มุมชวนคุย

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ตอนนี้ฉันอายุ 22 ปี และความจริงที่ได้รู้มาเมื่อ2-3วันที่ผ่านมา จากปากของแม่ฉัน &quot;แม่จะฆ่าฉัน&quot; <br>
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ตอนนั้นแม่มีลูกชายและลูกสาว และต่อมาก็มีฉัน ซึ่งห่างจะพี่คนกลาง เกือบ 4 ปี แต่แม่ไม่ได้ดีใจเลย กลับพยายามฆ่าฉัน แม่พยายามกินยาขับ ทุบ กระแทก เพื่อให้แท้งฉัน <font color=red > แม่ไม่ต้องการฉัน </font> ด้วยเหตุเพราะมีปัญหาเรื่องเงิน ตอนนั้นครอบครัวเราไม่มีเงิน <font color=red > ฉันเป็นส่วนเกิน </font> <br>
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;ฉันโตมาท่ามกลางความอ้างว้าง โดนทิ้งให้อยู่กับญาติพี่น้อง หรือไม่ก็เพื่อนของพ่อกับแม่ ไม่รู้จักคำสั่งสอนของพ่อแม่เหมือนที่หลายๆคนรู้จัก 22 ปี จะมีแค่ช่วงระยะเวลาสั้นๆเท่นั้นที่ได้อยู่กับแม่หรือพ่อ ความเหงา อ้างว้าง ไร้ที่พึ่ง แถมโดนเด็กแถวบ้างออกแนวรั้งเกียจ ด้วยพ่อแม่แยกทางกัน ด้วยความที่บ้านจน และไร้เดียงสา เพราะไม่มีพ่อแม่คอยบอกว่าสิ่งต่างๆเป็นอย่างไร <br>
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;น้อยครั้งนักที่จะได้พบหน้าพี่ทั้ง 2 เพราะด้วยวัยที่ห่างกันมากเหลือเกิน ทำให้เราเข้ากันได้น้อยมาก <font color=red > ตอนนั้นเหมือนไม่มีใครเลย ไม่มีทั้งพ่อแม่ ไม่มีทั้งพี่ </font> ปวดร้าวที่สุด ถูกมองข้ามทุกครั้งด้วยความที่ยังเล็ก และครอบครัวที่แตกแยก <br>
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;แต่ใช่ว่าพ่อกับแม่จะละทิ้งฉันไปนะ เค้ายังส่งเงินให้เรียนจนจบปริญญา มีการศึกษาเหมือนคนอื่นๆ แต่ฉันรู้จักเงินมากกว่าการดูแลเอาใจใส่ <br>
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <font color=FF6600> อยากจะเตือนวัยรุ่นทุกคนด้วยวามหวังดีตรงนี้ว่า การที่คุณไม่พร้อมจะมีลูก และการที่คุณคิดจะฆ่าเค้า หรือการที่คุณทิ้งเค้าไปไม่สนใจใยดี ความรู้สึกปวดร้าวที่รุนแรงมันจะตกอยู่ที่ลูกคุณ คนที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย </font> <font color=green> จงตั้งใจให้เค้าเกิด เกิดมาพร้อมกับความรักและความเอาใจใส่จากคุณ เพราะท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่ลูกคุณต้องการจากคุณมากที่สุดคือ &quot;ความรัก&quot; ไม่ใช่เงิน </font> <br>
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <u> ตั้งแต่ที่ได้รู้ความจริงจากปากของคนที่ฉันรักมากที่สุด ถึงวันนี้ฉันจะมีทุกอย่างไม่ลำบาก มีการศึกษา มีชีวิตที่ยังรู้จักครอบครัวของตัวเอง และยังมีสิ่งที่ต้องการ แต่สิ่งต่างๆเหล่านี้ไม่ได้ทนแทนความรู้สึกของฉันได้เลยแม้แต่น้อย ฉันต้องการความรัก ความเข้าใจ ฉันต้องการส่วนที่หายไปจากชีวิต </u> <br>
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <b> ฉันไม่เคยโกรธเลย ที่แม่คิดจะทำแบบนั้น แต่เสียใจ และสะเทือนใจ จนตอนนี้ยังมีน้ำตาและรู้สึกอ้างว้างกว่าที่เป็นมา ไม่รู้ว่าชะตาชีวิตของฉันกำหนดให้ฉันต้องอยู่คนเดียวบนโลกใบนี้หรือเปล่า สิ่งที่อยู่ข้างๆฉันคือความเหงาหรือเปล่า เพราะฉันรู้จักมันดีที่สุด มากกว่าคนในครอบครัวของตัวเองซะอีก </b> <br>
<font color=blue> ขอให้เป็นอุทธาหรณ์แก่ทุกคน เพราะแค่คณคิดจะฆ่าเค้ามันก็หนักแล้ว ทารกที่ต้องตายไปก่อนที่จะลืมตาดูโลกเค้าไม่มีสิทธิ์พูด แต่ฉันหนึ่งคนที่รอดมา อยากให้หลายๆคนเข้าใจความรู้สึกของคนที่จะถูกฆ่า ทั้งๆที่ไม่มีความผิดใด </font>

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่