มุมชวนคุย

ผู้หญิงคนหนึ่ง.... ที่เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดา <br>
ผู้หญิงคนหนึ่ง.... ที่ดูๆแล้ว ก็ไม่ต่างอะไรจากคนอื่น <br>
ผู้หญิงคนนี้...ธรรมดา ... แต่ความเป็นคนของเธอ ... ช่างวิเศษนัก... <br>
ผู้หญิงคนนี้ ... ผู้ที่สอนให้ผมรู้จักกับคำว่า &quot;ความรัก&quot; <br>
ที่แสนจะอบอุ่น ... <br>
<br>
<br>
ผมไม่รู้ว่าเธอ... คนนั้นเข้ามาในชีวิตผมได้อย่างไร แต่ตอนนี้ <br>
เธอก็หยิบยื่นความรักให้ผมอย่างเพียงพอแล้ว <br>
พวกคุณมาลองทำความรู้จักกับ &quot;เธอ&quot; ดูก็แล้วกัน... <br>
เรื่องราวของเธอ เป็นอย่างไรกัน ... พวกคุณลองมาฟังกันดู <br>
<br>
<br>
10 กรกฎาคม 2540 <br>
<br>
วันหนึ่งในมหาลัย ผมได้พบกับผู้หญิงคนนึงโดยไม่ได้ตั้งใจ <br>
ขณะที่ผมเดินอยู่ในโรงอาหารของมหาลัย เพื่อหาอาหารแดก.. <br>
ซึ่งคนแม่งก็เดินขวั่กไขว่เต็มไปหมด เพราะเป็นเวลาเที่ยงตรงพอดี.. <br>
และด้วยความที่ว่าคนเยอะมาก ทำให้ผมเดินไปชนไหล่เธอเข้าอย่างจัง... <br>
ผมหันหน้าขวับ... ไป พร้อมกับพูดคำว่า ขอโทษครับผม.... <br>
เธอก็หันมามองผมเช่นกัน พร้อมกับบอกผมว่า &quot; ขอโทษนะคะ ศรไม่ได้ตั้งใจค่ะ&quot; <br>
แล้วเธอก็โบกมือ พร้อมกับหันหลังเดินจากไป เธอเป็นคนสวย ผมยาว <br>
ผิวขาวผ่อง หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักน่ามองเป็นอย่างยิ่ง <br>
ความน่ารักของเธอ ต้องตาตรึงใจผมยิ่งนัก... ผมรู้สึกประทับใจเธอยิ่งนัก <br>
&quot;เธอชื่อว่าศร&quot; <br>
<br>
นี่เป็นครั้งแรก ที่ผมได้รู้จักเธอ ผมรู้แค่ว่า เธอชื่อว่า &quot; ศร &quot; <br>
แต่ผมก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะนิสัยส่วนตัวผม <br>
แทบจะไม่สนใจผู้หญิงอยู่แล้ว.... แต่กับคนนี้ ผม ^_-...ปิ๊ง...-_^ <br>
เธอทันที ตั้งแต่แรกเห็น แล้วผมก็คิด &quot; เอิ๊กส์ๆๆๆ หน้าตางั้น <br>
สงสัยมีแฟนแล้วด้วยแน่ๆเลยว่ะ เฮ้อ เหลวไหลว่ะผม &quot; ... <br>
แล้วผมก็หัวเราะเบาๆ กับตัวเอง.... <br>
แล้วผมก็มองหาของแดกต่อไป...... <br>
<br>
<br>
24 กรกฎาคม 2540 <br>
<br>
สองสัปดาห์ต่อมาต่อมา ผมถูกอาจารย์ <br>
ใช้ให้ไปขนหนังสือกองเบ้อเร่อที่ห้องสมุดมหาลัย <br>
ผมต้องยกกองหนังสือกองใหญ่ขึ้นไปชั้นสองของห้องสมุด... ผมก็ขนๆๆไป <br>
แต่ด้วยความซุ่มซ่ามของผม ผมเลยทำหนังสือกองใหญ่ที่ผมยกอยู่ <br>
ล้มโครมลงมา ระเนระนาด เต็มบันไดไปหมด &quot; ไอ้ห่ าเอ๊ยยย &quot; <br>
ผมโพล่งออกมาด้วยอารมณ์เซ็งสุด พร้อมกับก้มลงเก็บหนังสือ... <br>
ตอนผมกำลังก้มงกๆ เพื่อไล่เก็บหนังสืออยู่นั้น <br>
ผมก็ได้ยินเสียงประตูห้องสมุดชั้นสองเปิดออก <br>
พร้อมกับเสียงคนกำลังเดินลงบันไดมา... ผมเลยเร่งเก็บหนังสือให้เร็วขึ้น <br>
เพราะถ้าผมไม่รีบ กองหนังสือมันจะขวางบันได ทำให้คนเดินลงบันไดไม่ได้ <br>
ขณะที่ผมกำลังเก็บอยู่นั้น ผมก็เหลือบไป <br>
แล้วสิ่งที่ผมได้เห็นก็คือ....... <br>
ผู้หญิงคนนึง กำลังก้มเก็บหนังสือด้วยท่าทางอิริยาบถ <br>
คล้ายๆกับที่ผมกำลังทำอยู่.... เมื่อผมเหลือบขึ้นไปมองหน้าผู้หญิงคนนั้น <br>
ผมก็ตกใจ.... <br>
เธอคือ....ศร....ผู้หญิงที่ผมเดินชนเธอในโรงอาหารวันนั้นนี่หว่า...... <br>
ผมนั่งมองเธอด้วยอาการงงงวย.... ประจวบเหมาะ พอดีเธอหันมาเห็นผมนั่งมองเธอ <br>
<br>
เธอก็พูดขึ้นมาว่า &quot;รู้แล้วค่า ว่าคุ้นๆหน้าน่ะ <br>
แต่อย่าเพิ่งพูดอะไรเลยนะคะ <br>
มาช่วยกันเก็บหนังสือก่อนนะคะ เดี๋ยวคนเค้าเดินขึ้นลง <br>
เค้าจะเดินไม่ได้กัน... รีบๆหน่อยสิคะ เดี๋ยวจะมีคนเดินมานะ&quot; <br>
เสียงหวานๆ น่ารักของเธอสะกดผมซะนิ่งไปเลย เธอเห็นท่าทางผมเอ๋อๆ <br>
เธอเลยพูดขึ้นมาอีกว่า &quot;&quot; แน่ะ... เหม่ออะไรคะ เมื่อคืนนอนดึกเหรอ <br>
บอกให้ดื่มกาแฟก็ไม่เชื่อ ฮิ ฮิ &quot;&quot; เธอพูดพร้อมกับหัวเราะเสียงเล็กๆ <br>
น่ารักเป็นกันเอง มือเธอก็หยิบๆหนังสือไป พอดีผมรู้ตัวว่า <br>
ผมกำลังเก็บหนังสืออยู่นี่หว่า ผมก็เก็บต่อ แล้วระหว่างที่เก็บ <br>
ผมก็เลยถามเธอว่า ชื่อ ศร เหรอ เธอตอบว่า &quot;&quot;ใช่ค่ะ อ่ะ รู้ได้ไงอ่ะ&quot;&quot; <br>
ผมก็เลยบอกเธอไปว่า ตอนเดินชนกันในโรงอาหาร เธอพูดบอกผมว่า <br>
ศรขอโทษไง ผมก็เลยรู้ชื่อเธอได้ แบบไม่ตั้งใจ ผมกับเธอ <br>
ก็เลยคุยทำความรู้จักกันพอเป็นพิธี <br>
เธอเป็นคนอัธยาศัยดี เป็นกันเอง ทำให้ผมกับเธอ <br>
รู้สึกสนิทสนมกันได้อย่างไม่ยากเย็นนัก.. <br>
เมื่อพอจะได้รู้จักกันบ้างแล้วผมก็เลยถามเธอว่า ศรจะไปไหนล่ะ... <br>
เธอเลยตอบผมว่า จะไปคาฟ (โรงอาหาร) ไปทานข้าว ผมเลยถามเธอว่า <br>
&quot;อ่าว...ไม่ไปทานกับเพื่อนล่ะ&quot; <br>
เธอก็บอกผมว่า เธอเป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อน ไม่ค่อยได้ยุ่งกับใคร <br>
เธอไม่ค่อยชอบ... โอ่ว... เธอนิสัยคล้าย ๆ ผมเลย <br>
ผมก็ไม่ชอบยุ่งกับใคร เธอก็บอกผมอีกว่าเธอเห็นผมท่าทางเก็กๆแปลกๆ <br>
แต่ดูตลกดี <br>
คือเหมือนแกล้งเก็ก ว่างั้นเหอะ <br>
เธอก็เลยรู้สึกว่าผมน่าสนใจน่าทำความรู้จักด้วย เมื่อเธอพูดจบแล้ว <br>
เธอก็เลยบอกผมต่อว่า &quot;&quot; งั้นเก็บหนังสือเสร็จแล้ว <br>
ไปทานข้าวเป็นเพื่อนกันหน่อยนะคะ &quot;&quot; ผมก็ตบปากรับคำไป <br>
เมื่อเก็บหนังสือเสร็จ ผมก็เลยไปนั่งทานข้าวกับเธอ <br>
เราก็ได้คุยกันสนุกสนานพอสมควร <br>
ทำให้ความใกล้ชิดสนิทสนมระหว่างผมและเธอ..... เพิ่มมากขึ้นไปอีก <br>
และอีกอย่างที่ได้รับรู้ ระหว่างที่คุยกับเธอที่โรงอาหาร ก็คือ <br>
เธอ....ยังไม่มีแฟน...... ผมอยากจะดีใจกระโดดตัวลอย แต่ผมก็ทำไม่ได้ <br>
...ศรจะรู้บ้างมั๊ย... ว่าเธอกำลังรินน้ำรดให้ต้นไม้ต้นเขียวสดใสในใจของผม <br>
<br>
ค่อยๆงอกขึ้นมาช้าๆอย่างสวยงาม...... <br>
หลังจากนั้นมา ผม กับ ศร ก็เริ่มสนิทกันขึ้นเรื่อยๆ <br>
ด้วยความที่ว่า ผมเป็นคนอัธยาศัยดี ส่วนเธอก็เป็นกันเองมากๆ <br>
ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ จนนักศึกษาคนอื่นๆ เริ่มมอง และล้อเลียนว่า ผม <br>
กับศร <br>
เป็นแฟนกัน... แต่ทั้งผมและศร ก็ไม่ได้สนใจอะไร.... แต่จริงๆ <br>
ผมก็แอบดีใจนะ.... <br>
<br>
.......ต้นรักในใจของผม กำลังจะกลายเป็นต้นกล้าเขียวชอุ่ม <br>
แตกกิ่งก้านสาขาแข็งแรงออกมาเรื่อยๆ ......... <br>
1 ปี ผ่านไป................................................ <br>
<br>
<br>
10 สิงหาคม 2541 <br>
หนึ่งปีผ่านไป ผม กับ ศร ตอนนี้เป็นเพื่อนสนิทกันมาก <br>
แต่ความรู้สึกผมก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงหรอกนะ..... <br>
ผมยังรักผู้หญิงคนนี้อยู่ ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น.... ใช่ ผมรักศร <br>
แล้ว 1 ปีกว่าๆ มาแล้ว ที่ผมได้รู้จักเธอ.... มันถึงเวลาแล้วล่ะ <br>
ที่ผมจะบอกรักเธอ..... แต่ผมก็ไม่รู้ ว่าผมจะบอกยังไงดี <br>
ผมก็เลยวางแผนจะชวน ศร มางานวันเกิดผม ที่ผมจัดให้ตัวผมเองคนเดียวมาตลอด <br>
วันนี้ วันที่ 10 สค. วันเกิดผม 25 สค. ....อีก 15 วัน ใช่..... <br>
ผมจะชวนเธอมา แล้วผมก็จะ.....บอก...... &quot;&quot;ฮะๆๆๆ&quot;&quot;... <br>
ผมคิดเองหัวเราะเองเหมือนคนบ้า แต่ผมก็ฉุกคิดอีกว่า <br>
&quot;เอ่อ .... ถ้าเธอไม่รักผมล่ะ ผมก็คง.............................&quot; <br>
&quot;&quot; เฮ้ยยย ช่างแม่งเหอะ&quot;&quot; ผมตะโกนเสียงดังเพื่อตัดบทตัวเอง <br>
พร้อมกับตั้งหน้าตั้งตา ทำการบ้านต่อไป.... <br>
ส่วน ศร หนึ่งปีหลังผ่านมานี่ เธอป่วยบ่อยมาก เข้าโรงพยาบาลตกเดือนละ <br>
1 ครั้ง...ร่างกายทรุดโทรมจนดูไม่สวยเหมือนเมื่อก่อน... <br>
เธอไม่สบายเป็นว่าเล่น... พอผมถามเธอว่า เธอเป็นไร <br>
เธอก็จะตอบผมเหมือนกันทุกครั้งว่า &quot;&quot;เป็นแค่โรคประจำตัวธรรมดาน่ะ <br>
ช่วงนี้วูบบ่อยเฉยๆ ไม่มีอะไรหรอก เป็นมาตั้งนานแล้ว <br>
<br>
แต่ผมก็อดเป็นห่วงเธอไม่ได้ เพราะเธอดูโทรมลงไปมาก..... <br>
แต่ผมก็ไม่ได้อะไรมาก เพราะเธอย้ำผมบ่อยมากๆ ว่าเธอเป็นแบบนี้ประจำ <br>
เป็นอาการปกติของเธอ.... <br>
<br>
20 สิงหาคม 2541 <br>
วันที่ 20 แล้ว.... อีก 5 วัน เท่านั้น ก็จะถึงวันเกิดผม.... <br>
ผมเลยตัดสินใจบอกชวน ศร ไปว่า &quot;&quot; อีก 5 วัน วันเกิดเรานะ ศรจำได้ป่ะ.... <br>
เธอตอบผมมาว่า........... &quot;เอ้อ ใช่.............................. <br>
ปีที่แล้วเราไม่ได้จัดงานวันเกิดให้นี่นาเพราะติดงานวุ่นวายกันทั้งคู่.. <br>
งั้น... ปีนี้ เราไปจัดงานวันเกิดกันสองคนเนอะ ฮิฮิ <br>
เราเพื่อนกันแค่สองคน.. วันที่ 25 นี้ เธอขอพรจาก ศร ได้ 1 ข้อนะ... <br>
ในฐานะที่เป็นเพื่อนที่ดีกับศร มาตลอดศรจะให้พรเธอ 1 ข้อออออ <br>
ศรสัญญาว่าศรจะมางานวันเกิดเธอให้ได้นะ.... &quot; <br>
....พูดจบเธอก็หัวเราะคิกคักเหมือนเดิม.... ผมได้แต่มอง <br>
แล้วก็แอบชื่นชมเธอในใจว่า 1 ปี ผ่านมาแล้ว <br>
ที่ไปไหนมาไหนด้วยกันทุกวัน... เธอยังสดใสเหมือนเดิม <br>
แม้ภายนอกเธอจะดูซูบโทรมไปบ้าง เธอก็ยังสวยน่ารักเหมือนเดิม <br>
สำหรับผม.... เฮ้อ ... แต่ไอ้คำว่าเพื่อน นี่สิ ผมได้ยินทีไร <br>
ใจหายทุกที...... แต่ผมก็ไม่สนใจ <br>
ผลจะเป็นยังไงก็ช่าง วันที่ 25 นี้ ผมจะบอกรักเธอให้ได้ แล้วผมจะรอดู <br>
ว่านางฟ้าของผมคนนี้ จะให้พรได้ตามที่ผมหวังไว้รึเปล่า.... &quot;&quot;&quot;ศ รรักเธอน ะ <br>
<br>
&quot;&quot; คำนี้แหละ ข้อนี้แหละ <br>
คือพรที่ผมอยากได้จากนางฟ้าของผม........แต่ก็ไม่รู้ว่าผมจะสมหวังมั๊ย... <br>
<br>
21 สิงหาคม 2541 <br>
ช่วงสอบ..... <br>
<br>
ศรป่วย กลับ กทม. เข้าโรงพยาบาลแต่เช้า <br>
ผมก็คิดว่าเธอจะกลับมาช่วงบ่ายๆเย็นๆ เหมือนอย่างที่เคย..... <br>
แต่มันไม่ใช่..... วันนี้ เธอหายไป..... เธอเป็นอะไรรึเปล่า... <br>
ผมก็ได้แต่คิด... และหวังว่า เธอคงไม่เป็นอะไร ผมก็ได้แต่ รอ รอ <br>
รอ และ.... รอ <br>
<br>
22 สิงหาคม 2541 <br>
<br>
เงียบ..... ไม่มีข่าวคราวอะไรเลย <br>
ผมเริ่มกังวลมากขึ้นเรื่อยๆแล้วสิ...... ศรหายไปไหน โทรไปที่บ้าน <br>
ก็ไม่มีคนรับ..... <br>
<br>
23 สิงหาคม 2541 <br>
.............. <br>
<br>
24 สิงหาคม 2541 <br>
<br>
..............!!!!!!????? โทรไปบ้านศร คนใช้รับสาย บอกผมว่า <br>
&quot;&quot;คุณหนูศร ป่วยหนัก นอนอยู่โรงพยาบาลค่ะ คุณพ่อคุณแม่ของคุณหนู <br>
ก็อยู่ที่นั่นกันหมด&quot;&quot; ไม่ได้แล้ว พรุ่งนี้ สอบเสร็จผมจะบึ่งกลับกทม.... <br>
ทันที <br>
<br>
25 สิงหาคม 2541 <br>
<br>
สอบเสร็จแล้ว.. เหนื่อยมากๆ เมื่อคืนไม่ได้นอน เพราะนอนไม่หลับ... <br>
วันนี้เกิดผมแล้ว ศรยังโผล่มาสอบ....ไม่ดีแล้วล่ะ.... <br>
สอบเสร็จตอนบ่ายผมรีบอาบน้ำแต่งตัว พก ซาวด์อเบาวท์คู่ชีพพร้อมเทปเพลง <br>
GUN N' ROSES คู่ชีพ ขึ้นรถตะลุยมา กทม. ตรงไปยังโรงพยาบาลที่ ศร <br>
รักษาตัวอยู่ทันที <br>
ผมรีบถามพยาบาลทันที ว่าศร พักอยู่ห้องไหน.... เมื่อรู้แล้ว <br>
ก็ก็รีบวิ่งแบบไม่คิดชีวิต ตรงไปที่ห้องที่ศร พักอยู่ทันที.....ห้อง <br>
418...... ผมรีบเปิดประตูเข้าไปทันที ด้วยความเป็นห่วง.... <br>
....ภาพที่ผมเห็น ทำให้ผมแทบช๊อค....... ศรนอนสวมชุดคนไข้สีขาว <br>
มีท่ออ๊อกซิเจนต่อ เข้ามาที่ปาก สายระโยงระยางเต็มตัวไปหมด... <br>
ชีพจรเต้นอ่อนรวยระริน...... พ่อแม่ของศรนั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ <br>
ผมรีบสวัสดีพ่อแม่ศร แล้วถามถึงอาการของศร... <br>
แม่ของศรน้ำตาไหลพราก ตาแดงก่ำ สะอื้นให้แทบขาดใจ เล่าเรื่องของศรให้ผมฟัง <br>
ส่วนพ่อศร นั่งก้มหน้าไม่พูดไม่จา น้ำตาหยดเลอะเสื้อสูทเต็มไปหมด... <br>
เหมือนจะทำใจแล้ว อยู่ข้างๆ <br>
พอผมได้ฟังเรื่องจากแม่ของศร ผมจึงได้รู้ว่า..........ศรเป็นมะเร็งหลายที่ <br>
ภายในร่างกาย.... <br>
เมื่อวานก็เพิ่งผ่าตัดมา โอกาสรอด..... น้อยเต็มที..... <br>
............ผมแทบจะบ้าตาย <br>
ช๊อคตายตรงนั้น...... นางฟ้า..... ของผม.... <br>
นี่มัน....อะไรกันวะ....!!!!???? <br>
พอดีที่ศรลืมตาขึ้นมา ศรจึงยกมือผอมซูบซีด ของเธอ <br>
เคาะตรงขอบเตียงเพื่อเรียกพ่อแม่ของเธอมา <br>
แล้วเธอก็กระซิบพูดอะไรบางอย่าง ผ่านท่อออกซิเจนมาอย่างอ่อนระโหย <br>
ให้พ่อแม่เธอฟัง........ แล้วพ่อแม่เธอ.... <br>
ก็พยักหน้าเรียกผมเข้ามาหา บอกผมว่า ลูกศรเค้าอยากจะพูดกับเธอ.... <br>
........ผมไม่รอช้ารีบเดินไปที่เตียงทันที .... <br>
ผมหน้าเสีย ใจเสียเต็มทน เหมือนใจจะแตกเป็นเสี่ยงๆ... แต่ศรจับมือผมไว้ <br>
แล้วศรก็ยิ้ม... ผมก็จับมือศรไว้แน่นเช่นกัน.... <br>
เธอกระซิบผ่านหลอดออกซิเจนที่ครอบปากเธออยู่ ได้ยินเป็นเสียงเบาๆ <br>
ได้ใจความว่า... &quot; วันนี้ วันเกิดเธอนะ เธอจะทำหน้าตาแบบนี้ ไม่ได้นะ <br>
วันเกิด <br>
เป็นวันที่เจ้าของวันเกิด ต้องมีรอยยิ้มให้มากๆ สิ ศรไม่เป็นไรหรอก... <br>
ไม่ต้องห่วง.... แฮปปี้เบิร์ธ...เดย์นะ ส่วนพรที่เธอจะขอ <br>
เธอก็ขอมาได้เลย.... จับมือศรไว้แน่นๆ แล้วหลับตาอฐิษฐาน....ด้วยกัน <br>
พร้อมกับศรนะ.... เอาล่ะ หลับตาอฐิษฐานสิคะ พรจะได้สมหวังไง..&quot; <br>
<br>
ผมยืนนิ่งมองไปที่ศร จับมือศรไว้แน่น ศรก็ยิ้มมองหน้าผม <br>
แล้วพยักหน้าบอกให้ผมหลับตา อฐิษฐานพร้อมกันกับศร <br>
ผมก็หลับตาลง.......น้ำตา... เริ่มรินออกมาจากดวงตาทั้งสองข้างของผม...... <br>
แล้วผมก็รู้สึกว่า ศรเอามืออีกข้าง จับกระดาษชิ้นเล็กๆ <br>
มาใส่ไว้ในมือผมแล้ว.....บอกผมว่า เก็บไว้ให้ดีนะ นี่เป็นของชิ้นแรก <br>
และชิ้นสุดท้าย ที่ศรจะให้เธอได้.... <br>
พอเธอพูดจบ เธอก็ยิ้ม.... พร้อมกับที่ดวงตาทั้งสองของเธอ <br>
ค่อยๆ ปิดลง...... มือทั้งของศร ที่กุมมือของผมไว้ ค่อยคลายออก <br>
.......พร้อมกับเสียงดัง ปี๊บบบบบ ยาว จากเครื่องวัดชีพจร <br>
ผมหันไปมองเครื่องวัดชีพจร...... จากที่วัดคลื่นได้เป็นหยักๆ <br>
ตอนนี้มันกลายเป็นเส้นตรงไปแล้ว.... พ่อแม่ของศร ตกใจมาก <br>
ร้องเรียกหมอเสียงดัง ผมทำอะไรไม่ถูก ยืนช๊อคอยู่ตรงนั้น... <br>
น้ำตาผมไหล....ไหลออกมา....ไหลไม่หยุด.... <br>
ไหลจนแทบจะไหลเป็นสายเลือด...... ท้องฟ้าข้างนอก หม่นหมอง <br>
สายฝนเริ่มโปรยปราย ราวกับท้องฟ้าได้ร้องไห้ กับการจากไปของเธอ <br>
ซักพักหมอก็เข้ามา.... แล้วบอกให้ผม กับพ่อแม่ศร ออกไปรอข้างนอก <br>
หมอต้องรีบปั๊มหัวใจโดยด่วน ผมก็ได้แต่ รอ รอ ด้วยความหวังว่า <br>
หมอจะช่วยชีวิตศรได้ สำเร็จ .... ..... ......... ........ <br>
<br>
ซักครู่ใหญ่ๆ หมอก็ออกมาจากห้องพัก พร้อมกับก้มหัวส่ายหน้า.... <br>
แม่ศรร้องไห้ออกมาลั่นทันที แม้แต่พ่อของศร ที่นิ่งเงียบมานาน <br>
ก็ร้องไห้โฮ ลั่นเช่นกัน....... <br>
<br>
หมดแล้ว..... ผู้หญิงที่ชื่อศร.... นางฟ้าของผม..... <br>
เพื่อนซี้คนเดียวของผม...... คนที่ผมรัก..... หมดแล้ว.... <br>
หมด.......หมด...... หมด.... ... .. .ผมรู้สึกเหมือนหลุดไปอีกโลกหนึ่ง <br>
น้ำตาผมไหลท่วมหน้า พร้อมกับนึกถึงศร และอฐิษฐานบอกเธอว่า <br>
&quot;&quot;&quot;ไม่เป็นไรนะ ศร ถ้าเธอเหนื่อยมานาน เธอก็จงหลับให้สบาย <br>
เธอไม่ต้องเหนื่อย เธอไม่ต้องทนลำบากอีกแล้ว... ลาก่อน....&quot;&quot;&quot; <br>
ผมอฐิษฐานอย่างยากเย็น เพราะทำใจไม่ได้ <br>
............. มันลำบากใจยิ่งกว่าอะไรๆ ในชีวิตผมทั้งหมดที่ผมเคยเจอมา <br>
<br>
คืนนั้นผมกลับบ้านตอนตี4 มาพักที่บ้านผม ใน กทม. <br>
ผมนอนนิ่งด้วยอาการช๊อค...แน่นิ่ง แต่พอดีผมนึกได้... <br>
ผมเลยกางกระดาษที่ศรให้ไว้ออกมาดู <br>
สิ่งที่ผมได้เห็นทำให้ผมงุนงงยิ่งนัก....... <br>
มันเป็นกระดาษลายการ์ตูนน่ารัก แบบมีเส้นบรรทัด ในกระดาษ <br>
เขียนไว้ว่า &quot;ก ylno ว^or&quot; ศรขออวยพรให้เธอสมหวังกับทุกๆเรื่องในชีวิต.... <br>
<br>
จากศร... <br>
&quot;ก ylno ว^or&quot; มันคืออะไร....??? นี่เหรอ พรที่ศรให้ผมมา <br>
ก่อนเธอจะจากผมไป แบบไม่มีวันกลับ เธอทิ้งปริศนาอะไรไว้ให้ผม....? <br>
<br>
26 สค - 2 กย. 2541 <br>
<br>
งานศพของศร ถูกจัดอย่างเงียบๆ ไม่มีคนไปร่วมงานมากมายนัก......... <br>
จบเรื่อง.... ของผู้หญิงคนนึง ของนางฟ้าของผมคนนึง <br>
ที่ชื่อศรไว้เพียงเท่านี้... <br>
เหลือแค่เพียง.... กระดาษปริศนา กับข้อความ &quot;ก ylno ว^or&quot; <br>
........................ <br>
<br>
25 สค. 2543 <br>
<br>
อีก 1 ปี ผ่านไป.....กับวันที่ปริศนาตัวหนังสือ &quot;ก yluo ว^or&quot; <br>
ไขกระจ่าง.............. <br>
<br>
1 ปี แล้ว ผ่านไปอีกแล้ว 1 ปี กับการจากไปของศร.... <br>
พรที่ผมไม่ได้พูดขอ.... คำตอบที่ศรไม่ทันได้อยู่พูดบอก..... <br>
คืนนึงผมนั่งมองกระดาษที่ศรให้ผมมา เมื่อ 1 ปีที่แล้ว <br>
ผมเอากระดาษแผ่นนั้น ไปใส่เคลือบแล้วใส่กรอบใสไว้ <br>
ผมยังตีความไม่ออกว่ามันคืออะไร...... ผมได้แต่นั่งเศร้า <br>
นั่งรำลึกถึงเหตุการณ์ที่บาดหัวใจผมไม่รู้ลืม เมื่อ 1 ปีก่อน... <br>
ผมยังไขปริศนาตัวหนังสือมานานครบปีแล้ว..... <br>
ตัวหนังสือพวกนี้คืออะไร.... ผมนั่งน้ำตาไหล...อยู่คนเดียวในห้อง <br>
นึกถึงศร ถึงคำอฐิษฐาน... ผมหลับตานั่งนึกถึงศร <br>
แล้วผมก็อฐิษฐานว่า..... ศร.... คำตอบที่ศรให้เรามา มันคืออะไรเหรอ <br>
บอกเราหน่อยนะ..... <br>
แล้วไม่รู้บังเอิญ หรืออย่างไร ลมก็พัดเข้ามาในห้องผม วูบใหญ่ๆ <br>
ทำเอากรอบใส่กระดาษที่ศรให้ผมมา ตกพื้น... <br>
กระดาษที่อยู่ข้างในกรอบ.....พลิกกลับหัวขึ้นมาอีกด้านนึง...... <br>
&quot;ก yluo ว^or&quot; ....... น้ำตาผม....ไหลออกมาทันที... <br>
ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าดีใจ หรือรู้สึกอย่างไรดี.... แต่.. นี่เหรอ <br>
สิ่งที่ศรต้องการจะบอกผม <br>
ก่อนเธอจะจากผมไป.... แต่เมื่อตัวอักษรปริศนานี้ไขกระจ่างออกมาได้ <br>
ผมจึงรับรู้ได้ ว่าพรที่ผมขอเธอ ที่ผมได้อฐิษฐานร่วมกับเธอ... <br>
ก่อนเธอจะจากไป มันสัมฤทธิ์ผล..มาตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว <br>
แต่ผมไม่เคยรู้เลย.... <br>
<br>
ข้อความนั้นก็คือ........ <br>
&quot; LOVE ONLY U &quot; <br>

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่