ความรัก

ตอนแรกก็คบกับแฟนคนแรก รักและเข้าใจกันมากๆ  แต่เขาไม่อยากแต่งงาน เพราะว่าอยู่ห่างกัน ไม่ค่อยมีเวลาให้กันด้วย   เราเลยเลิกกันไปพักนึง  แล้วดิฉันเลยไปคบกับแฟนคนที่สอง ซึ่งอยู่จังหวัดเดียวกัน คบกันไปซักพัก  แฟนคนนี้ก็ไม่ค่อยมีเวลาเหมือนกัน  แต่เขาก็รักเรามากๆ อีกนั่นแหละ  เราเลยเลิกกับแฟนคนที่สอง แล้วตัดสินใจแล้วว่าไม่อยากจะแต่งงานแล้ว ก็เลยกลับไปคุยกับแฟนคนแรกอีกครั้ง  แล้วเราก็คบกันมาตลอด เป็นเวลา 4-5 ปี แล้ว โดยที่ไม่มีใครรู้ว่าดิฉันมีแฟน แฟนคนแรกคอยให้คำปรึกษา และช่วยเหลือเรื่องเงิน และเรื่องทางบ้านตลอด นานๆจะได้เจอกันทีนึง  แต่เราก็ยังรักและเข้าใจกัน  แต่ระหว่างที่คบกับแฟนคนแรกอยู่  แฟนคนที่สองก็ยังคงติดต่อมาหาเราอยู่เป็นประจำ เพื่อขอคืนดี  และขอเป็นเพื่อน  ทีแรกดิฉันก็ยังไม่ใจอ่อน  แต่แฟนคนที่สองเขาก็ตามง้อเรามาโดยตลอด  และเขาก็รอเราแค่คนเดียว ไม่เคยไปมีแฟนใหม่เลย  ตามง้อมานานเป็นเวลาเกือบ 4 ปี  เราเลยเริ่มใจอ่อน  ก็เลยไปปรึกษากับแฟนคนแรกว่าถ้าหากเราจะคบกับแฟนคนที่สองพร้อมกันเขาจะรับได้มั้ย เขาจะไม่โกรธ ไม่หึง ไม่หวงใช่มั้ย เพราะแฟนคนแรกอยู่ไกล และไม่ค่อยมีเวลามาดูแลเราอย่างใกล้ชิด  เหมือนคนที่สอง เผื่อมีอะไรฉุกเฉินเราจะได้มีคนคอยช่วยเหลืออีกทางนึง  แฟนคนแรกเขาเข้าใจและเขาก็อนุญาตให้คบกับแฟนคนที่สองพร้อมๆกัน  พอได้คำตอบจากแฟนคนแรกแล้วเราเลยไปถามแฟนคนที่สองว่าเขาจะตกลงมั้ย ห้ามหึง ห้ามหวง ห้ามโกรธ เพราะยังไงเราก็รักแฟนคนแรกมากกว่า  แฟนคนที่สองก็ตกลงตามนั้น  ทั้งคู่ก็รู้ว่าเราคบสองคน และเขาเข้าใจกัน ไม่มีใครที่ต้องเจ็บ  มีความสุขด้วยกันทั้งสามคนเลย  เราตกลงกันไว้ว่าเราจะไม่แต่งงานกับคนใดคนหนึ่งทั้งนั้น แต่เราจะคบกัน และช่วยเหลือกันไปแบบนี้ตลอดไป  แต่แบบนี้มันจะดีมั้ยค่ะ  หรือว่าเราจะต้องคบแค่คนเดียว แล้วตัดอีกคนนึงทิ้งไป

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่