มุมชวนคุย
ยอมมากไปหรือเปล่า?? (ภาคสอง)
ople
16/06/2006 09:31
1,664 เข้าชม
จากเรือ่งราวตอนแรกที่เล่าสู่กันฟัง ต้งอขอบคุณเพือ่นๆ ที่เสนอแนะ และให้กำลังใจนะคะ . ขอบคุณมากจริงๆ <img src="pic/b4.gif"> ไม่ได้ตั้งใจจะมีภาคต่อหรอกค่ะ แต่อยากเล่าสู่กันฟังอีก ..(อ่านตอนแรกได้ที่<a href="http://www.pooyingnaka.com/webboard/show.php?Category=story&No=7187" target="_blank">http://www.pooyingnaka.com/webboard/show.php?Category=story&No=7187</a>) <br>
ต่อจากตอนที่แล้วค่ะ <br>
อาทิตย์ถัดมา เรากะแฟน ต้องเข้าไปที่คอนโดอีก เพราะฝ้าเพดานที่ห้องน้ำรั่ว แฟนเราก้ออไปจัดการทำให้เรียบร้อย พอเสร็จงาน ก้อเหนื่อยเลยนั่งพัก ในห้องเรายังไม่มีเฟอร์นิเจอร์อะไรมากมาย จึงนั่งเล่นที่พื้น จะว่าไป ก้อสบโอกาสนะ เพราะอยู่ด้วยกันในห้องสองคน (แต่เปิดทั้งประตูหน้าและประตูระเบียงไว้ ใครผ่านไปมาที่ประตูหน้าก้อเห็นหมดแหล่ะ) เราเลยนั่งพิงไหล่เขา เขาก้อเปิดเพลงในมือถือ นั่งฟัง เราหลับ เพลียๆด้วย.. (นึกๆ จะโดนไรมั้ยน้า) พอเขาเริ่มรู้สึกว่าเราหลับ เขาก้อค่อยๆพยุงตัวเราให้ซบที่อกเขา แล้วเขาก้อกอด <img src="pic/b11.gif"> เรารู้สึกแหล่ะ แต่ไม่ลืมตา ยังหลับอยู่ ฟอร์มนะ หลับนานเข้า เราฟอร์มไม่ไหว ง่วงจริงๆ หลับผลอยเลย รู้สึกตัวอีกที เขาก้อค่อยๆขยับหัวเราจากที่เริ่มร่วงไปทางอื่น ให้กลับเข้าที่เข้าทาง มาซบที่อกเขาเหมือนเดิม เขาก้อกอดเราแน่นขึ้น แล้วเราก้อรู้สึกได้ว่า เขาเอาหน้ามาแนบที่แก้มเรานะ เราแอบหรี่ตาดู <img src="pic/b6.gif"> หน้าเขาก้อแนบที่แก้มเราแค่นั้น ซักพัก ก้อหันหน้าไปทางอื่น แล้วก้อเอาหน้ามาแนบแก้ม แล้วก้อหันหน้าไปทางอื่น เราคิดในใจว่า คงอยากหอมแก้มเรา แต่ทำไม่ได้ คงวุ่นวายใจเหมือนกัน คงอดทนน่าดูเลยนะ เราก้อลุ้น ให้เขาอดทนชนะใจตัวเองให้ได้เราจะดีใจมากเลย เราก้อยังคงหลับต่อ เขาก้อเริ่มเอามือมาลูบแขนเรา ลูบหัวเรา หน้าแนบแก้มมมม... อบอุ่นดีนะ อยู่อย่างนั้น ก้อ สองช.ม. ก่าๆได้ เราก้อเพิ่งนึกได้ว่า ตายละ เขาแทบไม่ได้ขยับตัวเลย ป่านนี้ไม่เป็นเหน็บชาไปแล้วเหรอ เราถึงสะดุ้งตื่นถามเขาว่า เมื่อยมั้ยเนี่ย เขาบอกว่า เมื่อยนะ ไม่เมื่อยอย่างเดียว เป็นเหน็บชาด้วย เราก้อหัวเราะกัน ว่า เอออ ทำไมไม่บอกล่ เราจะได้ขยับ เขาบอกว่า เห้นเรากำลังนอนหลับสบายก้ออยากให้หลับสบาย จริงๆ เป็นเหน็บตั้งนานแล้ว . เรายิ้มๆ หัวเราะๆ เขินๆด้วย .. เขาก้อขยับตัว เราเลยช่วยนวดๆแขน นวดไหล่ .. พอเขาหายดีแล้วเขาก้อลุกมานั่งอีกฝั่งนึงของเรา เขาบอกว่า เปลี่ยนฝั่งละ นอนได้ เราปลื้มมากกก เลยโผกอดเขาเลยยยยย อดใจไม่ได้แล้วล่ะ น่ารักอะไรอย่างนี้ เขาก้อหัวเราะว่าเราเป้นอะไร ทำไมอ้อนเขาจัง เราบอกว่า ไม่มีอะไรหรอก อยากอ้อน เราก้อกอดๆๆ เขาก้อกอดเรา เขาบอกว่า อยากกอดเราอย่างนี้มานานแล้วนะ แต่เขาไม่กล้า กลัวเราโกรธ เราบอกว่า ก้อโกรธแหล่ะ ถ้าไปทำประเจิดประเจ้อข้างนอก ทำไม่ดูกาลเทศะน่ะ แต่ตอนนี้ ก้อได้กอดแล้วนี่ .. เขายิ่งกอดเราแน่นขึ้น เราก้อกอดเขาแน่นนๆๆๆๆ เอาหน้ามาใกล้ๆเรา เราก้อผละตัว กลัวจะโดนหอมแก้ม เขาบอกว่า เขาไม่ทำหรอก เราไม่อนุญาต ถ้าเขาจะหอมแก้ม เขาก้อทำไปตั้งนานแล้ว เราคิดในใจ สงสัยตอนนั้น ที่เห้นท่าทางวุ่นวายใจเล็กน้อย คงหักห้ามใจไม่ให้หอมแก้มเราอยุ่น่ะสิ เราบอกเขาว่ เราดีใจนะที่เขาไม่ทำไรเรา รอให้ถึงวันที่เหมาะสมก่อนแล้วกัน . เขาบอกว่า เขาจะรอวันนั้น เรายิ้มแก้มปริเลย .. คิดในใจ โชคดีจังนะ ที่เจอผุ้ชายคนนี้ <img src="pic/b5.gif"> ก้อนั่งอ้อนกันได้ซักพัก ต้องลุกแล้ว ใช้เวลานานมากแล้ว กลับบ้านดีก่า .. ก้อจะลุก เขาก้อดึงตัวเรามากอดอีก ... บอกว่า ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้กอดแบบนี้อีก เราก้อยิ้มๆๆ เอาไว้มีโอกาสหน้าแล้วกัน .. <br>
เพิ่งจะรู้นี่เองว่า ความรักช่างทำให้ใจเบิกบานเช่นนี้นี่เอง .... <br>
อยากบอกเพือ่นๆน้องๆที่เข้ามาอ่านเรือ่งนี้นะคะ ไม่ได้มีเจตนาให้เป็นพฤติกรรมเลียนแบบ ผุ้ชายทุกคน ไม่ได้เป็นแบบนี้ บางคน ได้คืบเอาศอก อย่างน้อย ใช้สติไตร่ตรองว่า ผุ้ชายที่คบนี้เป้นคนยังไง ให้ได้มากแค่ไหน อารมณ์เป็นยังไง และข้อจำกัดของตัวเองมีแค่ไหน ยังไงซะ รอให้ถึงวันแต่ง จะเป้นวันที่คุ้มค่าแก่การรอคอยค่ะ เราเชื่ออย่างนั้นนะ อย่างแฟนเรา เราคุยกันก่อนเลยว่า เราให้ได้มากที่สุด กอดนะ .. มากก่านั้นห้าม เพราะกลัวว่า เราสองคน จะไม่มีใครห้ามอารมณ์ใครได้ แล้วจะเตลิดเปิดเปิงกันไปใหญ่ ใจเราน่ะ ถ้าหอมแก้ม เราก้อกลัวว่า เราจะควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เหมือนกัน แล้วผู้ชายน่ะ อย่างที่รู้ ถ้าของขึ้นแล้วห้ามยาก พยายามอย่าให้ถึงอารมณ์ที่ควบคุมไม่ได้ น่าจะดีที่สุดนะคะ และเราก้อยื่นคำขาดเลยว่า ถ้าทำไรเราก่อนวันและเวลาที่เหมาะสม วันนั้นจะเป้นวันสุดท้ายที่ได้เห็นหน้าเรา .. ดูเหมือนจะได้ผลนะคะ เขาบอกว่า เขาไม่อยากเสียเราไป เขาจะถนอมเราไว้ให้ดีที่สุด <img src="pic/b11.gif"> <br>
หลังจากวันนั้น เราก้อไปเที่ยวกันบ้าง ส่วนใหญ่ เราชอบไปวัด ไปทำบุญร่วมกัน ไปดูหนังบ้าง แล้วก้อไปตามงาน exhibition ต่างๆ เขาก้อแค่จับมือเรา แล้วมีอ้อนๆเรานิดหน่อย แบบว่า ซบไหล่เรา ผู้ชายอะไรขี้อ้อนก่าผู้หญิงอีก ... แต่ .. คู่เรา ก้อไม่ใช่ว่า จะราบรื่นไม่มีอุปสรรคนะคะ มีสิอุปสรรคน่ะ ใหญ่หลวงเลย คือ แม่เรา ไม่ชอบเขา แม่เราไม่อยากให้เราคบ หรือไว้ใจผู้ชาย กลัวเราผิดหวังเสียใจอีก เรือ่งมันยาวว เอาไว้เล่าต่อภาคสามแล้วกันนะคะ
ต่อจากตอนที่แล้วค่ะ <br>
อาทิตย์ถัดมา เรากะแฟน ต้องเข้าไปที่คอนโดอีก เพราะฝ้าเพดานที่ห้องน้ำรั่ว แฟนเราก้ออไปจัดการทำให้เรียบร้อย พอเสร็จงาน ก้อเหนื่อยเลยนั่งพัก ในห้องเรายังไม่มีเฟอร์นิเจอร์อะไรมากมาย จึงนั่งเล่นที่พื้น จะว่าไป ก้อสบโอกาสนะ เพราะอยู่ด้วยกันในห้องสองคน (แต่เปิดทั้งประตูหน้าและประตูระเบียงไว้ ใครผ่านไปมาที่ประตูหน้าก้อเห็นหมดแหล่ะ) เราเลยนั่งพิงไหล่เขา เขาก้อเปิดเพลงในมือถือ นั่งฟัง เราหลับ เพลียๆด้วย.. (นึกๆ จะโดนไรมั้ยน้า) พอเขาเริ่มรู้สึกว่าเราหลับ เขาก้อค่อยๆพยุงตัวเราให้ซบที่อกเขา แล้วเขาก้อกอด <img src="pic/b11.gif"> เรารู้สึกแหล่ะ แต่ไม่ลืมตา ยังหลับอยู่ ฟอร์มนะ หลับนานเข้า เราฟอร์มไม่ไหว ง่วงจริงๆ หลับผลอยเลย รู้สึกตัวอีกที เขาก้อค่อยๆขยับหัวเราจากที่เริ่มร่วงไปทางอื่น ให้กลับเข้าที่เข้าทาง มาซบที่อกเขาเหมือนเดิม เขาก้อกอดเราแน่นขึ้น แล้วเราก้อรู้สึกได้ว่า เขาเอาหน้ามาแนบที่แก้มเรานะ เราแอบหรี่ตาดู <img src="pic/b6.gif"> หน้าเขาก้อแนบที่แก้มเราแค่นั้น ซักพัก ก้อหันหน้าไปทางอื่น แล้วก้อเอาหน้ามาแนบแก้ม แล้วก้อหันหน้าไปทางอื่น เราคิดในใจว่า คงอยากหอมแก้มเรา แต่ทำไม่ได้ คงวุ่นวายใจเหมือนกัน คงอดทนน่าดูเลยนะ เราก้อลุ้น ให้เขาอดทนชนะใจตัวเองให้ได้เราจะดีใจมากเลย เราก้อยังคงหลับต่อ เขาก้อเริ่มเอามือมาลูบแขนเรา ลูบหัวเรา หน้าแนบแก้มมมม... อบอุ่นดีนะ อยู่อย่างนั้น ก้อ สองช.ม. ก่าๆได้ เราก้อเพิ่งนึกได้ว่า ตายละ เขาแทบไม่ได้ขยับตัวเลย ป่านนี้ไม่เป็นเหน็บชาไปแล้วเหรอ เราถึงสะดุ้งตื่นถามเขาว่า เมื่อยมั้ยเนี่ย เขาบอกว่า เมื่อยนะ ไม่เมื่อยอย่างเดียว เป็นเหน็บชาด้วย เราก้อหัวเราะกัน ว่า เอออ ทำไมไม่บอกล่ เราจะได้ขยับ เขาบอกว่า เห้นเรากำลังนอนหลับสบายก้ออยากให้หลับสบาย จริงๆ เป็นเหน็บตั้งนานแล้ว . เรายิ้มๆ หัวเราะๆ เขินๆด้วย .. เขาก้อขยับตัว เราเลยช่วยนวดๆแขน นวดไหล่ .. พอเขาหายดีแล้วเขาก้อลุกมานั่งอีกฝั่งนึงของเรา เขาบอกว่า เปลี่ยนฝั่งละ นอนได้ เราปลื้มมากกก เลยโผกอดเขาเลยยยยย อดใจไม่ได้แล้วล่ะ น่ารักอะไรอย่างนี้ เขาก้อหัวเราะว่าเราเป้นอะไร ทำไมอ้อนเขาจัง เราบอกว่า ไม่มีอะไรหรอก อยากอ้อน เราก้อกอดๆๆ เขาก้อกอดเรา เขาบอกว่า อยากกอดเราอย่างนี้มานานแล้วนะ แต่เขาไม่กล้า กลัวเราโกรธ เราบอกว่า ก้อโกรธแหล่ะ ถ้าไปทำประเจิดประเจ้อข้างนอก ทำไม่ดูกาลเทศะน่ะ แต่ตอนนี้ ก้อได้กอดแล้วนี่ .. เขายิ่งกอดเราแน่นขึ้น เราก้อกอดเขาแน่นนๆๆๆๆ เอาหน้ามาใกล้ๆเรา เราก้อผละตัว กลัวจะโดนหอมแก้ม เขาบอกว่า เขาไม่ทำหรอก เราไม่อนุญาต ถ้าเขาจะหอมแก้ม เขาก้อทำไปตั้งนานแล้ว เราคิดในใจ สงสัยตอนนั้น ที่เห้นท่าทางวุ่นวายใจเล็กน้อย คงหักห้ามใจไม่ให้หอมแก้มเราอยุ่น่ะสิ เราบอกเขาว่ เราดีใจนะที่เขาไม่ทำไรเรา รอให้ถึงวันที่เหมาะสมก่อนแล้วกัน . เขาบอกว่า เขาจะรอวันนั้น เรายิ้มแก้มปริเลย .. คิดในใจ โชคดีจังนะ ที่เจอผุ้ชายคนนี้ <img src="pic/b5.gif"> ก้อนั่งอ้อนกันได้ซักพัก ต้องลุกแล้ว ใช้เวลานานมากแล้ว กลับบ้านดีก่า .. ก้อจะลุก เขาก้อดึงตัวเรามากอดอีก ... บอกว่า ไม่รู้เมื่อไหร่จะได้กอดแบบนี้อีก เราก้อยิ้มๆๆ เอาไว้มีโอกาสหน้าแล้วกัน .. <br>
เพิ่งจะรู้นี่เองว่า ความรักช่างทำให้ใจเบิกบานเช่นนี้นี่เอง .... <br>
อยากบอกเพือ่นๆน้องๆที่เข้ามาอ่านเรือ่งนี้นะคะ ไม่ได้มีเจตนาให้เป็นพฤติกรรมเลียนแบบ ผุ้ชายทุกคน ไม่ได้เป็นแบบนี้ บางคน ได้คืบเอาศอก อย่างน้อย ใช้สติไตร่ตรองว่า ผุ้ชายที่คบนี้เป้นคนยังไง ให้ได้มากแค่ไหน อารมณ์เป็นยังไง และข้อจำกัดของตัวเองมีแค่ไหน ยังไงซะ รอให้ถึงวันแต่ง จะเป้นวันที่คุ้มค่าแก่การรอคอยค่ะ เราเชื่ออย่างนั้นนะ อย่างแฟนเรา เราคุยกันก่อนเลยว่า เราให้ได้มากที่สุด กอดนะ .. มากก่านั้นห้าม เพราะกลัวว่า เราสองคน จะไม่มีใครห้ามอารมณ์ใครได้ แล้วจะเตลิดเปิดเปิงกันไปใหญ่ ใจเราน่ะ ถ้าหอมแก้ม เราก้อกลัวว่า เราจะควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้เหมือนกัน แล้วผู้ชายน่ะ อย่างที่รู้ ถ้าของขึ้นแล้วห้ามยาก พยายามอย่าให้ถึงอารมณ์ที่ควบคุมไม่ได้ น่าจะดีที่สุดนะคะ และเราก้อยื่นคำขาดเลยว่า ถ้าทำไรเราก่อนวันและเวลาที่เหมาะสม วันนั้นจะเป้นวันสุดท้ายที่ได้เห็นหน้าเรา .. ดูเหมือนจะได้ผลนะคะ เขาบอกว่า เขาไม่อยากเสียเราไป เขาจะถนอมเราไว้ให้ดีที่สุด <img src="pic/b11.gif"> <br>
หลังจากวันนั้น เราก้อไปเที่ยวกันบ้าง ส่วนใหญ่ เราชอบไปวัด ไปทำบุญร่วมกัน ไปดูหนังบ้าง แล้วก้อไปตามงาน exhibition ต่างๆ เขาก้อแค่จับมือเรา แล้วมีอ้อนๆเรานิดหน่อย แบบว่า ซบไหล่เรา ผู้ชายอะไรขี้อ้อนก่าผู้หญิงอีก ... แต่ .. คู่เรา ก้อไม่ใช่ว่า จะราบรื่นไม่มีอุปสรรคนะคะ มีสิอุปสรรคน่ะ ใหญ่หลวงเลย คือ แม่เรา ไม่ชอบเขา แม่เราไม่อยากให้เราคบ หรือไว้ใจผู้ชาย กลัวเราผิดหวังเสียใจอีก เรือ่งมันยาวว เอาไว้เล่าต่อภาคสามแล้วกันนะคะ
<img src="pic/b5.gif"> <img src="pic/b11.gif"> <img src="pic/b5.gif"> <img src="pic/b11.gif"> <img src="pic/b5.gif">