ทั่วไป

เราปฏิเสธความรักไป เพราะว่าแม่เราอยากให้เราเรียนให้จบก่อนแต่ว่าเรารู้ตัวดีจะว่าเรากำลังทำอะไรอยู่เราไม่เคยออกนอกกรอบที่แม่วางไว้ให้เลยเราไม่ได้คบกันแล้วทำสิ่งไม่ดี แล้วอีกอย่างเราก็ไม่ได้เจอกันบ่อยด้วยเรื่องอย่างว่าตัดทิ้งไปได้เลย เรารู้ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่แต่แม่เราเขาไม่ให้ยุ่งเรื่องผู้ชายเลยแม้แต่คุยทางโทรศัพท์ เราจึงบอกเลิกพี่เขาไป ทั้งๆที่เราว่านะเขานะรับในตัวเราได้ทุกอย่างแต่เราก็ต้องเลือกแม่เราใช่ไหม เราปล่อยให้ความรักที่ไม่ใช่ความรักที่ได้จากพ่อแม่หลุดลอยไป เราก็เสียใจเหมือนกันนะ เราถามเขาว่าเสียใจไหมเขาก็บอกว่าเสียใจพอเราบอกเลิกไปนะเขาก็ถามเหตุผลว่าเพราะอะไรเราก็บอกไป แล้วเขาก็เหมือนอึ้งๆอ่ะ แต่เราไม่มีทางเลือก เพื่อนเราก็บอกว่าให้เลิกกับเขา แต่เขานิสัยดีนะเราว่าเราคุยกันได้ทุกเรื่อง...เหมือนว่าเรานิสัยคล้ายๆกันมั้งเราทำให้คุยแล้วรู้สึกดี แต่เราก็บอกเลิกเขาไปแล้ว เราควรจะปล่อยเรื่องไปแบบนี้ หรือว่าจะไปง้อเขา...เราควรทำไงดี เราเสียใจมาก..นะว่าทำไมต้องเป็นแบบนี้แม่น่าจะให้เราดำเนินชีวิตเหมือนกับคนอื่นๆบ้าง เราไม่เคยทำให้พ่อแม่เสียใจเลยนะไม่ว่าจะเรื่องอะไร อยู่ในกรอบตลอด เราจะคบต่อดีไหม..... <img src="pic/b2.gif">

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่