ทั่วไป
มีนิทานจะเล่าให้เธอฟัง
Adios
21/06/2005 17:51
3,732 เข้าชม
มีนิทานเรื่องหนึ่งจะเล่าให้เธอนั้นได้ฟัง <br>
ในพระราชวังมีเด็กหนุ่มเป็นคนรับใช้ <br>
เด็กคนนี้หน้าตาไม่ได้ดีแต่เขามีน้ำใจ <br>
เด็กหนุ่มคนนี้ไม่ใช่ใคร คือฉันเอง <br>
<br>
งานของฉันมีตั้งแต่ กวาดเช็ดถู <br>
ขัดคลองคูให้น้ำไหลกระฉับกระเฉง <br>
มีต้นไม้ให้ร่มเงาเป็นกันเอง <br>
แม้วังเวงแต่ไม่เคยจะหวั่นใจ <br>
<br>
ฉันคนนี้ต้องตื่นนอนตั้งแต่เช้า <br>
ถูกรบเร้าด้วยเสียงนกร้องขับขาน <br>
ถึงกระนั้นฉันคนนี้ ก็ไม่เคยรำคาญ <br>
กลับสำราญ ฮาเฮไปกับมัน <br>
<br>
คว่ำถังน้ำหยิบไม้กวาดร้องเป็นเพลง <br>
ร่วมครื้นเครงไปกับมันอย่างสุขสรรค์ <br>
ชีวิตฉันก็เป็นแบบนี้ ในทุกทุกวัน <br>
อัศจรรย์ยิ่งนักรักไม่เคยเจอ <br>
<br>
มีนกหนูเหล่าปลาคอยเป็นเพื่อน <br>
มีดาวเดือนยามราตีที่สดใส <br>
มีลมหนาวคอยพัดโบกอยู่รำไร <br>
ให้เย็นใจ สบายจิต มิตรข้างกาย <br>
<br>
แล้ววันหนึ่งฉันคนนี้ก็ถูกใช้ <br>
ให้ออกไปนอกวังส่งจดหมาย <br>
ระหว่างทางได้พบเจอคนมากมาย <br>
จึงตาลายเดินซวนเซเป๋ไปชนเธอ <br>
<br>
ฉันจึงรีบก้มหัวแล้วขอโทษ <br>
เธอไม่โกรธกลับยิ้มให้เป็นไฉน <br>
เธอเองคงไม่รู้ว่าฉันนั้นเป็นใคร <br>
"ไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ" เธอตอบมา <br>
<br>
แล้วตัวฉันก็เริ่มใจหวั่นไหว <br>
เธอเป็นใคร ทำไมน่ารักได้นักหนา <br>
เสียงนุ่มนวล ความอ่อนโยนจากแววตา <br>
แต่เกิดมา เพิ่งเคยได้พบเจอ <br>
<br>
ไปทานข้าวด้วยกันจึงได้รู้ <br>
ที่เป็นอยู่ก็คือเธอมีความหมาย <br>
ยามที่ฉันสบตาใจละลาย <br>
กังขาคลายสายตาหล่นเริ่มลนลาน <br>
<br>
เรื่องต่อมาที่ได้รู้คือความชอบ <br>
ฉันถามเธอตอบ "อยากเป็นนักแต่งนิทาน" รักหวานหวาน <br>
ฉันจึงเริ่มค้นหาความทรงจำที่ปิดตายมาแสนนาน <br>
แล้ววันวานของฉันก็เปลี่ยนไป <br>
<br>
ฉันจึงเริ่มช่วยเธอแต่งนิทาน <br>
แต่งตั้งนานยังไม่ได้เรื่องสักครั้ง <br>
ฉันจึงเล่าเรื่องของฉันให้เธอฟัง <br>
เธอจึงตั้ง ใจฟังอย่างมั่นคง <br>
<br>
เอาล่ะนะ ถึงตรงนี้ ฉันก็เล่าให้เธอฟังไปหมดแล้ว <br>
คงไม่แคล้ว ที่ต้องใช้ความสามารถเธอเฉลย <br>
คนอย่างฉัน รักใครก็ไม่เคย <br>
ถูกละเลยโดนทิ้งอยู่ร่ำไป <br>
<br>
หลังจากนี้จะบอกเธอไว้เรื่องหนึ่ง <br>
ความหวานซึ้งที่ฉันมีให้คือทุกสิ่ง <br>
บอกให้รู้ว่ารักเธอจากใจจริง <br>
และนิทานชีวิตฉันจะจบแบบ Happy หรือ Bad Endding <br>
ทุกทุกสิ่ง คงขึ้นอยู่ที่ตัวเธอ <br>
<br>
------------------------------------------------------------------------------------ <br>
<br>
อ่านกันแล้วขอความกรุณา <br>
ช่วยสละเวลาอันมีค่าเพื่อติชม <br>
เรื่องนี้มีความหวานชื่น หรือขื่นขม <br>
ถ้าคุณชม ผมคงมี กำลังใจ <br>
ในพระราชวังมีเด็กหนุ่มเป็นคนรับใช้ <br>
เด็กคนนี้หน้าตาไม่ได้ดีแต่เขามีน้ำใจ <br>
เด็กหนุ่มคนนี้ไม่ใช่ใคร คือฉันเอง <br>
<br>
งานของฉันมีตั้งแต่ กวาดเช็ดถู <br>
ขัดคลองคูให้น้ำไหลกระฉับกระเฉง <br>
มีต้นไม้ให้ร่มเงาเป็นกันเอง <br>
แม้วังเวงแต่ไม่เคยจะหวั่นใจ <br>
<br>
ฉันคนนี้ต้องตื่นนอนตั้งแต่เช้า <br>
ถูกรบเร้าด้วยเสียงนกร้องขับขาน <br>
ถึงกระนั้นฉันคนนี้ ก็ไม่เคยรำคาญ <br>
กลับสำราญ ฮาเฮไปกับมัน <br>
<br>
คว่ำถังน้ำหยิบไม้กวาดร้องเป็นเพลง <br>
ร่วมครื้นเครงไปกับมันอย่างสุขสรรค์ <br>
ชีวิตฉันก็เป็นแบบนี้ ในทุกทุกวัน <br>
อัศจรรย์ยิ่งนักรักไม่เคยเจอ <br>
<br>
มีนกหนูเหล่าปลาคอยเป็นเพื่อน <br>
มีดาวเดือนยามราตีที่สดใส <br>
มีลมหนาวคอยพัดโบกอยู่รำไร <br>
ให้เย็นใจ สบายจิต มิตรข้างกาย <br>
<br>
แล้ววันหนึ่งฉันคนนี้ก็ถูกใช้ <br>
ให้ออกไปนอกวังส่งจดหมาย <br>
ระหว่างทางได้พบเจอคนมากมาย <br>
จึงตาลายเดินซวนเซเป๋ไปชนเธอ <br>
<br>
ฉันจึงรีบก้มหัวแล้วขอโทษ <br>
เธอไม่โกรธกลับยิ้มให้เป็นไฉน <br>
เธอเองคงไม่รู้ว่าฉันนั้นเป็นใคร <br>
"ไม่เป็นไรใช่มั้ยคะ" เธอตอบมา <br>
<br>
แล้วตัวฉันก็เริ่มใจหวั่นไหว <br>
เธอเป็นใคร ทำไมน่ารักได้นักหนา <br>
เสียงนุ่มนวล ความอ่อนโยนจากแววตา <br>
แต่เกิดมา เพิ่งเคยได้พบเจอ <br>
<br>
ไปทานข้าวด้วยกันจึงได้รู้ <br>
ที่เป็นอยู่ก็คือเธอมีความหมาย <br>
ยามที่ฉันสบตาใจละลาย <br>
กังขาคลายสายตาหล่นเริ่มลนลาน <br>
<br>
เรื่องต่อมาที่ได้รู้คือความชอบ <br>
ฉันถามเธอตอบ "อยากเป็นนักแต่งนิทาน" รักหวานหวาน <br>
ฉันจึงเริ่มค้นหาความทรงจำที่ปิดตายมาแสนนาน <br>
แล้ววันวานของฉันก็เปลี่ยนไป <br>
<br>
ฉันจึงเริ่มช่วยเธอแต่งนิทาน <br>
แต่งตั้งนานยังไม่ได้เรื่องสักครั้ง <br>
ฉันจึงเล่าเรื่องของฉันให้เธอฟัง <br>
เธอจึงตั้ง ใจฟังอย่างมั่นคง <br>
<br>
เอาล่ะนะ ถึงตรงนี้ ฉันก็เล่าให้เธอฟังไปหมดแล้ว <br>
คงไม่แคล้ว ที่ต้องใช้ความสามารถเธอเฉลย <br>
คนอย่างฉัน รักใครก็ไม่เคย <br>
ถูกละเลยโดนทิ้งอยู่ร่ำไป <br>
<br>
หลังจากนี้จะบอกเธอไว้เรื่องหนึ่ง <br>
ความหวานซึ้งที่ฉันมีให้คือทุกสิ่ง <br>
บอกให้รู้ว่ารักเธอจากใจจริง <br>
และนิทานชีวิตฉันจะจบแบบ Happy หรือ Bad Endding <br>
ทุกทุกสิ่ง คงขึ้นอยู่ที่ตัวเธอ <br>
<br>
------------------------------------------------------------------------------------ <br>
<br>
อ่านกันแล้วขอความกรุณา <br>
ช่วยสละเวลาอันมีค่าเพื่อติชม <br>
เรื่องนี้มีความหวานชื่น หรือขื่นขม <br>
ถ้าคุณชม ผมคงมี กำลังใจ <br>