มุมชวนคุย

อยากระบายขอโทษผู้หญิงคนนึงค่ะ ถ้าจะบอกว่าเป็นเมียน้อยโดยไม่ได้ตั้งใจก็จะดูน้ำเน่าไปนะคะ ผชคนนี้หน้าที่การงานดีค่ะเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง เราเจอกันโดยบังเอิญ(ซึ่งช่วงหลังฝ่ายชายเค้าบอกว่ามันคือพรหมลิขิต)  ช่วงแรกยอมรับว่าไม่รู้ว่าผู้ชายที่คุยอยู่ด้วยมีครอบครัวแล้วจริงๆ แต่ไม่ได้เชื่อสนิทใจและพยายามสืบ มาสืบรู้ก็ตอนที่รักจยหมดใจประมาณปีกว่าๆได้ ตอนนั้นยังไม่มีอะไรกันค่ะ ขอเลิกกับเค้าห้าครั้งได้เพราะดิฉันเป็นลูกสาวคนเดียวและเป็นเด็กดีมาตลอดไม่อยากให้ครอบครัวผิดหวัง แต่ก็ใจอ่อนจนได้ยอมตกเป็นของเขาทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจ และปิดเรื่องนี้ไว้เป็นความลับที่สุด จนวันนี้ก็ได้ระบายสักที ไม่อยากเป็นเมียน้อยหรอกค่ะแต่เรารักกัน อาจจะเป็นเพราะว่าเค้าห่างจากภรรยาที่เชียงใหม่มาสามปีได้แล้วมีลูกสาววัยสี่ขวบคนนึง แต่เค้าก็ไม่ได้อย่ากันนี่ทำให้ดิฉันรู้สึกผิดมาก อยากขอโทษคุณภรรยาและลูกสาวเค้าจังค่ะ แต่ถ้าดิฉันเลิกฝ่ายชายคงไม่ยอมแน่ เคยบอกเค้าไปว่าตอนนี้เรายังรักกันก็ดีอยู่แต่เรื่องอนาคตไม่รู้ถ้าเจอคนดีๆที่ให้เราเป็นแม่ของลูกได้ก็จะไป เค้าก็หึงมาตลอด #สรุปดิตอนนี้ดิฉันรักผชคนนี้และหวังดีกับครอบครัวเค้าโดยบริสุทธิ์ใจและรักลูกสาวกับภรรยาเค้ามากๆค่ะ เมียน้อยดีๆก็ยังมีอยู่ บางทีคนดีคนเลวก็ตัดสินที่สถานภาพไม่ได้ขึ้นอยู่ที่เจตนา แต่ถามว่าเป็นเมียน้อยแล้วมีความสุขมั๊ยก็ไม่ค่ะ คิดว่าการได้เป็นแม่ของลูกน่าจะดีกว่าการเป็นเมียค่ะ 

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่