ทั่วไป

บนรถเมล์ที่แสนจะแออัดยามเช้า ในชั่วโมงเร่งด่วน รถเมล์ก็จอดรับส่งที่ป้ายโดยสารตามปกติ มีคนขึ้นมาพอสมควร <br>
รถก็แล่นไปตามยถากรรม บนถนนอันแสนวุ่นวายทันนั้นก็ม ีเสียงตดดังขึ้นมา สนั่นรถ <br>
ป้าด...ป้าด......มันไม่ได้มาเดี่ยว แต่มันมาพร้อมกับกลิ่นเหมือนศพหมา ผู้โดยสารบนรถบางคนถึงกับสบถออกมาว่า <br>
ผู้โดยสาร : ใครแม่ง...มาตายบนรถวะ....รวมไปถึงกระเป๋ารถอารมณ์ร้อนด้วยเช่น กัน ด้วยความแค้นเขาจึงพูดด้วยความสุภาพว่า <br>
กระเป๋ารถเมล์ :ใครแม่งตด...มึงลงป้ายหน้าเลยนะ... <br>
ทันไดนั้นก็มีเสียงคนกดกริ่งลง คนบนรถหันไปมองที่คนๆนั้นทันทีไม่เว้นแม้กระทั่งกระเป๋ารถเมล์ <br>
ภาพที่สายตาทุกคู่จ้องมองไปก็คือ...ยายแก่คนหนึ่งแบกของพะรุงพะ รัง พยายามแทรกขอทางเพื่อไปที่ประตู <br>
ยายไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้ากระเป๋ารถเมล์พอดี กระเป๋าร ถเมล์จึงถามยายว่า <br>
กระเป๋ารถเมล์ : ยายใช่มั๊ยเนี่ยที่ตดเนี่ย... <br>
ยาย : ยายไม่ได้ตด <br>
กระเป๋ารถเมล์ : ยังไม่ถึงป้ายที่ยายลงทุกวันเลย แล้วยายลงทำไม <br>
ยาย : ยายไม่ได้ตดจริงๆ... ยายย้ำและปฏิเสธในข้อกล่าวหาของกระเป๋ารถเมล์ <br>
กระเป๋ารถเมล์ : ยายแหละตดไม่งั้นยายไม่ลงหรอก <br>
ยาย : กูบอกว่ากูไม่ได้ตด...แต่กูขี้แตก

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่