เม้าท์เรื่องผู้ชาย

เรื่องมันก็มีอยู่ว่า......... <br>
ผมคบกับแฟนมา 3-4 ปีละในระยะเวลา 1-2 ปีแรกเป็นปีอะไรที่วิเศษมาก เรามีเวลาให้กันมากๆต่างคนก็ต่างเอาใจกันและกันดีมากเลย เราคุยกันทุกวันเลย(ส่วนมากทางโทรศัพท์) <br>
แต่ละครั้งก็คุยกันนานมากเลยทีเดียว มันเป็นเวลาที่มีความสุขดีทีเดียว <br>
แต่พอเข้าปีที่ 3-4 ผมเริ่มทะเลาะกับแฟนบ่อยมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะเรื่องเล็กๆน้อยๆบ้าง บางเรื่องก็แทบจะเล็กยิ่งกว่าเล็กๆน้อยๆซะอีก.... .และ ช่วงหลังๆนี้เราไม่ค่อยจะมีเวลาให้กันซะเท่าไหร่....ถึงจะคุยกันทุกวันก็เหอะ(ก็คุยกันวันนึงเล่นทีละ3-4ประโยคเงี้ย ทั้งที่เราอยากคุยจะตาย แต่เราก็ต้องเลิกคุยเพราะเค้ามีธุระ ต้องช่วยงานครอบครัวบ้างและไม่ว่างจริงๆ ...ผมก็ไม่รู้จริงรึเปล่าแต่เค้าก็บอกผมอย่างนี้หนิ..แต่มันก็ไม่รู้ดิ เห็นบอกงี้เกือบทั้งปีเลยเหตุผลพวกเนี้ย..)..บางทีเค้าก็น้อยใจผมเพราะบางครั้งผมไม่ค่อยคุยกับเค้า (ก็มันไม่มีไรคุยเลยหนิครับ ไอ้ตอนมีเรื่องคุยก็คุยไม่ได้..เซ็ง!).. บางทีก็เป็นเรื่องที่ครอบครัวผมไม่ค่อยยอมรับเค้าบ้าง .... บางเรื่องก็แค่เค้าคิดมากไปเองเกินเหตุ ..เรื่องผู้หญิงที่มายุ่งกับผมบ้าง(แต่เค้าก็แค่โทรมาคุยด้วยเล่นๆเท่านั้นเอง ไม่ได้คิดอะไรซะหน่อย) .... แต่บางครั้งผมก็แกล้งๆหลอกๆเค้าบ้าง......และทุกครั้งที่ผมทำอย่างนั้นผมก็จะบอกเค้าตลอดว่าผมแกล้งเค้าเล่น..จนเค้าคิดว่าเป็นซะจริงๆ... <br>
จนทุกวันนี้เราก็ทะเลาะจากเรื่องเล็กๆน้อยๆจนกลายเป็นเรื่องใหญ่...แต่ผมก็ไม่เคยคิดนอกใจเค้าเลยนะ....บางครั้งที่ผมทะเลาะกับแฟน ผมก็จะมาปรึกษาเพื่อนสนิทของแฟนผมบ้าง...เค้าก็ให้ความช่วยเหลือดีนะ... <br>
พักหลังๆการเอาใจใส่ดูแลกันและกันก็ลดลง และผมเข้าใจว่าแฟนไม่ค่อยเวลาให้ ผมเลยไม่พยายามติดต่อเค้าเลย ผมรอให้เค้าติดต่อกลับมาเองดีกว่า(ก็ดทรไปก็คุยกันไม่ถึงนาทีเลย เค้าก็วางสายแล้ว) ผมทำงี้บ่อยมากจนรู้สึกว่าผมมีความรู้สึกที่ดีต่อแฟนของผมน้อยลง และขณะเดียวกันผมก็มีความรู้สึกอีกว่าผมมีความรู้สึกดีๆให้ผู้หญิงอีกคนนึง คนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน คนนั้นคือเพื่อนสนิทสนมของแฟนผมเอง ใช่หล่ะคนนี้หล่ะ ทั้งๆที่ผมก็ไม่ชอบไอ้พวกเจ้าชู้ หัวงูจับปลาทีละหลายๆมือ และผมก็ไม่คิดจะทำซะด้วย แต่วันนี้ผมมาเป็นซะเอง ผมแอบมีใจให้เพื่อนของแฟน(ทำไมต้องมาเป็นเพื่อนสนิทกันด้วย? ทามมายยยย) ผมพยายามจะไม่ยุ่งกับเค้านะ (กลัวงงจังเลย ขอใช้นามสมมุติละกัน ให้ผมเป็น A แฟนผมเป็นB และเพื่อนแฟนเป็น C ละกัน) ผมพยายามจะเลิกยุ่งกับ C พยายามแล้วแต่ว่า เจอกันทีไร มันอดไม่ไหว ต้องทักเค้าบ้าง ก็เค้าเป็นคนร่าเริง มนุษยสัมพันธ์ดีมากๆเลย แถมเป็นคนที่น่ารักอีกต่างหาก(ไม่ใช่แฟนผมไม่น่ารักนะ เค้าก็น่ารักไม่แพ้กันหรอก สูสีเลยหลาะ สมเป็นเพื่อนสนิทกันดีจิงๆ ทางลักษณะและพฤติกรรมก็คล้ายกันมาก แต่ดู C จะดูดีกว่านิดหน่อยถ้าดูดีๆนะ อาจเป็นไปได้ว่าผมมีใจให้Cมากกว่าก็เป็นได้ และที่ต่างกันก็มีแค่ชีวิตประจำวันของแต่ละคนเท่านั้นเอง)ทุกครั้งที่คุยกันก็อดไม่ค่อยได้ต้องมีจ๊ะมีจ๋าตามไปบ้าง เป็นประจำเลย ไม่เข้าใจตัวเองเลยห้ามไม่ได้จิงๆ แต่คุยกับCแล้วผมรู้สึกสบายใจนะ ตอนแรกไม่คิดเลยว่ามันจะเป็นแบบนี้ ผมควรทำไงดี ผมเลยหนีไปเที่ยวต่างจังหวัดจะได้ไม่คิดอะไรเกี่ยวกับCและ B แต่มันก็ทำไม่ได้หรอก ผมอยู่ที่นู่น ผมคิดถึงCมากกว่าBซะอีก และผมก็รู้ว่าCเบียดBเข้ามาในหัวใจผมได้มากกว่าBเลยอ่ะ ตอนนี้ผมไม่รู้จะบอกแฟนผมยังไง เพราะกลัวบอกไปกลัวแฟนจะทำอะไรบ้าๆ เพราะเค้าชอบคิดและทำอะไรบ้าๆอยู่ และเค้าทำจิงด้ววยแหล่ะ แต่ผมก็ไม่รู้ว่าC จะคิดไงกับผม แต่ที่ผมเป็นอยู่ทุกวันนี้ ผมก็รู้สึกได้ว่าผมมีความสุขแล้วนะที่ได้คุยกับเค้าแม้เค้าจะไม่รู้ว่าผมคิดไงกับเค้า(คนอ่านอาจจะงง ๆ แต่ผมอธิบายไม่ถูกจิงๆไม่เคยเป็นงี้มาก่อน) <br>
ผมอยากรู้ว่าผมควรทำไงดี ควรจะเลิกกับแฟนดีรึเปล่า หรือควรตัดใจจากC ดี จะหาว่าผมเจ้าชู้ก็ได้ แต่ผมไม่ได้ตั้งใจจิงๆหัวใจมันพาไป และมันไม่รู้จะทำไงต่อไป <br>
สำหรับแฟนผมแล้วมันคือรักที่จริงใจนะ มันเป็นรักแรกเลยหล่ะ แต่ว่ามันรู้สึกจะจืดจางลงเพราะความเอาใจใส่น้อยลง ไม่ค่อยมีเวลาจะอยู่ด้วยกันเหมือนเมื่อก่อนด้วยแหล่ะความผูกพันธ์มันลดลง เหมือนมันกำลังห่างเหิน ผมมีอะไรเลยไม่ค่อยอยากจะบอกเค้าเพราะเค้าเป็นคนที่คิดมากเกินเหตุไปมากๆ ผมไม่อยากให้เค้าทำร้ายตัวเอง <br>
แต่สำหรับ C ผมมีความรู้สึกที่ดีมากๆ แค่ได้คุยได้เจอก็รู้สึกดี รู้สึกว่าอยู่กับเค้าแล้วมันสบายใจจริงๆ อธิบายไม่ถูกอ่ะ ช่วยคิดๆหน่อยละกันทำไงดีครับ <br>
??????????????

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่