มุมชวนคุย
เศร้าอีกแล้ว (WE must say good bye)
7-11
31/08/2004 00:44
1,511 เข้าชม
คืนหนึ่ง ขณะที่ชายหนุ่มกับหญิงสาวรับประทานอาหารเย็นด้วยกัน หญิงสาวเอ่ยปากบอกขอเลิกกับชายหนุ่ม <br>
ชายหนุ่มได้ยินดังนั้นก็ตกใจ แต่ก็ยอมรับอย่างเงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร <br>
หญิงสาวบอกเราก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่นะ <br>
ชายหนุ่มตอบ "ใช่ ถ้าเธอมีปัญหาอะไร ผมจะช่วยคุณได้เสมอนะ" แล้วก็ยิ้มเรียบๆเหมือนปกติ <br>
ชายหนุ่มกับหญิงสาวก็รับประทานอาหารกันต่ออย่างเงียบๆ <br>
<br>
หลังจากนั้น ชายหนุ่มก็ยังโทรศัพท์หาหญิงสาวทุกวัน เหมือนดังเดิม.. <br>
ถามหญิงสาววันนี้เป็นอย่างไรบ้าง? กลับถึงบ้านรึยัง? ทานอาหารรึยัง? <br>
หญิงสาวก็รู้สึกแปลกใจแต่ก็ไม่ได้ถามอะไร ก็ยังยอมรับความห่วงใยของชายหนุ่มที่มีให้เธอ <br>
<br>
วันหนึ่ง หญิงสาวอารมณ์ไม่ดีและตอบชายหนุ่มไปว่า "มันไม่เกี่ยวอะไรกับเธอแล้ว!!" <br>
ชายหนุ่มก็ตอบเรียบๆว่า "ขอโทษนะ ผมไม่รบกวนคุณนะ" <br>
แท้จริงแล้วหญิงสาวทะเลาะกับแฟนใหม่ของเธอ ชายหนุ่มแลยกลายเป็นที่ระบายอารมณ์ของเธอไป <br>
<br>
วันต่อมา หญิงสาวก็ไม่ได้รับโทรศัพท์จากชายหนุ่ม เธอรู้สึกแปลกใจแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก <br>
<br>
เวลาผ่านไปหลายวันชายหนุ่มก็ยังไม่ได้ติดต่อเธอ หญิงสาวก็คิดในใจว่าทำไมว่าแค่คำสองคำก็โกรธซะนาน <br>
หญิงสาวก็รู้ว่าตัวเองผิด ก็คิดจะโทรหาชายหนุ่ม และอยากขอให้ชายหนุ่มอย่าโกรธเธอ <br>
หญิงสาวโทรศัพท์ทั้งวันก็ไม่มีคนรับสาย จนสุดท้ายเบอร์โทรศัพท์นั้นก็โดนยกเลิกไป <br>
หญิงสาวเริ่มรู้สึกแปลกใจมากๆ <br>
<br>
เธอไปที่บริษัทที่ชายหนุ่มทำงานอยู่ แต่เพื่อนพนักงานเขาบอกว่าชายหนุ่มลาออกจากงานไปนานแล้ว <br>
หญิงสาวถามเจ้าของบริษัทซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของชายหนุ่มว่ารู้ไหมว่าเขาไปไหน <br>
เขาก็บอกไม่รู้ เขาก็กำลังหาชายหนุ่มอยู่ <br>
<br>
หญิงสาวลองโทรไปที่บ้านของชายหนุ่ม เขาก็บอกว่าชายหนุ่มไปต่างประเทศแล้ว <br>
หญิงสาวก็แปลกใจมากๆ บ้านของชายหนุ่มฐานะก็ไม่ได้ดีมาก แล้วทำไมถึงให้ชายหนุ่มไปต่างประเทศได้? <br>
(โดยแท้จริงแล้วหญิงสาวบอกขอเลิกก็เพราะสาเหตุนี้) <br>
อีกอย่างถ้าชายหนุ่มไปต่างประเทศจริงๆ ถึงจะไม่ได้บอกเธอ..เพื่อนของเขาก็น่าจะรู้นะ? แปลกจริงๆ??? <br>
<br>
หญิงสาวเก็บความสงสัยไว้ในใจ พอกลับถึงบ้านก็ได้รับจดหมายฉบับหนึ่ง <br>
เธอเปิดออกมาดู.. เป็นจดหมายของชายหนุ่มส่งมา.. <br>
ชายหนุ่มบอกเธอว่าเขาไปที่อื่นแล้ว แต่ไม่ได้บอกว่าไปไหน <br>
ฮึ่ม!!! จะไปก็ไม่บอกสักคำ.. <br>
<br>
ตั้งแต่นั้นมา ถึงแม้หญิงสาวไม่เคยเห็นชายหนุ่มอีกเลย.. แต่เธอก็ได้รับจดหมายจากเขามาตลอด <br>
โดยเฉพาะวันที่สำคัญ อย่างเช่นว่าวันเกิดของหญิงสาว เขาจะอวยพรวันเกิดให้เธอพร้อมกับส่งของขวัญมาให้... <br>
วันวาเลนไทน์เขาก็ไม่ลืมที่จะส่งช่อดอกไม้ให้เธอ.. <br>
วันคริสต์มาศยิ่งไม่ต้องพูดเลย.. ขนาดหญิงสาวไปสอบเอ็น เขาก็ยังมีส่งการ์ดมาเป็นกำลังใจให้เธอเลย <br>
ถึงแม้ว่านานมากแล้วที่เธอไม่ได้เห็นชายหนุ่ม แต่เธอก็ได้รับความห่วงใยจากเขามาตลอด.. <br>
แต่หญิงสาวพบว่าที่ชายหนุ่มส่งจดหมายมาก็ไม่ได้เขียนที่อยู่มาด้วย บางทีก็ไม่ได้ติดแสตมป์ <br>
เหมือนกับว่ามีใครเอาจดหมายมาใส่ลงในตู้จดหมายของเธอโดยตรง <br>
<br>
และเธอก็ไม่รู้ว่าทำไมเพื่อนๆของชายหนุ่มดีต่อเธอมากๆ <br>
วันเกิดเธอก็ได้รับของขวัญจากพวกเขา หรือไม่ก็ชวนเธอออกไปเที่ยวบ่อยๆ โทรศัพท์หาถามความเป็นมาอยู่เรื่อยๆ <br>
หญิงสาวรู้สึกแปลกใจกับความห่วงใยที่มีจากพวกเขา แต่นานๆเข้าเธอก็รู้สึกชินไปเอง <br>
ในเวลานั้นเธอมีความสุขมากๆ.. <br>
<br>
จนกระทั่งวันหนึ่ง หญิงสาวพบว่านานแล้วที่เธอไม่ได้รับจดหมายจากชายหนุ่ม.. <br>
ถึงเธอจะนึกแปลกใจ แต่ก็คิดว่าช่างเถอะ เขาคงไม่ค่อยว่างมั้ง.. <br>
<br>
เวลาผ่านไปอีกอาทิตย์นึง หญิงสาวก็ยังไม่ได้รับจดหมายเลย <br>
เธอรู้สึกร้อนใจ แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไม รู้แต่ว่าเธออยากอ่านจดหมายของชายหนุ่ม.. <br>
สองปีที่ผ่านมาชายหนุ่มเขียนจดหมายส่งให้เธอเสมอ.. <br>
ในวันสำคัญของเธอก็จะได้รับคำอวยพรจากแดนไกลมาตลอด.. <br>
ถึงแม้ว่าเธอจะตอบจดหมายไม่ได้ แต่นี่ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอแล้ว เวลานี้อยู่ดีๆก็หายไป <br>
หญิงสาวรู้สึกเหมือนไร้ที่พึ่ง.. <br>
<br>
หญิงสาวเริ่มตามหาชายหนุ่ม.. <br>
ไปที่ที่ชายหนุ่มแต่ก่อนเคยไปบ่อยๆ ร้านอาหาร ร้านหนังสือ.. หวังว่าจะได้พบชายหนุ่ม แต่เธอก็ผิดหวัง.. <br>
ชายหนุ่มเหมือนกับว่าได้หายไปจากโลกนี้แล้ว <br>
<br>
สุดท้ายญิงสาวก็กลับไปที่บริษัทเพื่อนสนิทของชายหนุ่มอีกครั้ง ถามหาดูว่ามีใครรู้ว่าชายหนุ่มอยู่ที่ไหนบ้าง.. <br>
ในกลุ่มเพื่อนๆของชายหนุ่ม มีหญิงคนหนึ่งพอได้ยินที่หญิงสาวถามก็ร้องไห้ออกมา <br>
หญิงสาวถามเธอว่าร้องไห้ทำไม.. <br>
เจ้าของบริษัทบอกกับหญิงสาวว่า "เธอโทรไปหาคนคนนี้นะ แล้วเธอจะรู้เองว่าเขาหายไปไหน" <br>
หญิงสาวรับกระดาษโน๊ตที่มีเขียนเบอร์โทรศัพท์มือถือมา คิดในใจว่า ในที่สุดฉันก็หาเขาได้เจอสักที <br>
<br>
หญิงสาวโทรศัพท์ไป..ฮัลโหล~~? <br>
มีเสียงผู้ชายมารับสาย ถึงแม้ว่าหญิงสาวไม่ได้เจอชายหนุ่มตั้งสองปีแล้ว แต่เธอรู้ว่าคนที่รับโทรศัพท์ไม่ใช่ชายหนุ่ม <br>
หญิงสาวเอ่ยปากถาม.. "เอ่อ.. อยากทราบว่า.." <br>
ฝ่ายนั้นไม่ได้รอให้หญิงสาวพูดจบก็บอกว่า.. "ผมรู้ว่าคุณคือใคร คุณอยากจะหาพี่ชายผมใช่มั้ย? ผมรอคุณมานานแล้ว คุณตอนนี้ว่างมั้ย ออกมาแล้วผมจะเล่าให้คุณฟัง แล้วคุณจะเข้าใจ.." <br>
<br>
หญิงสาวมาตามที่นัดอย่างสงสัย เห็นหน้าเขาก็เชื่อว่าเขาเป็นพี่น้องกัน เพราะหน้าตาคล้ายกันมาก <br>
พอมาถึงหญิงสาวก็รีบถาม "พี่ชายเธอล่ะ?" <br>
น้องชายของชายหนุ่มไม่ได้ตอบอะไร แต่หยิบจดหมายฉบับนึงยื่นให้หญิงสาวพร้อมกับบอกว่า "ขอโทษนะ จริงๆแล้ว ผมน่าจะเอาไปให้คุณตั้งแต่หลายวันก่อนแล้ว แต่ผมไม่รู้จะให้คุณยังไงดี ก็เลยเก็บไว้จนถึงวันนี้.." <br>
"จดหมายทั้งหมดในสองปีนี้ก็คุณเขียนให้ฉันเหรอ?" หญิงสาวถามอย่างตกใจ <br>
"ไม่ใช่ ผมแค่ส่งจดหมายให้คุณแทนพี่ชายผมเท่านั้น" <br>
หญิงสาวได้แต่คิดในใจว่าทำไมต้องทำอะไรยุ่งยากอย่างนั้นด้วย.. <br>
ถึงเธอจะบ่นแต่ก็เห็นได้ชัดว่าเธอดีใจมากๆ <br>
<br>
หญิงสาวเปิดจดหมายออกมาอ่าน.. <br>
<br>
"Hi~~ เธอเป็นอย่างไรบ้าง สบายดีไหม? อากาศเริ่มเย็นแล้วนะ รักษาสุขภาพให้ดีนะ.. <br>
การเรียนเป็นอย่างไรล่ะ? อย่ามัวแต่ห่วงเล่นนะ.. <br>
แหม.. พูดเหมือนกับว่าเธอเป็นเด็กแน่ะ โทษทีนะ..เพียงแต่ว่าผมไม่วางใจน่ะ เธอต้องการคนคอยดูแล ปกป้องเสมอ.. <br>
แต่เธอวางใจได้นะ ผมเรียกให้เพื่อนๆผมช่วยดูแลคุณให้ดีๆน่ะ <br>
เพราะว่าเมื่อคุณได้อ่านจดหมายฉบับนี้แล้ว ผมก็คงจะไปที่อื่นแล้ว.. ผมไม่สามารถดูแลคุณได้อีกต่อไป.. <br>
แต่ผมก็ยังห่วงคุณเสมอ ผมเลยใช้วิธีนี้อยู่เป็นเพื่อนคุณในวันที่ผ่านๆมา ขอให้คุณอย่าได้โกรธผมนะ.. <br>
<br>
นี่ก็อาจจะเป็นจดหมายฉบับสุดท้ายที่ผมเขียนให้คุณได้ เพราะมันถึงเวลาแล้ว.. <br>
ต้องขอโทษมากๆ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากพบคุณนะ เพียงแต่ว่าผมไม่ต้องการให้คุณได้เห็นผมในขณะนี้ และไม่อยากให้คุณต้องเสียใจเพราะผม.. ผมหวังอยากให้คุณอยู่อย่างมีความสุข <br>
ตอนนี้ก็คงใกล้ถึงเวลาสอบแล้วสินะ ถ้าคุณสอบไม่ได้เพราะเรื่องของผม ผมคงไม่มีวันยกโทษให้ตัวเองแน่ๆ เพราะว่าสิ่งนี้เป็นความหวังสุดท้ายของผม.. <br>
<br>
นับๆดูทั้งหมดก็คงมี200กว่าฉบับได้มั้ง หวังว่าคุณคงไม่โกรธที่ผมรบกวนคุณมากเกินไปนะ.. <br>
ถึงแม้ว่าผมใกล้ถึงเวลาที่ต้องจากไป แต่ผมก็ไม่เคยคิดว่าการรู้จักคุณเป็นสิ่งที่แย่ในชีวิตของผม <br>
ในช่วงเวลาที่ผมอยู่กับคุณผมมีความสุขมากๆ ถึงแม้ว่าท้ายสุดคุณไม่ได้เลือกผม แต่ก็ดีแล้วล่ะ มิฉะนั้นผมก็คงไม่รู้ว่าจะบอกเลิกกับคุณอย่างไรดี เพราะสภาพร่างกายผมทำให้ผมไม่สามารถอยู่ดูแลคุณได้ตลอดไป.. ยิ่งนานวันร่างกายผมก็ยิ่งแย่ลง <br>
ผมไปโรงพยาบาลตรวจดู.. หมอบอกว่าผมเหลือเวลาอีกแค่เพียง 3 เดือนเท่านั้น ถึงเวลานั้นก็.. เธอคงเดาได้ออกนะ.. <br>
เพราะฉะนั้นผมก็เลยดูตามวันเวลาและเขียนจดหมายให้คุณกว่า200ฉบับ แล้วให้น้องชายผมส่งให้คุณตามวันที่ที่เขียนไว้ เหมือนกับว่าผมยังอยู่เคียงข้างคุณเสมอ.. <br>
<br>
2 ปีแล้วสินะ ความรู้สึกของคุณที่มีต่อผมก็คงเจือจางลงไปไม่น้อยแล้ว น่าจะยอมรับรู้ความจริงอันนี้ได้แล้วนะ <br>
ผมก็เลยเขียนจดหมายฉบับนี้เป็นฉบับสุดท้าย.. อีกอย่างผมก็ไม่สามารถเขียนจดหมายได้อีกต่อไป ขออภัยด้วยนะ.. <br>
ถ้าผมทำให้คุณต้องเสียใจ ผมก็ขอโทษที่ผมไม่สามารถปลอบใจคุณได้อีก.. <br>
ผมเพียงอยากบอกกับคุณว่า ผมรักคุณ อยากดูแลคุณตลอดชีวิต <br>
ถึงแม้ว่าสุดท้ายคุณจะแต่งงานกับคนอื่นไป ผมก็อยากอยู่เป็นเพื่อนคุณเสมอ.. <br>
แต่ผมทำได้เหรอ? ผมทำไม่ได้ เพราะเวลาของผมใกล้จะหมดแล้ว.. <br>
<br>
ถึงอายุผมจะไม่ยืนยาว แต่ผมก็ไม่รู้สึกเสียดาย ชีวิตของผมอยู่อย่างคุ้มค่ายิ่งนัก <br>
ถึงแม้ว่าเวลาที่เราอยู่ด้วยกันมันสั้นนัก แต่ก็ทำให้ผมได้รู้ค่าของชีวิต <br>
ขอขอบคุณที่คุณให้รักแรกในชีวิตผม ถ้าเวลาย้อนกลับไปได้ผมคงจะไม่ไปรู้จักคุณ ไม่เป็นแฟนกับคุณ.. แต่มันไม่อาจเป็นไปได้ ผมก็เลยต้องทำให้คุณเสียใจอยู่ดี <br>
ถ้าการให้ การรอคอยของวันพรุ่งนี้ทำให้ผมอยู่เคียงข้างคุณได้ ผมรับรองว่าจะทำ.. <br>
แต่ผมจะมีพรุ่งนี้ได้อีกกี่วัน? ถึงอย่างไรผมก็ต้องจากคุณไป <br>
ถ้าผมจากไปอย่างสงบได้นั่นแสดงว่าผมไม่รักคุณอีกต่อไป <br>
แต่น้ำตาที่ไหลออกมาบอกผมว่าผมทิ้งคุณไปไม่ได้ เพราะว่า "ผมรักคุณ".. <br>
อย่าร้องไห้เพื่อผมเลย เพราะผมมีความสุขที่เคยรักคุณ ลืมผมเสียเถิดนะคนดี.. <br>
<br>
จากคนที่รักคุณ 21/9/2000 โรงพยาบาลXXX" <br>
<br>
หญิงสาวดูวันที่ที่เขียนในจดหมาย คือเวลาหลังจากที่เลิกกันได้หนึ่งเดือน.. <br>
ก็คือวันหลังจากวันที่ที่เธอพูดกับเขาว่า "มันไม่เกี่ยวอะไรกับเธอแล้ว!!".. <br>
<br>
วันนั้นอากาศเย็นลงมาก เริ่มเข้าหน้าหนาวแล้ว คืนนั้นหญิงสาวถือจดหมายไว้ในอ้อมอก ยืนร้องไห้อยู่หน้าบ้านของชายหนุ่ม....
ชายหนุ่มได้ยินดังนั้นก็ตกใจ แต่ก็ยอมรับอย่างเงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร <br>
หญิงสาวบอกเราก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่นะ <br>
ชายหนุ่มตอบ "ใช่ ถ้าเธอมีปัญหาอะไร ผมจะช่วยคุณได้เสมอนะ" แล้วก็ยิ้มเรียบๆเหมือนปกติ <br>
ชายหนุ่มกับหญิงสาวก็รับประทานอาหารกันต่ออย่างเงียบๆ <br>
<br>
หลังจากนั้น ชายหนุ่มก็ยังโทรศัพท์หาหญิงสาวทุกวัน เหมือนดังเดิม.. <br>
ถามหญิงสาววันนี้เป็นอย่างไรบ้าง? กลับถึงบ้านรึยัง? ทานอาหารรึยัง? <br>
หญิงสาวก็รู้สึกแปลกใจแต่ก็ไม่ได้ถามอะไร ก็ยังยอมรับความห่วงใยของชายหนุ่มที่มีให้เธอ <br>
<br>
วันหนึ่ง หญิงสาวอารมณ์ไม่ดีและตอบชายหนุ่มไปว่า "มันไม่เกี่ยวอะไรกับเธอแล้ว!!" <br>
ชายหนุ่มก็ตอบเรียบๆว่า "ขอโทษนะ ผมไม่รบกวนคุณนะ" <br>
แท้จริงแล้วหญิงสาวทะเลาะกับแฟนใหม่ของเธอ ชายหนุ่มแลยกลายเป็นที่ระบายอารมณ์ของเธอไป <br>
<br>
วันต่อมา หญิงสาวก็ไม่ได้รับโทรศัพท์จากชายหนุ่ม เธอรู้สึกแปลกใจแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก <br>
<br>
เวลาผ่านไปหลายวันชายหนุ่มก็ยังไม่ได้ติดต่อเธอ หญิงสาวก็คิดในใจว่าทำไมว่าแค่คำสองคำก็โกรธซะนาน <br>
หญิงสาวก็รู้ว่าตัวเองผิด ก็คิดจะโทรหาชายหนุ่ม และอยากขอให้ชายหนุ่มอย่าโกรธเธอ <br>
หญิงสาวโทรศัพท์ทั้งวันก็ไม่มีคนรับสาย จนสุดท้ายเบอร์โทรศัพท์นั้นก็โดนยกเลิกไป <br>
หญิงสาวเริ่มรู้สึกแปลกใจมากๆ <br>
<br>
เธอไปที่บริษัทที่ชายหนุ่มทำงานอยู่ แต่เพื่อนพนักงานเขาบอกว่าชายหนุ่มลาออกจากงานไปนานแล้ว <br>
หญิงสาวถามเจ้าของบริษัทซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของชายหนุ่มว่ารู้ไหมว่าเขาไปไหน <br>
เขาก็บอกไม่รู้ เขาก็กำลังหาชายหนุ่มอยู่ <br>
<br>
หญิงสาวลองโทรไปที่บ้านของชายหนุ่ม เขาก็บอกว่าชายหนุ่มไปต่างประเทศแล้ว <br>
หญิงสาวก็แปลกใจมากๆ บ้านของชายหนุ่มฐานะก็ไม่ได้ดีมาก แล้วทำไมถึงให้ชายหนุ่มไปต่างประเทศได้? <br>
(โดยแท้จริงแล้วหญิงสาวบอกขอเลิกก็เพราะสาเหตุนี้) <br>
อีกอย่างถ้าชายหนุ่มไปต่างประเทศจริงๆ ถึงจะไม่ได้บอกเธอ..เพื่อนของเขาก็น่าจะรู้นะ? แปลกจริงๆ??? <br>
<br>
หญิงสาวเก็บความสงสัยไว้ในใจ พอกลับถึงบ้านก็ได้รับจดหมายฉบับหนึ่ง <br>
เธอเปิดออกมาดู.. เป็นจดหมายของชายหนุ่มส่งมา.. <br>
ชายหนุ่มบอกเธอว่าเขาไปที่อื่นแล้ว แต่ไม่ได้บอกว่าไปไหน <br>
ฮึ่ม!!! จะไปก็ไม่บอกสักคำ.. <br>
<br>
ตั้งแต่นั้นมา ถึงแม้หญิงสาวไม่เคยเห็นชายหนุ่มอีกเลย.. แต่เธอก็ได้รับจดหมายจากเขามาตลอด <br>
โดยเฉพาะวันที่สำคัญ อย่างเช่นว่าวันเกิดของหญิงสาว เขาจะอวยพรวันเกิดให้เธอพร้อมกับส่งของขวัญมาให้... <br>
วันวาเลนไทน์เขาก็ไม่ลืมที่จะส่งช่อดอกไม้ให้เธอ.. <br>
วันคริสต์มาศยิ่งไม่ต้องพูดเลย.. ขนาดหญิงสาวไปสอบเอ็น เขาก็ยังมีส่งการ์ดมาเป็นกำลังใจให้เธอเลย <br>
ถึงแม้ว่านานมากแล้วที่เธอไม่ได้เห็นชายหนุ่ม แต่เธอก็ได้รับความห่วงใยจากเขามาตลอด.. <br>
แต่หญิงสาวพบว่าที่ชายหนุ่มส่งจดหมายมาก็ไม่ได้เขียนที่อยู่มาด้วย บางทีก็ไม่ได้ติดแสตมป์ <br>
เหมือนกับว่ามีใครเอาจดหมายมาใส่ลงในตู้จดหมายของเธอโดยตรง <br>
<br>
และเธอก็ไม่รู้ว่าทำไมเพื่อนๆของชายหนุ่มดีต่อเธอมากๆ <br>
วันเกิดเธอก็ได้รับของขวัญจากพวกเขา หรือไม่ก็ชวนเธอออกไปเที่ยวบ่อยๆ โทรศัพท์หาถามความเป็นมาอยู่เรื่อยๆ <br>
หญิงสาวรู้สึกแปลกใจกับความห่วงใยที่มีจากพวกเขา แต่นานๆเข้าเธอก็รู้สึกชินไปเอง <br>
ในเวลานั้นเธอมีความสุขมากๆ.. <br>
<br>
จนกระทั่งวันหนึ่ง หญิงสาวพบว่านานแล้วที่เธอไม่ได้รับจดหมายจากชายหนุ่ม.. <br>
ถึงเธอจะนึกแปลกใจ แต่ก็คิดว่าช่างเถอะ เขาคงไม่ค่อยว่างมั้ง.. <br>
<br>
เวลาผ่านไปอีกอาทิตย์นึง หญิงสาวก็ยังไม่ได้รับจดหมายเลย <br>
เธอรู้สึกร้อนใจ แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไม รู้แต่ว่าเธออยากอ่านจดหมายของชายหนุ่ม.. <br>
สองปีที่ผ่านมาชายหนุ่มเขียนจดหมายส่งให้เธอเสมอ.. <br>
ในวันสำคัญของเธอก็จะได้รับคำอวยพรจากแดนไกลมาตลอด.. <br>
ถึงแม้ว่าเธอจะตอบจดหมายไม่ได้ แต่นี่ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเธอแล้ว เวลานี้อยู่ดีๆก็หายไป <br>
หญิงสาวรู้สึกเหมือนไร้ที่พึ่ง.. <br>
<br>
หญิงสาวเริ่มตามหาชายหนุ่ม.. <br>
ไปที่ที่ชายหนุ่มแต่ก่อนเคยไปบ่อยๆ ร้านอาหาร ร้านหนังสือ.. หวังว่าจะได้พบชายหนุ่ม แต่เธอก็ผิดหวัง.. <br>
ชายหนุ่มเหมือนกับว่าได้หายไปจากโลกนี้แล้ว <br>
<br>
สุดท้ายญิงสาวก็กลับไปที่บริษัทเพื่อนสนิทของชายหนุ่มอีกครั้ง ถามหาดูว่ามีใครรู้ว่าชายหนุ่มอยู่ที่ไหนบ้าง.. <br>
ในกลุ่มเพื่อนๆของชายหนุ่ม มีหญิงคนหนึ่งพอได้ยินที่หญิงสาวถามก็ร้องไห้ออกมา <br>
หญิงสาวถามเธอว่าร้องไห้ทำไม.. <br>
เจ้าของบริษัทบอกกับหญิงสาวว่า "เธอโทรไปหาคนคนนี้นะ แล้วเธอจะรู้เองว่าเขาหายไปไหน" <br>
หญิงสาวรับกระดาษโน๊ตที่มีเขียนเบอร์โทรศัพท์มือถือมา คิดในใจว่า ในที่สุดฉันก็หาเขาได้เจอสักที <br>
<br>
หญิงสาวโทรศัพท์ไป..ฮัลโหล~~? <br>
มีเสียงผู้ชายมารับสาย ถึงแม้ว่าหญิงสาวไม่ได้เจอชายหนุ่มตั้งสองปีแล้ว แต่เธอรู้ว่าคนที่รับโทรศัพท์ไม่ใช่ชายหนุ่ม <br>
หญิงสาวเอ่ยปากถาม.. "เอ่อ.. อยากทราบว่า.." <br>
ฝ่ายนั้นไม่ได้รอให้หญิงสาวพูดจบก็บอกว่า.. "ผมรู้ว่าคุณคือใคร คุณอยากจะหาพี่ชายผมใช่มั้ย? ผมรอคุณมานานแล้ว คุณตอนนี้ว่างมั้ย ออกมาแล้วผมจะเล่าให้คุณฟัง แล้วคุณจะเข้าใจ.." <br>
<br>
หญิงสาวมาตามที่นัดอย่างสงสัย เห็นหน้าเขาก็เชื่อว่าเขาเป็นพี่น้องกัน เพราะหน้าตาคล้ายกันมาก <br>
พอมาถึงหญิงสาวก็รีบถาม "พี่ชายเธอล่ะ?" <br>
น้องชายของชายหนุ่มไม่ได้ตอบอะไร แต่หยิบจดหมายฉบับนึงยื่นให้หญิงสาวพร้อมกับบอกว่า "ขอโทษนะ จริงๆแล้ว ผมน่าจะเอาไปให้คุณตั้งแต่หลายวันก่อนแล้ว แต่ผมไม่รู้จะให้คุณยังไงดี ก็เลยเก็บไว้จนถึงวันนี้.." <br>
"จดหมายทั้งหมดในสองปีนี้ก็คุณเขียนให้ฉันเหรอ?" หญิงสาวถามอย่างตกใจ <br>
"ไม่ใช่ ผมแค่ส่งจดหมายให้คุณแทนพี่ชายผมเท่านั้น" <br>
หญิงสาวได้แต่คิดในใจว่าทำไมต้องทำอะไรยุ่งยากอย่างนั้นด้วย.. <br>
ถึงเธอจะบ่นแต่ก็เห็นได้ชัดว่าเธอดีใจมากๆ <br>
<br>
หญิงสาวเปิดจดหมายออกมาอ่าน.. <br>
<br>
"Hi~~ เธอเป็นอย่างไรบ้าง สบายดีไหม? อากาศเริ่มเย็นแล้วนะ รักษาสุขภาพให้ดีนะ.. <br>
การเรียนเป็นอย่างไรล่ะ? อย่ามัวแต่ห่วงเล่นนะ.. <br>
แหม.. พูดเหมือนกับว่าเธอเป็นเด็กแน่ะ โทษทีนะ..เพียงแต่ว่าผมไม่วางใจน่ะ เธอต้องการคนคอยดูแล ปกป้องเสมอ.. <br>
แต่เธอวางใจได้นะ ผมเรียกให้เพื่อนๆผมช่วยดูแลคุณให้ดีๆน่ะ <br>
เพราะว่าเมื่อคุณได้อ่านจดหมายฉบับนี้แล้ว ผมก็คงจะไปที่อื่นแล้ว.. ผมไม่สามารถดูแลคุณได้อีกต่อไป.. <br>
แต่ผมก็ยังห่วงคุณเสมอ ผมเลยใช้วิธีนี้อยู่เป็นเพื่อนคุณในวันที่ผ่านๆมา ขอให้คุณอย่าได้โกรธผมนะ.. <br>
<br>
นี่ก็อาจจะเป็นจดหมายฉบับสุดท้ายที่ผมเขียนให้คุณได้ เพราะมันถึงเวลาแล้ว.. <br>
ต้องขอโทษมากๆ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากพบคุณนะ เพียงแต่ว่าผมไม่ต้องการให้คุณได้เห็นผมในขณะนี้ และไม่อยากให้คุณต้องเสียใจเพราะผม.. ผมหวังอยากให้คุณอยู่อย่างมีความสุข <br>
ตอนนี้ก็คงใกล้ถึงเวลาสอบแล้วสินะ ถ้าคุณสอบไม่ได้เพราะเรื่องของผม ผมคงไม่มีวันยกโทษให้ตัวเองแน่ๆ เพราะว่าสิ่งนี้เป็นความหวังสุดท้ายของผม.. <br>
<br>
นับๆดูทั้งหมดก็คงมี200กว่าฉบับได้มั้ง หวังว่าคุณคงไม่โกรธที่ผมรบกวนคุณมากเกินไปนะ.. <br>
ถึงแม้ว่าผมใกล้ถึงเวลาที่ต้องจากไป แต่ผมก็ไม่เคยคิดว่าการรู้จักคุณเป็นสิ่งที่แย่ในชีวิตของผม <br>
ในช่วงเวลาที่ผมอยู่กับคุณผมมีความสุขมากๆ ถึงแม้ว่าท้ายสุดคุณไม่ได้เลือกผม แต่ก็ดีแล้วล่ะ มิฉะนั้นผมก็คงไม่รู้ว่าจะบอกเลิกกับคุณอย่างไรดี เพราะสภาพร่างกายผมทำให้ผมไม่สามารถอยู่ดูแลคุณได้ตลอดไป.. ยิ่งนานวันร่างกายผมก็ยิ่งแย่ลง <br>
ผมไปโรงพยาบาลตรวจดู.. หมอบอกว่าผมเหลือเวลาอีกแค่เพียง 3 เดือนเท่านั้น ถึงเวลานั้นก็.. เธอคงเดาได้ออกนะ.. <br>
เพราะฉะนั้นผมก็เลยดูตามวันเวลาและเขียนจดหมายให้คุณกว่า200ฉบับ แล้วให้น้องชายผมส่งให้คุณตามวันที่ที่เขียนไว้ เหมือนกับว่าผมยังอยู่เคียงข้างคุณเสมอ.. <br>
<br>
2 ปีแล้วสินะ ความรู้สึกของคุณที่มีต่อผมก็คงเจือจางลงไปไม่น้อยแล้ว น่าจะยอมรับรู้ความจริงอันนี้ได้แล้วนะ <br>
ผมก็เลยเขียนจดหมายฉบับนี้เป็นฉบับสุดท้าย.. อีกอย่างผมก็ไม่สามารถเขียนจดหมายได้อีกต่อไป ขออภัยด้วยนะ.. <br>
ถ้าผมทำให้คุณต้องเสียใจ ผมก็ขอโทษที่ผมไม่สามารถปลอบใจคุณได้อีก.. <br>
ผมเพียงอยากบอกกับคุณว่า ผมรักคุณ อยากดูแลคุณตลอดชีวิต <br>
ถึงแม้ว่าสุดท้ายคุณจะแต่งงานกับคนอื่นไป ผมก็อยากอยู่เป็นเพื่อนคุณเสมอ.. <br>
แต่ผมทำได้เหรอ? ผมทำไม่ได้ เพราะเวลาของผมใกล้จะหมดแล้ว.. <br>
<br>
ถึงอายุผมจะไม่ยืนยาว แต่ผมก็ไม่รู้สึกเสียดาย ชีวิตของผมอยู่อย่างคุ้มค่ายิ่งนัก <br>
ถึงแม้ว่าเวลาที่เราอยู่ด้วยกันมันสั้นนัก แต่ก็ทำให้ผมได้รู้ค่าของชีวิต <br>
ขอขอบคุณที่คุณให้รักแรกในชีวิตผม ถ้าเวลาย้อนกลับไปได้ผมคงจะไม่ไปรู้จักคุณ ไม่เป็นแฟนกับคุณ.. แต่มันไม่อาจเป็นไปได้ ผมก็เลยต้องทำให้คุณเสียใจอยู่ดี <br>
ถ้าการให้ การรอคอยของวันพรุ่งนี้ทำให้ผมอยู่เคียงข้างคุณได้ ผมรับรองว่าจะทำ.. <br>
แต่ผมจะมีพรุ่งนี้ได้อีกกี่วัน? ถึงอย่างไรผมก็ต้องจากคุณไป <br>
ถ้าผมจากไปอย่างสงบได้นั่นแสดงว่าผมไม่รักคุณอีกต่อไป <br>
แต่น้ำตาที่ไหลออกมาบอกผมว่าผมทิ้งคุณไปไม่ได้ เพราะว่า "ผมรักคุณ".. <br>
อย่าร้องไห้เพื่อผมเลย เพราะผมมีความสุขที่เคยรักคุณ ลืมผมเสียเถิดนะคนดี.. <br>
<br>
จากคนที่รักคุณ 21/9/2000 โรงพยาบาลXXX" <br>
<br>
หญิงสาวดูวันที่ที่เขียนในจดหมาย คือเวลาหลังจากที่เลิกกันได้หนึ่งเดือน.. <br>
ก็คือวันหลังจากวันที่ที่เธอพูดกับเขาว่า "มันไม่เกี่ยวอะไรกับเธอแล้ว!!".. <br>
<br>
วันนั้นอากาศเย็นลงมาก เริ่มเข้าหน้าหนาวแล้ว คืนนั้นหญิงสาวถือจดหมายไว้ในอ้อมอก ยืนร้องไห้อยู่หน้าบ้านของชายหนุ่ม....