มุมชวนคุย

เราเป็นผู้หญิงธรรมดา ๆ คนนึง น่าตาก้อไม่เท่าไหร่ นิสัยก้องั้นๆ <br>
ติดตรงที่ร่าเริง พุดเก่ง สนุกสนาน เจ้าชู้นิดหน่อย <br>
ตอนนี้เรามีแฟนแล้วละ (แฟนจริงๆ) แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกันหรอกนะ <br>
ครอบครัวของเราแตกแยก เราพักอยู่ป่าตอง พักอยู่คนเดียว <br>
เราเป็นคนเลว ไม่ได้มีแฟนคนเดียวอะดิ คนแรกแก่กว่าเรา 1 ปี คบมา 7 ปีแล้ว <br>
เค้าพักอยู่ในตัวเมือง เค้าทำงานกลางวัน แต่ไม่ไกลกันนักหรอก <br>
เค้าพาเราไปหาพ่อแม่เค้า พ่อแม่เค้าก้อรักเรามากเลย <br>
โทรมาถามสารทุกข์สุขดิบเราบ่อยๆ <br>
คนที่สองเราเพิ่งเลิกไป แก่กว่าเรา 10 ปี คบกันมา 3 ปีแล้ว <br>
คนนี้ก็พักอยู่ในเมืองเหมือนกัน แต่ทำงานกลางคืน <br>
ไม่เคยเจอพ่อแม่เขาหรอก แต่เคยโทรคุยกัน <br>
ขี้หึงมากเกิน ชอบจับผิดเกินไป เราเลิกเพราะเรากลัว <br>
ก็เราเป็นวัวสันหลังหวะ และก็ไม่รักเค้าเท่าไหร่ด้วย <br>
อาจเพราะอายุห่างกันเกินไป ก็เลยขอเลิกไป <br>
เค้าร้องไห้เกือบตาย เมสเสสมาหาทุกวันตั้งแต่เลิกไป ช่วงนี้ซาไปบ้างแล้ว <br>
กับอีกคนนึงคบกันมาได้ 1 ปีแล้ว แก่กว่าเรา 5 ปี นิสัยโอเค <br>
แต่ทำไรเชื่องช้าไปหน่อย ใจเย็น ขี้อ้อน เค้าพักอยู่ใกล้ๆ ป่าตอง ที่ที่เราอยู่ <br>
แต่ดูท่าทางจะเอาเราจริงๆ เริ่มเช็คเวลาเรามากขึ้น ทำให้เราหงุดหงิดมั่งแล้ว <br>
และคนล่าสุดที่เพิ่งมาจีบ เป็นเด็กรุ่นน้อง อ่อนกว่าเรา 2 ปี <br>
น่ารักดี หน้าตาโดนใจ นิสัยโอเค ค่อนข้างขี้อาย <br>
เค้าพักอยู่ป่าตอง ข้างๆ ซอยเรานี่เอง <br>
เราเป็นคนตัวเล็ก รุ่นน้องนะตัวสู้ง สูง คุยกันเรานะเมื่อยคอมั่กมาก <br>
มารอรับส่งเรา แต่เราไม่กล้าไปด้วยหรอก กลัวมีคนเห็น <br>
***แล้วปัญหามันคืออะไรงะ*** <br>
มันไม่มีหรอก เราสับรางทันทุกที แบบว่าคนมันเลื่อน ตอแหลเก่ง <br>
พูดเล่นปนพูดจริง ขี้อ้อนไปเรื่อย พอทำผิดแล้วจะรู้เลย <br>
สั่งอ้อนได้ทันที เหมือนกดปุ่ม ก็เลยรอดมาทุกครั้งแหละ <br>
เรามันเลวเอง ทำตัวไม่ดี กับคนที่รักเรา <br>
เราเป็นคนสนุกสนาน (คงมากไปหน่อย) ชอบเล่นกับทุกคนไปเรื่อย <br>
พอติดเข้าจริงๆ ก็เป็นภัยกับตัวเองทุกที <br>
ไม่รู้จะบอกใครได้ ไม่มีครอบครัว ไม่มีคนเข้าใจ <br>
เพื่อนรู้ขึ้นมามันคงเลือกคบ แถมถูกประนามซะอีก

กลับหน้ารวม ตั้งกระทู้ใหม่