มุมชวนคุย

เธอเหมือน…ดอกไม้กลีบบาง เอนไหวลู่ลม มีกลิ่นหอมรวยรื่น <br>
เขาเหมือน…ก้อนหิน แข็งกระด้าง เย็นชา ไร้ความอ่อนโยน <br>
…. <br>
อะไรนะที่ทำให้ทั้งสองรักกันได้ <br>
ในเมื่อแตกต่างกันเหลือเกิน <br>
หรือเพราะความแตกต่างนี้เอง ที่ทำให้ทั้งสองดึงดูดกันและกัน <br>
…. <br>
คงจะใช่…ระหว่างดอกไม้เบ่งบาน ส่งกลิ่นหอมนานในสายลมนั้น <br>
อาจมีก้อนหินซ่อนตัวอยู่บนดินใต้ต้นดอกไม้ <br>
เฝ้ามอง ดอมดมกลิ่นหอมรวยรื่นของดอกไม้เรื่อยมา <br>
ก้อนหิน ซึมซับความสดใสของดอกไม้มาแนบใจโดยไม่รู้ตัว <br>
และดอกไม้ก็ปลิดกลีบบางโปรยปรายลงมาอย่างปราณี <br>
…. <br>
ความรักก่อเกิดขึ้นตรงนั้น <br>
แนบชิดกันและกันเพราะสายลมไหว <br>
แบ่งปันบางอย่างระหว่างวัน <br>
และเจือฝันมีรักอุ่น ละมุนหัวใจ <br>
…. <br>
อาจเพราะความแตกต่าง <br>
วันหนึ่งดอกไม้…ร้องไห้ <br>
เพราะก้อนหินเย็นชาน่าใจหาย <br>
… <br>
ดอกไม้มองไปรอบๆ ตัว <br>
ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม เพียงแต่มีสายฝนเทกระหน่ำ <br>
ดอกไม้เบ่งบาน…ชุ่มฉ่ำ <br>
แต่ทำไมก้อนหินเย็นชา…เหมือนว่าไม่รักกัน <br>
ดอกไม้…ร่ำไห้กับสายฝน… <br>
เพราะเข้าใจว่า ก้อนหินสิ้นรัก <br>
…. <br>
แท้จริงก้อนหินเพียงแต่… <br>
เหน็บหนาวกับสายฝน <br>
เท่านั้นเอง… <br>
<br>
ดอกไม้...ฉ่ำน้ำค้างเมื่อเช้า <br>
ก้อนหิน...เหน็บหนาวในคืนค่ำ <br>
เย็นชา...เงียบเฉย...ไร้ถ้อยคำ <br>
แต่เชื่อไหม...ทุกรอยใจจดจำ...กันและกัน

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่