม ออกจากซอยได้ก็ต้องมาติดไฟแดงด้วยกันอยู่ดี <br>
ทั้งคนขับและผู้โดยสารชี้โบ๊ชี้เบ๊มาที่ผม จะ <br>
ว่าอะไรผมก็ไม่เข้าใจหรอก <br>
ตาของผมกับตาของคนขับแท็กซี่ประสานกันเข้าอย่างจัง ทำไงดีล่ะ <br>
เห็นทีงานนี้ต้องกวนตีนกันแล้ว <br>
ผมยกนิ้วกลางให้พร้อมกับเหยียบคันเร่งกระชากรถออก <br>
จากสี่แยก ขยับไปได้นิดเดียว <br>
แท็กซี่คันนั้นก็ปราดแทรกรถ <br>
คันที่ตามหลังผมทันที เอาวะ งานนี้เป็นไงเป็นกัน <br>
ผมคิด แท็กซี่ <br>
คันนั้นยังบีบแตรและเปิดไฟสูงต่ำไล่ผมมาตลอด <br>
มันแน่ - - -งานนี้ <br>
ถนนช่วงนี้ถึงแม้การจราจรจะค่อนข้างคับคั่ง แต่จริงๆ ก็ <br>
ไม่เหลือวิสัยหากผมจะหลีกทางให้มันแซงขึ้นไปข้างหน้า <br>
แต่ถ้าลองเล่นกันถึงขั้นนี้แล้ว <br>
ก็เห็นที่จะต้องตามกวนตีนกันไปให้ถึงที่สุด <br>
<br>
ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงดีว่าผมขับรถเร็วขนาดไหน <br>
รู้แต่ว่าผมทำ <br>
ทุกวิถีทางที่ไม่ให้มันแซงหน้าไปได้ <br>
ถ้าเผลอปล่อยให้แซงหน้าได้เมื่อไหร่ <br>
ผมจะเร่งแซงกลับไปดักหน้าไว้ทุกครั้ง ต้องให้บทเรียน <br>
ไอ้คนพวกนี้บ้าง <br>
ผมเบื่อเต็มทนกับพวกแท็กซี่ที่จอดรับส่งผู้โดยสาร <br>
ไม่เลือกที่ คิดอยากจะจอดตรงไหนก็จอด <br>
ที่รถรามันติดกันยาว <br>
เหยียดอยู่ทุกวันนี้ <br>
ก็ไอ้พวกนี้แหละเป็นส่วนหนึ่ง ต้องเล่น<font color=red>กรุณาใช้คำสุภาพด้วยค่ะ</font>ซะบ้างจะได้เข็ด <br>
<br>
แท็กซี่คันนั้นยังใช้ความเร็วอยู่เหมือนเดิม <br>
แซงซ้ายแซงขวาปาด <br>
หน้าปาดหลังเค้าไปทั่ว <br>
ผมหลับตานึกถึงผู้โดยสารที่นั่งอยู่ในนั้น <br>
ป่านนี้คงหายใจไม่ทั่วท้องแน่ๆ <br>
ทำไมถึงได้รีบขนาดนี้วะ ผมเหยียบ <br>
<br>
คันเร่งจนมิดแซงรถคันโน้นคันนี้แล้วก็ไปปาดหน้ามันอีกครั้ง <br>
แล้วก็ <br>
ชลอความเร็วกันท่าไม่ให้มันแซงผม ก็ได้ผลมันทั้งบีบแตรทั้งเปิด <br>
ไฟไล่ใส่ผม ช่าง - - - - - - บีบแตรไล่<font color=red>กรุณาใช้คำสุภาพด้วยค่ะ</font>นัก <br>
<font color=red>กรุณาใช้คำสุภาพด้วยค่ะ</font>จะกันท่า - - - ไปตลอดอย่างนี้แหละ <br>
<br>
อีกแค่สองแยกก็จะถึงที่หมายของผมแล้ว <br>
วันนี้ผมลางานครึ่งวันเพื่อมาตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลแห่งนี้ จริงๆ <br>
แล้วผมก็ไม่ได้รีบร้อนอะไรหรอก เวลาของผมยังมีเหลือเฟือ <br>
กวนตีนกันอีกซักพักเวลาก็ยังเหลือแหล่ <br>
ไอ้การตรวจร่างกายสมัยนี้ก็ไม่ได้เสียเวลาอะไรนักหนา <br>
เถลไถลไปโน่นไปนี่ก็ยังกลับไปทำงานช่วงบ่ายได้ทัน <br>
<br>
รถติดไฟแดงอีกแล้ว ท่าทางจะติดยาวเสียด้วย <br>
แท็กซี่ที่ตามหลังผมมาติดๆ ปราดเข้าเลนซ้าย ก่อนจะแซงหน้าผมไป <br>
คนขับหันมามองผมแล้วก็ส่ายหน้าเหมือนกับรำคาญผมเต็มประดา <br>
ผมหักพวงมาลัยตาม จากนั้นรถก็ค่อยๆ <br>
เขยิบทีละนิดไปตามจังหวะสัญญาน <br>
ไฟ มันพยายามแทรกรถคันอื่นๆ <br>
เพื่อที่จะไปอยู่แถวหน้าสุด ผม <br>
ปราดรถเข้าช่องว่างตามไป จังหวะนั้นเลนขวาว่าง <br>
ผมเหยียบคันเร่ง <br>
<br>
ปาดเข้าขวาแล้วปาดเข้าซ้ายตัดหน้ารถแท็กซี่ไปนิดเดียว <br>
เสียงเบรกของมันดังสนั่น แต่นาทีนี้ผมไม่สนใจอะไรอีกแล้ว <br>
งานนี้มันต้องทำให้รู้สึกกันบ้าง <br>
เหลืออีกนิดเดียวผมก็จะถึงที่หมายแล้ว หลังจากนั้น <br>
เอ็งจะไปไหนก็ไปเหอะ <br>
<br>
หลุดจากไฟแดง <br>
รถของเราทั้งสองคันก็ปราดออกจากสี่แยกพร้อมๆกัน <br>
ยังไงซะผมก็ไม่ยอมให้มันขึ้นหน้าหรอก <br>
เสียงแตรของแท็กซี่ดังไล่หลังมาไม่ขาดระยะ ถึงซะที คราวนี้ - - - <br>
<br>
จะไปไหนก็ไปเถอะ ผมเลี้ยวซ้ายเข้าโรงพยาบาล <br>
รับบัตรจอดรถจากยามแล้วแล่นเข้าสู่ลานจอด มันยังตามมาติดๆ <br>
ยังไม่เลิกเหรอวะ ผมคิดเอาก็เอา ที่ล็อคเกียร์ก็วางอยู่บนเบาะหลัง <br>
ผิดนักก็คงได้ฟาดกันมั่งหรอก ผมขับรถเข้าที่จอด <br>
เปิดและปิดประตูรถอย่างแรงเหมือนไม่กลัวว่ามันจะพัง <br>
แท็กซี่ที่ตามมาก็จอดพร้อมๆ กันกับผม <br>
ประตูแท็กซี่ทั้งสี่ด้านเปิดผลัวะออกมาทั้งๆ ที่รถยังจอดไม่สนิทด้วยซ้ำ <br>
<br>
ในทันใดนั้น ผมได้แต่ยืนตะลึง <br>
แขนซึ่งถือที่ล็อกเกียร์เตรียมจะประจันบานตกลงมาข้างตัวเหมือนจะหมดแรง ไม่น่าเชื่อ <br>
ทุกสิ่งทุกอย่างในรถคันนั้นเต็มไปด้วยเลือด ทั้งบนเบาะ <br>
ที่บานประตูด้านใน ไม่เว้นกระทั่งบนเสื้อของคนขับแท็กซี่ <br>
ผู้ชายสูงอายุแต่งตัวมอมแมมคนนึงถูกอุ้มอย่างทุลักทุเลลงมาจากรถเลือดเปรอะอยู่ทั้งบนลำตัวและใบ <br>
<br>
หน้าของเขาและบนเนื้อตัวของหญิงสาวทั้งสองคนที่คอยประคองอยู่ <br>
<br>
เธอทั้งคู่ร้องไห้เสียงดัง <br>
โชเฟอร์แท็กซี่ที่ผมคาดว่าคงจะเปิดประตูเข้ามาลุยกับผมรีบวิ่งเข้าไปช่วยประคองชายสูงอายุ <br>
ผมยืนมองจนบุรุษ <br>
<br>
พยาบาลวิ่งเข้ามาและนำชายคนนั้นขึ้นรถเข็นพร้อมทั้งปั๊มหัวใจกันพัลวัน ตลอดเวลานั้น <br>
ผู้หญิงทั้งสองคนเกาะราวรถเข็นไม่ยอมห่าง <br>
<br>
ผมได้แต่ยืนงงทำอะไรไม่ถูก <br>
คนแก่คนนั้นเขาจะโดนอะไรมาก็เถอะ <br>
ถูกยิง ตกตึก หรือรถชน แกคงจะมีโอกาสรอดแน่ <br>
ถ้ามาถึงโรงพยาบาลได้เร็วกว่านี้ นี่ถ้าผมไม่แกล้งเขา <br>
ลุงแกอาจจะรอด เขาอาจจะมาถึงที่นี่ <br>
ซักสิบนาทีก่อนหน้านี้ นั่นก็ยังดี ลุงอาจจะรอด <br>
ผมคิด ลุงคงจะรอดทำไม - - - ไม่เปิดกระจกมาบอก<font color=red>กรุณาใช้คำสุภาพด้วยค่ะ</font>ซักคำวะ <br>
ผมแช่งชักหักกระดูกคนขับแท็กซี่ <br>
<br>
ในขณะนั้นผมไม่ได้คิดถึงความเลวของตัวเองซักนิด นาทีนั้น <br>
ผมสับสนอยากอ้วก ไม่มีแรงจะพยุงตัวเองไว้ได้ผมเปิดประตูกลับเข้า <br>
ไปในรถ แว่บนั้นผมเห็นคนขับแท็กซี่เดินเข้ามาหา <br>
<br>
ช่าง - - - - - -อยากจะทำอะไร<font color=red>กรุณาใช้คำสุภาพด้วยค่ะ</font>ก็ทำ <font color=red>กรุณาใช้คำสุภาพด้วยค่ะ</font>ไม่มีกะจิตกะใจจะสู้ - - - <br>
อีกแล้ว ท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวาย <br>
ผมได้ยินเสียงคนขับแท็กซี่ดังแว่วเข้ามา <br>
มันทำให้ผมรู้สึกเย็นเยือกไปถึงขั้วหัวใจว่า <br>
<br>
พี่รู้ไม๊ ลุงแกตายแล้ว เพราะพี่นั่นแหละ" !!!! <br>
<br>
นั่นเป็นเสียงสุดท้ายก่อนที่ผมจะซบหน้าลงกับพวงมาลัยและร้องไห้