ทั่วไป

ในวันนั้น ที่เธอบอก ว่าชอบฉัน <br>
รู้ไหมมัน สุขใจ ขนาดไหน <br>
บอกตัวเอง ว่าอย่าเชื่อ แต่ก็หยุดไม่ไหวแล้วใจ <br>
มันร้อนผ่าวไปทั้งใจ แค่เธอบอก ว่าชอบกัน <br>
<br>
และทีท่า ของเธอ มันก็ใช่ <br>
เหมือนในใจ ของเธอ ก็มีฉัน <br>
เลยมั่นใจ ว่าเธอ ไม่หลอกกัน <br>
ที่บอกนั้น เธอชอบฉัน คือเรื่องจริง <br>
<br>
ก็อุตส่าห์ หลงดีใจ แสนหนักหนา <br>
หลงคิดว่าเธอ คือคนฆ่าเวลาในความทุกข์ ของฉัน <br>
จากที่ ไม่เคย บอกใคร ว่าชอบกัน <br>
แต่วันนั้น ก็บอกเธอ I love you <br>
<br>
แล้วคืนนึง เธอก็บอกให้โทรหา <br>
ให้โทรมา ฉันดีใจ มากรู้ไหม <br>
แต่คำพูด ของเธอ มันช่างทำร้ายใจ <br>
“ชอบเราเล่นๆ” ไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษที <br>
<br>
หลังจากนั้น น้ำตา ก็เริ่มไหล <br>
คิดภาพทุกอย่างที่เกิดขึ้นในใจ ระหว่างเธอและฉัน <br>
ทีท่าของเธอ ที่ทำให้ฉันมั่นใจ ว่าเธอ นั้นชอบกัน <br>
กับการกระทำเหล่านั้น ที่ฉันเคยมั่นใจ <br>
<br>
ก็พอแล้ว..จะพยายามตัดใจจากเธอ <br>
จะไม่เผลอมองเธอ ให้หวั่นไหว <br>
จะปิดกั้น จะห้ามความรู้สึกในหัวใจ <br>
บอกตัวเองว่าต่อจากนี้ไป..แค่คน”ไม่รู้จักกัน” <br>
<br>
ขอบคุณ คุณป่านสำหรับบทกลอน

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่